aṭi (p. 7) s. Source, origin, bottom, foundation, beginning, basis, ஆதி. 2. Lower part of a tree, mountain, page, &c., மரமுத லியவற்றினடி. 3. Lineage, ancestry, stock or family, descent, வமிசவழி. 4. Root or primitive of a word, the radical, முதனிலை. 5. A line in poetry, செய்யுளினோருறுப்பு. (See உறுப்பு). 6. A man's foot, கால். 7. A measure, twelve inches the length of a person's foot, also of a pace, step, ஓர்வகையளவு. 8. The print of a foot-step, foot-print, vestige, காற்சுவடு. 9. The sole of a sandal, shoe, &c., மிதியடியினடி. 1. Vicinity, neighborhood, nearness, proximity, சமீபம். 11. Underside, lower part, கீழ். (பஞ். 24.)-Note. There are five kinds of அடி as a metrical line. 1. குறளடி. 2. சிந்தடி. 3. அளவடி, or நேரடி. 4. நெடிலடி. 5. கழிநெடிலடி which see. அடிகொள்ள, inf. To begin, originate, be founded, தொடங்க. அடிகோல, inf. To lay a foundation for any building, அஸ்திவாரம்போட. 2. To take measures, undertake, make preparations, முயற்சிசெய்ய. அடிக்கடி, adv. Frequently, often repeatedly, reiteratedly, பலமுறை. அடிக்குடி, s. Suburbs; ex குடி, village. அடிக்குடில், s. The suburb of a town, 2. A village of the Vedda people. அடிக்குள்ளே. Within a moment, in the same moment, before the next step is taken. அடிச்சால், s. The first furrow in ploughing. அடிச்சீப்பு, s. The first formed and best plantains of the bunch. அடிச்சூடு, s. Heat felt in the sole of the foot when walking. அடிச்சேரி, s. Suburbs. See சேரி. அடிதலை, s. Order, regularity, வர லாறு. 2. Upside down, கீழ்மேல். 3. Beginning and end, ஆதியந்தம். அடிதலைதடுமாற்றம், s. Confusion, derangement, முற்றுந்தடுமாற்றம். அடித்தட்டு, s. The lowermost deck of a ship. அடித்தலம், s. Principal place, மு தலிடம். 2. Lower part, கீழிடம். 3. Foundation of a wall, அஸ்திவாரம். அடித்தழும்பு, s. The print of a footstep, vestige, காற்சுவடு. 2. The mark of a stripe, points of a rod, அடிபட்டதழும்பு. அடித்தளம், s. A ground-floor, தள வரிசைபோட்ட நிலம். 2. Lower part or foundation of a well, அடிப்பார். 3. Lower stratum or laying of a pile, அடிவரிசை. 4. The rear of an army, பின்னணி. அடிநா, s. The root or lower part of the tongue, நாவினடி. அடிபணிய, inf. To fall at one's feet, reverence, submit, obey, நமஸ்காரஞ்செய்ய. அடிபிடிக்க, inf. To get a clue to a thing, மூலத்தைப்பற்ற. 2. To pursue, பின்றொடர. 3. To discover one's footstep, காலடையாளம்பார்க்க. அடிபெயர, inf. To start, take a step, move from the spot where one stands, பேர. அடிப்பட, inf. To be in subjection, கீழ்ப்பட. அடிப்படுத்த, inf. To subdue, subject a country, a foe, bring into possession, கீழ்ப்படுத்த. அடிப்படை, s. The chief division of an army. 2. The first layer in a well, &c. அடிப்பட்டகாந்தி, s. one of the thirty-two kinds of prepared arsenic. அடிப்பட்டசாந்தி, s. Great meekness. அடிப்பட்டசான்றோர், s. Ancient sages. அடிப்பதற, inf. To tremble as the feet, கானடுங்க. 2. (fig.) [prov.] To fail in business, lose a situation, wife or property. 3. To be perplexed in consequence of failure, &c. அடிப்பந்தி, s. Head of the table or row of guests. அடிப்பலம், s. The first benefit or advantage received by a person, முதற்பலன். அடிப்பற்ற, inf. To be scorched-as rice by heat with want of water, &c., சுண்டுபற்ற, 2. To stick to the bottom of a vessel when boiling, அடியிலொட்ட. அடிப்பாடு, s. Path, way, beaten path, பாதை. 2. Usage, custom, பழக்கம். அடிப்பாய, inf. To leap as a child over a mark, play at leap-frog, தாண்ட. அடிப்பாரம், s. Ballast, the first layer of goods in a vessel. அடிப்பார்க்க, inf. To deliberate, think how to act யோசிக்க. 2. To measure time by the shadow, நிழலளந்து பொ ழுதுகுறிக்க. அடிப்பினை, s. Sand mixt with lead, வங்கமணல். அடிப்போட, inf. To begin, undertake, make the first effort, effect an object, தொடங்க. அடிமடக்கு, s. [in prosody.] Repetition of a word or words with different meanings in the beginning of a line, or the repetition of a line in a verse with different meanings, சித்திரக்கவியி லொன்று, as, ஆகங்கண்டகராலற்றவாடவர், ஆகங் கண்டகராலற்றவன்பினர். அடிமடி, s. A secret place in the waistcloth, உள்மடி. அடிமடை, s. The commencement of a water channel, முதல்மடை. அடிமண், s. The earth adhering to one's feet, taken for enchantments against him (வசியம்) or for witchcraft, காலிலொட்டியமண். அடிமயக்கு, s. Transposing the lines of a verse without destroying the sense, அடிமாற்றுகை. 2. A verse so formed, ஓர்பா, as, அங்கண்மதியமரவின்வாய்ப்பட்டென்ப, பூசல்வாயாப்புலம்புமனைகலங்கி. அடிமறிமண்டிலவாசிரியப்பா, s. One of the four kinds of ஆசிரியம், the lines of which are interchangeable at pleasure, the meaning remaining the same, ஓர்வகையாசிரியப்பா. அடிமறிமாற்றுப்பொருள்கோள், s. Construction in which the lines of a stanza are interchangeable, the harmony and meaning remaining the same, or the harmony only slightly affected. See பொருள்கோள், as, சுரையாழவம்மிமிதப்பவரையனை ய, யானைக்குநீத்துமுயற்குநிலையென்ப கானகநாடன் சுனை. அடிமுகனை, s. [vul.] Beginning-as of a story, &c. அடிமுடி, s. Order, regularity, வர லாறு. 2. From beginning to end, ஆதியந் தம். 3. Upside down, கீழ்மேல். 4. Head and foot, காலுந்தலையும். அடிமுரண்டொடை, s. One of the forty-three kinds of rhyme in which the first word of a line has a meaning opposite to that of the next, செய்யுட்டொடை யிலொன்று, as, இருள்பரந்தன்னமாநீர்மருங்கின், நிலவுகுவித்தன்னவெண்மணலொருசிறை, where darkness and moonlight are opposite. அடிமோனைத்தொடை, s. One of the forty-three kinds of rhyme in which each line begins with the same letter, ஓர் வகை மோனைத்தொடை. அடியடியாக, adv. [prov.] In succession, as the descent of title, &c., தலைமுறை தலைமுறையாக. அடியந்தாதி, s. A repetition in verse. See அந்தாதி. அடியளபெடை, s. Prolonging the sounds of long vowels at the beginning of every line, தொடைவிகற்பத்தொன்று. அடியறுக்கி, s. A flat piece of wood by which the potter marks his work and cuts it from the wheel below, மட்கலமறுக்குங்கருவி. அடியனாதி, s. Time immemorial, antiquity, தொன்றுதொட்டுள்ளகாலம். அடியார், s. [sing. அடியான்--அடி யாள்.] Slaves, servants as applied to devotees in reference to their deity, and used by persons of themselves in addressing superiors, to show respect, obedience or submission, தொண்டர். அடியிட, inf. To set on foot, commence an undertaking, a law suit, &c., தொடங்க. 2. To make a beginning in braiding--as the bottom of a basket, the first end of a mat, &c., பாய்முதலியவை முடைதற்கு அடியிட. அடியுரம், s. [prov.] Ancestral property, original stock. 2. Crop of a past year reserved for the sustenance of the following. 3. Manure put on the soil round a tree, &c., எரு. 4. Strength from food, power of wealth, &c.; ex உரம், strength. அடியெடுத்துவைக்க, inf. To begin to walk as children. அடியெதுகைத்தொடை, s. One of the forty-three kinds of rhymes in which the second letters of each line are of the same class, ஓரெதுகைத்தொடை. அடியேன், s. I your slave, your humble servant. அடியோடுகெட, inf. To be destroyed utterly, extirpated. அடியோட்டி, s. A triangular instrument with spikes, which, however placed, has one spike upward to pierce the feet of men or cattle; used in war, &c., a caltrop. அடிவயிறு, s. The lower part of the belly, the abdomen, கீழ்வயிறு. அடிவரலாறு, s. Source, principle, cause, காரணம். 2. Beginning, origin, bottom of a thing, தொடக்கம். 3. Ancient lines of ancestry, வமிசவரலாறு. அடிவரலாறாகத்தெரிதல். Understanding from the first. அடிவருட, inf. To chafe, stroke, or shampoo the legs of another. அடிவாரம், s. The foot of a hill, சாரல். அடிவானம், s. Horizon, திகாந்தம். அடிவிட--அடிவிரிய--அடிவிள்ள, inf. [prov.] To be cracked as the bottom of a chatty, &c. by use, அடியுடைய. அடிவைக்க, inf. To step, set a step, காலடிவைக்க. 2. To begin to walk as a child, நடக்கத்தொடங்க. 3. To intrude one's self into an affair, தலையிட. 4. To begin a work, ஆரம்பிக்க. மலையடிப்பட்டி, s. A village at the foot of a hill. சிற்றடி, s. A small or delicate foot.

kḷai (p. 101) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To strip or put off clothes, to reject clothes or jewels, &c., சீலைமுதலியகளைய. 2. (p.) To weed, pull up, extirpate, eradicate, களைபிடுங்க. 3. To exterminate, extirpate a family, foes, &c., to kill, destroy, கொல்ல. 4. To remove, expel, extrude, separate, reject, lop off; to shave the hair, the beard, &c., to pare the nails, &c., to cut or pull the hair, &c., to molt--as birds, அகற்ற. 5. [in arith.] To subtract, கணக்குக் கழிக்க. வன்சொற்களைந்து. Avoiding offensive speech-புடவைகளைய, inf. To cast off dirty or impure clothes. 2. To put off clothes --as ceremonially impure from catamenia. 3. To be subject to catamenia; i.e. not pregnant. களைதல்--களைவு, v. noun Extirpation, weeding, plucking, stripping off. 3)

kūṟu (p. 136) s. Part, portion, share, subdivision, பங்கு. 2. The natural, chemical, chemical, or anatomical parts of a man of other animal; component, original parts, or principles of material existences. இயற்கைக்கூறு. 3. Modification and diversities in the forms of bodies; varied evolutions of primitive matter, விகாரத்தன்மை. 4. Section, division, department, பகுதி. 5. The properties, qualities or nature of a thing; characteristic symptoms of a disease, கூறுபாடு. 6. Effect, result, product, காரணகாரியங்களின் வகை; [ex குறு, to shorten by division, &c.] 7. v. noun. Proclamation, publication, அறிவிக்கை; [ex கூறு to proclaim.] 8. s. Oily grain, எள்ளு. (M. Dic. முழுக்கூறும்வேண்டும். I want it all. கூறிட--கூறுசெய்ய, inf. To cut in two, bisect, subdivide. 2. To set in portions or small quantities. கூறுகூறாக்க, inf. To cut or separate into portions; to apportion. கூறுவைக்க, inf. To set in portions or separate quantities, to distribute and set in small heaps--as a retailer for sale. கூறுகொள்ள, inf. To stuff, cram, press any thing down with a stick, the feet or the hands. குழந்தை மண்ணைக் கூறுகொள்ளுகிறது. The child eats sand. சோற்றைகூறுகொள்ளுகிறான். [prov.] He thrusts rice into his mouth. கூறுபட, inf. To be divided or resolved into its primitive elements. கூறுபடுத்த, inf. To analyze, to distribute. 2. To resolve or reduce bodies into their original parts or primitive elements; to produce the varied transformations of nature. கூறோலை--கூற்றோலை, s. An ola-writing for the division of property among heirs. தைபிற்கூறு, s. The latter part of January. நடுக்கூற்றிலே, In the middle; in the middle part. மாசிமுற்கூறு, s. The first part of February. அக்கினியின்கூறு, s. The effects of heat in the system, &c. 2. Heat, caloric. சரீரக்கூறு, s. The temperament of the body. 2. The component anatomical parts of the body. நேர்கூறு, s. A proper quantity in composition, mixture. &c. மூலக்கூறு, s. The radical parts of a substance. See மூலம். வாயுவின்கூறு, s. The component parts of atmospheric air. 2. The effects of the vital airs on the system, or the powers derived from them, viz. walking, running, standing, sitting, &c. வியாதியின்கூறு, On account of, or occasioned by, the disease. 21)

ce (p. 202) A compound letter composed of ச் and எ, ஓரெழுத்து. 2. The radical of many words signifying red, regular, good, செம் மைக்குறிப்பு. 2)

pakuti (p. 287) s. Primitive nature, homogeneous matter, being the passive, generating cause, இயல்பு, as ஐம்பகுதி, the five genders. 2. The radical form of a word without the affixes, சொன்முதனிலை; [from Sa. Prakruti. W. p. 557.] (சது.) 23)

pṟi (p. 303) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pluck, to crop, to pick off with a twist, கொய்ய. 2. To weed, eradicate, பிடுங்க. 3. To snatch, twitch away, tear off, wrench, திருகிப்பறிக்க. 4. To take by force, to usurp, to grasp, to extort, to rob, to plunder, to confiscate, வலிதிற்கவர. 5. To dig out, to excavate, தோண்ட. 6. To unload, unlade, discharge, இறக்க.--Note The most common compounds are, அஸ்தி வாரம்பறிக்க, to dig for a foundation; களைபறிக்க, to weed; தேங்காய்பறிக்க, to pluck cocoa-nuts; தட்டிப்பறிக்க, to get by stratagem; பூப்பறிக்க, மலர்பறிக்க, to crop flowers; பணம்பறிக்க, to juggle away money; மண்பறிக்க, to dig out earth; வெட்டிப்பறிக்க, to root up a tree, or undermine a wall. பறித்தகாட்டுக்குப்பயமில்லை. There is nothing to fear in a jungle, where a robbery has just been committed பறிமுதல், s. Confiscated property. 2. Things plundered from a single person. பறி, v. noun. Plucking. cropping. picking off, பிடுங்குகை 2. Seizure, plunder, usurpation, extortion, spoil, கொ ள்ளை. 3. What is unloaded or discharged from a cart, இறக்கியபாரம். பறிகாரன், s. An extortioner. 2. A highway-man. பறிகொடுத்தல், v. noun. Being robbed, bereaved, &c. பறிதலைச்சமணர்--பறிதலையர், s. One of the two classes of Jainas, so called because they pluck all the hair from their heads to avoid vermin and so to prevent taking away life. செடிகொள்பறிதலையமணர். Jainas whose head is deprived of hair. (மீனாட்சி.) பறிபட, inf. To be plucked off. 2. To be robbed, bereaved, plundered. பறிப்புv. noun. Plucking; unloading, a seizure. 52)

piṭungku (p. 315) கிறேன், பிடுங்கினேன், வேன், பிடுங்க, v. a. To pull out, to pull off, to pluck up, to extract, to extirpate, eradicate, களைய. 2. To snatch, to seize on, to grasp, பறிக்க. 3. To extort, to wrest or wring from, இழுக்க. 4. To depose, to dislodge, to turn one out of office, அகற்ற. (c.) பிடுங்கித்தின்ன, inf. To pluck and devour, as a bird. 2. To eat what was obtained by extortion or importunity. பிடுங்குகீரை, s. [colloq. பிடுங்கீரை.] Young greens, fit to eat, தண்டுக்கீரை. (Old Dic.) பிடுங்குண்ணி, appel. n. One deprived of his living by an extorioner; also பிடுங்குண்டவன். 2. [prop. பிடுங்குண்ணி.] One who lives by extortion. 6) *

pūtam (p. 330) s. Any of the five elements. See பஞ்சபூதம். 2. A Bhuta; a goblin, ghost or malignant spirit, employed by magicians and supposed to haunt places where the dead are burnt or buried. Companies of them attend Siva, Ganesa, &c., They are described as dwarfish, with huge pot-bellies, and very small legs, &c., கிருத்திமம். 3. A living being, life, animal power, சீவன். W. p. 623. B'HOOTA. 4. The second lunar asterism, as பரணி. 5. Past time, இறந்தகாலம். 6. The banyan tree, ஆல். 7. One of the five யாகம்.--Note. The elements are described as two-fold: 1. சூட் சுமபூதம், the spiritual or subtle class of elements, types or radicals of the grosser. See தன்மாத்திரை. 2. ஸ்தூலபூதம், the gross or visible elements, which like the former are five: பிருதிவி, or நிலம், earth; 2. அப்பு or நீர், water; 3. தேயு or தீ, fire; 4. வாயு or காற்று, air, or wind; 5. ஆகாசம் or விசும்பு, ether. பூதம்போலே. Any thing great, monstrous, superhuman, &c. பூதகணம்--பூதசேனை, s. companies of Bhutas. பூதகரப்பன்பட்டை, s. The medicinal bark of the பீநாறி tree. பூதகலம்--பூதக்கலம், s. [prov. பூதாக்க லம்.] The giving of food by the bride to the bridegroom for the first time. See பரிமாறு. பூதகாலம், s. Past time, past tense, இறந்தகாலம். பூதகலிக்கம், s. A kind of collyrium used by magicians. See கலிக்கம். பூதக்கண்ணாடி, s. A magnifier, a microscope. பூதக்கால், s. The large leg, elephantiasis, as யானைக்கால். (Old Dic.) பூதசாரம், s. Essence of the elements, formed of or belonging to the elements, elemental, பஞ்சபூதசத்து. 2. What is composed of or belonging to the primitive or spiritual class or elements. பூதசாரசரீரம், s. Bodies composed of spiritual elements. See சூக்குமசரீரம் under சரீரத்திரயம். பூததயை, s. Benevolence to creatures, as சீவகாருண்ணியம். பூததாத்திரி, s. The earth as formed of the five elements; more etymologically as nourishing living beings, பூமி; [ex தாத் திரி.] பூததானியம், s. Sesamum, எள். பூதநாடி, s. Irregularity in the pulse of one possessed by an evil spirit, பேய் பிடித்தவர்நாடி. 2. As மரணநாடி. பூதநாதன்--பூதபதி, s. Siva, as lord of the Bhutas, சிவன். பூதநாயகி, s. Parvati, பார்வதி. பூதபஞ்சாட்சரம், s. A five lettered incantation. பூதபரிணாமம், s. Modifications or changes of the elements. See பரிணாமம். பூதபரிணாமதேகம், s. Bodies formed of the gross elements. See பரிணாமசரீரம் under சரீரத்திரயம். பூதபலி--பூதயாகம், s. One of the five kinds of sacrifices. See யாகம். பூதபிரேதபிசாசு, s. Three classes of vampires. பூதபேதயோனிகள், s. Varieties of the productions of elemental combination. பூதவாகனம், s. A vehicle in a temple in imitation of a Bhuta, to carry the image of Siva or any of his family. பூதவாக்கு--பூதவார்த்தை, s. Obscene talk, கெட்டசொல். (Beschi.) பூதவாதம், s. A religious belief, making the elements to be god, ஓர்சமயம். பூதவாத்துமா--பூதாத்துமா, s. Any living being, சீவாத்துமா. பூதவிருட்சம், s. The banyan tree, ஆல மரம். பூதவிருள், s. The darkness of the elements without the light of the sun, மூலவிருள். பூதாதிஅகங்காரம், s. [in the Agam.] One of the three அகங்காரம் or evil principles. See தைசதம். பூதாஞ்சனம், s. One of the three species of magical ointments. See அஞ்ச னத்திரயம். பூதேசன், s. Siva as generalissimo of the Bhuta-hosts, சிவன்; [ex ஈசன்.] 9) *

peyr (p. 333) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. பேர்.] To remove, displace, dislodge, unseat, transpose, abstract, பிரி க்க. 2. To turn over, subvert, overthrow, புரட்ட. 3. To remove or agitate from the basis, or foundation, அப்புறப்படுத்த. 4. To root up, to force open, as a door, பிடுங்க. 5. To turn over with the ladle, as a cake, திருப்ப. 6. To remove cattle from one place to another, புறப்படுத்த. 7. To blow up, to blast, சிதைக்க. (c.) 8. To dislocate. 9. (R.) To redeem, to save, மீட்க. கள்ளன் கதவைப் பெயர்த்துப்போட்டான். The thief forced open the door. சொன்னதையேபெயர்த்துஞ்சொல்லுகிறார்..... He repeats what he has already said. இந்தச்செடியைஅங்கேபெயர்த்துவை. Remove the plant to that place. பெயர்த்துநட, inf. To transplant, displace. பெயர்த்தெடுக்க, inf. To root up, to pull up. பெயர்த்தெழுத, inf. To copy, to transcribe. பெயர்ப்பு--பெயர்த்தல், v. noun. Removal, change, eradication, &c., as the verb. மொழிபெயர்த்தல். Translating; a translation. See மொழி. 14)

mūlam (p. 361) s. A root or bulb, the root of a tree, &c., வேர். 2. Origin, commencement, ஆதி. 3. Cause, foundation, instrumentality, காரணம். 4. The nineteenth lunar asterism, containing four stars of the scorpion's tail, மூலநாள். 5. Text of a book, உரையில்லாப்பாடம். W. p. 668. MOOLA. 6. A disease, the piles, hemorrhoids. மூலநோய். 7. The first region of the human body. See மூலாதாரம்.--Note. Of the piles are, இரத்தமூலம், bleeding piles; உள்மூலம். Tenesmus; சீமூலம், piles attended with discharge of matter; புறமூலம்--வெளிமூலம், external hemorrhoid; வறள்மூலம், costiveness. அவன்மூலமாய். By his means. இவனேயதுக்குமூலம். He is the cause of it. பணமேயகங்காரமூலம். Money is the root of pride. அஷ்டமூலம். The eight different medicinal roots, viz.: 1. சுக்கு, dry ginger; 2. அரத்தை, of two kinds, சிற்றரத்தை. Alpinia Galanga minor, பேரரத்தை, Alpinia Galanga major; 3. செவ்வியம், Piper nigrum; 4. சித்திரமூலம், Plumbago Zeylanica; 5. கண்டுபாரங்கி, சிறுதேக்கு, a kind of medicinal root; 6. கோரைக்கிழங்கு, Cyperus juncifolius; 7. நன்னாரிவேர், Indian Sarsaparilla; 8. காஞ்சொறிவேர், Tragia involucrata. தசமூலம், Ten kinds of medicinal roots used in a tonic medicament: 1. வாகை, Mimosa flexuosa; 2. முல்லை, Jasminum angustifol, 3. பாதிரி, Bignonia chelenoides; 4. நெருஞ்சி, Tribulus terrestris; 5. பேரா முட்டி, Pavonia odorata; 6. கூவிளை, Crat&ae;va religiosa; 7. சிற்றாமுட்டி, Pavonia Zeylanica; 8. சிறுவழுதுணை, Solanum Indicum; 9. கண்டங்கத்தரி, Solanum Jaquini; 1. குமிழ், Gmelina Asiatica. (R.) பஞ்சமூலம், Five kinds of medicinal plants, called together, தசமூலம், in two classes. 1. சிறுபஞ்சமூலம், the minor kind; 1. கண்டங்கத்தரிவேர், Solanum jacquini; 2. சிறுவழுதுணைவேர், Solanum Indicum; 3. சிறுமல்லிவேர், Jasminum angustifol; 4. பெருமல்லிவேர், Jasminum undulatum; 5. நெருஞ்சிவேர், Tribulus terrestris. II. பெரும்பஞ்சமூலம், The major kinds: 1. வில்வவேர், Crat&ae;va religiosa; 2. பெருங் குமிழ், Gmelina tomentosa; 3. தழுதாழை, Celerodendron phlomoides; 4. பாதிரிவேர், Bignonia chelenoides; 5. வாகை, Mimosa flexuosa. (சது.)--Note. For five other medicinal roots, see பஞ்சமூலகஷாயம் under கஷாயம். மூலகந்தம், s. A grass, Andropogan muricatum, வெட்டிவேர்; [ex கந்தம், fragrance.] 2. The roots of trees and plants. மூலகம், s. A root, கிழங்கு. 2. The radish--as முள்ளங்கி. (Sa. Moolaka.) மூலகாரியம், s. The first, prominent, principal thing. மூலகுணம், s. An irascible disposition. மூலக்கடுப்பு, v. noun. Pain from piles. See கடுப்பு. மூலக்கரப்பன், s. A spreading eruption. மூலக்காரன், s. One who has the piles. 2. [com. மூலகுணக்காரன்.] A hasty tempered man. மூலக்கிரந்தி, s. A kind of disease from morbid humors in the body. மூலக்கூறு, s. The radical parts of any substance; or its essential nature. மூலக்கிராணி, s. Hemorrhoids or piles with flux. See கிராணி. மூலக்கொதி, s. A kind of disease or pain from the piles, said to cause peevishness, and anger. மூலசம், s. All the vegetable productions which have roots or a bulb; [ex சம்.] மூலச்சூடு, s. As மூலக்கொதி. மூலச்சோதி, s. The original or primeval light, i. e. God, கடவுள். மூலதனம்--மூலத்திரவியம், s. Capital or stock, முதற்பணம். 2. A treasure accumulated by ancestors, பிதிரார்ச்சிதம். மூலத்தம்பம், s. A Sanscrit treatise on Architecture, ஓர்சிற்பநூல். மூலத்தன்மை, s. Principle, பிரகிருதி. மூலத்தானம்--மூலஸ்தானம், s. The interior of a temple. See கர்ப்பக்கிரகம். 2. A king's residence, அரசிருக்கை. மூலத்துருவம், s. Epoch-longitude of a planet. See துருவம். மூலநாள், s. The nineteenth lunar mansion, as மூலம். மூலநோக்காடு-மூலநோய்-மூலவியாதி, s. The piles. மூலபஞ்சாட்சரம், s. The five mysterious letters, நமசிவாய, a Saiva formule. மூலபதம், s. The root of a word. See பிண்டம். மூலபலம்--மூலப்படை, s. The main body of an army. மூலபலாதிகள், s. Roots, fruits, &c., eaten by ascetics in forests; [ex பலம், fruits et ஆதி, first.] மூலபாடம், s. An original text without a commentary. மூலபாடை--மூலபாஷை, s. The original language--said by Buddhists to be the Pali. மூலப்பகுதி--மூலப்பிரகிருதி, s. Maya as the cause of visible creation. மூலப்பொருள், s. The original or first cause, God, கடவுள். (p.) மூலமந்திரம், s. The chief mantra of each sect, as distinguished from the Gayatri common to all, especially to the brahmans. மூலமலம், s. The original principle of good and evil, causing successive births. See ஆணவம். மூலமுளை, s. A hemorrhoidal shoot. மூலவாயு, s. Wind in the intestines. மூலவாயுவையெழுப்புதல், v. noun. Driving upwards the internal wind. மூலவிக்கிரகம், s. The chief or stationary idol in a temple, usually of unwrought black granite--oppos. to எழுந் தருளுநாயகர். மூலவிருள், s. The original darkness of the soul. See மாயை. மூலவேர், s. The first or principal root of a tree, or its stem. மூலாக்கிரம், s. The root and the top. See ஆமூலாக்கிரம். மூலாக்கினி, s. The warmth of the stomach, as உதராக்கினி. 2. A technical term of Saiva-yogis. எனக்குமூலாக்கினியாயிருக்கிறது. I feel very hungry. மூலாக்கினிகிளம்பிவிட்டால்தெரியும். If I am exasperated it will appear. மூலாக்கினியைமுடுக்குகிறது. Urging the internal heat towards the head. மூலாசனம், s. The eating of roots; [ex அசனம்.] மூலாட்சரம், s. [poet. மூலாக்கரம்.] The primitive letter from which all the letters of the alphabet are derived. மூலாதாரம், s. The first region of the human body, the posteriors including the hip. See ஆதாரம். மூலி, s. Any plant. 2. A tree as having roots, வேருள்ளது. (Sa. Moolin.) 3. A medicinal root, as மூலிகை. மூலிகம்--மூலிகை--மூலிக்கை, s. The root of a tree, also respectively roots of trees and shrubs for medicine. வனமூலிகை, s. Roots of the open fields. See வனம். 71) *

ve (p. 398) adj. Hot, warm, harsh, hard, severe, cruel, used in combination. It is the radical of many words, as வெங்களம், a battle field; வெந்நீர், hot water; வெயில், the heat of the sun, &c. 238) *