ikl (p. 45) s. Enmity, hatred, opposition, contrariety, hostility, பகை. 2. Battle, war, warlikeness, போர். 3. Valor, strength, prowess, வலி. (p.) இகலன், s. An old jackal, கிழநரி. 2. A jackal, நரி. (p.) இகலாட்டம், s. Diversity of opinions, controversy, disputation, altercation, போராட்டம். 2. Competition, contention, vieing, rivalry, shifting a duty on another, முரணுகை. எந்நேரமுமிகலாட்டமாயிருக்கிறவன். He who is always disputing. இகலார்--இகலோர், s. Foes, enemies, adversaries, rivals, competitors, பகைவர். (p.) 7)

kōl (p. 151) s. A rod, a stick, தடி. 2. A staff, ஊன்றுகோல். 3. A measuring pole or scale, அளவுகோல். 4. A brush or pencil for blackening the eyelids, &c., அஞ்சனக்கோல். 5. An arrow, a dart, அம்பு. 6. A sceptre, செங்கோல். 7. Balance, scales, steel-yard, துலாக்கோல். 8. Libra of the zodiac, துலாவி ராசி. 9. A staff or stamp for marking, முத்திரைக்கோல். 1. A horse whip, குதிரை ச்சம்மட்டி. 11. A branch, மரக்கொம்பு. 12. A string in a lute, யாழினரம்பு. 13. Angle for fishing, தூண்டில். 14. (Sa. Kola.) The jujube tree, இலந்தை. 15. A raft, a float, as கோலம், தெப்பம். 16. Beauty, elegance--as கோலம், அழகு. கண்ணைக்கெடுத்ததெய்வம்கோலைக்கொடுத்தது.... The deity that deprived one of sight, has furnished him with a staff. கோலாட்டம், v. noun. A play with sticks accompanied with singing and dancing, ஓர்தடிவிளையாட்டு. கோல்்கொடுக்க, inf. To lead a blind person by a staff. கோல்வளை--கோற்றொடி, s. Beautiful bracelets. Meton., a lady. (p.) கோற்கணக்குக்குழிக்கணக்கு, s. [prov.] Land surveying; the art of computing the contents of a field by linear and square measures. கோற்புழு, s. [loc.] Several species of caterpillar, insects, &c., destructive of vegetables, growing corn, &c. கோற்றேன், s. Wild honey in branches, கொம்புத்தேன். (p) 33)

crtlm (p. 166) s. [in astron.] An element required for computing the equinoxial points and the daily motion of the planets, கிரககதியறிகைக்குறி. சரதலவிநாடி, s. Numbers in விநாடி, expressing the above elements. 45)

cūṭṭu (p. 200) கிறேன், சூட்டினேன், வேன், சூட் ட, v. a. To crown, wreath, decorate with a chaplet, diadem, tiara, &c., அணிய. 2. To adorn with garlands chains, மாலையணிய. 3. To confer a name, title, &c., to invest with honors, office, dignity, &c., நாமஞ்சூட்ட. 4. To impute to, charge with, establish by conspiracy, குற்றஞ்சாட்ட. 5. To select a lover, as a lady from number of suitors, by placing a garland on him, according to ancient usage, மணமாலைசூட்ட. (Compare சயமரம்.) 6. To exhibit in the presence of a prince, &c., a poem made to his praise; (lit.) to invest him with a wreath of poetry, பாமாலைசூட்ட. 7. [prov. in complaint.] To appoint, destine, நியமிக்க. 8. To attribute or ascribe to, father upon, சுமத்த. தாளிணைதலைமேற்சூட்ட. To crown the disciple with his feet, as a guru, &c., implying the display of grace. ஒருவனுக்குச்சூட்டிவிட, inf. [prov.] To give a girl to one in marriage, விவாகஞ் செய்துகொடுக்க. 2. To appoint or destine to one. 3. To assign property, &c., to one, ஒப்படைக்க. மகுடஞ்சூட்ட--முடிசூட்ட, inf. To crown. சூட்டல், v. noun. As சூட்டு. சூட்டு, v. noun. Investing, adorning with a crown, head-dress, &c., தரித்தல். 2. (fig.) Imputing, bringing about, establishing by conspiracy, குற்றச்சாட்டு. 3) *

cūtu (p. 200) s. (probably a change of Sa. Dyootaha.) Conical pieces in the play of draughts, to mark the progress of each player, சூதாடுகருவி. 2. The play of dice or draughts, சூதாட்டு. 3. Gaming, gambling of all kinds including cock-fighting, &c., பலவகைச்சூது. 4. Trick, deception, guile, circumvention, வஞ்்சகம். (c.) சூதடி, v. noun. [loc.] Deception, tricks, பித்தலாட்டம். சூதன்--சூதுக்காரன், s. A deceitful person. 2. A gambler. சூதாடுகிறவன், appel. n. A gambler. சூதுவிளையாட, inf. To gamble. சூதாடல், v. noun. Gambling, playing at any game of chance. சூதாடுவோர், s. Gamblers. சூதாட்டம், v. noun. Gambling by two parties. 2. Tricks, தந்திரம். சூதுபண்ண, inf. To deceive, to play a trick. சூதுபோர், s. Gambling. 2. Playing at dice, சூதாட்டு. சூதும்வாதும்வேதனைசெய்யும். Gambling and disputing causes trouble. இவனுக்குச்சூதுங்கபடமும்தெரியாது. He practises no tricks. 18)

tarukkam (p. 225) --தர்க்கம், s. Reasoning, arguing, discussion, வாதம். 2. The art of reasoning, logic, dialectics, தருக்கவித்தை 3. Controversy, dispute, debate, சம்பாஷணை. 4. Contention, wrangling, வாக்குவாதம். (c.) 5. Demonstration, showing the truth of the matter, திருட்டாந்தம். 6. Reasoning, &c., in support of a doctrine or system. (தத்.) W. p. 369. TARKAH. தருக்கச்சங்கிரகம், s. An epitome of logic, நியாயஇலக்கணத்திரட்டு. தருக்கசாஸ்திரம், s. Logic, dialectics, science of disputing. தருக்கசாஸ்திரி, s. A logician. தருக்கசிந்தாமணி, s. A treatise on logic. தருக்கவாதம், s. A contention, dispute. 44)

pẕi (p. 302) s. Blame, censure, reproach, as நிந்தை. 2. Fault, crime, sin, guilt, as குற்றம் 3. Complaint, imputation, charge, disparagement, குறை. 4. Falsehood, deceit, பொய். 5. Revenge, vengeance; vindictiveness, சலஞ்சாதிப்பு. 6. Quarrel, strife, bickering, விரோதம். 7. Slander, aspersion. See புறங்கூறுகை. (c.) என்மேலேபழியோ. Am I culpable? பெரியபழியாய்வந்திருக்கிறது. A great fault has been committed 2. Retribution has followed. பழிகட்ட, inf. [prov.] To pick a quarrel, சண்டைதொடுக்க. 2. To accuse unjustly, குற்றஞ்சாட்ட 3. To sow discord, to cause contention, பகைமூட்ட. 4. To threaten in order to effect one's purpose, பயமுறுத்த. 5. To contract guilt, குற்றஞ்செய்ய. பழிகாரன், s. An accuser, an avenger, in contempt, பழிகாரப்பயல். 2. A great sinner. பழிகிடத்தல், v. noun. Sitting Durnha, or starving at one's door to make him comply with a demand. பழிகூற, inf. To charge falsely. 2. To asperse, to slander. பழிக்கஞ்சுதல், v. noun. Being weakly afraid of the displeasure of others. பழிக்குடி, s. Families at variance from old time. 2. As எளியகுடி. பழிக்குப்பயப்பட, inf. To fear to do evil. 2. To fear blame, censure. பழிக்குப்பழிவாங்க, inf. To retaliate. பழிக்குவிட, inf. [prov.] To abandon one to his evil ways; to leave a person or thing to ruin, அழியவிட. பழிசுமக்க, inf. To bear reproach. 2. To suffer vengeance. 3. See சும, v. n. and v. a. பழிசுமத்துதல், v. noun. Charging blame on, or imputing guilt to, another. பழிசூழ்தல், Being involved in crime, பழியடைதல். 2. Thinking evil of another, பிறர்க்குத்தீங்குநினைத்தல். பழிசொல்லல், As பழிசுமத்துதல். பழிச்சொல்--பழிமொழி, s. Reproach, aspersion, as நிந்தனை. பழிதீர்க்க--பழிமீட்க, inf. To take vengeance. 2. To expiate guilt, to atone, பாவந்தீர்க்க. பழிதீர்தல், v. noun. Being expiated, atoned for. 2. Becoming reconciled, settled, as an old grievance. பழிதூறல்--பழிதூற்றல், v. noun. Slandering, as தூற்றல். பழிதேட, s. To contract disgrace, or reproach. பழிபாதகம், s. Fault and crime. பழிபோட, inf. To blame one, to charge one with guilt. பழிமுடிக்க, inf. To take vengeance. பழிமுடிய, inf. To sow discord. பழிமூளுதல், v. noun. Kindling of wrath. பழியெடுக்க, inf. As பழிவாங்க, 2. பழியேற்க, inf. To take on one's self the responsibility or guilt of an evil action. பழிவாங்க, inf. To take vengeance, to avenge, to revenge, பகைசாதிக்க. பழிவேலை, s. Work unwillingly done, compulsory labor. பழிவைக்க, inf. As பழிபோட. 78)

putitu (p. 324) --புதிசு, s. [com. புதுசு.] Any thing new, novel, uncommon, நவமானது. 2. First fruits of a rice-crop, a handful of which when boiled, and before eating, is presented in oblation to a lamp, personifying the god of fire, முதல்விளைச்சற்காணிக்கை; commonly புதிர், for புதியகதிர், [ex புதுமை.] புதிதாக்க, inf. To renew, &c., as பு துப்பிக்க. புதிதுண்ணல், v. noun. [prov.] Eating, with ceremony the first fruits on an auspicious hour. 10)

putiṉm (p. 324) s. Newness, novelty, நூதனம். 2. News, புதியசெய்தி. 3. A wonderful or strange thing, an extraordinary event, a miracle, அதிசயம், [usage.] புதினக்கடுதாசி, s. [prov.] A newspaper, சமாசாரபத்திரிகை. 13)

putiy (p. 324) adj. New; [ex புதுமை.] புதியது, s. Any thing new, or modern, புதிது. 2. Fresh boiled rice as distinguished from that boiled over night, fresh food--oppos. to பழையது, பகலுணவு. புதியமனிதன்--புதியவன், s. A novice, a beginner, a stranger; one new in office, &c. புதியர்--புதியோர், s. [pl.] Guests, visitors- either strangers, or persons, having long been absent, விருந்தினர். புதியவர், s. [pl.] New comers. 2. Guests, visitors, விருந்தினர். புதியவரைக்கண்டுபழையவரைக்கைவிடுகிறதா... Should old friends be forsaken for new? புதியனபுகுதல், v. noun. Adopting or introducing new forms of speech, new fashions, customs, &c., புதியவற்றைப்பயிலல். 11)

putir (p. 324) s. [a syncope for புதியகதிர்.] First fruits, &c. See புதிது. 2. (R.) A recondite word, விடுகதை. 12)

mantam (p. 343) s. Slowness, tardiness, தாம தம். 2. Dulness, stupidity, கூர்மையின்மை. 3. A disease, indigestion, dyspepsia, அசீர ணம். 4. Meanness, smallness, worthlessness, அற்பம். 5. [in music.] Lowness of tone, மந்தவிசை. 6. [in astron.] Anomaly. 7. The first equated heliocentric longitude. 8. Drunkenness, வெறி. W. p. 642. MANDA. 9. (சது.) A churning stick, மத்து. (Sa. Mant'ha.) அவனுக்குமந்தங்கொடுக்கும். That will give him indigestion. மந்தம்அடிபட்டுப்போயிற்று. Indigestion is removed. மந்தகதி, s. A slow pace, தாமதநடை. மந்தகாசம், s. A species of consumption. 2. [S't. மந்தஹாசம்.] A smile. See மந்தாசம். மந்தகுணம், s. Dulness, apathy, stupidity. மந்தகேந்திரம், s. [in astron.] Argument of anomaly. மந்தச்சா, s. [in astron.] Equation to the centre. 2. Table of மந்தச்சா. மந்தபரிதி, s. Epicycle used for computing the first inequality of a planet. மந்தபலம், s. [in astron.] The anomalistic equation of a planet. மந்தப்படுதல், v. noun. Being torpid --as the bowels. 2. Being slow, dull, inactive, lagging. மந்தமா, s. An elephant--as a slowgoer, யானை; [ex மா.] (சது.) மந்தமாருதம், s. The south wind--as gentle, தென்றல். மந்தவாரம், s. Saturday, சனிக்கிழமை; [ex மந்தன்.] மந்தவிசை--மந்தவோசை, s. The lowest pitch in music; [ex இசை, ஓசை.] மந்தன், s. A dull person. 2. The planet Saturn, as slow, சனி. (சது.) மந்தாசம்--மந்தாசியம், s. A smile, a gentel laugh, புன்சிரிப்பு; [ex ஆசம், ஆசியம்.] மந்தார்த்தம்--மந்தவரை, s. The first equated heliocentric longitude of a planet; [ex அர்த்தம்.] மந்தோச்சம், s. [in astron.] Apsis of a planet's orbit; [ex உச்சம்.] 27) *