aṭṭi (p. 9) s. (Tel.) Hinderance; impediment, procrastination, delay, தடை, (பஞ். 82.) 2. Licorice, அதிமதுரம், (திவா.) 3. Red Sandal wood, செஞ்சந்தனம். (சது.) See மதுகம். அட்டிசொல்ல, inf. [used with the dative.] To put off, postpone, prolong, procrastinate, speak in disapprobation of, தடைசொல்ல. 13)

kṭaici (p. 88) s. [a prolongation of கடை.] End, termination, conclusion, extremity, முடிவு. கடைசிமுறை, s. The last time. கடைசியாய், adv. For the last time, lastly. மாதக்கடைசி--மாதத்திற்கடைசி, s. The end of the month. ஏறாங்கடைசியில், adv. Lastly, last of all. 14)

katai (p. 92) s. A story, an anecdote, a narrative, an apologue, சரிதம். 2. A tale, a fable, a romance, a fiction, a fabrication, legend, கட்டுக்கதை. 3. A thing, an affair, a topic, a circumstance, காரணச்சொல். 4. A message, a communication, சொல். Wils. p. 185. KATHA. 5. (p.) A club, தண்டாயுதம். 6. A stick, or rod, தடி. Wils. p. 28. GADA. 7. [prov.] A talk, conversation, chitchat, confabulation, சம்பாஷணை. கதாபாணி, s. One armed with a club, தண்டபாணி. கதாப்பிரசங்கம், s. Loquaciousness, garrulity, much talking, telling stories, &c., சரித்திரப்பிரசங்கம். கதாமஞ்சரி, s. A series of fables or stories, கதைக்கொத்து; [ex மஞ்சரி, chain or series.] கதாயுதம், s. A club or mace, தண் டாயுதம். கதாயுதன், s. Bhima a son of the king Pandu, வீமன். 2. Bhairava, வைர வன். (p.) கதாயுத்தம், s. A club-fight, a battle or contest with clubs, தண்டாயுதப்போர். (p.) கதைகட்ட, inf. To fabricate a story, a fable, a romance or other fiction. 2. To invent a slander. 3. To form the plot or groundwork of a drama. கதைகாரன், s. A talkative person, a story-teller, a tattler, a babbler. 2. [in dramatic performances.] The prolocutor. கதைகோக்க, inf. To fabricate stories, to make romances, novels, &c. கதைக்க, inf. To relate a fable. 2. To be talkative, to talk much. கதைசொல்ல, inf. To relate, repeat stories. 2. To tattle, babble. குழந்தைகதைசொல்லுகிறதா? Does the infant begin to smile and to show signs of intelligence? கதைபடிக்க, inf. To read sacred stories in the temple according to rule --also profane stories. கதைபிடுங்க, inf. To elicit a secret by cunning words, to fish out a matter. கதைபேச, inf. To converse, chat. கதைப்பராக்கு, s. Attention diverted by conversation. கதைப்புணர்ச்சி, v. noun. Connexion of a story, account, &c., in its several parts. கதைமாற, inf. To prevaricate, shuffle. கதையறிய, inf. To spy out--as an enemy, &c., to watch narrowly the proceedings of an enemy under a mask. கதையிலேபொழுதுபோக்க, inf. To beguile time in the recitation of tales. கதையெடுக்க, inf. To introduce a subject. கதைவளர்க்க, inf. To prolong a story, conversation, cavilling, &c. கதைவிட, inf. To tell a false story for some sinister end. 2. To tell stories. கதைவிட்டுக்கதைகேட்க. To tell or mention things in order to fish out matters from another. கதைவிட்டுக்கதையறிய. To tell something pleasing to one in order to get secrets from him. கட்டுக்கதை, s. A fable. கிளைக்கதை, s. A digression in a fable, one story arising from another, a ramifying narrative, an episode. புண்ணியகதை, s. A religious tale. கதைத்தல், v. noun. Speaking, telling. 2)

kaṟpam (p. 102) s. The period of Brahma's life or one-hundred of his days and nights, பிரமனாயு. (சது.) 2. The periodical destruction of the world at the end of Brahma's day, also of his life, உலகமுடிவு. 3. [in pharmacy.] Medical powders to prolong life, secure immortal youth, சித்தர்கள்மருந்து. 4. Renovating influence on the system from the use of the powders, மூப்புவராமற்செ ய்யுமருந்து. (c.) 5. (p.) A day and night of Brahma, a period of 4,32,, solar, siderial years, or years of mortals measuring the duration of the word, and as many, the intervals of its annihilation, பிரமனோர்நாள். 6. Swerga, the world of the devas, தேவலோகம். 7. A number --ten thousand millions, ஆயிரகோடி. 8. [in sacred science.] Treatises on the incarnation by which the deities respectively are invoked in worship, மந்திரசாஸ்திரம். 9. One of the six அங்கம், or parts of knowledge; that which treats of incantations, வேதாங்க மாறிலொன்று. 1. One of the nine Nidhis of Kuvera, நவநிதியிலொன்று. Wils. p. 22. KALPA. கற்பகாலம், s. The period of Brahma's day, or of his age, a kalpa. கற்பஞ்சாதிக்க--கற்பஞ்சாப்பிட, inf. To inure the body to hardship-as ascetics, strengthening it with medicaments and by other means for promoting longevity, கற்பந்தின்ன. கற்பநாள், s. A kalpa of time. கற்பமுடிவு, s. The end of a kalpa. கற்பாந்தம், s. The end of a kalpa, கற்பமுடிவு. (See கற்பம்.) 2. Stability, that which lasts long, உறுதியாயிருப்பது. 20) *

kiruttiyam (p. 111) s. Act, actions, performances, operation, தொழில். 2. Moral actions good or bad, involving future retributions, கன்மக்கிரியை. 3. A course of conduct, நடக்கை. 4. Work, business, employment, லௌகிகவேலை. 5. Religious rules, prescribed duties, கடமை. 6. Rites, ceremonies, &c., religious acts or practice, சடங்கு. 7. The operations of the deity--popularity in the characters of creator, preserver and destroyer; but in the mystic parts of the Agama system, the works of obscuring and enlightening the soul are superadded. Wils. p. 243. KRUTYA. தன்கிருத்தியந்தான்பார்க்கவேண்டும். Each one must perform his appropriate duties, personal, social, relative, civil, &c. கிருத்தியகர்த்தா, s. An operating deity, or a god who performs either of the five great operations in the universe. கிருத்தியகர்த்தாக்கள், s. (pl.) Agents who carry on operations in the universe; also, those of the விஞ்ஞானகலர் and பிர ளயாகலர் class of souls that have advanced so as to be cleansed from மலம், and permitted to be operative. கிருத்தியப்பிழை, s. Misdeeds, misbehaviour. 2. Failure or transgression in the performance of prescribed rites, ceremonies or other duties. கிருத்தியமில்லாதவன், s. One who does not practise the rites of the religion. ஒருகிருத்தியமுமில்லாதவன். One unemployed. கிருத்தியமுடிக்க, inf. To perform prescribed duties--as religious rites, ceremonies, &c. கிருத்தியம்பண்ண--கிருத்தியம்நடத்த inf. To perform the works of creation, &c..--as a deity, ஐந்தொழில்செய்ய. The direct object of this work is fancied to be; 1. To cleanse the soul from its moral defilements. 2. To cause it to experience the fruit of former actions. 3. To give it a temporary rest. 4. To produce an equilibrium between the good and evil actions of the soul. 5. To emancipate it from the பாசம் entanglements. (சிவ. சி.) 2. To perform works, rites, &c., சடங்குசெய்ய. 3. To perform the duties of one's calling, தொழில்செய்ய. 4. To perform the funeral rites for a deceased ancestor, உத்தரகிரியைசெய்ய. பஞ்சகிருத்தியம், s. The five operations of deity under various names, forms and modifications, viz.: 1st. சிருட்டி or படை த்தல், the work of creating or transforming matter, evolving it from the primitive Maya, producing words, furnishing the soul with its appropriate body, according to its actions in a previous birth, &c. In the popular system, this office is ascribed to Brahma. 2d.திதி or காத்தல், the work of preserving, usually ascribed to Vishnu. 3d. சங்காரம் or அழித்தல், the work of destroying, or of reducing the universe to the primitive Maya, through numerous involutions, --as earth into water, water into fire, &c. This office is ascribed to உருத்தி ரன், who by his worshippers is identified with Siva whom they consider supreme. 4th. திரோபவம் or மறைத்தல், the work of obscuration, or the veiling of the soul in moral darkness, and beclouding the understanding, so that the divine being cannot be perceived, while the mind attracted and illuded by visible and sensual objects, is excited to the performance of new actions, by which absolute liberation from பாசம் entanglements is prevented, and connection with Maya and its consequent transmigrations--except where the sanchita (சஞ்சிதம்) of former births is exhausted --is indefinitely prolonged. This is ascribed to மயேச்சுரன். 5th. அனுக்கிரகம் or அருளல், this is a work of benevolence as exerted for the benefit of the soul in furnishing it with appropriate bodies by which to expiate the guilt of former actions, though obscuring it with திரோ பவம், while it is thus working itself clear, at length withdrawing the veil and showing it that all visible and sensual objects are illusory and deceptive; also annihilating the passions and exciting disgust toward the objects of sense, and utter indifference to all mundane affairs, and thus causing entire cessation from physical and moral actions, and maturing it for final emancipation, and union with the Supreme. It is ascribed to சதாசிவம். சமுசாரகிருத்தியம், s. Domestic affairs, household business. 10) *

kīẕ (p. 113) adj. Inferior, base, mean, low, vulgar, degraded, disgraceful, dishonorable, கீழ்மையான. 2. Downward, lower; infernal, கீழான. 3. Eastern, eastward, easterly, கிழக்கு. கீழுதடு, s. The lower lip, அதரம். கீழுலகம்--கீழுலகு, s. The nether worlds, seven in number. (See உலகம்.) 2. Hell, நரகம். கீழோர், s. The mean, the vulgar, கீழ் மக்கள். 2. Out-cast, சண்டாளர். கீழோராயினுந்தாழவுரை. Speak submissively even to inferiors. கீழ்க்கண், s. A look from under the eye-lids, an ogling, indirect or sly look, a glance askance, கீழ்ப்பார்வை. 2. The lower part of the eye, the part below the pupil, கண்ணின்கீழ்ப்பக்கம். கீழ்க்குரல், s. A low tone of voice, அடிக் குரல். 2. [in singing.] Bass, மந்தவொலி. கீழ்சாதி--கீழ்ச்சாதி s. A low caste, தாழ்ந்தசாதி. 2. A person of low origin or obscure birth, கீழ்ப்பிறப்பு. கீழ்த்தரம், s. An inferior kind, degree or class; inferiority, தாழ்வானதரம். கீழ்த்தரக்காரன், s. An inferior a low person. கீழ்த்தொடை, s. The lower part of the thigh. கீழ்போகம், s. [prov.] Cultivation of edible roots. கீழ்ப்பயிர், s. Grain or herbage in the shade or overtopped by another plant; under-plants, அடிப்பயிர். கீழ்ப்பாடு, s. The lower side, கீழ்ப்பக் கம். 2. Subordination, inferiority, அடக் கம். (Little used.) கீழ்ப்பாறை, s. A subterranean cell or cavern, கீழறை. (Rott.) 2. An understratum of rock, கீழிருக்கும்பாறை. கீழ்ப்புறம், s. The lower side, the underside, கீழ்ப்பக்கம். 2. The leeward or the leaning side of a vessel, தாழ்ந்தபக்கம். கீழ்மகன், s. A person of low caste, a mean person, இழிந்தோன். 2. The planet saturn, சனி. கீழ்மக்கள், s. Inferiors, low-caste people, the base, the vulgar, the ignorant, இழிந்தோர். கீழ்மாரி--கீழ்வாரி, s. Rain or thunder in the distance, towards the horizon. கீழ்மாரிகொள்ளுகிறது. It thunders at a distance. கீழ்மாரிகொண்டுமுழங்க, inf. To thunder near the horizon. கீழ்வயிறு, s. The lower part of the belly, abdomen, அடிவயிறு. கீழ்க்கதுவாயளபெடை, s. [in prosody.] One of the eight அளபெடைத்தொடை, in which the first letter of every foot in a line, except the penultimate, is prolonged in sound. கீழ்க்கதுவாயியைபு, s. [in prosody.] A rhyme in which the last letter of every foot of a line, except the second, is the same ஒரியைபுத்தொடை. கீழ்க்கதுவாயெதுகை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the second letter, of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓரெதுகைத்தொ டை. கீழ்க்கதுவாய், s. [in prosody.] Rhyming or தொடை in every foot but the penultimate; and in இயைபுத்தொடை, in every foot but the second, கதுவாய்த்தொ டையினொன்று. கீழ்க்கதுவாய்முரண், s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the first word in every foot of a line, except the penultimate, has different meanings, முரண் டொடை. கீழ்க்கதுவாய்மோனை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை in which the first letter of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓர்மோனைத்தொடை. கீழ்மை, v. noun. Lowness, meanness, inferiority, baseness, இழிவு. 2. Submissiveness, humbleness, தாழ்மை. கீழண்டை, s. [vul.] East. கீழைத்தெரு, s. The eastern street. கீழைப்புறம், s. The eastern side, part. கீழ்ச்சீமை, s. the eastern country. கீழ்வாடை, s. The north-east wind. கீழ்விதேகம், s. The eastern Videha country--one of the nine divisions of the known continent. See விதேகம். கீழ்காய்நெல்லி, s. A medicinal plant, கீழாநெல்லி, Phillanthus niruri. கீழ்பால், s. The east, கிழக்கு. கீழ்பூமி, s. The lower or nether parts of the earth, பூமியின்கீழ்ப்புறம். 2. The nether worlds, கீழுலகம். கீழ்ப்பக்கம், s. The east side. 2. The underside. கீழ்வாயிலக்கம், s. Fractional parts or denominations. 2. [modern usage.] Denominator of a fraction--opposed to மேல் வாயிலக்கம், the numerator. கீழ்வாய், s. The chin, மோவாய், சிவு கம். 2. arithmetic.] Vulgar fractions, fractional parts; sometimes fractional denominations, கீழ்வாயிலக்கம். 3. (local) Pudendum muliebre; posteriors, கீழ்த்தா னம். 43)

cittiram (p. 183) s. A picture; any variegated printing, ornamental writing or carved work; an image, சித்திரித்தவடிவம். 2. Nicety, fineness, neatness or minuteness of a work; elegance, சிறப்பு. 3. Beauty, great beauty, பேரழகு. 4. Ornament, decoration, embellishment, அலங்காரம். 5. Ornamental or forcible language, நாகரீகமானபேச்சு. 6. Facetious, playful conversation; jesting, conundrums, riddles; deceitful discourse to secure an object, &c., மெய்போற்பொய்கூறல். 7. One of the four classes of poems or கவி. See மிறைக்கவி. 8. Wonder, surprise, அதிச யம். 9. The castor-plant, ஆமணக்கு. 1. Romantic, fanciful description; imagery, exaggeration, hyperbole, (commonly in poetry, வருணீயம்.) 11. A work on architecture, ஓர்சிற்பநூல். W. p. 325. CHITRA. சித்திரமுங் கைப்பழக்கஞ் செந்தமிழும் நாப்பழக்கம். The art of painting is but the habit or practice of the hand, and that of language is but the practice of the tongue. சித்திரம்பேசேல். Make no fanciful exaggerations. (Avv.) சித்திரகரணம், s. One of the five கரணம். See கரணம். சித்திரகவி, s. A curiously wrought poem. See திரிபங்கி. There are different kinds as-இரதபந்தம். A poem in the figure of a car. கோமூத்திரி. One written in the form of inter-linked curves. சதுரங்கபந்தம். One in the form of squares. சுழிகுளம். Verses written in a winding manner. நாகபந்தம். A poem in the form of intertwined snakes, &c. சித்திரக்காரன், s. A carver, painter. சித்திரகூடம், s. An ornamented or painted room, or hall with pictures, --as சித்திரசாலை.--Note. This term is applied to the temple at Chillumbram, and a mountain in Bundelcund where Rama abode in his exile. சித்திரக்குள்ளன், s. A cunning or shrewd dwarfish person. (c.) சித்திரங்கொத்த--சித்திரம்வெட்ட, inf. To carve, sculpture, grave, &c., on a plain surface. சித்திரசொரூபம், s. An image, an idol, a carved statue, a picture. சித்திரதீபம், s. A painted candle or taper. சித்திரதீபம்போலிருந்து தியானிக்கிறான். He sits meditating, motionless as a painted taper. சித்திரத்தையல், s. Fancy needle work. 2. As சித்திரப்பாவை. சித்திரத்தேர், s. An ornamented car. சித்திரந்தீர--சித்திரந்தீட்ட, inf. To carve or engrave any figures on wood or stone. சித்திரப்படம், s. A picture. 2. (p.) Variegated, painted or printed cloth, எழுத் துப்புடவை. சித்திரப்படாம், s. Veriegated, painted cloth. 2. A book of pictures, folds of paintings for amusement. (p.) சித்திரப்பதிமை--சித்திரப்பதுமை, s. A doll, statue, a puppet. சித்திரப்பா, s. As சித்திரகவி. சித்திரப்பாவை, s. A portrait or picture of a person or persons, real or imaginary, a carved figure. (நன்.) சித்திரப்பிரதிமை, s. A picture, a portrait. சித்திரப்பூம்பட்டாடை, s. Flowered silk cloth. (c.) சித்திரப்பேச்சு, s. Artful speech, cunning, jesting shrewdness. சித்திரமண்டபம்--சித்திரச்சாலை, s. A painted chamber or hall. சித்திரமெழுத, inf. To draw a picture, to paint, to sketch. (c.) சித்திரவெழுத்து, s. Elegant, nice, beautiful writing; caligraphy. 2. Variegated or fancy painting. 3. An anagram, as ஞிமிறு for மிஞிறு. சித்திரரேகை, s. Ornamental lines drawn on the body of a person. 2. One of the lines in the hand. 3. The wife of Kuvéra, குபேரன்மனைவி. சித்திரர்--சித்திரக்காரர், s. Fancy painters, portrait painters, limners, embroiderers. 2. Artizans, carvers, sculptors, engravers, சிற்பர். 3. Carpenters, தச்சர். சித்திரவதை--சித்திராக்கினை, s. Cutting and slashing in battle, prolonged butchery, cutting off member after member. 2. Ingenious and varied torture in inflicting death. (c.) சித்திரவித்தாரன், s. One artful, clever, or dexterous; one fluent in speech. (p.) சித்திரவித்தை, s. The art of fancypainting, sculpture, carving, engraving, &c. சித்திரவேலைக்காரர், s. Any fancyworkers, imitators of nature--as flower makers, artizans, sculptors, engravers. 2. Fancy-painters. (c.) சித்திரவேளாகொல்லி, s. A mode of music, a fine melody, கொல்லித்திறத்தினொ ன்று. (p.) சித்திரோடாவி, s. [prov.] An artizan who carves images, statues, &c.,சித்திர கன்; [ex சித்திரம் et ஓடாவி.] 17) *

cīvaṉ (p. 191) s. Life, vitality, the vital principle, உயிர். 2. The sentient soul; according to the Vedantic system, the emanation of the deity incorporated with the body, giving it life, motion and sensation; hence also called, சீவாத்துமா. It is opposed to the abstract state of the soul, or as identified with deity, பரமாத்துமா.--Note. According to the Agamas, the soul is eternal, but destined to obsorption in the deity, which is the ultimate object in view in furnishing it with bodies, and with various means for its illumination. 3. A living being, an animal, சீவசெந்து. 4. A name of Jupiter, வியாழம். 5. A magnet, காந்தம். (R.) 6. (fig.) Energy, spirit, life, animation, முயற்சி--used in the negative form. W. p. 351. JEEVA. சீவனும்பிராணனுமாயிருக்கிறார்கள். They are closely united, (lit.) as the life and the vital airs. சீவன்வந்தது. Life is restored--spoken of one whose fears are banished. நடக்கச்சீவனில்லை. Not life enough to walk. படிப்போடேசீவனைவிடுகிறான். He spends his life in learning. எனக்குப்பசியினாற்சீவன்போகிறது. I am ready to die of hunger. சீவனுண்டாய்ப்பேச, inf. To speak aloud. சீவனைக்கொடுக்க, inf. To impart life. 2. To prolong life--as pretended by one possessed. 3. To sacrifice one's life for another. 4. To save one from ruin, by giving the means of subsistence. 5. To inspire one with courage, தைரியப்ப டுத்த. சீவனைமாய்த்துக்கொள்ள, inf. To commit suicide, to lay violent hands on one's self. சீவனைவாங்க, inf. To take away life. 2. (fig.) To put one to great hardships. சீவனோடிருக்க, inf. To be alive, to live. சீவனோடுகூடியகாரியம், s. [prov.] (in divination.) A question, or matter connected with life, or with a living being. 2. A thing of vital importance. கிழட்டுச்சீவன்--கிழச்சீவன், s. An old person, man or woman. சீவன்முத்தன், s. (in Agama phil.) The soul freed from பாசம் before the death of the body, and no longer subject to births. (சிவ. போ.) 31)

tāmacam (p. 233) --தாமதம், s. One of three qualities or principles in nature--that of darkness, ignorance, delusion, sluggishness, முக்குணத்தொன்று. (See குணம்.) W. p. 372. TAMASA. 2. Dilatoriness, tardiness, drowsiness, துக்கம். 3. Delay, detention, தடை. 4. Slowness, dullness, sluggishness, inactivity, மந்தகுணம். 5. Reluctance, backwardness, unwillingness, பிரிய வீனம். (c.) சொல்லுகிறதுதான்தாமசம். You no sooner direct than he complies. தாமசசிருட்டி, s. The creation of evil or powers of evil. தாமசபதார்த்தம், s. Variety of food and drinks, மதுமாமிசமுதலியன. தாமசபுராணம், s. A Purana with tamasa imperfections. தாமசப்பிரகிருதி, s. One of a bad disposition, also a sluggard, சோம்பன். தாமசவேளை, s. A time of anger or passion. 2. As தாமதவேளை. தாமசன்--தாமதக்காரன், s. A slow, inactive person. தாமதப்பட, inf. To be delayed, to be detained. 2. To linger, to be tardy, to be reluctant. தாமதப்பல்லி, s. A lizard chirping in such a direction in the house as to denote delay, obstruction, misfortune. See வரத்துப்பல்லி. தாமதம்பண்ண, inf. To delay, to detain, to prolong, to retard. தாமதவேளை, s. [in astrology.] The division of the day--it being in three parts--which is most unfavorable for enterprize. 55) *

nīṭṭi (p. 277) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be prolonged, to extend as time, to be long, நெடும்பொழுதாக. 2. To delay, தாமதிக்க. 3. v. a. To lengthen a discourse, &c., வளர்த்துப் பேச. 4. (சது.) (with the personal terminations.] To fulfill, accomplish, complete, முடிக்க. 247)

nīṭṭu (p. 277) கிறேன், நீட்டினேன், வேன், நீட்ட, v. a. To stretch a rope: to stretch out the hand; to extend, lengthen; to protrude the tongue, the head &c.; to reach forth, to draw out wire &c., நீடிக்கச்செய்ய. 2. To make wire by hammering, to beat, அடித்துநீட்ட. 3. [offixed to கை.] To give, to bestow, ஈய. 4. To prolong, delay, protract, procrastinate, defer, retard, தாமதப் படுத்த. இவள்வெகுநீட்டி. She carries her head high. நீட்டவுமாட்டார்முடக்கவுமாட்டார். He will neither stretch nor bend; i. e. he will neither lend nor borrow; is miserly. அதெல்லாம்என்னிடத்தில்நீட்டாதே. Do not boast much to me. நீட்டினகைமுடக்கக்கூடாது. One could not draw in a stretched hand (so thick is the crowd, &c.) நீட்டாள், s. An attending or waiting servant, வேலையாள். நீட்டல்--நீட்டு, v. noun. The act of extending, stretching, &c., as the verb. நீட்டலளவு--நீட்டலளவை--நீட்டள வை, s. Long measure, one of the four kinds of measure, நான்களவையிலொன்று. நீட்டலளவையாகுபெயர், s. [in gram.] One of the four kinds of அளவையாகுபெயர், according to which a measuring rod is put for the piece of land measured. நீட்டல்குறுக்கல், v. noun. [in gram.] Di&ae;resis and syn&ae;resis, separating and combining. Compare குறுக்கல். நீட்டல்மானம், s. Long measure, நீட் டலளவை. 249)

nīḷi (p. 277) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [com. நீடி.] To be prolonged, to last long, endure, நாட்போக. 2. To be long, as time or life, நெடுநாளிருக்க. 3. To be lengthened, drawn out, extended, நீள. 4. To be protracted, delayed, தாமதிக்க. (p.) நீளிக்கஇருக்க, inf. To be lengthened. 2. To be long lived. நீளியது, appel. n. A long, tall, or protracted thing, நீண்டது. நீளியஆள், s. A tall person. நீளியகதை, s. A protracted story. நீளியன், s. A tall man, நெடியவன். நீளிப்பு, v. noun. Prolongation, &c. 283)

neṭu (p. 279) adj. Long, extended, &c., நீண்ட; [ex நெடுகை.] நெடுங்கடல், s. The extended sea. 2. The sea along shore. கரையடுத்தகடல். நெடுங்கடலுந்தன்னீர்மைகுன்றும். Even the great sea will become less. (குற.) நெடுங்கடலோடுதல், v. noun. Sailing along the coast, coasting. நெடுங்கடற்படகு, s. A boat which sails along the shore, a coaster. நெடுங்கணக்கு, s. The alphabet, நூ லாதாரம். 2. A long account, reckoning, &c. பெருந்தொகை. 3. [in cant.] An old account, a bad debt, &c., பழங்கடன். நெடுங்கணவாய், s. A long kind of cuttle fish. See கணவாய். நெடுங்கண், s. A far sighted eye; also நெடுங்கண்பார்வை. 2. [prov.] A long square in braiding, பின்னியவோலையினீளமா னகண். 3. Separations in the sections of the palmyra leaf, far from the stem. 4. One of the three eyes of a cocoa-nut, as தாய்க்கண். நெடுங்கண்ணோலை, s. An ola with the divisions extended before separation. நெடுங்கதை, s. A long story; a tedious affair. நெடுங்கதைவிட, inf. [prov.] To put off from day to day, தாமதிக்க. நெடுங்கயிறு, s. A long rope. 2. (fig.) A long delay, தாமசம். நெடுங்கரை, s. An extended shore. நெடுங்கழுத்தல், s. A camel, ஒட்டகம். (சது.) நெடுங்காலம், s. A long time. நெடுங்காலி, s. [prov.] A long-legged cow, &c. நெடுங்குரல், s. A protracted cry, in wailing, நீண்டகுரல். 2. A loud continued call, உரத்தகுரல். For combinations see குரல். நெடுங்குரலன், s. An ass, கழுதை. (பஞ்சதந்.) நெடுங்குல்லா, s. A long cap. see குல்லா நெடுங்கேடு, s. A great ruin, calamity or crime. நெடுஞ்சட்டை, s. A coat, a gown, a cloak; a long jacket. நெடுஞ்சாண்--நெடுஞ்சாண்கிடை, v. noun. [com. நெடுஞ்சாண்கிடை.] Lying at full length. நெடுஞ்சாண்கிடையாய்விழுந்துகும்பிட்டான்..... He prostrated himself and closed his hands in worship. நெடுஞ்சால், s. Longitudinal furrows. நெடுஞ்சொல், s. A long word or phrase, a compound word. 2. Name, character, renown, disgrace, &c., of long standing. நெடுநாள், s. A long time. நெடுநாட்பயிராயிருக்கவேண்டும். May you live long, a term of benediction. நெடுநாட்படுதல், v. noun. Being of old date, fixed, chronic; being old, as a practice. 2. Being long practised or experienced. நெடுநாட்பழக்கம், s. An old custom. habit, practice. 2. Long experience. நெடுநாவை, s. A long ploughshare, நீண்டகொழு. நெடுநீட்டு--நெடுநீளம், s. A great length, distance, extent. நெடுநீர், s. The sea, கடல். (p.) நெடுநெடுகுதல், v. noun. [prov.] Being very long, tall extended, &c. நெடுந்தகை, s. A great person, a superior, a gentleman, a master, a king, பெரியோன். நெடுந்தகைமை, s. Greatness, superiority, gentility, nobility, மேன்மை. நெடுந்தட்டு, s. [prov.] A kind of paperkite, ஓர்கடுதாசிப்பட்டம். நெடுந்தாயம், s. A winning east of dice, as giving the right to throw again, அடுத்துவிழுந்தாயம். நெடுந்தாழ்ப்பாள், s. A long wooden bar for a door. நெடுந்துயில், s. Long sleep, நீண்டதூக் கம். 2. (சது.) Death, மரணம். (p.) நெடுந்தூரம், s. A great distance, a long way, very remote. நெடுந்தெரு, s. The main street, the high road, இராசவீதி. 2. A road straight on, நேரானதெரு. நெடுமன், s. [vul.] A long thing, நீண் டது. 2. [in burlesq.] A snake, பாம்பு. நெடுமால், s. Vishnu, as very tall, விஷ் ணு. நெடுமி, s. [prov.] A tall female, நெ டியவள். 2. A tall palm tree, பனை. நெடுமுரல், s. A kind of needle fish, ஓர்மீன். நெடுமுழக்கச்சை, s. [prov.] Long cloth of thrity-six yards, or more to the piece. நெடுமூச்சு, s. Panting, gasping, as a dying person. நெடுமூச்செறிதல், v. noun. Gasping, நெட்டுயிர்ப்பெறிதல். நெடுமொழி, s. Exultation, தற்புக ழ்ச்சி. 2. Eulogy, encomium, praise, புகழ்ச்சி. (p.) நெடும்பயணம், s. A long journey, voyage, &c. 2. (fig.) Death, மரணம். நெடும்பழக்கம், s. Long practice, use, experience, habit. நெடும்பா, s. A medicinal shrub. See ஆடாதோடை. நெடும்பழி, s. A great crime, involving lasting consequences. நெடும்பார்வை--நெடுங்கண்பார்வை, v. noun. Seeing clearly at a distance, being for sighted. நெடும்புகழ், s. Wide, extended praise, fame, &c. நெடும்பிழை, s. A great error. நெடும்புரிவிடுதல், v. noun. [prov.] Putting off from day to day, as நெடுங்க தைவிட. 2. Telling a false story, giving a false excuse, கட்டிச்சொல்லல். நெடும்பொழுதுகழித்தல், v. noun. Putting off or delaying. நெடுவட்டம், s. A spheroid; an ellipse. நெடுவல், s. A tall person. (c.) நெடுவாலூடகம், s. The long-tailed ஊடகம் fish. நெடுவாய், s. A large sort of fish, உள்ளா. (R.) நெடுவாற்றிரளி, s. The long-tailed திரளி fish. See திரளி. நெட்டிசை, s. Long metres in விருத் தம் verse--oppos. to குற்றிசை. நெட்டிலை, s. A long leaf. நெட்டுடல், s. A long, a tall figure. நெட்டுயிர், s. A long vowel, உயிர்நெ டில். நெட்டுயிர்க்க, inf. To sigh, fetch a deep or long breath. நெட்டுயிர்ப்பு, v. noun. Sighing, a deep breath, induced by pain, grief, &c., a groan, பெருமூச்சு. (p.) நெட்டுயிர்ப்புவீங்க-நெட்டுயிர்ப்பெறிய, inf. To sigh, to groan. See உயிர்ப்பு. நெட்டுரு, s. A lesson committed to memory; (lit.) a long figure, வாய்ப்பாடம். நெட்டுருப்படுத்த--நெட்டுருப்பண்ண, inf. To commit to memory. நெட்டுலை, s. Cooking without intermission, ஒரேசமையல். நெட்டெழுத்து, s. A long letter. See நெடிலெழுத்து. 2. The tenor of a legal writing. See உடல்வாசகம். 3. Signature in full, கையோப்பம். 4. Protraction, prolongation, நீட்டு. (பாரத.) நெட்டெழுத்துக்காரன், s. The writer of a writ drawn for another. 54)

pēccuvḷr (p. 335) inf. [trans. பேச்சுவளர்க்க.] To become prolonged, to grow warm, or to abuse--as in a dispute. 15)