iṟaiñcu (p. 57) கிறேன், இறைஞ்சினே ன், வேன், இறைஞ்ச, v. n. To stoop, bow, bend, incline the head, குனிய. 2. v. a. To make obeisance, to reverence, worship by bending or prostration, வணங்க. (p.) உலகறிந்திறைஞ்சுமாபெருமை. Greatness which the world shall know and reverence. நோக்கியிறைஞ்சினாள். She looked and bowed her head. (குறள்.) இறைஞ்சலர்--இறைஞ்சார், s. Enemies, foes, adversaries, சத்துருக்கள். (p.) இறைஞ்சல், v. noun. Bowing down, குனிவு. 2. Worshipping, வணக்கம். 36)

kiṭ (p. 108) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To lie, lie down, lie in a state of sleep or inactivity, &c., to lie-as a stone, or other lifeless bodies, படுக்க. 2. To be in a state or condition, to exist, இருக்க. 3. To remain, to continue, தரித்திருக்க.--Note. It is often used contemptuously, and sometimes assumes a transitive form. கிடக்கட்டும். Never mind; it is of no consequence; let it be; leave it untouched. அதுவெகுநாளைக்குக் கிடக்கும். It will endure a long time; will last long. காரணங்கிடக்கும். There is a cause. முட்டக்கிடவாது. It will not bear a slight hit or shove. ஊர்அமர்க்களமாய்க்கிடக்கிறது. There is a row or riot in town, lit. the country is a battlefield. அதுகிடக்க. Leaving that; further more. சும்மாகிட. Be quiet, hush. சென்றதுகிடந்திட. Leaving what is past. பகைவர்வருகிறாரென்று கிடக்கிறது. The rumour, the report is, that the enemy is coming. வியாதியாய்க்கிடக்க, inf. To be sick. கிடக்கை, v. noun. Lying, கிடத்தல். 2. s. State, condition, நிலைமை. 3. A bed, a couch, any sleeping place, படுக்கை. 4. The earth, பூமி. மனக்கிடக்கை, s. A feeling, as it exists in the mind; one's own feeling, மனக்கருத்து. 2. Emotion, pathos, passion, உளத்தியல். கிடப்பு, v. noun. Lying, கிடக்கை. 2. s. State, condition--commonly undersirable--as suffering, hunger, &c., இருக்கை. கிடை, v. noun. Lying, lying prostrate, a reclining posture, கிடக்கை. 2. s. State, condition--commonly not desirable, நிலை மை. 3. A fold, a pen, a stall, a nest, a lair, any place where beasts or birds lie, --as ஆட்டுக்கிடை, a sheep-fold, மாட்டுக் கிடை, a cow-stall, &c. கிடைகாட்ட, inf. To lie on the back-as beasts when dying. கிடைகூட்ட--கிடைமறிக்க--கிடைவை க்க, inf. To pen up or fold cattle for their manure. கிடைச்சரக்கு, s. Goods lying long on hand. கிடைதலை, s. The condition of being bed-ridden; prostration by sickness or old age. கிடைநாய், s. A shepherd's dog. கிடைப்பட, inf. To be laid on a bed of sickness, to lie ill. கிடைப்பாடு, v. noun. Lingering on a bed of sickness; being bed-ridden, being long lost, by theft, &c. கிடைபாய், s. Bed-mat, a mat for sleeping on. See பாய். கிடைமாடு, s. Cows in a pen, கிடையி லுள்ளமாடு. கட்டுக்கிடையாயிருக்க, inf. To lie a long time unopened, and thus liable to damage. கிடந்தகிடை, Lying as before. கிடந்தகிடையிலேகிடக்கிறான். He still lies as he did. 2. He remains as he was. கிடந்தகிடையைமறந்துவிட்டான். He has forgotten his former estate. நான்மூன்றுமாசங்கிடைவிடவில்லை. I have not left my bed for these three months. கிடவாக்கிடை, [vul.] Hardship, unusual severity, hunger, &c., கஷ்டம். கிடவாக்கிடைகிடக்க, inf. To be starved. 2. To pinch one's self. 27)

cattinipātam (p. 159) s. [in the agamas.] The degree of spiritual advancement in which there is an utter mortification of self, and self-energizing principles, and a ripening of the soul for union with the deity; [ex சத்தி, self energy, et நிபாதம், prostration.] சத்திநிபாதர், s. Those in whom self will is subdued, and who tend toward the deity, மனதையடக்கித் தெய்வம்வழிபடுவோர். 60) *

cāṭṭāngkam (p. 174) --சாஷ்டாங்கம், s. Prostration in worship, or reverence by bringing eight parts of the body in contact with the ground. viz.; the hands, the feet, the breast, the shoulders and forehead, தெய்வவணக்கம். 2. Prostration in general பணிதல்; [ex ச et அஷ்டம், eight, and அங்கம், parts.] (c.) சாஷ்டாங்கதெண்டன், s. Worship by prostration. (p.) சாஷ்டாங்கம்பண்ண, inf. To prostrate in worship, or reverence, by touching the ground with the eight members. சாஷ்டாங்கநமஸ்காரம், s. Postration in general. 71)

cōpam (p. 212) s. (Sa. Kshobha.) Fainting, swooning, சோர்வு. 2. Drowsiness, heaviness, indolence, சோம்பல். 3. Lanquor, lassitude, exhaustion, fatigue, weariness, prostration, ஆயாசம். 4. Toddy, vinous liquor, கள். 5. A number, as ten thousand trillions, பத்துக்கோடிகோடாகோடி. 6. Pity, compassion, இரக்கம். (ஞானபோ.) Compare சோகம். சோபதாபம், s. Great lassitude. சோபநித்திரை, s. Sleep through languor of fatigue. சோபந்தெளிய, inf. To be relieved. as from fainting. 85) *

taṇṭam (p. 222) A staff, walking-stick, ஊன்று கோல். 2. Support, stay, dependence, பற்றுக் கோடு. 3. Handle of an umbrella or parasol, குடைக்காம்பு. 4. Punishment, castigation. chastisement, correction--as one of the four modes of dealing with a hostile power. See உபாயம். 5. Army--as தண்டு, படை. 6. Unjust tax, exorbitant impost, அநியாயதண் டம். 7. [in long measure.] The height of a man of four cubits, ஒரு ஆட்பிரமாணம். 8. Country, நாடு. 9. Stores, பலபண்டம். 1. Elephant's track or way, யானைசெல்வழி. 11. Obeisance, homage, reverence to a superior; worship, adoration, வணக்கம். 12. Elephant's trunk, யானைத்துதிக்கை. 13. Stick, rod, club, bludgeon, cudgel, தடி. 14. Fine, amercement, penalty, அபராதம். 15. One of three kinds of charity, மூவகையறத்தினொன்று. --Note. In the meanings of fine. punishment and homage, it is commonly pronounced தெண்டம். தண்டச்சோற்றுக்காரன். A sluggard, a drone. அடிதண்டம், s. A flogging. 2. The prostration of a pilgrim who measures his way with his body in going to a temple; prostration before a superior. இடுதண்டம், s. Prostration united to an act of reverence with the hands. 2. a penalty. See under இடு. கும்பிடுதண்டம், s. Fine for not rendering homage to the Punjayet--as arbitrators for deciding a cause. தீர்க்கதண்டமாய்விழ, inf. To prostrate one's self very low, and raise the hands. பிடிதண்டம், s. [prov.] Unjust seizure of an innocent person. தண்டதரன், s. Yama, the god of death; (lit.) the club bearer, நமன்; also தண் டன். 2. Bhima, வீமன். (p.) தண்டநாயகன், s. Chief of an army, சேனாபதி. 2. A king, as receiving fines, அரசன். 3. Nandy, the bullock-vehicle of Siva, நந்தி. (p.) தண்டபாணி, s. Yama, நமன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. A servant of Siva, தண்டேசன்; [ex பாணி, hand; (lit.) the club-grasping hand.] (p.) தண்டமிறுக்க, inf. To pay a fine. தண்டம்பண்ண, inf. To make obeisance, to worship the deity or guru. 2. To punish, to chastise, to correct. தண்டம்பிடிக்க, inf. To fine one unjustly. தண்டம்போட, inf. To fine, amerce. 2. To worship. 55)

tiykkm (p. 238) --தியக்கு, v noun. Faintness, exhaustion, prostration, drooping from hunger or heat, சோர்வு. 2. Swoon, aberration of the senses, syncope, மயக்கம். 3. Bewilderment, illusion, delusion, கலக்கம். 4. Melancholy, dejection, pensiveness, சஞ்சலம். [ex தியங்கு.] (c.) தியக்கமயக்கமாய்க்கிடக்கிறான். He is confounded. தியக்கடி, v. noun. Faintness, drooping, exhaustion, தியக்கம். 105)

tīrkkam (p. 243) s. That which is long, either in space or time; extension, நீட்சி. 2. Long vowel, நெட்டுயிரெழுத்து. W. p. 411. DEERGHA. 3. Distance, remoteness, தூரம். 4. Perfection, completeness, accurateness, thoroughness, பூரணம். 5. Distinctness in utterance, good articulation, உச்சரிப்பின் திறம். 6. (Beschi.) Decision, positiveness, certainty, திட்டம். (c.) தீர்க்கசதுரம், s. An oblong square, a parallellogram, நீண்டசதுரம். தீர்க்கசத்திரம், s. (St.) A sacrifice for twelve years, யாகவிசேஷம். தீர்க்கசந்தி, s. [in gram.] Changes in Sanscrit words, of two similar vowels, whether long or short, when they coalesce in one long vowel, வடவெழுத்துப் புணர்ச்சியுளொன்று. தீர்க்கசிநேகம், s. Long continued friendship. தீர்க்கசுமங்கலி, s. A woman blessed with long enjoyment of the marriage state, &c.; used in congratulation. தீர்க்கதண்டம், s. The most submissive obeisance, or homage; prostration at full length with the arms extended, சா ஷ்டாங்கதண்டம். தீர்க்கதரிசனம், s. (Chris. usage.) Distant sight, remote vision, foresight, prophesy. தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்ல, inf. To prophesy. தீர்க்கதரிசனி, s. A prophetess. தீர்க்கதரிசி, s. A seer, a prophet. W. p. 412. DEERGHADARSIN. தீர்க்கதிருஷ்டி, s. A long sight. தீர்க்கநித்திரை, s. Long sleep, நெடுந் தூக்கம். 2. (fig.) Death, மரணம். தீர்க்கபாகு, s. A long arm, (fig.) a long armed man. தீர்க்கம்போட, inf. To put the dash over a long vowel. தீர்க்கயோசனை, s. A careful consideration. தீர்க்கவசனம், s. Decisive language. தீர்க்கவைரம், s. Continued, cherished hatred. தீர்க்காயுசு, s. Long life, longevity. (c.) தீர்காயுஷியம், s. Length of days; a salutation. தீர்க்காயுதம், s. A spear or lance. தீர்க்காலோசனை, s. Mature consideration. 30)

tōṣam (p. 263) --தோடம், s. Fault, defect, blemish, blight, குற்றம். 2. Sin, offence, transgression, heinous crime, guilt, பாவம். 3. Disorder or vitiation of the humors of the body; or defect in the functions of the bile, phlegm, or wind--often fatal, and always dangerous attended with low pulse, prostration and cold extremities; dyscrasy, சன்னி. W. p. 426. DOSHA. (c.) 4. Humors of the body, also called, பிணி. 5. Typhus fever, ஓர்சுரம். (Ains.) முத்தோஷம், s. The three humors of the body: 1. வாதம், wind, acid or hypochndriacal humors. 2. பித்தம், bile. 3. சிலேட்டுமம், phlegm. See திரிதோஷம். The முத்தோஷம் or three defects in composition: 1. அதிவியாப்தி, or மிகைப்படக்கூறல். 2. அ வியாத்தி or குற்றங்கூறல். 3. அசம்பவம் or மாறு கொளக்கூறல், which see. தோஷகுணம், s. A cold prostrate state of the body, from supposed derangement of its juices. தோஷக்காய்ச்சல், s. See காய்ச்சல். தோஷங்கொள்ள, inf. To be in a torpid state. தொனு, s. [prov.] Suppressed bellowing of a cow. உக்காரம். See தனு. தொனுப்போட, inf. To roar as a bull; to vociferate. (c.) 21)

namaskāram (p. 270) --நமற்காரம், s. A reverential bow; reverence, worship, or adoration by bowing or prostration, வணக் கம். W. p. 454. NAMASKARA. (c.) நமஸ்காரம்பண்ண, inf. To revere; to worship be bending or prostration. நமஸ்காரவந்தனம், s. Obeisance, homage by bowing. 30)

pātam (p. 310) s. [in combin.] Falling, descending, prostration, வீழ்கை--as நிபாதம். 2. Happening, occurring, occurrence, சம்பவம் --as சேதபாதம், ruin occurring; உற்பாதம், an accidental occurrence. 19) *