iṇai (p. 45) s. Union, conjunction, communion, fellowship, இசைவு. 2. Comparison, parallel, similitude, resemblance, ஒப்பு. 3. (p.) Two things of a kind, a pair, couple, brace, துணை. 4. A companion, associate, partner, escort, protector, துணைவன். 5. Desire, இச்சை. 6. Women's hair, கூந்தல். இணையினெஞ்சமே. O! mind, debased beyond comparison. (வைராக்.) இறைகழலிணைமேவியவிமலர். Holy men who unite themselves to the feet of the Supreme Being. இணைக்கயல், s. A couple of carpfish, figures of which in gold, silver, &c., form one of the eight auspicious articles placed on special occasions as good omens, also as pleasing to the gods, அட் டமங்கலத்தொன்று. 2. One of the emblems of royalty, அரசசின்னத்தொன்று. இணைக்கல்லை, s. Two leaf-plates --as set before a religious mendicant or pandarum, while feeding him. இணைக்குப்போக, inf. [prop. இணை யாகப்போக.] To walk with another, to walk abreast. இணைக்குறளாசிரியப்பா, s. A kind of ஆசிரியப்பா, some of whose middle lines are shorter than the first or last line. இணைமணிமாலை, s. A poem consisting either of the kind of verses called வெண்பா and அகவல், or வெண்பா and கலித்துறை, in hundred verses and composed in accordance with the rule of அந்தாதி--one of the பிரபந்தம். இணைமுரண்டொடை, s. [in poetry.] A kind of ryhme where the first two feet in a line are opposed to each other either in word or meaning, ஓர்தொடை-as சீறடிப்பேரகலல்குல். இணைமோனைத்தொடை, s. A species of rhyme in which the first letters of each of the first two feet are the same. See தொடை. இணையசை, s. A compound metrical syllable, நிரையசை. இணையடி or கழலிணை, s. The two feet. இணையடிசூட, inf. To adorn, crown one's self with the feet (of the deity or guru) regarding them as flowers.--Note. To place the feet of another on one's head, is a figurative form for expressing great reverence, devotedness, respect, &c. இணையளபெடைத்தொடை, s. A verse in which the first letter of the first two feet is protracted. இணையிட்டுப்பார்க்க, inf. To compare one thing with another. இணையியைபுத்தொடை, s. The repetition of the same letter in the last two feet of any line. See தொடை. இணையெதுகைத்தொடை, s. [in poetry.] The rhyming of the second letters of the first two feet in each line. இணையெழுத்து, s. A substituted letter, போலியெழுத்து. இணைவிழைச்சு, s. Unchastity, unchaste desire, கற்பில்லாமை. (நீதிநெறி.) 2. Sexual desires, காமம். (p.) கண்ணினை, s. A pair of eyes. 138)

iẕu (p. 55) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To draw, pull, haul, drag, tug, drag to justice, to drag along the ground, ஈர்க்க. 2. To attract--as a magnet, ஊசி முதலியவீர்க்க. 3. To attract--as a snare, to entice, allure, inveigle, seduce, draw over to one's interests, வசமாக்க. 4. To strain, stretch, lengthen or attenuate by pulling, to draw out, நெடுகச்செய்ய. 5. To drag one into an affair, to cite, force one to court, &c., to drag one's name, &c. in support of an argument or practice, வலிகக. 6. To upbraid, drag out one's faults to view, to cast reproaches, insults, &c., புறத்திலிழு க்க. 7. To draw into, swallow up, engulph --as a stream, a whirl-pool, a whirl-wind, சுழித்துவாங்க. 7. To absorb--as a sponge, to absorb humors from the body, to draw-as a medicine or plaster, உறிஞ்ச. 8. To draw out the voice, lengthen the sound properly in singing, to draw in speaking, reading, &c., நீட்டிப்பேச. 9. To strain muscularly, distort the features or limbs in spasms, &c., to have the cramp, to be convulsed; in this sense, it is often used impersonally, வலியிழுக்க. 1. v. n. To linger, to be protracted, தாமதிக்க. இழுத்துப்பாடு. Sing, dwelling on the notes. தாய்வருமளவும்பேச்சிழுத்தாள். She protracted, continued the conversation, till her mother came. அந்தவழக்குவெகுபணமிழுத்துப்போட்டது. That law-suit has swallowed up a great deal of money. காரியமிழுத்துக்கொண்டுவருகின்றது. The affair is protracted, the business is delayed, being involved in various intricacies. இப்படியிழுத்துக்கொண்டுநின்றாலொன்றுந்தீராது. If you protract the matter so carelessly, you cannot expect a happy result. வழக்கிலேயிழுத்துவிட்டார்கள். They have dragged the matter into court. ஊர்க்காரியங்களையிழுக்க To make a long story, unnecessarily talking of other people's affairs. உன்காரியத்திலென்னையிழாதே. Do not draw me into your affairs, as a witness, party, &c. காரியத்திலிழுத்துக்கொண்டுநிற்கிறார்கள். They pull against or away from each other-as two parties, &c., they dissent, are unsettled (fig.), from the idea of two beasts tied together. இழுத்துக்கொண்டுவர, inf. To put off from day to day. என்கடனைத்தீர்க்காமலிழுத்துக்கொண்டுவருகிறான். He delays to pay the debt he owes me. இழுத்துப்பேச, inf. To speak drawlingly. இழுத்துவலிக்க, inf. To draw in a rope, or cord--as attached to a net, paper-kite, &c. இழுத்துவிட, inf. To put off, to protract, to delay, continue putting off and never fulfilling. 2. To bring into court, indict, prosecute, expose to the public. மடியைப்பற்றியிழுக்க, inf. To seize one's lap and pull him. காலிழுத்துநடக்க, inf. To trail the leg in walking--as a lame man. இழுபறி, s. A scuffle, a struggle, strife, squabble, வாது. இழுப்பு, v. noun. Drawing, pulling, draught, a pull, a tug, a twitch, இழுக் கை. 2. Attracting, attraction, allurement, inviting, engaging. 3. Distortion of the limbs or features by convulsions, cramp, &c. 4. Absorption. 5. Draught or force of a current, wind, &c. 6. Procrastination, tardiness, protraction, suspense, uncertainty. The meanings of the verb generally are applicable also to the verbal noun. அதிலே முன்னிழுப்புப்பின்னிழுப்பில்லை. In that matter, there can be no dispute one way or the other. இழுப்பறை, s. A box in a case, a drawer. இழுப்பாட்டம், s. Tardiness, protraction, procrastination. இழுப்பாட்டியம், s. [prov.] Procrastination, protraction, tardiness, delay--used instead of இழுப்பாட்டம். இழுப்பாணி, s. [prov.] A delayer, postponer, lingerer. 2. A moveable peg that fastens the yoke to the beam of the plough. இழுப்புண்ண, inf. To be drawn unwillingly--as some persons when they are compelled to attend court; to be forced or dragged into an affair. 2. To be allured, seduced, decoyed; to be diverted from the business in hand, be tempted, be led away by lust, be ensnared, சிக்கிக்கொள்ள. இழுப்புப்பறிப்புப்பட, inf. [vul.] To scuffle, struggle, contend. 2. To pull one another--as persons intoxicated, or in play. இழுவல், v. noun. [prov.] The act of drawing. 2. Putting off, lingering, delaying, postponing. 3. One who neglects his own affairs and busies himself with those of others. அவனொரு இழுவல். He is a busy-body, drawn into every one's business. இழுவை, v. noun. A being drawn, draught, இழுப்பு. 2. Any thing drawn-as a draught of thorns, timbers, fishes, &c., இழுக்கப்பட்டவை. 3. A long rope for draught, இழுக்கும்வடம். 4. The mark or point made on the ground by a thing drawn, சுவடு. இழுவைகண்டாலடிப்பார்க்கிறதேன்? When the track in which the thing was dragged is plain, why look for footsteps? 37)

kṇṇẕivu (p. 90) v. noun. A hindrance, delay, excuse, தடை (used on the Malabar coast). கண்ணழிவுபண்ண, inf. To protract, delay. 13)

kālam (p. 104) s. Time. duration, பொழுது-Note. In Hindu philosophy, காலம் is said by the Saivas to have proceeded from மோகினி Maya, and to be a co-efficient cause with Siva in the acts of creation, preservation and destruction. It is Time personified, and according to the Hindu metaphysicians, one of the seven வித்தியாத் துவம். (சிவ. சி.) 2. Season of the year or life; also a specific time of the day, பருவம். 3. A seasonable or proper time, opportunity, season, சமயம். Wils. p. 216. KALA. 4. Day-break, விடியல். 5. (fig.) (c.) The time appointed for death, as distinguished from that for accident death, முடிவு. 6. [in gram.] Tense; also, the characteristic of a tense, வினையின்காலம். The three tenses are, இறந்தகாலம், எதிர்காலம், நிகழ்காலம். 7. [in music.] The three measure--as (1.) விளம் பம், slow. (2.) துரிதம், quick. &c. (3.) மத் திமம், the medium. 8. Epoch, era, யுகம். 9. Weather, காலவியல்பு. காலத்துக்குத்தக்ககோலம். Adapting one's self to the times. காலத்துக்குத்தக்கதாய்நடக்க. inf. To live according to circumstances. காலம்போம்வார்த்தைநிற்கும். Time files, but words remain. காலகதி, s. Events of time, காலநடை. காலகதியை யாவருங் கடக்கமாட்டார்கள். None cane escape the events of time. காலகருமம்--காலகன்மம், s. Employments, duties, &c., appropriate to an age, time, season, stage of life, &c., காலத்துக் குரியசெய்கை. காலக்கிரமம், s. The course of time; chronological order, காலவொழுங்கு. காலக்கிரயம், s. The price of the articles for the time being; current or market price, காலவிலை. காலக்குறி, s. Signs of the time. காலக்கொடுமை, s. The evils, calamities, &c., of time. காலங்கண்டவன், s. An experienced man; an aged person. காலங்கரந்தபெயரெச்சம், s. [in gram.] A relative participle without the characteristics of the tenses--as in கொல் யானை. காலங்கழிக்க, inf. To pass time கா லம்போக்க. காலங்கழிய, inf. To pass--as time, நாட்கழிய. காலங்கூட, inf. [local.] To die. காலசக்கரம், s. The different number of years of influence ascribed to the respective planets as operative on the lives of persons, ஆயுள்நியதிச்சக்கரம். 2. The aggregate of the years of the nine planets according to their respective influence, கிரகபலச்சக்கரம். 3. Period or term of life, ஆயுட்காலம். Wils. p. 216. KALACHAKRA.. அவனுக்குக்காலச்சக்கரமுடிவுவந்துவிட்டது. The end of his term is come. காலசங்கதி, s. Intelligence, news or events of the time or the day. காலசங்கை, s. Guess of time from mere inspection, காலஉத்தேசம். 2. Reckoning of time, காலக்கணக்கு. (p.) காலசந்தி, s. The daily morning worship; also applicable to that at noon and evening. 2. The interval between any two yugas, kalpas, &c. See கற்பம் and சந்தி. திரிகாலசந்தி, s. Worship in the morning, at noon and in the evening. காலசுகம், s. Favorableness of the time, astrologically and superstitiously considered. காலஞ்செல்ல, inf. To depart this life, to die. 2. [prov.] To be late. காலக்ஷயம்--காலட்சயம், s. Passing one's time or days, காலக்கழிவு. காலக்ஷேபம்--காலட்சேபம் s. Passing one's time or days; circumstances, welfare, &c., காலங்கழிக்கை. 2. Means of subsistence, சீவனம். Wils. p. 216. KALAKSHEPA. 3. [among the Vaishnavas.] The reading of the sacred books, திருவாய் மொழியோதல். உமதுகாலட்சேபம் எப்படி. How do you do; i.e. how are your affairs? காலதருமம்--காலதன்மம், s. The events appropriate to certain times or yugas respectively, காலத்தன்்மை. Wils. p. 217. KALAD'HARMMA. காலதாமதம், s. Delay, protraction, procrastination, தாமசம். காலதுரிதம், s. The rapid progress of time, காலத்தின்விரைவு. காலத்திரயம், s. The three divisions of time--as past, present, and future; also the three tenses, முக்காலம். காலநியமம், s. Events happening in their respective and appropriate seasons, according to the actions that gave them birth, காலநியதி. 2. Religious ceremonies according to the given periods of the year or day, காலக்கடன். காலநிரூபணம், s. Chronology. (modern usage.) காலநுட்பம், s. A small portion of time, காலத்தின்நுண்ணியபங்கு. காலநெடுமை--நெடுங்காலம், s. Length of time, a long time. காலநேமி, s. An Asura, ஓர் அசுரன். Wils. p. 217. KALANEMI. காலநேரம், s. Time in reference to the influences of planets upon the fortune, health, &c., of a person. காலநோக்காடு, s. [prov. in child-birth.] Natural and timely labor. காலந்தள்ள, inf. To pass one's days, to pass one's time, to maintain one's self, to live, காலம்போக்க. காலப்பரிச்சேதம், s. Discernment--as to the time of an event or the existences of a thing. It is one of the three பரிச்சேதம் modes of ascertaining facts. காலபரிபாகம், s. The maturity of the soul, or time for its attaining bliss, having eliminated its good and evil propensities. காலபேதம்--காலவித்தியாசம்--கால வேற்றுமை, s. Difference of time with respect to the changes it produces. காலபோகம், s. A crop of grain or fruits in the proper season. 2. The enjoyment or suffering resulting from previous moral actions, to which a living being at distant times is subjected, காலப் பயனுகர்வு. காலப்பெயர், s. Nouns or names of time--as year, month. 2. Nouns derived from names of time--as பங்குனன் (one born in the பங்குனி month). காலப்பெயர்ச்சி, s. Change of season or monsoon; unseasonable weather, கால விகற்பம். காலமயக்கம்--காலமயக்கு, s. [in gram.] An improper use of the tenses, காலவழு. 2. An allowed deviation in the use of tenses, காலவழுவமைதி. காலமலைவு, s. Confusion of statement in regard to time--as asserting that the lotus blooms in the evening, or the lily during the day. காலமல்லாக்காலம், s. An unfortunate, fatal time; an unseasonable time, அகாலம். காலமழை, s. Rain in the proper season, பருவத்திற்பெய்யுமழை. காலமறிய, inf. To know the times so as to adapt one's self to them, காலவகைய றிய. 2. To know things past, present or future intuitively or by apiritual sight --as yogis, காலவியற்கையறிய. காலமாறு, Morning by morning, every morning, காலைதோறும். (c.). காலமானம், s. [in arith.] Time measure. காலமிருத்து, s. Death at the destined season--as distinguished from accidental death, விதித்தகாலத்திலடையுமரணம். காலமே--காலத்தாலே. In the morning, early, betimes. காலம்பண்ண--காலம்பண்ணிப்போக, inf. To finish one's time, to die. காலம்பார்க்க, inf. To look or watch for a proper time or opportunity, சமயம் பார்க்க. காலம்புரள, inf. To present a manifest revolution--as in the order of things; to be irregular, deranged, &c.--as the events of a time--as toddy-drawers seen riding in palankeens, &c. காலம்போக்க, inf. To pass the times. 2. To while away time. காலவகை, s. Seasons, times, காலக் கூறுபாடு. 2. Circumstances depending on time, காலவேறுபாடு. காலவர்த்தமானம், s. Events of the times. காலவழக்கம், s. Customs of the times. காலவழு, s. [in gram.] An improper use of the tenses--as the past for the future, &c., காலக்குற்றம். காலவாகுபெயர், s. [in gram.] Nouns of time or portions of time, used by metonymy for what is intimately connected with time--as கார்த்திகை, the name of a month, for a plant which mostly blossoms during the month. காலவிடைநிலை, s. [in gram.] Characteristics of tenses, காலத்தைக்காட்டுமிடை நிலை. They are 1. த், ட், ற், and இன் for the past. 2. ஆநின்று, கின்று and கிறு for the present. 3. ப், ல், for the future. There are some other characteristics-as மன், இசின், ய், இ, ன், &c. காலவிரைவு, v. noun. Swiftness or rapid flight of time. காலாகாலம், s. Times seasonable and unseasonable, auspicious and inauspicious, நற்காலந்துர்க்காலம். 2. One time or another, not often, not frequently. (c.) காலாக்கினி, s. The fire which is to destroy the world at the end of the great yuga; a deluge-fire said to be in reserve in the nethermost part of the earth. Wils. p. 218. KALAGNI. 2. One of the two-hundred and twenty-four புவ னம் under the regency of Kálágni. காலாக்கினியுருத்திரம், s. One of the thirty-two உபநிடதம். காலாக்கினியுருத்திரர், s. Rudra or the deity in the lowest region, in charge of the deluge-fire. There are ten subordinate Rudras, who resemble their chief. காலாந்தம், s. The end of time, கால முடிவு; [ex. அந்தம்.] காலாந்தரம், s. Intermediate space of time, process of time, காலநடை. 2. Meanwhile, காலவிடை; [ex அந்தரம், interval.] காலேச்சுரவாதம், s. The metaphysical philosophy which maintains that Time is God. காலோசிதம், s. A fit, proper time, உச் சிதகாலம்; [ex உசிதம்.] அந்தியகாலம், s. The time of death. ஆங்கால மெய்வருந்த வேண்டா வதுதானே தேங்காய்க் கிளநீர்போற் சேருமே, போங்காலம் காட்டானை தின்ற கனியதுபோ லாகுமே தேட்டாளன் றேடுந் தனம். Wealth shall or itself accumulate at the appointed time of increase, as the liquor within a cocoanut, and no toll is required; but at the fixed time for ruin, the riches of a hard-working man shall pass away like the contents of a woodapple eaten by an elephant. எக்காலமும். At what time soever, always. சாங்காலம், s. The time of death or ruin. திரிகாலம்--முக்காலம், s. The three divisions of time, present, past, and future. 2.The three tenses of a verb. திரிசந்திகாலம். The three parts or divisions of the day: viz., காலை, morning. உச்சி, noon. மாலை, evening. புண்ணியகாலம், s. See under புண்ணி யம். போங்காலம், s. The time of separation or ruin. 155) *

camāti (p. 163) s. The last of the eight அ ங்கயோகம், or states and modes of silent, contemplative worship, அங்கயோகத்தொன்று. 2. One of the postures of the ascetic for silent meditation, being an upright, majestic position, as a fancied image of the deity, ஞானசமாதி. 3. The abstract contemplation of the ascetic in which the soul is supposed to be independent of the body and mind. (See யோகம்.) 4. Knowledge of the sublimest description--as of the deity, one's own spiritual nature, &c., acquired by supernatural illumination, without the aid of organs physical or mental, சமாதி தரிசனை. 5. A mode of interment, by placing the corpse in a sitting posture in imitation of the சமாதி worshipper, சமாதி யில்வைக்க,--Note. The வீரசைவர் sect are all burried in this manner, (it being deemed improper to burn them lest the linga previously worn should be burnt also,) and occasionally a monument of masonry is built around the corpse, as a linga, which thus becomes an object of worship. 6. A grave, a tomb, a sepulchre, பிணம் புதைக்குங்குழி. 7. [in rhet.] A species of personifications, a metaphor in which the quality or attribute properly belongs to the objects to which the metaphor refers, ஓரலங்காரம்--as பாயிருள்பருகிப்பகல்கான்றெழுதரு பருதி, the orient sun which swallows the darkness and pours forth the day; also, கன்னிமதில், virgin walls, i. e. imperishable, and குமரிஞாழல், the young rush, i. e. ever green. 8. Death, demise, commonly spoken of a devotee, மரணம். W. p. 896. SAMAD'HI. சமாதிக்குப்போக, inf. To betake one's self for a time to his cell, as an advenced devotee to secure uninterrupted, and protracted contemplation in silent worship. சமாதிக்குழி, s. The cell or grave of the devotee for interment, in an erect, sitting posture. 2. A grave. சமாதிபண்ண, inf. To sit in any of the postures of the Yogi. (p.) சமாதிபெற, inf. To receive of the Guru the degree of the Yogi, entitling the person to the privilege of sitting in the சமாதி postures. சமாதியடைய, inf. To sit in the ச மாதி posture in silent meditation. 2. To retire to the grave, to die. 3. To die in an erect posture--as a devotee. சமாதியில்வைக்க, inf. To bury a corpse in a sitting posture--as customary with some Hindus. (c.) சமாதியிருக்க, inf. To sit in a contemplative posture--as a silent devotee. 2. To betake one's self to his sepulchre --as an exalted devotee, on the approach of death, remaining without nourishment in a sitting posture until life is extinct. சமாதியுப்பு, s. A kind of medicinal salt formed from the corpse interred in a sitting posture, taken up after some years; also the salt cast into the grave at the interment to prevent putrefaction. 10)

cel (p. 205) --செல்லு, கிறேன், சென்றேன், வேன், செல்ல, v. n. To go, pass, as water, money, a vehicle, the eye, the mind, &c., போக. 2. To lapse, or expire--said of time, life, &c., கழிய. 3. To be protracted, delayed. procrastinated, நேரஞ்செல்ல. 4. To extend or reach, to arrive at, to gain access to, சேர. 5. to be used up, to be required or wanted for any purpose, ஒழிய. 6. To be current-as a coin, a bill, &c., to be valid as a bond, or a point in law, வழங்க. 7. To be in force, to take, have influence, as one's word, &c., to extend as authority, அதிகாரஞ்செல்ல. 8. To be due to one, appertain to--as a right, தருவதாயிருக்க. 9. To follow--as the passions. அன்புமுதலியனசெல்ல. 1. (in the past tense) To die, சாவ. 11. (with the instrumental ablative.) To be able, possible, practicable, இயல. (c.) செல்லவா. Come by and by, after a time. [prov.] நேரஞ்செல்லவந்தான்-நேரஞ்சென்றுவந்தான். He came late, a little after the time, &c. அவர்சென்றுபோனார். He is dead. முன்னாளில்நபாபுக்குஅதிகாரஞ்சென்றது. At that time the Nabob had power. தவணைசென்றது. The term is expired. அவருடையஆட்டங்களிங்கேசெல்லாது. His influence does not extend here. 2. His tricks will not pass in this place. சிங்காசனமேறல்அரசர்க்குச்செல்லும். It is proper for kings to ascend a throne. அவனுக்குச்செல்லவேண்டியகடன். Debts due to him. அவனுக்கிதுசெல்காலம். It is the time of his influence, power, &c. அங்கேபோகஎத்தனைநாள்செல்லும். How many days will it take to get there? அந்தப்பணம்இங்கேசெல்லாது. That coin will not pass here. அவனுக்குச்சாப்பாடுசெல்லவில்லை. He cannot eat much. ஆயிரம்ஓடுசெல்லும். It will require one thousand tiles. சென்மின். Go ye. (p.) செல்லுஞ்சீட்டு, s. An authentic hand writing. 2. As செல்லுச்சீட்டு. செல்லுஞ்சுதந்திரம், s. Inheritance due. செல்லுஞ்செலவு, v. noun. Requisite expenses, stores, &c. செல்லுஞ்சொல், s. See செல்லும்பேச்சு. செல்லுமதி, s. A due. செல்காரியம், s. The matter in hand. செல்காலம், s. Time of one's Influence. 2. Time past. 3. Past tense. செல்லக்கட்ட, inf. To liquidate, pay up arrears, &c., கடனிலுவைதீர்க்க. செல்லாக்காசு, s. Coin that will not pass. 2. (fig.). One who has lost credit or influence நம்பிக்கையற்றவன். செல்லாக்காலம், s. (neg.) Time when one's influence is gone by loss of office, reputation, &c. செல்லும்பேச்சு--செல்லுஞ்சொல், s. A right, appropriate, or acceptable sentiment or expression. 2. Influential or authoritative words, language, &c. செல்லல்--செல்லுகை, v. noun Going, circulating, &c. 18)

tṭi (p. 222) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To thicken as a liquid, be inspissated, to congeal, உறைய. 2. To cohere; to form as primitive, subtile matter, into atoms, atoms into moulds or bodies; to consolidate, to assume a tangible form, திரண்டு தடிக்க. 3. To swell as the flesh from a stroke, to form a wale, வீங்க. 4. To grow large, full, plump as the breasts, &c., to become stout as a person, பூரிக்க. 5. To delay, linger, to be protracted, தாமதிக்க. 6. To become heavier, to be aggravated or enhanced--as an accusation, அதிகரிக்க. 7. [in burlesque.] To enlarge--as in pregnancy, புடைக்க. 8. To thicken, harden, indurate as the skin by slight poison, the contact of a caterpillar, &c., கடியினாற் றடிக்க. 9. To be thick, stout, hard, stiff --as a board, &c., வைரப்பட. In this sense used only in some parts of the verb. தடிக்கக்காய்ச்ச, inf. To thicken by boiling. தடிக்கப்பூச, inf. To daub, smear or paint thickly. தடித்தஆள், s. A stout, thick person. தடித்தபால், s. Thick milk. தடித்தமை, s. Thick ink, or paint. நாக்குத்தடிக்க, inf. To grow stiff or rigid, as the tongue by chewing betel. காரியந்தடித்துப்போயிற்று. The affair has become more aggravated. 8) *

tuṉi (p. 251) s. Affliction, sorrow, distress, ills of life, துன்பம். 2. Disease, pain, suffering, நோய். 3. A protracted love-quarrel, with temporary separation of the parties, புலவிநீட்டம். 4. Fear, dread, அச்சம். 5. Anger, displeasure, கோபம். 6. Disgust, dissatisfaction, loathing, வெறுப்பு. 7. River, ஆறு. (சது.) 34)

nīṭṭu (p. 277) கிறேன், நீட்டினேன், வேன், நீட்ட, v. a. To stretch a rope: to stretch out the hand; to extend, lengthen; to protrude the tongue, the head &c.; to reach forth, to draw out wire &c., நீடிக்கச்செய்ய. 2. To make wire by hammering, to beat, அடித்துநீட்ட. 3. [offixed to கை.] To give, to bestow, ஈய. 4. To prolong, delay, protract, procrastinate, defer, retard, தாமதப் படுத்த. இவள்வெகுநீட்டி. She carries her head high. நீட்டவுமாட்டார்முடக்கவுமாட்டார். He will neither stretch nor bend; i. e. he will neither lend nor borrow; is miserly. அதெல்லாம்என்னிடத்தில்நீட்டாதே. Do not boast much to me. நீட்டினகைமுடக்கக்கூடாது. One could not draw in a stretched hand (so thick is the crowd, &c.) நீட்டாள், s. An attending or waiting servant, வேலையாள். நீட்டல்--நீட்டு, v. noun. The act of extending, stretching, &c., as the verb. நீட்டலளவு--நீட்டலளவை--நீட்டள வை, s. Long measure, one of the four kinds of measure, நான்களவையிலொன்று. நீட்டலளவையாகுபெயர், s. [in gram.] One of the four kinds of அளவையாகுபெயர், according to which a measuring rod is put for the piece of land measured. நீட்டல்குறுக்கல், v. noun. [in gram.] Di&ae;resis and syn&ae;resis, separating and combining. Compare குறுக்கல். நீட்டல்மானம், s. Long measure, நீட் டலளவை. 249)

nīḷm (p. 277) s. Extension, length, duration of time, &c., நெடுமை. 2. Distance, remoteness, தூரம். (சது.) 3. (fig.)) Delay, protraction, தாமதம். (c.) நீளங்கடை, s. [prov.] Put off, neglected, நாட்செல்லுகை. நீளத்திலேவிட, inf. To put off, protract. 2. To neglect intentionally, not to do. என்காரியத்தைநீளத்திலேவிடுகிறான். He delays my business. அவனைநீளத்திலேவிட்டுப்பார்க்கவேண்டும். We must try him for some time. நீளத்திலேபோக, inf. To be protected, be put off. நீளப்பூச்சி, s. Tape-worm. நீளமகலம், s. Length and breadth. நீளி, s. A tall person, நெடியன். 2. A long thing, நெடிது. நிளிநெடுநகரம். A very long town. (தொல் காப்பியம்.) 282)

nīḷi (p. 277) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [com. நீடி.] To be prolonged, to last long, endure, நாட்போக. 2. To be long, as time or life, நெடுநாளிருக்க. 3. To be lengthened, drawn out, extended, நீள. 4. To be protracted, delayed, தாமதிக்க. (p.) நீளிக்கஇருக்க, inf. To be lengthened. 2. To be long lived. நீளியது, appel. n. A long, tall, or protracted thing, நீண்டது. நீளியஆள், s. A tall person. நீளியகதை, s. A protracted story. நீளியன், s. A tall man, நெடியவன். நீளிப்பு, v. noun. Prolongation, &c. 283)

nīḷu (p. 277) --நீள், கிறது, நீண்டது, நீளும், நீள, v. n. To lengthen, grow long; to be elongated; to grow or be tall as persons or trees; to reach out, stretch one's self out, நீண்டிருக்க. 2. To extend itself, தூரமாக. 3. To grow, increase, to be augmented, அதி கரிக்க. 4. To be protracted, delayed; to be tedious, தாமதப்பட. 5. To run, ஓட. கைநீள, inf. To give liberally. See கை. நீண்டகதை, s. A long or tedious story. நீண்டகை, s. Long arm. நீண்டசதுரம், s. A parallelogram. நிண்டதவணை, s. A long term. நீளக்க, inf. [vul. as an adv.] Along, to a great length. 284)

neṭi (p. 279) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To extend, as time, to be protracted, நீடிக்க. (p.) 50)

neṭu (p. 279) adj. Long, extended, &c., நீண்ட; [ex நெடுகை.] நெடுங்கடல், s. The extended sea. 2. The sea along shore. கரையடுத்தகடல். நெடுங்கடலுந்தன்னீர்மைகுன்றும். Even the great sea will become less. (குற.) நெடுங்கடலோடுதல், v. noun. Sailing along the coast, coasting. நெடுங்கடற்படகு, s. A boat which sails along the shore, a coaster. நெடுங்கணக்கு, s. The alphabet, நூ லாதாரம். 2. A long account, reckoning, &c. பெருந்தொகை. 3. [in cant.] An old account, a bad debt, &c., பழங்கடன். நெடுங்கணவாய், s. A long kind of cuttle fish. See கணவாய். நெடுங்கண், s. A far sighted eye; also நெடுங்கண்பார்வை. 2. [prov.] A long square in braiding, பின்னியவோலையினீளமா னகண். 3. Separations in the sections of the palmyra leaf, far from the stem. 4. One of the three eyes of a cocoa-nut, as தாய்க்கண். நெடுங்கண்ணோலை, s. An ola with the divisions extended before separation. நெடுங்கதை, s. A long story; a tedious affair. நெடுங்கதைவிட, inf. [prov.] To put off from day to day, தாமதிக்க. நெடுங்கயிறு, s. A long rope. 2. (fig.) A long delay, தாமசம். நெடுங்கரை, s. An extended shore. நெடுங்கழுத்தல், s. A camel, ஒட்டகம். (சது.) நெடுங்காலம், s. A long time. நெடுங்காலி, s. [prov.] A long-legged cow, &c. நெடுங்குரல், s. A protracted cry, in wailing, நீண்டகுரல். 2. A loud continued call, உரத்தகுரல். For combinations see குரல். நெடுங்குரலன், s. An ass, கழுதை. (பஞ்சதந்.) நெடுங்குல்லா, s. A long cap. see குல்லா நெடுங்கேடு, s. A great ruin, calamity or crime. நெடுஞ்சட்டை, s. A coat, a gown, a cloak; a long jacket. நெடுஞ்சாண்--நெடுஞ்சாண்கிடை, v. noun. [com. நெடுஞ்சாண்கிடை.] Lying at full length. நெடுஞ்சாண்கிடையாய்விழுந்துகும்பிட்டான்..... He prostrated himself and closed his hands in worship. நெடுஞ்சால், s. Longitudinal furrows. நெடுஞ்சொல், s. A long word or phrase, a compound word. 2. Name, character, renown, disgrace, &c., of long standing. நெடுநாள், s. A long time. நெடுநாட்பயிராயிருக்கவேண்டும். May you live long, a term of benediction. நெடுநாட்படுதல், v. noun. Being of old date, fixed, chronic; being old, as a practice. 2. Being long practised or experienced. நெடுநாட்பழக்கம், s. An old custom. habit, practice. 2. Long experience. நெடுநாவை, s. A long ploughshare, நீண்டகொழு. நெடுநீட்டு--நெடுநீளம், s. A great length, distance, extent. நெடுநீர், s. The sea, கடல். (p.) நெடுநெடுகுதல், v. noun. [prov.] Being very long, tall extended, &c. நெடுந்தகை, s. A great person, a superior, a gentleman, a master, a king, பெரியோன். நெடுந்தகைமை, s. Greatness, superiority, gentility, nobility, மேன்மை. நெடுந்தட்டு, s. [prov.] A kind of paperkite, ஓர்கடுதாசிப்பட்டம். நெடுந்தாயம், s. A winning east of dice, as giving the right to throw again, அடுத்துவிழுந்தாயம். நெடுந்தாழ்ப்பாள், s. A long wooden bar for a door. நெடுந்துயில், s. Long sleep, நீண்டதூக் கம். 2. (சது.) Death, மரணம். (p.) நெடுந்தூரம், s. A great distance, a long way, very remote. நெடுந்தெரு, s. The main street, the high road, இராசவீதி. 2. A road straight on, நேரானதெரு. நெடுமன், s. [vul.] A long thing, நீண் டது. 2. [in burlesq.] A snake, பாம்பு. நெடுமால், s. Vishnu, as very tall, விஷ் ணு. நெடுமி, s. [prov.] A tall female, நெ டியவள். 2. A tall palm tree, பனை. நெடுமுரல், s. A kind of needle fish, ஓர்மீன். நெடுமுழக்கச்சை, s. [prov.] Long cloth of thrity-six yards, or more to the piece. நெடுமூச்சு, s. Panting, gasping, as a dying person. நெடுமூச்செறிதல், v. noun. Gasping, நெட்டுயிர்ப்பெறிதல். நெடுமொழி, s. Exultation, தற்புக ழ்ச்சி. 2. Eulogy, encomium, praise, புகழ்ச்சி. (p.) நெடும்பயணம், s. A long journey, voyage, &c. 2. (fig.) Death, மரணம். நெடும்பழக்கம், s. Long practice, use, experience, habit. நெடும்பா, s. A medicinal shrub. See ஆடாதோடை. நெடும்பழி, s. A great crime, involving lasting consequences. நெடும்பார்வை--நெடுங்கண்பார்வை, v. noun. Seeing clearly at a distance, being for sighted. நெடும்புகழ், s. Wide, extended praise, fame, &c. நெடும்பிழை, s. A great error. நெடும்புரிவிடுதல், v. noun. [prov.] Putting off from day to day, as நெடுங்க தைவிட. 2. Telling a false story, giving a false excuse, கட்டிச்சொல்லல். நெடும்பொழுதுகழித்தல், v. noun. Putting off or delaying. நெடுவட்டம், s. A spheroid; an ellipse. நெடுவல், s. A tall person. (c.) நெடுவாலூடகம், s. The long-tailed ஊடகம் fish. நெடுவாய், s. A large sort of fish, உள்ளா. (R.) நெடுவாற்றிரளி, s. The long-tailed திரளி fish. See திரளி. நெட்டிசை, s. Long metres in விருத் தம் verse--oppos. to குற்றிசை. நெட்டிலை, s. A long leaf. நெட்டுடல், s. A long, a tall figure. நெட்டுயிர், s. A long vowel, உயிர்நெ டில். நெட்டுயிர்க்க, inf. To sigh, fetch a deep or long breath. நெட்டுயிர்ப்பு, v. noun. Sighing, a deep breath, induced by pain, grief, &c., a groan, பெருமூச்சு. (p.) நெட்டுயிர்ப்புவீங்க-நெட்டுயிர்ப்பெறிய, inf. To sigh, to groan. See உயிர்ப்பு. நெட்டுரு, s. A lesson committed to memory; (lit.) a long figure, வாய்ப்பாடம். நெட்டுருப்படுத்த--நெட்டுருப்பண்ண, inf. To commit to memory. நெட்டுலை, s. Cooking without intermission, ஒரேசமையல். நெட்டெழுத்து, s. A long letter. See நெடிலெழுத்து. 2. The tenor of a legal writing. See உடல்வாசகம். 3. Signature in full, கையோப்பம். 4. Protraction, prolongation, நீட்டு. (பாரத.) நெட்டெழுத்துக்காரன், s. The writer of a writ drawn for another. 54)

neṭuku (p. 279) கிறேன், நெடுகினேன், வேன், நெ டுக, v. n. To extend, be lengthened, protracted, delayed, நீடிக்க. 2. To grow tall, high, long, to become too tall, உயர. 3. [prov. in burlesque.] To run away, to be gone, as a thing lent or lost, மறைந்துபோக. 4. To die, சாக. நெடுக. inf. [adverbially.] Lengthwise, longitudinally. 2. Straight on, forward, progressively. 3. Protractedly continuously. (c.) நெடுகக்கிடந்துமாய்தல். Being long occupied by a troublesome engagement. நெடுகப்போயுலாவித்திரிதல். Walking about idly. நெடுகஇருத்தல், v. noun. Sitting or extending in a row. 2. Lasting long, enduring. 3. Waiting long. நெடுகஇழுக்க, inf. To drag a great distance. 2. To put off, commonly with some pretence. 3. To lengthen a sound in singing or reading, to drawl. 4. To linger, as a disease, be lengthened, as a law-suit. நெடுகநடக்க, inf. To walk straight along. 2. To last long as power, influence, prosperity. நெடுகப்பிடிக்க, inf. To continue as rain, &c. 2. To pass on without stopping at the usual places. 3. To be long delayed, as rain. 4. [prov.] To waste away, as property. 5. v. a. (c.) To strect or hold a thing at full length. 6. To occupy, or take up time. 7. To protract a speech, an action, &c. நெடுகப்போய்வர, inf. To walk back and forth. 2. To go about idly. நெடகப்போய்நெடுகவந்தால்சோறாகப்படுமா. If you only go and come directly, will there be rice? நெடுகவளர்தல், v. noun. Growing tall as a person or tree. நெடுகவிட, inf. To let out a cord, to veer. 2. To put off a thing, as நெடுக இழுக்க. நெடுகினகாரியம், s. [prov.] A protracted, tedious, wearisome business. 2. A desperate matter. 56)