angkcālaikkārṉ (p. 5) s. A village servant, the same as கிராமப்பணிசெய்வான், who by order of the head of the village calls a meeting of the inhabitants, procures things wanted. 7) *

īṭṭu (p. 58) கிறேன், ஈட்டினேன், வேன், ஈட்ட, v. a. To seek, acquire, procure, obtain, சம்பாதிக்க. 2. To collect, gather, amass, accumulate, store up, கூட்ட. (p.) ஈட்டியது, s. What is acquired, obtained, the results in this life of action in former births. See சஞ்சிதம். (p.) 9)

urimai (p. 64) s. Propriety, peculiarity, proprietorship, appropriateness, property or quality of a person or thing, உரியதன்மை. 2. Heritage, inheritance, hereditary and unalienable rights, சுதந்திரம். 3. Relationship, the ties of consanguinity, இனம். 4. Natural or correlative duty, obligation, கடமை. 5. Love, affection, intimacy, tender regard, friendship, சிநேகம். 6. Liberality, privilege of familiarity, freedom taken or permitted on the ground of relationship, friendship, acquaintance, &c., இஷ்டம். 7. Claim, right, உரித்து. 8. (p.) A wife, மனைவி. உரித்து. A symbolic verb used as a noun with meanings similar to those of உரிமை, being peculiar to a person, or thing--as duty, obligation, property, quality, &c., உரியது. 2. s. Relative duty and care as of a child to his parents, the teacher to his pupils, the Guru to his disciples, the husband to his wife, and vice versa, கடமை. 3. Affection, பட்சம் உரித்தாக்கிக்கொள்ள, inf. To appropriate to one's self, procure a right in, to make one's own, உரிமையாகச்செய்ய. 2. To secure the friendship of one, நட்பாக்கிக்கொள்ள. உரித்தாளி--உரித்தானவன், s. Proprietor, owner, heir, சுதந்திரன். 2. One near of kin, இனமானவன். சபைக்குரித்தானவன். A person entitled to a place in an assembly. என்னுடைமைக்குரித்தானவன். The heir of my property. உரிமைக்கஞ்சி--உரிமைச்சோறு, s. Food prepared for the relations of a deceased person on the day of his death. 2. [prov.] Rice-water poured into the mouth of a dying person as the last token of respect. உரிமைக்கடன், s. The duties and obligations of near relations to perform funeral rites, and to show respect to a deceased person, பிரேதத்திற்குரியவர்கள் செய்யுங்கடமை. 2. The duty of a child to support his father in sickness or other extremity, &c., புத்திரன்பிதாவுக்குச்செய்யுங் கடமை. 3. Obligations of the heir to pay the debts of a deceased person, அவன வன்செய்யவேண்டியகடமை. உரிமைக்கட்டு, s. Consanguinity allowing a marriage connexion, இனக் கட்டுப்பாடு. 2. Preservation of one's rights as a relative. உரிமைக்கலியாணம், s. Marriage within the prescribed degrees of consanguinity. உரிமைக்காணி, s. Inherited land. உரிமைக்காரர், s. Heirs, சுதந்தி ரர். 2. Natural guardians, responsible relatives, உரியவர்கள். உரிமைசெய்ய, inf. To discharge correlative duties, கடமைசெய்ய. 2. To perform funeral rites, கருமாதிசெய்ய. உரிமைத்தத்துவம், s. [prov.] Right or letters of administration to the estate of a deceased person, சுதந்திரதத்துவம். 2. Right of guardianship in a case of minority, lunacy, &c., பாத்தியம். உரிமைபாராட்ட--உரிமைகொண் டாட, inf. To own the obligations one is under to another, on the ground of consanguinity, friendship, religion, country, &c., and to act accordingly, சுதந்திரங் கொண்டாட. 2. To converse with another on the ties of friendship, consanguinity, &c., common between them either to show that such ties exist, or for social enjoyments, சம்பந்தங்கொண்டாட. உரிமைபேச, inf. To urge one's rights, claims, &c. on the ground of consanguinity, usage, occupation, previous services, acquaintance or otherwise, சுதந்திரங்காட்டிப்பேச. உரிமைப்பங்கு, s. Share of an inheritance, சுதந்திரப்பங்கு. உரிமைப்பாடு, s. Relative authority, obligation, &c., உரியகடமை. உரிமைப்பிள்ளை, s. An adopted child entitled to the property of the adopter, சுவிகாரபுத்திரன். உரிமைப்பெண், s. A female in the proper degree of consanguinity to be taken in marriage, விவாகஞ்செய்வதற் குரித்தானவள். உரிமைமண், s. [prov.] Earth thrown on a corpse at its burial, by the near relatives, பிரேதக்குழியிலுரியவர்கள்போ டுமண். உரிமையாட்சி, s. Possession or right of possession of property devolving on a child, which, had the parents been living, would have belonged to them, சுதந்திரவாட்சி. உரிமையின்மை, s. Want of right or privilege. உரிமையெடுக்க, inf. To take possession, to enjoy or claim one's share of an inheritance, produce, &c. உரிமைவழி, s. Consanguinity, lineage, ancestral connection, சம்பந்தமுறை. 2. Inheritance or right of possession from ancestors, தொன்றுதொட்டுவருஞ்சுதந்தி ரம். உரிமைவிட, inf. To give freedom to, to manumit a slave. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. உரியது, s. That which is proper to, peculiar to, tending to, liable to, exposed to, deserved, deserving, worthy of, appropriate to, obnoxious to, உரித்தா னது. இததற்குரியசொல். This is the appropriate word for it. உரியதண்டனை, s. Condign punishment, deserved chastisement. உரியபொருள், s. The primary meaning of a passage, உரியவர்த்தம். 2. Property in which one has a peculiar right, சுதந்திரமானதிரவியம். உரியர்--உரியார்--உரியோர், s. Proprietors, உடையவர்கள். 2. Heirs, சுதந்திரர். 3. Near or responsible relations, சம்பந்த முடையார். 4. The learned, அறிஞர். அன்பிலாரெல்லாந்தமக்குரியர்அன்புடையர்என்பு முரியர்பிறர்க்கு. Those destitute of love live only to themselves, whereas they who possess it are ready to give up their lives (lit. bones) for others. (குறள்.) உரியவன்--உரியன்--உரியோன், s. Proprietor, owner, உடையவன். 2. Heir, சுதந்திரன். 3. A near relation, இனத் தான். 4. One worthy of, deserving of, தக்கவன். 5. (p.) Husband, கணவன். கொலைக்குரியவன், s. One who is worthy of death. இழவுக்குரியவன், s. One whose duty it is to perform funeral rites. எனக்குரியவன், s. One near to me by the ties of consanguinity, friendship, relation, caste, country, &c. உரியள்--உரியாள், s. A wife, மனையாள். (p.) 17)

uẕu (p. 67) கிறேன், தேன், வேன், உழ, v. a. To plough, ஏருழ. 2. [with the impersonal terminations.] To root up--as pigs, நிலத்தைக்கிளைக்க. பன்றிநிலத்தையெல்லாமுழுதுபோட்டது. The hogs have ploughed up all the field. உழக்கோல், s. A goad used to drive oxen when ploughing. உழத்தி, s. (plu. உழத்தியர்.) A female of the ploughman caste. See உழவர். உழத்திப்பாட்டு, s. A kind of poem. See பள்ளு. உழுதகாடு, s. A ploughed highland. உழுதநிலம், s. Ploughed land. உழுதுண்போர், s. Those who cultivate fields belonging to others and subsist upon a share of the produce. 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். உழுதுண்டுவாழ்வாரேவாழ்வார்மற்றெல்லாந்தொ ழுதுண்டுபின்செல்பவர். Those who till the ground enjoy plenty and happiness, the rest being followers and servants of the great depend on their assistance. (குறள்.) தொழுதூண்சுவையிலுழுதூணினிது. To cultivate ground and live by it is more satisfactory than to procure maintenance from others by serving them. உழுதுபுழுதியாக்க, inf. To plough and harrow, to waste. உழுபடை, s. A plough, கலப்பை; [ex படை, implements.] உழுவளைப்பு, s. The turnings in ploughing, தொழுப்பு. உழவு, v. noun. Ploughing, உழு கை. 2. (fig.) (p.) Agriculture, husbandry, tillage, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவின்மிகுத்தஊதியமில்லை. There is no occupation which yields greater profit than agriculture. உழவடைக்க, inf. To make over to another a piece of land for purposes of cultivation. உழவர்--உழவோர், s. Ploughmen, cultivators, agriculturists, husbandmen, inhabitants of agricultural districts, மருதநிலமாக்கள். 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். 3. (p.) [ex உழப்பு.] Warriors, heroes, படைவீரர். உழவிடை, s. Cessation from ploughing. உழவீரம், s. Condition of the ground when it is sufficiently moist to be ploughed. உழவுகட்ட, inf. [prov.] To take the lead--as the first of several teams in ploughing, to mark the course, &c., முதற்சால்போக. உழவுகட்டி, s. Clods in a ploughed field, உழும்பொழுதுபெயருமண்கட்டி. உழவுகாலம், s. Ploughing season. உழவுகுண்டை--உழவுமாடு--உழ வெருது. Oxen trained to the plough. உழவுகோல், s. A ploughman's rod or staff, an ox goad, தாற்றுக்கோல். 2. A horse whip, குதிரைச்சம்மட்டி. உழவுகோல்கொண்டூர்ந்தனன். He drove (the horse) with a whip. உழவுசால், s. A furrow, படைச் சால். உழவுசெய்ய, inf. To plough, practise agriculture, உழ. உழவுத்தொழில், s. Ploughing, tillage, husbandry, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவுபொறுத்தமாடு, s. A powerful, well trained ox that works easily. உழவுமழை, s. Rain that falls in the ploughing and sowing season. உழுகை, v. noun. Ploughing, agriculture. உழுநர், s. Ploughmen, உழவர். 23)

uẕai (p. 67) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [col. for உழத்து.] To earn, gain by labor, procure by industry, to acquire, வருந்தியீட்ட. 2. v. n. To labor hard, toil, strive, drudge, ply, வேலையிற்பிர யாசப்பட. 3. (p.) To sound--as talk, buzz, clamor, இரைய. 4. To suffer, endure hardships, to be afflicted, துன்பமுற. கல்வியிலேமிகவுமுழைக்கிறான். He is very diligent and successful in study. நானுழைத்தஉடைமையிலேதின்கிறேன். I live by my own earnings. உழைத்தபுண்ணியம், s. Acquired merit. உழைத்துக்கொடுக்க, inf. To labor for nothing, or in vain. வயிற்றுக்குழைக்க, inf. To labor for one's maintenance. 2. To procure support by labor. உழைப்பு, v. noun. Hand-labor, toil, industry, diligence, பிரயாசம். 2. Earnings, gain, profit of labor, toil, or industry, thriving, thriftiness, வருந்தி யீட்டுகை. 3. Endeavors, exertions, energy, close application, முயற்சி. உழைப்பின்வாராவுறுதிகளுளவோகழப்பின்வாராக் கையறவுளவோ? Is there any good to be obtained without exertion? Is there any evil that may not arise from indolence? அவருக்கிலக்கணத்திலேநல்லவுழைப்பு. His application and success in the study of belles-lettres are great. உழைப்பாளி, s. An industrious, thrifty or laborious man, பிரயாசப்படுபவன். 29)

ēr (p. 79) s. A particle of comparison, உவ மையுருபு. 2. Beauty, அழகு. (p.) 3. A team for ploughing, including the plough and other apparatus, உழுபடை. 4. A yoke of oxen, உழவுமாடு. 5. Ploughing the plough-as an occupation, உழவுத்தொழில். அவனிருப்பதேர்க்காரன். He is a person possessed of twenty yoke of oxen. காம்பேர்தோள். Shoulders beautifully rounded like a bamboo. கயலேர்கண்ணார். Carp-eyed beauties--ladies with eyes as beautiful as the carp-fish. சீரைத்தேடினேரைத்தேடு. If you desire wealth attend to agriculture. ஏரடிக்க--ஏருழ, inf. To plough. அவன் எத்தனையேருழுகிறான்--அவனுக்கெத்தனையே ருழும். With how many yoke of oxen does he plough (his land)? i. e. how many yoke of oxen has he? or how many acres of arable land does he possess? ஏராண்மை, s. Ploughing, tillage, agriculture, உழவு. ஏராளர், s. Husbandmen, agriculturists, உழவர். ஏரின்வாழ்நர்--ஏருழவர்--ஏருழுநர் --ஏர்த்தொழிலர், s. Ploughmen, those who live by the plough, உழவர். ஏருழக்க, inf. To practise husbandry, பயிர்செய்ய. ஏரெழுபது, s. A poem of seventy stanzas in praise of the plopugh by கம்பர், ஓர்நூல். See Ellis. p. 44. (குறள்). ஏரோட்ட, inf. To plough, உழ. ஏர்க்கால், s. The shaft of a plough, கலப்பையின்கால். 2. Shaft of a carriage, வண்டியேர்க்கால். ஏர்ச்சீர், s. Implements of husbandry. 2. The wealth procurable by husbandry. ஏர்ச்சீரில்லாதவன். One who has neither oxen, implements of husbandry, nor seed, corn, &c. ஏர்த்தாயம், s. Ploughing in season. ஏர்த்தொழில், s. Agriculture, husbandry, உழவுத்தொழில். ஏர்நாழி, s. A small circular piece of wood with a hole in the centre to receive the cord வடக்கயிறு by which the ploughman can regulate the depth of the furrows, கலப்பையினோருறுப்பு. ஏர்ப்பண், s. [prov.] The rope for attaching the oxen to the plough, or the plough-beam to the yoke, பூட்டாங்க யிறு. ஏர்ப்பூட்டு, v. noun. Ploughing for the first time in the season, on an auspicious day begun with appropriate ceremonies, ஏர்கட்டுகை. ஏர்ப்பூட்ட, inf. To yoke the oxen to the plough. ஏர்வாரம், s. A share of the produce allowed for the team and agricultural implements used in cultivating the land, ஏர்க்காகக்கொடுக்கும்வாரம். முன்னேர்க்குண்டை, s. The first or best yoke of oxen. பின்னேர், s. The second or hindermost yoke of oxen. பொன்னேர்கட்ட, inf. To plough for the first time in the season on an auspicious day begun with the appropriate ceremonies--as ஏர்ப்பூட்ட. 52)

kṭiñai (p. 87) s. A religious mendicant's vessel, இரப்போர்கலம். (p.) தவசிகடிஞைபோற்பையநிறைத்துவிடும். As the alms-dish of a mendicant is gradually filled, so charitable acts will procure a rich reward. (நாலடி.) 54)

kṭuntilālvṇm (p. 87) s. Salt procured from Sesamum seed. 94)

kuṭṭiṉi (p. 117) s. A short hump-backed, mischievous woman; one who sows discord, வசவி. 2. A bawd, a procuress, சங்கம்வாங் குபவன். Wils. p. 227. KUT'T'INEE. 29)

kuṟi (p. 132) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To design, intend; to contemplate, consider, think, கருத. 2. To imagine, to conceive, மதிக்க. 3. To appoint, determine, decree, விதிக்க. 4. To note down; to make the first draught in writing; to sketch an outline in painting, to trace, குறித்துக்கொள்ள. 5. To refer to, to denote, suggest, specify. சுட்டிக்காட்ட. 6. To designate, to characterize, to denominate, to name, பெயர் குறிக்க. 7. To address one's self--as in prayer; to have reference to--as a procuring cause, நோக்க. 8. To foretell, to presage, to prognosticate by astrology, palmistry, augury, &c., முன்னறிவிக்க. 9. To blow--as a chank, &c., ஊத. செவிடன்காதிலேசங்குகுறித்தாற்போல. Like blowing a chank to a deaf man--it being useless. அதைக்கனவிலுங்குறிக்கவில்லை. I did not even dream of it. இதிலேஅவர்குறிக்கிறதென்ன. What does he mean by it? குறிக்குங்கால். If we consider. (வைரா.) குறித்துக்கொள்ள--குறித்துவைக்க, inf. To note down. எழுதுகோலாலேகுறித்துக்கொண்டான். He formed with a graving tool. Rott. குறித்தகள்வன், s. A notorious thief. குறித்தகாரியம், s. The particular thing. 2. The business in hand. குறித்தகாலம், s. The appointed time. 2. The proper season. குறித்ததொகை, s. The sum specified. குறித்தபோகங்கள், s. Destined enjoyments. 2. The proper harvests. குறித்தழைக்க, inf. To invoke a deity by name to appear. 2. To call or beckon one out of an assembly, &c. 3. To call upon one for protection. குறித்துச்சொல்ல, inf. To tell particularly; to define, specify, discribe, suggest. குறித்துப்பார்க்க--குறிப்பாய்ப்பார்க்க, inf. To look steadfastly, intently, significantly. உத்தியோகங்குறிக்க, inf. To confer an office on one. குறித்து, [gerund of. குறி.] Concerning, about, touching, respecting, for the sake of, with regard to, &c. உம்மைக்குறித்து. Concerning you. பிரமனைக்குறித்துத்தபசுபண்ணி. Performing austerities in reference to Brahma to obtain a boon, &c. புண்ணியத்தைக்குறித்து. With regard to virtue. போர்செய்யக்குறித்துவந்தவர்கள். Those who came to fight. குறிப்பிக்க, inf. [causative of குறி.] To signify, imply, intimate, குறிப்பினாற் காட்ட. 2. To get written or noted down, எழுதுவிக்க. 20)

campāti (p. 164) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To procure, provide, prepare, acquire, attain, secure, தேட. (Sa. Sampáda.) 30) *

cvtri (p. 171) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To acquire, procure, சம்பாதிக்க. Compare சேகரி. (c.) 10)

cēkri (p. 207) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To collect, gather, assemble, சேர்க்க. 2. To provide, furnish, secure, prepare, procure, acquire, to get, சம்பாதிக்க. (c.) சேகரிப்பு--சேகரித்தல், v. noun. Gathering, providing, &c. 8)

tkku (p. 221) கிறது, தக்கினது, ம், தக்க, v. n. To be fit, suitable, becoming, &c., தகுதியாயி ருக்க; [ex தகு.] 2. (Tel.) To come into one's possession, தனதாக. 3. To be lasting--as a possession, or acquisition, to stop, தங்க. 4. To be profitable, advantageous, beneficial, பயன்பட. (c.) தக்கிப்போக, inf. To become one's own by length of time, &c., but unlawfully. 2. [local.] To become well concocted in the stomach. தங்கிப்போக. தக்காதேபோக, inf. To be unfavorable to one's happiness; to be unwholesome. தக்குவிக்க, inf. To obtain possession, to procure. 2. To usurp. (Little used.) 8)

tṭṭu (p. 222) கிறேன், தட்டினேன், வேன், தட்ட, v. a. To knock at, as a door, கதவைத்தட்ட. 2. To strike, as a gong; to tap, pat, slap, அறைய. 3. To touch or strive so as to displace, to shake off as dust, &c., தட்டிய திர்க்க. 4. To reject, as a temptation, to discard, விலக்க. 5. To strike in playing on drums, tambourines, the guitar, &c., with a plectrum, or otherwise, கொட்ட. 6. To strike against, commonly accidentally. dash against, மூட்ட. 7. To strike or ward off, to parry, தடுக்க. 8. To evade, palliate, equivocate, புரட்ட. 9. To frustrate, thwart, குலைக்க. 1. To procure one's dismissal from office, அகற்ற. 11. To soften palmyra fruit by beating, நொறுக்க. 12. To oppose, contradict, disobey a command, மறுக்க. 13. To beat and break shells to get the kernels. உடைக்க. 14. To fashion, form, mould, with the hands, by tapping--as clay, dough, &c., மட்கலந்தட்ட. 15. To beat off fruit, leaves, &c., from trees, உதிர்க்க. 16. To thrash out rape-seed, &c., கதிரடிக்க. 17. To clap on, as cow-dung on a wall, அப்ப. 18. To hammer, to flatten, தட்டையாக்க. 19. (fig.) To conquer, vanguish, முறியடிக்க. 2. (fig.) To suggest a thought, நினைவெழுப்ப. 21. To dissuade, மறிக்க. 22. [prov.] To throw out water with the foot, hand, basket, &c., நீரெற்ற. 23. [in cant.] To steal, pilfer, swindle, to get by deceit or stratagem, கவர. 24. [in burlesque.] To trip, knock down, to destroy--as an epidemic, தட்டிவீழ்த்த. 25. [with loc. ablative.] To resist an obstacle, to come in contact with, பட. 26. To run aground or strike against, as a vessel, to clash, மோத. 27. [with dative.] To be perceived as a smell, வாசனைதட்ட. 28. [with dative.] To be scanty, wanting, as food, rain, water, &c., to be reduced, as the milk of a cow, குறைவுபட. 29. To elude, to escape, தப்ப. 3. [with dative.] To be at fault, to fail, as the hand playing on an instrument, writing, performing an operation, &c., or the tongue in reading or speaking, &c., தவற. 31. To hobble as a verse, தலைகாட்ட.--Note. The meanings are often cant. அனேகரைக்காய்ச்சல்தட்டிப்போட்டது. The fever has prostrated many persons. தண்ணீர்தலைதட்டநிற்கிறது. The water is head deep. [prov.] தலையைத்தட்டிப்போட்டது. It has carried off his head. தேடியபொருள்காலிலேதட்டினதுபோல. As if the thing sought for, had struck against the foot; i. e. getting accidentally the thing desired. நெஞ்சிலேதட்டிப்பார். Knock at your own breast, and inquire. பல்லைத்தட்டிவிடு. Knock out his teeth. மரங்கள் தெருத்தட்டநிற்கின்றன. The trees extend the whole length of the street. [prov.] தொண்டைக்குள்ளேஏதோதட்டுகிறது. There is something in my throat obstructing the passage. அவன்என்வார்த்தையைத்தட்டிப்போட்டான். He has disobeyed me. மழைதட்டிப்போயிற்று. Rain is deficient. அரிசித்தட்டிப்போயிற்று. The rice is nearly exhausted; or rice is very dear and scarce. தட்டாமல்முட்டாமல் விழுங்கிப்போட்டான். He has swallowed it (his large income) without difficulty. [prov.] தட்டாமல்வைக்க, inf. To place things so as not to touch each other. தட்டவைக்கப்பார்க்க--தட்டவைக்கநி னைக்க, inf. To put one on a wrong scent when in pursuit of another. தட்டிக்கிளம்ப--தட்டியெழும்ப, inf. To rice grow high, or tall. 2. To rise to affluence, influence, &c. 3. To be animated with joy, or zeal for an enterprize; to be roused with anger. தட்டிக்கேட்க, inf. To speak or remonstrate. தட்டிக்கொடுக்க, inf. To quiet, to lull by tapping. 2. To cheer, to encourage men or beasts by patting on the back, shoulders, &c. 3. [in prison bars.] To tap a person so that another may grasp him. தட்டிக்கொள்ள, inf. To be exhausted, to be in want. 2. To strike against, to be resisted, by an obstacle. 3. To be retarded in reading, speaking, or business. 4. To fail, to prove inadequate. 5. To shake off the dust by striking the foot upon the ground. மேலேதட்டிக்கொள்ளாதே. Don't come in contact with me--said by one afraid of defilement. கப்பல்நிலந்தட்டிக்கொண்டது. The ship is aground, striking, &c. தட்டிச்சொல்ல, inf. To contradict. 2. [prov.] To speak, or repeat a lesson with hesitation; to stammer. தட்டிப்பறிக்க, inf. To strike and snatch away. 2. To get by stratagem. தட்டிப்பறைசாற்ற, inf. To publish by beat of drum. 2. To blab out private matters, to asperse one's character. தட்டிப்பார்க்க, inf. To try to fish out secrets from one. 2. To sit one's erudition, caste, property, &c. 3. To try silver coins, by ringing, and snapping them with the fingers. தட்டிப்பேச, inf. To oppose, to remonstrate, to object, to protest against. தட்டிப்போட, inf. To strike and spill; to over-turn, &c. 2. (fig.) To overcome one in a game, &c. தட்டிமாற, inf. To evade, shift a fault upon another; to baffle one and escape. 2. To give one a heavy blow. தட்டியெடுத்துக்கொள்ள, inf. To secure a thing for one's self, deceiving another. 2. To get a thing in spite of the endeavours of others. தட்டியெழுப்ப, inf. To tap and rouse one. தட்டியோட்ட, inf. (also. அதட்டியோ ட்ட.) To drive beasts rapidly. தட்டிவிட, inf. To strike and overturn. 2. To cheer by patting the shoulders of combatants, &c. 3. To animate, encourage. 4. To frustrate. 5. To contradict, refuse. 6. [prov.] To change the position of different yokes of oxen, in ploughing, putting the hindermost, forward, &c. 7. To cause the oxen to turn back to deepen the furrows. 8. (c.) To drive cattle faster, to accelerate their speed. இனித்தட்டிவிடு. Wait no longer. தட்டிவைக்க, inf. [prov.] To suggest, to throw in a word to effect an object; to speak once, expecting to speak again on the subject. தலைதட்டியளக்க, inf. To strike the measure. See தடவு, v. சொல்லைத்தட்ட, inf. To disobey one's command. 2. To contradict. 3. To speak before another has finished. 38)