kaippuṇ (p. 141) s. A sore in the palm of the hand. கைப்புண்ணுக்குக்கண்ணாடிவேண்டுமா. Is a glass needed to see a sore in the hand? 66)

nipuṇṉ (p. 277) s. [plu. நிபுணர்.] A learned man, அறிஞன். 2. A skilful or clever man, மிகவல்லோன். (c.) W. p. 469. NIPUN'A. 3. Mercury the planet, புதன். See சிந்தைகூ ரியன். நிபுணத்துவம், s. Skill, ability, cleverness, சாமர்த்தியம். 44) *

puṇri (p. 323) s. The sea, கடல். 2. A wave, அலை; [ex புணர், joining. i. e. uniting of waters.] (சது.) 10)

puṇr (p. 323) s. Newness, recency, புதுமை. (சது.) 11)

puṇr (p. 323) --புணரு, கிறேன், புணர்ந்தேன், வேன், புணர, v. n. To join, to unite, to combine, இசைய. 2. [in gram.] To combine or coalesce, as sounds, letters or words, எழுத்துச்சந்திக்க. 3. To copulate, கலக்க. 4. [fig. prov.] To approve itself to the mind, to be understood, விளங்க. 5. To associate with, to have recourse to, இணங்க. மணம்புணர்தல், Marrying. (p.) புணரக்காட்டுதல்--புணரச்சொல்லுத ல், v. noun. Explaining, making one's self understood. புணர்ச்சி, v. noun. Combination, junction, union, conjunction, இசைவு. 2. Coition, சையோகம். 3. [in gram.] Coalescence or combination of letters or words, சந்தி. 4. Connexion of the different parts of a subject, இணக்கம். புணர்ச்சிபண்ணுதல், v. noun. Rejoicing in conjugal union,அகப்பொருட்டுறையி னொன்று. புணர்ச்சிவிகாரம், s. Addition, loss, or change, of letters in the combination of words, சொற்றொடரின்வரும்விகாரம்--oppos. to செய்யுள்விகாரம். புணர்வு, v. noun. Combination; coition; connexion, as புணர்ச்சி. 2. Body, as புணர்ப்பு. (சது.) 12)

puṇr (p. 323) --புணர்த்து, க்கிறேன், கிறேன், த்தேன், புணர்த்தினேன், ப்பேன், ர்த்துவேன், புணர்க் க, புணர்த்த, v. a. To combine, to connect, இசைக்க. 2. To combine letters or words, எழுத்துப்புணர்த்த. 3. To contrive, to excite, to concert, to plot, தந்திரஞ்செய்ய. 4. To put on ornaments, ஆபரணமணிய. 5. [fig. prov.] To explain, to adapt language to the understanding, as உணர்த்த. புணர்த்திச்சொல்லுதல், v. noun. Adapting language to the comprehension. 2. Explaining. புணர்நிலை, s. [in rhet.] A figure by which the same epithets or attributes are applied to two or more different subjects, ஓரலங்காரம். புணர்ப்பு, v. noun. Coition, joining, சையோகம். 2. Combination, union, coalescence, இணக்கம். 2. Contrivance, scheme of operation, a plan, உபாயம். 4. Artifice, craft, plot, தந்திரம். 5. Body, as composed of various parts, உடல். (p.) புணர்ப்புவல்லவன், s. A crafty schemer, a designer. 13) *

puṇarpūcam (p. 323) --புநர்பூசம்--புனர்பூ சம், s. [St. புநர்வசு.] The seventh lunar mansion of the Hindus, the stars Castor and Pollux with Capella, அதிதிநாள். W. p. 542. PUNARVASU. 14)

puṇai (p. 323) s. A float, raft, தெப்பம். 2. A boat, vessel, ship, மரக்கலம். 3. A bambu, மூங்கில் 4. Fetters for the legs as புனை. 15)

puṇai (p. 323) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. பிணை.] To unite, to tie, கட்ட. 16)

puṇ (p. 323) s. A raw sore, ulcer, wound, விர ணம். 2. Proud flesh; scrum, ஊன். (சது.) புண்ணிலேபுளிப்பட்டதுபோலே. As acid on a sore; i. e. sorrow upon sorrow, or ungratified anger. புண்ணிலேகோலிட்டாற்போல. Like the probing of a wound. புண்காந்துதல்-புண்ணழற்றுதல், v. noun. [prov.] Smarting of a sore. புண்ணன், s. A man full of ulcers. புண்ணாக--புண்ணாய்ப்போக, inf. [trans. புண்ணாக்க.] To become sore, to be ulcerated. புண்ணாறுதல், v. noun. The healing of a sore. புண்ணிலளை--புண்ணளை, s. [prov. com. குழிப்புண்.] Cavity, or orifice in a wound. புண்ணீர், s. Blood, serum, இரத்தம். (p.) புண்ணுடம்பு, s. A body full of new sores-said of a woman recently confined, as பச்சையுடம்பு. 2. [poetice.] The vile body. புண்படுதல், v. noun. Becoming full of wounds, புண்ணாதல். 2. [fig.] Being grieved, விசனப்படுதல். புண்வாய்ச்சன்னி, s. Convulsive tetanus, lockjaw from a wound. 17) *

puṇṭaram (p. 323) s. Line or marks on the forehead, நெற்றிக்குறி. (See ஊர்த்துவபுண்டரம், and திரிபுண்டரம்.) 2. Marks on the body with ashes or sandal, as made by the Saivas, ஓரடையாளம். 3. A variety of sugarcane, ஓர்வகைக்கரும்பு. W. p. 54. PUN'DRA. 4. (சது.) An eagle, கழுகு. புண்டரநீறு, s. Sacred ashes in lines, திருநீறு. 18)

puṇṭrīkm (p. 323) s. The lotus, தாமரை. 2. The white lotus, வெண்டாமரை. 3. A white umbrella, as an emblem or royalty or victory, வெண்கொற்றக்குடை. 4. A leopard; a tiger, புலி. 5. the elephant of the southeast. See திக்கியானை. W. p. 54. PUN'DAREEKA. 6. A beetle, வண்டு. 7. An eagle, கழுகு. (சது.) புண்டரீகக்கண்ணன்--புண்டரீகாட்சன், appel. n. Vishnu as lotus-eyed, திருமால். 19)

puṇṇākku (p. 323) s. [vul.] Refuse of oilseeds pressed. See பிண்ணாக்கு.

puṇṇiyam (p. 324) s. Virtue, moral, or religious merit, from conformity to the Shastras, அறம். 2. Merit of virtuous actions performed in former births attaching to the soul, and bringing blessings, நல் வினைப்பயன். 3. Purity, holiness, தூய்மை. 4. Charity, good works, நல்வினை. (c.)) W. p. 54. PUN'YA. புண்ணியம்லபிக்கும். Virtue will bring a reward. புண்ணியம், 9. Nine charitable actions to a religious mendicant. See நவபுண் ணியம். புண்ணியம், 7. Seven good qualities and acts: 1. நகங்கிருதி, exemption from pride and self-importance; 2. தானம், bestowing gifts; 3. விரதம், fasting, penance, abstinence; 4. சினேகம், exercise of friendship or kindness; 5. நயபோசனம், hospitality; 6. கமை, patience, forbearance; 7. உற்சாகம், zeal, fortitude. புண்ணியகதை--புண்ணியசரித்திரம், s. Meritorious deeds especially of a former birth, resulting in present good, நல்வினை. புண்ணியகாலம், s. An auspicious time for the performance of religious duties, as the hour of an eclipse, &c. புண்ணியகேத்திரம்--புண்ணியக்ஷேத்தி ரம், s. Sacred land, or Central India, as புண்ணியபூமி. புண்ணியக்கருத்து, s. A virtuous or charitable disposition, தருமசிந்தை. புண்ணியசடம்--புண்ணியசரீரம்--புண் ணியதேகம், s. A meritorious, holy man. [in admiration.] புண்ணியசனேசுவரன், s. Kuvêra குபே ரன்; [ex புண்ணியசனம் et ஈசுவரன்.] புண்ணியசன்மம், s. One born with a virtuous disposition on account of good deeds in former births. புண்ணியசாலி, s. A charitable person. புண்ணியசுரூபி--புண்ணியசொரூபி, s. One remarkable for virtue; (lit.) the image or virtue. புண்ணியசாந்து, s. Cow-dung, சாணம். புண்ணியசேடம், s. Merit attaching to the soul at the expiration of each state of existence, to be enjoyed in other births, நல்லூழின்மீதி. புண்ணியதலம்--புண்ணியஸ்தலம், s. A place of resort for worship. புண்ணியதானம், s. Sacred gifts, made to brahmans, or others on special occasions. புண்ணியதிரணம், s. A sacrificial grass, white Kusa, வெண்டருப்பை; [ex திரணம், grass.] புண்ணியதினம். s. A holy day, adapted to religious duties. புண்ணியதீர்த்தம், s. Sacred bathing, a place for religious bathing. புண்ணியத்தானம்--புண்ணியஸ்தானம், [in astrol.] The ninth from the rising sign at birth. See தானம். 2. As புண்ணி யஸ்தலம். புண்ணியத்தோற்றம், 4. Four kinds of merit, attaching to the soul: 1. தவம், penance, self-mortifications, &c., 2. ஒழுக் கம், good conduct, moral and ceremonial; 3. கொடை, liberality, alms-giving; 4. கல்வி, education. புண்ணியநதி, s. A sacred river, as the Kâvery. புண்ணியபலம்--புண்ணியபலன், s. Fruit of meritorious deeds. புண்ணியபுத்திரன், s. A child of high religious merit. புண்ணியபுருஷன், s. As புண்ணியவா ளன். புண்ணியபூ--புண்ணியபூமி, s. [also திவ் வியபூமி.] The holy land of the Hindus, central Asia, bounded on the north by the Hymalayas, south by the Vindya mountains, and on the east and west by the sea. புண்ணியமுதல்வன்--புண்ணியமூர்த்தி, s. The first in merit--God, கடவுள். 2. Buddha, புத்தன். புண்ணியம்பலித்தல், v. noun. The resulting of merit in earthly prosperity. புண்ணியராத்திரம், s. A propitious night for ceremonies; [ex ராத்திரம்=இராத் திரி.] புண்ணியவதி--புண்ணியவாட்டி, s. A meritorious woman. புண்ணியவாளன்--புண்ணியவான், s. [fem. புண்ணியவாட்டி.] A man of high religious character. புண்ணியன், s. A righteous being, divine or human. 2. Siva, சிவன். 3. Argha of the Jainas, அருகன். புண்ணியாகவாசனம், s. An appeasing or propitious ceremony, a peace-offering, ஓர்சடங்கு. 2. Purification of a house from any ceremonial defilement, ஆசூசநி வாரணம்.--Sans. differs. See W. p. 541. PUN'YAHAVACHANA. புண்ணியாத்துமா, s. A righteous soul, a charitable person, male of female. புண்ணியோதயம், s. Manifestation of meritorious deeds, புண்ணியம்தோன்றுகை. 2)

vipuṇṉ (p. 395) s. One who excels, நிபுணன். 4) *