aḷḷu (p. 33) கிறேன், அள்ளினேன், வேன், அள்ள, v. a. To take up a handful, lade, bale, take up in the hollow of the hand-as water, sand, grain, &c., கையான்முகக்க. 2. To sweep away as a flood, carry off in large quantities or great numbers as an epidemic, famine, thief, &c., to ravage, plunder, pillage, spoil, devastate, வாரிக் கொள்ள. (c.) அள்ளாதுகுறையாது சொல்லாது பிறவாது. If nothing be taken, nothing will be wanting; if nothing be spoken, nothing will be rumored; i. e. there is no rumor however vague, but has some truth in it. அரிசியள்ளுகிறகாகம்போலே திரிகிறான். He wanders about as greedy (of gain) as the crow is of the rice which it steals. கையையள்ளிப்போட்டது. It has grazed or taken off the skin of my hand (whether a bow, hot iron, or any thing else.) அள்ளிக்கொட்ட, inf. To take up from a quantity and shoot down elsewhere. 2. To give liberally. அள்ளிருள், s. Thick darkness, or darkness so dense that it may be grasped. அள்ளுகொள்ளை, s. Great waste, profusion, extravagance or taking more than what is right, பெருங்கொள்ளை. அள்ளு, v. noun. A handful of grain, &c., given to the man who measures, அளவுகூலித்தானியம். அள்ளெடுக்கிறவன், s. The man who receives the handful of grain for measuring. அள்ளுதல், v. noun. Being narrow, close, நெருங்கல். 2. Taking up a handful of water, rice, grain, &c., getting water in a basket, pot, &c., taking out rice, milk, &c., by a spoon from a cup, &c., அள்ளுகை. 43)

ārātūri (p. 41) s. [vul.] Prodigality, extravagance, profusion, ஊதாரிக்குணம். 2. Lasciviousness, wantonness, துஷ்டத்தனம். 3. A prodigal, spendthrift, அழிப்பாளி. (c.) 15)

iṟai (p. 57) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pour out, lave, irrigate, draw and pour out, நீரிறைக்க. 2. To cast forth. strew, scatter abroad, சிதற. 3. To give liberally, மிகக்கொடுக்க. 4. (Met.) To lavish, spend lavishly, squander, அளவுகடந்துசெல விட. 5. v. n. [vul.] To flow or issue--as blood, milk, &c., சொரிய. பணத்தையெங்குமிறைத்துப்போட்டான். He has squandered the money. இறைகூடை, s. A large basket for irrigation, நீரிறைக்குங்கூடை. இறைமரம், s. Three poles connected at the top, forming a support for a basket used in watering fields, இறை வைமரம். 2. A well-sweep and pole, ஏற்ற மரம். 3. [prov.] A long wooden boat suspended for watering fields, நீரிறைக்கு மரப்பத்தல். இறைப்பு, v. noun. Pouring or casting out, laving, irrigation, நீரிறைக்கை. 2. Scattering, lavishing, squandering, waste, profusion, வாரியிறைக்கை. இறைவை, s. Any contrivance for raising water for irrigation--as a well-basket, இறைகூடு. 2. A trough for casting out water, நீரிறைக்கும்பத்தல். 3. A ladder, ஏணி. 4. A fan for winnowing, தூற்றுகூடை. 33)

kṭi (p. 87) s. Scent, odor, fragrance, வா சனை. 2. Wedding, nuptials, கலியாணம். 3. Protection, safeguard, defence, காவல். 4. Sharpness, keenness, கூர்மை. 5. Brightness, transparency, ஒளி. 6. Fearfulness, dreadfulness, அச்சம். 7. Speed, swiftness, சீக்கிரம். 8. Poignancy, pungency, கரிப்பு, 9. Abundance, copiousness, plentifulness. மிகுதி. 1. Beauty, சிறப்பு. 11. Delight, gratification, pleasure, இன்பம். 12. Intensity, உக்கிரம். 13. Newness, modernness, புதுமை. 14. Sounding, sonorousness, ஓசை. 15. Time in minute or indivisible portions, பொழுது. 16. A flower-garden, நந்தனவனம். 17. Merriment, களிப்பு. 18. A vampire, a goblin, பிசாசம். 19. A corpse, பிணம். 2. Explication, விளக்கம். 21. (இரேவ.) A beggar's bowl, இரப்போர்கலம். (p.) கடிகெழுபரிதியைக்கரங்குவித்தபின். After worshipping with folded hands the bright sun-கடிமதுநுகர்ந்தோர். Those who drink liquors which cause them to be merry-கடிமிளகுதின்றகல்லாமந்தி. The irrational monkey which ate the pungent pepper-கடியரமகளிர்க்கேகைவிளக்காகி. Serving as a portable lamp to the timid sirens-கடியுண்கடவுட்கிட்டசெழுங்குரல். The red millet offered in rich profusion to the god who feeds upon it-கடிவினைமுடுகி. The wedding approaching-பழுமரக்கடியுட்புக்கான். He entered the grove of banyan trees. புதிதுண்கலவிக்கடிமகிழ்ந்தே. Rejoicing in recent conjugal pleasures- கைவளைபலியொடுங்கடியுட்சோர்ந்தவால். The bracelets (of the ascetic virgins) dropped into the beggar's bowls along with the rice. எம்மம்புகடிவிடுதும். We will soon despatch our arrows. கண்ணாடியன்னகடிமார்பன். One whose breast glitters like a crystal-கடிநகர், s. A city surrounded by guards. கடிமாலை, s. A fragrant flowergarland. கடிமுரசு, s. The sounding drum. கடிமுனைப்பகழி, s. A sharp-pointed arrow. விழாக்கடி, s. The splendid scene of the festival. 45) *

cori (p. 211) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To shoot down--as corn from a sack, or sand from a cart, கொட்ட. 2. To scatter, pour forth, effuse, emit; shoot--as arrows; shed--as leaves, fruits, &c., பெய்ய. 3. To give very bountifully, pour forth riches; to distribute, ஈய. 4. (fig.) To speak fluently, pour out a flood of eloquence; to sing with great freedom a succession of tunes, &c., பாடல்சொரிய. 5. [improp. for சொறி.] To itch. (c.) சொரிசொரியென்றுசொரிந்தான். He gave profusely in money, food, &c. 2. He spake or sing very fluently, &c. முத்தும்பவளமுஞ்சொரிந்தாற்போற்பேசினான். He spake as a shower of pearls and corals. சொரிந்தளக்க, inf. To measure lightly, by pouring slowly into the measure. பாணஞ்சொரிய, inf. To pour forth arrows. புஷ்பஞ்சொரிய--புட்பஞ்சொரிய, inf. To drop or scatter flowers--as trees. 2. To scatter flowers before a great person, or in worship. சொரிந்துவிட, inf. To shoot down corn, &c., from a sack. சொரிவு, v. noun. Bountiful giving or distributing, ஈவு. 2. Fluency in speaking, singing, &c., தாராளம். 3. Abundance, profusion, மிகுதி. See சொரி, v. n. 17)

timitm (p. 238) s. (properly திமிர்தம்.) Noise, bustle, riot, பேரொலி. திமிதகுமுதம், s. Noise, stir, bustle, இரைச்சல். 2. Joy, mirth, joviality, மகி ழ்ச்சி. (See திமிலகுமிலம்.) 3. Abundance, plenty, மிகுதி. 4. Extravagance, profusion, ஊதாரித்தனம். திமிதமிட, inf. To be merry, jovial, jolly, noisy. 86)

niṟai (p. 277) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become full, பூரணப்பட. 2. To abound, be copious, plenteous, profuse, மிக. 3. To overflow, be suffused, பெருக. 4. To be satisfied, contented, replenished, saturated, திருத்தியாக. 5. To be or become complete or replete, to be finished, perfected, பரிபூரணமாக. (c.) நிறைந்திருங்கள். Be still, be silent, spoken when some important thing is done auspiciously. நிறைகரகம், s. A vessel filled with water and carried on the head in a dance in honor of Máriammai and other female deities. நிறைகர்ப்பம், s. Advanced pregnancy. நிறைகர்ப்பிணி, s. A woman near the time of her delivery. நிறைகலை, s. [com. பூரணகலை.] Fulness, entireness, completion of the parts, பூர ணாமிசம். 2. Splendor as fancied in the face of an idol, from a supposed divine afflatus, பூரணதேயசு. 3. The full moon, பூரணசந்திரன். 4. The manifestation of a deity in full glory, முழுக்காட்சி. 5. Poissession of an oracle by a deity or demon, பூரணசத்தி. 6. (fig.) Being intoxicated, top heavy, முழுவெறி. நிறைகன்றுத்தாய்ச்சி, s. [prov.] A cow with calf. நிறைகுடம், s. A full pot of water, as used in ceremonies and on festive occasions, adorned with a cocoanut, mango leaves, grain, &c., as an auspicious sight, &c., also one of the ensigns of royalty. See குடம். நிறைசபை--நிறைந்தசபை, s. A full meeting, council or court. நிறைசன்னி, s. A full fit of apoplexy. மூடுசன்னி. நிறைசூல், s. Full pregnancy, commonly applied to cattle. 2. (p.) Teeming with buds, ready to blossom or bear --as trees, &c. நிறைசெல்வம், s. Adundant wealth, independent opulence. நிறைசெல்வன், s. Kuvera, god of wealth, குபேரன். நிறைநரம்பு, s. Being full-stringed, as a lute with ten strings; as நிறைநரம்புள்ள வீணை. நிறைநாழி, s. Full measure of the நாழி. நிறைநாழிவைத்தல், v. noun. Placing a measure full of paddy at a marriage, funeral, &c., deemed auspicious, ஓர்சடங்கு. நிறைந்தகுணம்--நிறைந்தமனம், s. A satisfied, contented mind. 2. A cheerfull disposition. நிறைந்தமனிதன், s. A man of noble mind. 2. A perfect man. நிறைந்திருக்க, inf. To be full, complete. 2. To be still, silent, &c., as a company. நிறைந்தவீடு, s. A marriage-house, an auspicious term. நிறைபயிர், s. Thick corn, அடர்ந்தப யிர். நிறைபாரம், s. [improp. நிறைவாரம்.] A heavy load, கனத்தசுமை. 2. Being fully adorned with jewels, &c., அணிகலத்தின்மி குதி. 3. [in contempt.] Eating to the full, மட்டின்றிச்சாப்பிடல். 4. Being loaded with fruit as a tree, பழமிகுதி. நிறைபானை, s. A full jar. நிறைபிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A woman in advanced pregnancy. நிறைபூசல், s. [vul. நிறுபூசல்.] Great noise, bustle, stir, பேரொலி. நிறைபொங்கல், s. A full, overflowing, auspicious boiling, as of rice and milk, at the Pongul, தைப்பொங்கல். 2. Many pots of rice boiling at a temple, அநே கம்பானைகளிலிடும்பொங்கல். நிறைமணி, s. [prov.] A profuse offering, especially to Ganesa, பூரணாபிஷேகம். நிறைமதி, s. Full-moon, பூரணசந்திரன். 2. Complete wisdom, பூரணஞானம். (p.) நிறைமாதம், s. Full term of months, full pregancy. நிறைமொழி, s. Words of holy persons, which have actually come to pass, உறுதிசொல். நிறைமொழிமாந்தர்--நிறைமொழியார்-நிறைமொழியாளர். s. [pl.] The holy, sages, சான்றோர். குறள். நிறையஅளக்க, inf. To measure out full measure. நிறையக்கொடுக்க, inf. To give bountifully. 2. To give to satisfaction. நிறையவிட்டுக்கட்ட, inf. To fill garden-beds with water and stop up the channel. 2. [in cant.] To drink too much water, or other liquid. நிறைவு, v. noun. Fulness, completeness, பூரணம். 2. Abundance, copiousness, profusion, மிகுதி. 3. Plenitude, saturation, suffusion, செறிவு. 4. Satisfaction, contentment, திருத்தி. 5. Perfection, பூர்த்தி. நிறைவாகரம், s. Fulness, repleteness, copiousness, நிறைவு. 2. Entireness, absoluteness, முழுமை. நிறைவேற, inf. To be accomplished, fulfilled, completed, முற்ற. 2. (fig.) To die, சாக. நிறைவேறிப்போனார். He is dead. நிறைவேற்ற, inf. To fulfil, accomplish, complete, முற்றச்செய்ய. 2. To perform, execute, effect, நடத்த. நிறைவேற்றிக்கொடுக்க, inf. To execute, perform, transact, &c., for another. நிறைவேற்றிக்கொள்ள, inf. To execute for one's self. நிறைவேற்றம், v. noun. Fulfilment, accomplishment, முற்றுகை. 2. Performance, execution, நடத்துகை. நிறைவேற்றம்பண்ண, inf. To fulfil, accomplish, complete. 2. To perform, execute. 196)

pongku (p. 336) கிறது, பொங்கினது, ம், பொ ங்க, v. n. To boil up, bubble up by heat, கொதிக்க. 2. To foam and rage--as the sea, கொந்தளிக்க. 3. To ferment, to effervesce, நுரையெழ. 4. To rise as bread from leaven, மாப்புளிக்க. 5. To be inflamed and swell, as a sore, சினக்க. 6. To increase, expand, extend, மிக. 7. To grow intense, பெருக. 8. To abound, to flourish, to be fruitful, செழிக்க. 9. To rise, grow high, to become elevated, உயர. 1. To swell--as the heart in anger, sorrow, joy, &c., மனம் பொங்க. 11. To be flushed with hope, or desire, நினைத்துமகிழ. 12. To be elated, to be puffed up with pride, பெருமிதங்கொள்ள. 13. v. a. To boil rice, சோறாக்க. 14. To boil rice in cow's milk, as a religious rite at a temple, கோயிலில்பொங்க. பொங்குங்காலம் புளிபூக்கும், மங்குங்காலம்மாகாய்க் கும். In propitious seasons the tamarind abounds, in scarce times, the mango. பொங்கிக்கொடுக்க, inf. To cook for one--as a host for a lodger. பொங்கித்தெளித்தல், v. noun. Boiling rice in milk, and sprinkling a house with the liquid, because an owl has lighted on the roof. (Jaff.) பொங்கிவழிய, inf. To boil over, as rice, milk, &c. 2. To superabound or overflow as wealth. பொங்குசனி, s. [in astrol.] The second and most propitious of ஏழரையாண்டுச்சனி. See சனி. பொங்கல், v. noun. Boiling, bubbling; fermentation. 2. Raging as the sea. 3. The festival when the sun enters Capricorn about the 11th of January. See தைப்பொங்கல். (c.) 4. Abundance, excess, profusion, மிகுதி. 5. Rejoicing, exulting, மகிழ்தல்.--For மாட்டுப்பொங்கல், see in its place. பொங்கலாண்டி--பொங்கலாள்--பொங் கற்காரன், s. A cook, one who boils his own rice and lives by himself in a niggardly way. பொங்கலிட--பொங்கல்பொங்க, inf. To boil rice without straining out the water in which it has been boiled. 2. To boil rice for a religious purpose-also பொங்கல்போட. பொங்கல்வரிசை, s. The presents sent to a married woman from her parents, at the பொங்கல் feast. 2. presents sent to a superior at that time, as உலுப்பை. பொங்கல்வைக்க, inf. As பொங்கலிட. 2. [in cant.] To injure a person. 3. To kill one. பொங்கற்சம்பா, s. A kind of rice. See சம்பா. பொங்கற்சாதம், s. Rice boiled at the temple. 2. See சாதம். பொங்கற்பானை, s. A new pot bought to boil rice for the feast. 76)

miku (p. 353) கிறேன், ந்தேன், [poet. மிக்கேன்.] வேன், மிக, v. n. To exceed, to surpass, to become superior, அதிகரிக்க. 2. To remain, to be left, be to spare, be superfluous, (c.) மிக, inf. [also மிகவும், as adv. or adj. in the superlative.] Very much, abundantly, பெருக. மிகப்படல், v. noun. Increasing, abounding, அதிகரித்தல். மிகப்படச்சொல்லுகிறது. Saying too much. மிகல். Becoming plentiful, increasing, மிகுதல். 2. Becoming great. மிகன்மக்கள். The great. (நீதிநெறி.) மிகவல்லோர், s. [pl.] Very powerful persons, அதிவீரர். 2. Those that are well skilled in any art, அறிவிலுயர்ந்தோர். மிகவும். Very much, abundantly. மிகவுஞ்சந்தோஷப்பட்டான். He greatly rejoiced. மிகவும்வருத்தமாயிருக்கிறது. It is very hard. மிகவும்பயந்துபோனேன். I was very much afraid. மிகவுந்தொங்கிஷப்படுகிறான். He is suffering greatly. மிகு, [Aorist as an adj.] Great. மிகுகொடையாளன், s. Karna, as very liberal, கர்ன்னன். (சது.) மிகுதம்--மிகுதி, v. noun. Much, abundance, profusion, redundance, அதிகம். 2. Excess, overplus, மீதி. 3. A crowd, திரட்சி. 3. Fulness, satiety, பூரிப்பு. 5. Increase, பொலிவு. மிகுதியான, [as an adj.] Abundant. மிகுதியானது. That which is abundant. மிகுதியானபேர். The majority. மிகுதியும். Greatly, exceedingly. மிகுதியுஞ்சுருக்கிப்போட்டான்..... He has greatly abridged, or curtailed. மிகுந்த, [rel. part. as adj.] Much, great, &c. மிகுந்தவாசனை. A strong, fragrant smell. மிகுந்தகிரயம். An exorbitant price. மிகுந்தவயசு. Very old age. மிகுந்திருத்தல், v. noun. Being too much,. or in excess. 2. Being left, as மீந்திருத்தல். மிகை, v. noun. Abundance, superfluity, மிகுதி. 2. Sorrow, affliction, துன்பம். 3. Destruction, கேடு. 4. Trouble, வருத்தம். (சது.) 5. Fault, defect, error, குற்றம். மானேறு, s. The male of a deer--as கலைமான். 2. The twelfth lunar mansion, உத்திரநாள்; [ex ஏறு.] மான்களங்கம், s. Spots on the moon, considered as disease from a curse, and supposed to resemble those of the deer. மான்கீரை, s. A plant. See கீரை. மான்செவி, s. A plant, hart's-ear. See எருமைநாக்கி. மான்செவிக்கள்ளி, s. A milky shrub. See கள்ளி. மி மிகைபட, inf. To be blamed. மிகைபடச்சொல்லேல். Don't speak injuriously. (Avv.) மிகைபடக்கூறல், v. noun. Redundancy as a fault in composition. See நூற்குற் றம், under குற்றம். மிகைபோட--மிகைசொல்ல, inf. To charge one falsely. (R.) மிக்க, [rel. part. as adj.] Overmuch, superior, &c. (p.) தந்தைசொல்மிக்கமந்திரமில்லை. No precept is better than that of a father. (Avv.) மிக்கசெயல், s. Extraordinary power; magnanimity. See ஊராண்மை. மிக்கு, v. noun. Greatness, superiority, பெருமை. (p.) மிக்குடைய. Possessing greatness. (நீதி நெறி.) மிக்கது, appel. n. what is abundant, excessive. மிக்கவன்--மிக்கான், s. A great or excellent person, உயர்ந்தோன். மிக்கவை, s. [pl.] Remains of food after a meal, மீந்தவை. 2. (சது.) Unjust proceedings, நியாயமற்றவை. 3. Increase. fulness, abundance, மிகுந்திருப்பவை. 4. Food, ஊண். 5. Boiled rice, சோறு. மிக்கிளமை, s. Juvenility, மிகுந்தஇ ளமை. மிக்கோர், s. [pl.] Men of knowledge, superior men, அறிஞர். (சது.) 3)