kōyil (p. 150) s. [com. கோவில்.] [ex கோ, et இல், abode.] A palace the residence of a nobleman. or a king, அரமனை. 2. A temple, sanctuary, church, chapel, ஆலயம். 3. A sacred shrine, the abode of a deity, கடவு ளிருக்குமிடம். 4. A metal casket enclosing the சிவலிங்கம், or phallic emblem worn about the person, இலிங்கசம்புடம். 5. A bag, &c., for sacred ashes, விபூதிசம்புடம். 6. [loc.] The pagoda at Chillumbrum, or that at Seringham, சிதம்பரசீரங்கஸ்தலம். 7. [prov.] A parish church, also a parish, கோயிற்பற்று. கோயிற்பூனைதேவருக்கஞ்சாது. The cat in the temple dreads no deity; i. e., too close an intimacy destroys veneration. கோயில்மாடுபோலே. Like a temple cow-spoken of indulged or idle young persons who have their own way, &c. கோயில்கொள்ள, inf. To take possession of a temple, a shrine or the heart-as a deity. (p.) கோயில்சுற்றிக்கும்பிட--கோயில்வலம் வர, inf. To pass round a temple to the right hand, out of homage to it. கோயில்சேவிக்க, inf. [loc.] To serve the temple daily--as musicians. கோயில்மணியகாரன், s. The purveyor or manager of a temple--often a hereditary office. Also கோயில்மணியம். கோயில்மாடு, s. Cows or bulls devoted to a temple. கோயில்வரவு--கோயில் வருமானம், s. The revenue of a temple. கோயிற்கணக்கு, s. Temple accounts. 2. [prov.] The parish registry. கோயிற்காணி--கோயில்மானியம், s. Temple lands. கோயில்குளத்துக்குப்போகாதவன். One who is neglectful of religious ceremonies. கோயிற்கிராமம், s. A village and lands belonging to a temple. கோயிற்படி, s. The daily allowance for the expenditure of a temple, of rice, &c., to the idol, Brahman, servants, &c. கோயிற்பற்று, s. [prov.] A parish, or districts belonging to a church. கோயிற்பிரகாரம், s. The court or enclosure of the temple; [ex பிரகாரம், enclosure.]. கோயிற்பிரதிட்டை, s. The conscration of a temple when the deity is supposed to be brought to take up his abode; [in Christian usage.] also the dedication of a church. கோயிற்புராணம், s. One of the five puranas concerning சிதம்பரம். கோயிற்பூனை, s. (fig.) A dissembler in religion. கோயின்மகமை, s. Free offering or gifts to a temple. See மகமை. கோயின்மேரை, s. (also கோயிற்குறுணி.) The portion of a harvest given to the temple. கோயிற்றுறை, s. [loc.] A temple establishment. (Limited.) 86)

pār (p. 312) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To see, to look at, to view, to notice, காண. 2. To look or search for, to seek, தேட. 3. To esteem, to consider of value, மதிக்க. 4. To examine, to inspect, to survey, to search into, to scrutinize--as a lapidary, surveyor, &c., ஆராய. 5. To see to, to regard, take heed of, take care for, beware, கவனிக்க. 6. To look after, take care of, to manage, to superintend, விசாரிக்க. 7. To peruse, to look through, to revise, பார்வை யிட. 8. To provide, to cater, to purvey, பராமரிக்க. 9. [in combin.] To intend, to design, as ஓடப்பார்க்கிறான், he seeks to escape; also to try, to attempt, as செய்யப்பார்க்கிறான், he endeavors to do it; and to purpose as போகப்பார்க்கிறான், he purposes to go; or to expect, as வரப்பார்த்துக்கொள்கிறான், he expects to come. (c.) 1. (சது.) To worship, வணங்க. பார்த்தகண்ணும்பூத்துப்பகலுமிராவாயிற்று. The longing eyes fail, and the day is turned into night [by waiting in vain.] அதைச்செய்யாதேபார். See you do it not. பணத்தைப்பாராமல், Not regarding expense. இதைப்பாராமல்போனேன். I did not observe it. பார்க்க. As பார்க்கிலும். பார்க்கப்பட, inf. To be examined or looked at. பார்க்கிலும், [subjunctive v. with உம்.] Even in seeing; a colloquial form expressing the comparative degree--as இதைப்பார்க்க அதுநல்லது or இதைப்பார்க்கிலும் அதுநல்லது, that is better than this. பார்த்தார்சிரிப்பு, v. noun. A laughing stock of beholders. பார்த்து, [gerund.] Having seen. 2. For, for the sake of. See பார், v. பார்த்துநடக்க, inf. To walk cautiously. பார்த்துவிட, inf. To be lenient, forbearing. பார்த்தல்--பார்ப்பு, v. noun. [poetic பார்வல்.] Seeing, looking, beholding, superintending, managing, worshipping, &c. (சது.) 31) *