āñcāṉ (p. 37) s. [in seamen's language.] A halliard or rope for hoisting a sail, கப் பற்கயிறு. 2. A rope for lifting weights with a pulley or otherwise, a hawser, கயிறு. 3. The lone, slender stem of a tree, சிறியதனிக் கொப்பு; [ex ஆசை.] (c.) ஆஞ்சான்பற்றி, s. A beam across the stern of a dhoney to which the halliard, &c. is tied. சின்னஆஞ்சான், s. A small stay rope, as பளிஞ்சிக்கயிறு. 29)

ici (p. 45) க்கிறேன், த்தேன, ப்பேன், க்க, v. a. To strip or pull off as leaves, bark, &c., to sliver, இணுங்க. (சது.) 2. To break off, ஒடிக்க. 3. v. n. To laugh, சிரிக்க. (சது.) 4. [vul.] To contract as the muscle by spasms, நரம்பிழுக்க. இசி, v. noun. Stripping, pulling off--as bark, leaves, fibres, &c., breaking off--as a branch. இணுங்குகை. 2. Laughter, laughing, சிரிப்பு. இசிப்பு--இசிவு, v. noun. Drawing, pull, strain, இணுங்குகை. 2. Laughing, சிரிப்பு. 3. Spasm, convulsion, a contraction of the muscles, stricture, distortion, distension, நரம்புச்சுருக்கு. இசிவுசன்னி, s. Convulsion, fit, tetanus, lock-jaw, ஓர்சன்னி. வயிற்றிசிவு, s. Colic, belly-ache, gripes. 36)

iṇungku (p. 45) கிறேன், இணுங்கினேன், வேன், இணுங்க, v. a. To pull off with force, split off--as a twig from a branch--a down from a feather--palm leaves, &c., from a tree; to tear off with force, இசிக்க. 137)

iẕu (p. 55) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To draw, pull, haul, drag, tug, drag to justice, to drag along the ground, ஈர்க்க. 2. To attract--as a magnet, ஊசி முதலியவீர்க்க. 3. To attract--as a snare, to entice, allure, inveigle, seduce, draw over to one's interests, வசமாக்க. 4. To strain, stretch, lengthen or attenuate by pulling, to draw out, நெடுகச்செய்ய. 5. To drag one into an affair, to cite, force one to court, &c., to drag one's name, &c. in support of an argument or practice, வலிகக. 6. To upbraid, drag out one's faults to view, to cast reproaches, insults, &c., புறத்திலிழு க்க. 7. To draw into, swallow up, engulph --as a stream, a whirl-pool, a whirl-wind, சுழித்துவாங்க. 7. To absorb--as a sponge, to absorb humors from the body, to draw-as a medicine or plaster, உறிஞ்ச. 8. To draw out the voice, lengthen the sound properly in singing, to draw in speaking, reading, &c., நீட்டிப்பேச. 9. To strain muscularly, distort the features or limbs in spasms, &c., to have the cramp, to be convulsed; in this sense, it is often used impersonally, வலியிழுக்க. 1. v. n. To linger, to be protracted, தாமதிக்க. இழுத்துப்பாடு. Sing, dwelling on the notes. தாய்வருமளவும்பேச்சிழுத்தாள். She protracted, continued the conversation, till her mother came. அந்தவழக்குவெகுபணமிழுத்துப்போட்டது. That law-suit has swallowed up a great deal of money. காரியமிழுத்துக்கொண்டுவருகின்றது. The affair is protracted, the business is delayed, being involved in various intricacies. இப்படியிழுத்துக்கொண்டுநின்றாலொன்றுந்தீராது. If you protract the matter so carelessly, you cannot expect a happy result. வழக்கிலேயிழுத்துவிட்டார்கள். They have dragged the matter into court. ஊர்க்காரியங்களையிழுக்க To make a long story, unnecessarily talking of other people's affairs. உன்காரியத்திலென்னையிழாதே. Do not draw me into your affairs, as a witness, party, &c. காரியத்திலிழுத்துக்கொண்டுநிற்கிறார்கள். They pull against or away from each other-as two parties, &c., they dissent, are unsettled (fig.), from the idea of two beasts tied together. இழுத்துக்கொண்டுவர, inf. To put off from day to day. என்கடனைத்தீர்க்காமலிழுத்துக்கொண்டுவருகிறான். He delays to pay the debt he owes me. இழுத்துப்பேச, inf. To speak drawlingly. இழுத்துவலிக்க, inf. To draw in a rope, or cord--as attached to a net, paper-kite, &c. இழுத்துவிட, inf. To put off, to protract, to delay, continue putting off and never fulfilling. 2. To bring into court, indict, prosecute, expose to the public. மடியைப்பற்றியிழுக்க, inf. To seize one's lap and pull him. காலிழுத்துநடக்க, inf. To trail the leg in walking--as a lame man. இழுபறி, s. A scuffle, a struggle, strife, squabble, வாது. இழுப்பு, v. noun. Drawing, pulling, draught, a pull, a tug, a twitch, இழுக் கை. 2. Attracting, attraction, allurement, inviting, engaging. 3. Distortion of the limbs or features by convulsions, cramp, &c. 4. Absorption. 5. Draught or force of a current, wind, &c. 6. Procrastination, tardiness, protraction, suspense, uncertainty. The meanings of the verb generally are applicable also to the verbal noun. அதிலே முன்னிழுப்புப்பின்னிழுப்பில்லை. In that matter, there can be no dispute one way or the other. இழுப்பறை, s. A box in a case, a drawer. இழுப்பாட்டம், s. Tardiness, protraction, procrastination. இழுப்பாட்டியம், s. [prov.] Procrastination, protraction, tardiness, delay--used instead of இழுப்பாட்டம். இழுப்பாணி, s. [prov.] A delayer, postponer, lingerer. 2. A moveable peg that fastens the yoke to the beam of the plough. இழுப்புண்ண, inf. To be drawn unwillingly--as some persons when they are compelled to attend court; to be forced or dragged into an affair. 2. To be allured, seduced, decoyed; to be diverted from the business in hand, be tempted, be led away by lust, be ensnared, சிக்கிக்கொள்ள. இழுப்புப்பறிப்புப்பட, inf. [vul.] To scuffle, struggle, contend. 2. To pull one another--as persons intoxicated, or in play. இழுவல், v. noun. [prov.] The act of drawing. 2. Putting off, lingering, delaying, postponing. 3. One who neglects his own affairs and busies himself with those of others. அவனொரு இழுவல். He is a busy-body, drawn into every one's business. இழுவை, v. noun. A being drawn, draught, இழுப்பு. 2. Any thing drawn-as a draught of thorns, timbers, fishes, &c., இழுக்கப்பட்டவை. 3. A long rope for draught, இழுக்கும்வடம். 4. The mark or point made on the ground by a thing drawn, சுவடு. இழுவைகண்டாலடிப்பார்க்கிறதேன்? When the track in which the thing was dragged is plain, why look for footsteps? 37)

īr (p. 58) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pull, draw, attract--as the magnet; to drag, carry away--as a current, to draw into, இழுக்க. 2. To saw, அறுக்க. 3. To split, பிளக்க. 4. To peel, flay, உரிக்க. (p.) நார்த்தொடுத்தீர்க்கிலென். What though (a corpse) be dragged along with a leather thong. (நாலடி.) யானையீருரி, s. A skin stripped off an elephant. ஈர்ப்பு, v. noun. Draught, pulling, a pull, tug, attraction, இழுப்பு. 2. Lockjaw, tetanus, contortion of the features or the limbs, இசிவு. 28)

utai (p. 60) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To kick, காலாலுதைக்க. 2. To discharge, (arrows, &c.), பிரயோகிக்க. 3. To reject advice, அலட்சியம்பண்ண. 4. v. n. To receive a counter impulse as a missile, weapon, or ball, to resile, தாக்க. இளவல்கார்முகமுதைக்கும்வாளிழை. The shower of arrows which the younger brother (of Vigneswera) discharged from his bow. (பாரதம்.) என்பேச்சையுதைத்துத்தள்ளிப்போட்டான். He spurned and rejected my advice. குதிரையுதைக்கிறது. The horse kicks. காலினாலுதைத்துருட்டினான். He kicked and rolled (him) with the foot. உதைத்திழுக்க, inf. To pull with all force. உதைத்துத்தள்ளிவிட, inf. To kick out, to spurn. உதைத்துவிழுத்த, inf. To cause to fall by a kick. குரங்குதேங்காய்க்குலையையுதைத்துவிழுத்தியது. The monkey kicked off the cluster of cocoanuts. உதை, v. noun. A kick, காலெறி. 2. Pressure of the foot--as of one pushing, a prop. &c., காலாலழுத்துகை. 3. A prop set obliquely, முட்டு. உதைகால், s. A prop set against a bending wall, a falling tree, &c., முட்டுக் கால். உதைகால்கொடுக்க, inf. To prop, to put a buttress, முட்டுக்கால்கொடுக்க. உதைகாற்பசு, s. A cow that kicks when she is milked. உதைகொடுக்க, inf. To give a kick, உதைக்க. 2. To set a prop slantingly against a wall, a tree, &c., முட்டுக்கொ டுக்க. 3. [prov.] To push and give impulse to a swing, ஊஞ்சலுதைக்க. உதைகொடுத்துக்கொண்டுநிற்க. To stand with the foot raised and supported on something. 2. (fig.) To resist advice, to be refractory. உதைசுவர், s. A buttress, முட்டுச் சுவர். உதைமானம், s. A prop, a support --as உதைகால். உதையுண்ண, inf. To be kicked. உதையுண்ணி, s. One who deserves to be kicked. உதைப்பு, v. noun. Kicking, striking, உதைக்கை. 2. Rebounding, recoiling, தாக் குகை. 3. Tremor, trepidation, பயம். 25) *

uṉ (p. 69) --உன்னு, உன்னுகிறேன், உன் னினேன், உன்னுவேன், உன்ன, v. a. To think, consider, exercise volition, to be anxious, நினைக்க. 2. To exert force--as in rising, leaping, &c., விரைந்தெழும்ப. 3. To pull, இழுக்க. 4. [prov.] To propel a swing by the joint effort of two persons stationed on opposite sides, உந்த. குதிரையுன்னிப்பாய்ந்தது. The horse sprang and leaped. பேசவுன்னுகிறான். He is just on the point of speaking (his mouth open, the words on his tongue, &c.). ஊ, s. One of the long vowels, நெட்டுயிரெழுத்திலொன்று. 2. A termination of the gerund in poetry, வினையெச்சவிகுதி-as உண்ணூ. 3. Flesh, meat, தசை. (p.) 4. (c.) An exclamation--as of pain, ஓரொ லிக்குறிப்பு.

oṟṟu (p. 84) கிறேன், ஒற்றினேன், வேன், ஒற்ற, v. a. To bring into contact, join, unite, bring faces together in kissing, அ ணைக்க. 2. To touch. ply, apply--as clothes, with slight pressure and repetition, to foment, ஒற்றிடம்போட. 3. (p.) To dress another, to put on clothes, உடுத்த. (நிகண்டு.) 4. v. n. (c.) To give place to another (in sitting, meeting in the road, &c.), to recede, விலக. 5. [prov.] To move by leaps as a beast with its forelegs tied together, தத்த. 6. To tug as a beast in order to break its rope, தும்பையிழுக்க. ஒற்றிநட. Walk aside மாடொற்றியொற்றிப்போகின்றது. The cow goes by leaps. எருதுகயிற்றையொற்றியிழுக்கின்றது. The ox tugs and pulls its rope. அவர்சென்றநாளொற்றித்தேய்ந்தவிரல். My finger is worn away by touching (on the wall) the delineated days of his absence. (குறள்.) ஒற்றிக்கொள்ள, inf. To encroach on another's land. 2. To apply to, or bring in contact with one's person--as medicaments, flowers, &c. 3. To give way, to recede. ஒற்றிப்போக, inf. To give way, recede, give place to another, விலகிப்போக. ஒற்றியிருக்க, inf. To give place in sitting, to sit further, விலகியிருக்க. ஒற்றியெடுக்க, inf. To absorb or extract moisture by touching it with an absorbent. ஒற்றியொற்றிக்கூட்ட, inf. To encroach by little and litte on another's land. ஒற்றிவைக்க, inf. To set one aside, further off, out of the way, தூரவை க்க. பொட்டணமொற்ற, inf. To apply cloths--as in fomentations, &c. ஒற்று, v. noun. Application, touching repeatedly with cloths, the surface of the body with slight pressure--a kind of fomentation, ஒற்றல். ஒற்றிட--ஒற்றுப்பிடிக்க, inf. To apply cloths--as in fomentations. திருவொற்றாடை, s. Cloth for absorbing water from the body of an idol after bathing or anointing. 28)

kṭi (p. 87) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bite, bite off, crop, gnaw, nibble, grasp with, or hold in the mouth, to champ, பல்லாற்கறிக்க. 2. To hurt, pinch, gall --as new shoes, a new ring, &c., செருப்புமு தலியகாலையழுத்த. காதையிந்தக்கடுக்கன்மிகக்கடிக்கிறது. This earring pinches my ear very much. காலைச்செருப்புக்கடித்துப்போட்டது. The sandal has galled my foot. கையைக்கடியாமலிருக்கப்பார்க்கிறார். He takes care that the expense shall not fall on himself. சற்றுப்பல்லைக்கடித்துக்கொண்டிரு. Be patient, hold still a little, lit. bite your teeth and be still. ஒருமனிதனைக்கடித்துப்பிடுங்கலாமோ. Should one fall foul on a person and compel him? முயிறுகடித்துப்பிடித்துக்கொண்டது. The red ant is biting me, has laid fast hold of me. கடிநாய், s. A vicious, snappish dog, கடிக்கிறநாய். 2. (fig.) A surly person, a cynic, துஷ்டன். கடிப்பான், s. Condiment, a sauce, கறி. கடிவாளம், s. A bridle, கலினம். கடிவாளம்போடுதல்--கடிவாளம்மா ட்டுதல், v. noun. Bridling a horse. கடிவாளம்வாங்க--கடிவாளங்கழற்ற, inf. To unbridle. கடிவாளம்வெட்டுதல், v. noun. Slackening and pulling in the reins. கடிவாளவார், s. Reins of a bridle. கடி, v. noun. Biting, கடிக்கை. 2. A bite, கடித்தவடு. கடிபிடி, v. noun. [vul.] Scuffle, snarling, biting, &c. கடிவாய், s. The lips of a wound occasioned by a bite. கடிவாய்வடு, s. The scar remaining after a wound caused by a bite, a cicatrice. காணாக்கடி, s. The bite of an insect, &c., concealed. பொய்க்கடி, s. A bite which does not hurt--as that of a dog in play. 48)

kṭutl (p. 87) v. noun. Robbing, stealing, plundering, திருடுதல். 2. Plucking off, pulling up, பறித்தல். (p.) களைகட்டபயிர். Weeded corn. 89)

kṭṭl (p. 88) v. noun. Stealing, plundering, திருடல். 2. Plucking off, pulling up, பிடுங்கல். களைகட்டபயிர். Weeded corn. 26)

kaṉṉi (p. 102) s. A virgin, a maiden, a young unmarried woman, குமரி. 2. Virgo, a sign of the zodiac, ஓரிராசி. Wils. p. 187. KANYA. 3. [in mythology] A river that flows into the sea at Cape Comorin, regarded as a sacred virgin, ஓராறு. (c.) 4. (p.) Youthfulness, tenderness, juvenility, இளமை. 5. Virginity, கற்புக்கெடாமை. 6. A woman, பெண். 7. The thirteenth lunar asterism, அத்தநாள். 8. The wild or Socotrine aloe, an evergreen, கற்றாழை. Aloe perfoliata. 9. A wild creeper, the காக்கணம். 1. Unfading, imperishable, eternal youth, freshness, vigor, evergreen, அறிவில்லாமை. 11. A female ascetic, தவப்பெண். 12. A female possessing eternal youth--spoken of the goddesses or celestial females, தெய்வப்பெண். 13. Durga, துர்க்கை. 14. A plant, காவிளை. (Rott.). கன்னிகழியாதஆண்பிள்ளை, s. A chaste youth. கன்னிக்கால், s. The first post set up in the wall of a new house facing south, decked with cloth, in imitation of a female, முதல்நாட்டுத்தம்பம். See கலியாணம். கன்னிக்கால்நாட்ட, s. To set up the first post in a large building. 2. To plant the first marriage post. கன்னிக்குட்டி, s. [prov.] The first kid of lamb. கன்னிக்கோழி, s. A pullet nearly arrived at maturity. கன்னிச்சவ்வு--கன்னிமுத்திரை, s. The hymen. கன்னித்திங்கள்--கன்னிமாதம், s. The month of September when the sun is in the sign virgo, புரட்டாசிமாதம். கன்னித்தீட்டு, s. The catamenia of a young woman, deemed impure in a higher degree than afterward. கன்னித்துவம்--கன்னிமை, s. Virginity, virgin age, கன்னித்தன்மை. கன்னிபுதன், s. Mercury in the sign virgo indicating learning in one born under its influence. கன்னிப்பருவம், s. The age of mature virginity. கன்னிப்பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. [prov.] A woman in her first pregnancy. கன்னிமதில், s. Imperishable fortress walls. கன்னிமார், s. Virgins, deified females who were pious virgins on earth, afterward born in deified forms, in the supernal worlds in some one of the three lower states of bliss, கன்னியர். கன்னிமையழித்தல்--கன்னியழித் தல், s. The crime of deflouring a virgin. 2. The guilt of suffering a virgin to be defloured. கன்னிமையழிய--கன்னியழிய, inf. To lose virginity, to be be defloured, கன்னிமைகெட. கன்னியழியாதபெண், s. A girl that has not lost her virginity. கா, A syllabic letter, the consonant க் and long vowel, ஆ, ஓரெழுத்து. 2. s. A pole with ropes attached on the shoulder, for carrying common burdens, or gifts to a temple, &c., காவடி. (c.) 3. (p.) A lever or beam for a well-sweep, also the lever of steel yards, scales, &c., துலாக்கோல். 4. A grove, சோலை. 5. A flower garden, பூந் தோட்டம். 6. A poetic expletive, அசைச்சொல். இவளிவட்காண்டிகா. See her here. (நன்னூ லுரை.) காக்காரர், s. [prop. காவுவோர்.] Bearers of palankeens, pole-burdens, &c., persons who carry burdens suspended from a pole on the shoulders. காத்தாடி--காத்தண்டு, s. A pole for carrying burdens, காவடித்தண்டு. காமரம், s. [prov.] A pole for carrying on the shoulder, the one used for heavy timber, காவடித்தண்டு. கற்பகக்கா, s. Indra's paradise. திருவானைக்கா, s. The name of a celebrated pagoda on the island of Sreerungam near Trichinopoly, lit. the grove of the holy elephant. 81)

kapi (p. 94) s. A monkey, குரங்கு. Wils. p. 188. KAPI. 2. [Beng. vul. கப்பி.] A pulley, கயிறிழுக்குங்கருவி. கபிகுலம், s. A race of monkeys. 7) *

kppi (p. 94) --கப்பியல், [கபி, Beng.] A pulley, a block, கயிறிழுக்குங்கருவி. 27)

kḷai (p. 101) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To strip or put off clothes, to reject clothes or jewels, &c., சீலைமுதலியகளைய. 2. (p.) To weed, pull up, extirpate, eradicate, களைபிடுங்க. 3. To exterminate, extirpate a family, foes, &c., to kill, destroy, கொல்ல. 4. To remove, expel, extrude, separate, reject, lop off; to shave the hair, the beard, &c., to pare the nails, &c., to cut or pull the hair, &c., to molt--as birds, அகற்ற. 5. [in arith.] To subtract, கணக்குக் கழிக்க. வன்சொற்களைந்து. Avoiding offensive speech-புடவைகளைய, inf. To cast off dirty or impure clothes. 2. To put off clothes --as ceremonially impure from catamenia. 3. To be subject to catamenia; i.e. not pregnant. களைதல்--களைவு, v. noun Extirpation, weeding, plucking, stripping off. 3)