iṉm (p. 57) s. Kindred, relations, connections, affinity, relationship, சுற்றம். 2. Class, kind, species, caste, sort, குலம். 3. Association (with persons), union, fellowship, சம்பந்தம். 4. A company, collective body, a society, association, கூட்டம். 5. Flock, herd, shoal, swarm, திரள். 6. Attendants of kings, royal household, அரசர்க் குறுதிச்சுற்றம். See உறுதிச்சுற்றம். இனக்கட்டு, s. Family ramifications, connections, உறவின்முறை. 2. Bond of union between relations, பந்துக்கட்டு. 3. Subordination, due respect, &c. among the several branches of a family, relative bonds, முறைமை. இனஞ்சனம்--இனத்தார்சனத்தார், s. Relations, kindred and connexions, சுற்றத்தார். இனமொழிவிடை, s. One of the five kinds of இறைபயப்பது--an indirect answer. இனமோனை, s. A rhyme where the letters which begin a line or foot are not the same as those of the next line or foot, but of the same class, இன வெழுத்தால்வருமோனை. If the letters are of the வல்லினம் class, the rhyme is called வல்லினமோனை; if of the மெல்லினம் class, the rhyme is மெல்லினமோனை; if of the இடையினம் class, the rhyme is இடையின மோனை. இனம்பிரிக்க, inf. To divide into classes. இனம்பிரிய, inf. To be separated from the company. இனவழி, s. Descent from the same line or ancestry. 2. Being related to the same breed of cattle. இனவெதுகை, s. A species of rhyme in which the second letters of each stanza are of the same class; it is of three kinds, வல்லினவெதுகை, மெல்லின வெதுகை and இடையினவெதுகை. இனவெழுத்து, s. Relative letters --as the hard letters are to their respective nasals, or vice versa; also letters formed from the same sources which in the consonants run in couplets through the alphabet, and the long vowels to the short, and vice versa, இன மாயுள்ளவெழுத்துக்கள். பாவினம், s. The three classes of poems which partake of the nature of each of the four out of five classes of poems called, தாழிசை, துறைவிருத்தம். 1. Those that have some of the properties of வெண்பா are வெண்டாழிசை or வெள்ளொத் தாழிசை, வெண்டுறை and வெளிவிருத்தம். 2. Those of ஆசிரியம் are ஆசிரியத்தாழிசை, ஆசிரி யத்துறை and ஆசிரியவிருத்தம். 3. Those of கலிப்பா are கலித்தாழிசை, கலித்துறை and கலி விருத்தம். 4. Those of வஞ்சிப்பா are வஞ் சித்தாழிசை, வஞ்சித்துறை and வஞ்சிவிருத்தம். மூவினம், s. The three classes of consonants--as வல்லினம், the six hard sounding consonants--as க், ச், ட், த், ப், ற். 2. மெல்லினம், the six soft sounding consonants--as ங், ஞ், ண், ந், ம், ன். and 3. இடையினம், the six middle sounding conconsonants--as ய், ர், ல், வ், ழ், ள். 43)

kvr (p. 97) s. A bifurcated branch, மரக் கப்பு. 2. Divarication of branches, roads, rivers, &c., இரண்டாகப்பிரிகை. 3. Prong of a trident, fork, &c., tooth, tine, spike, சூலத்தி ன்கவர். 4. A cavity or a kind of mortice on the top of a gate or door post to receive a beam. 5. (p.) (சது.) A plantain tree, வாழை. கப்புங்கவருமானமரம். A tree with forked branches. கவராறு, s. The branching or junction of rivers. கவர்க்கால், s. A forked prop. 2. A tree with forked branches. கவர்க்குளம்பு, s. A cloven foot. கவர்க்கொம்பு, s. A bifurcated branch. கவர்த்தடி, s. A forked stick used as a pitch-fork, கவர்க்கோல். கவர்பட, inf. To be ambiguous-as language, இருபொருள்பட. 2. To hesitate, fluctuate, சிக்குப்பட. கவர்படுமொழி, s. An ambiguity, இருபொருள்படுமொழி. கவர்வழி, s. A place where a road divides itself into two, கிளைவழி. கவர்விட, inf. To grow forked, divaricate, diverge, கப்புவிட. 2. To be ambiguous--as words or language, இரு பொருள்பட. 3. To be undecided, சந்தே கமாயிருக்க. 4. To ramify or branch out --as a subject, கிளைக்க. கவர்ப்பு, v. noun. Forking, bifurcation, ramification.

kiḷai (p. 112) s. Branching, ramification, branch, மரமுதலியவற்றின்கிளை. 2. A bough, a spring, a twig, a spray, a sprout, a shoot, a bud, தளிர். 3. Kindred relations, line, family branches சுற்றம். 4. A herd (of cattle). a flock, a horde, a shoal; a family, a race, a group, a class, a company, கூட்டம். 5. Bamboo, மூங்கில். 6. A mode of singing, ஓர்பண். 7. One of the musical tones modulated by the palate--the third in the gamut, கைக்கிளையென்னுமிசை. 8. One of the strings of the lute corresponding with the கைக்கிளை tone, யாழினோர்நரம்பு. கிளைகிளையாய், In herds, flocks or groups. கிளைகூட்ட, inf. To screech--as two or more ஆந்தை owls together. கிளைக்கதை, s. One story branching out of another, a ramifying narrative; an episode. கிளைவழி, s. Lineage, pedigree, உறவின் வழி. 2. A branching street, கொடிவழி. கிளைநறுக்க, inf. To prune, to lop. கிளைபுறப்பட, inf. To shoot forth--as a branch. கிளையோட--கிளைவிட inf. To put forth twigs, branches, &c. 2. To ramify, to branch out. நெடுங்கிளை, s. A straight branch. பக்கக்கிளை, s. A by-shoot. பொய்க்கிளை, s. [prov.] False sprouts for fruit in jack-trees. மெய்க்கிளை, s. [prov.] Sprouts of genuine fruits in jack-trees. கிளைஞர், s. (pl.) Relations, kindred, உற வோர். 2. Friends, companions, associates, தோழர். See under கிளை, v. a. கிளைபெருக்க, inf. To be numerous, to multiply, ramify, increase, &c.--as a family. கிளைமை, s. Relationship, உறவு. 2. Amity, friendship, சினேகம். கிளையார், s. Kindred, friends. கிளைப்பெயர், s. [in grammar.] Names of a small class or division of men, or animals, as distinguished from குழூஉப் பெயர் and சாதிப்பெயர்--as in எயின், hunting class; தமர், one's family circle. 13)

kiḷai (p. 112) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To put forth twigs, branches, &c.; to ramify, to branch, மரக்கிளைகிளைக்க. 2. To multiply, to grow numerous, பெருக. 3. To ramify --as families, சுற்றம்பெருக. 4. To grow full of branches, கப்புங்கவருமாய்நிறைய. 5. To grow thick or close--as the beard, boughs, herbage, grain, &c., நெருங்க. அவர்கள்கிளைத்துவிட்டார்கள். They have become very numerous from that stock. கிளைப்பு, v. noun. Branching, ramification. 15)

kottu (p. 146) s. A bunch, a cluster, a collection of things of the same kind, பூமுதலிய வற்றின்கொத்து. 2. Assembly, multitude, crowd, திரள். 3. Household, family, குடும் பம். 4. [prov.] a measure--about a quart, நாழி. 5. Thw work of a mason. masonry--as கொற்று. 6. [vul. local.] Food, உணவு. அவன்கொத்துக்கொடியையறிவேன். I know the stock and ramifications of his family. இதற்கெத்தனைகொத்துச்செல்லும். How many masons does this require. கொத்தடிமை, s. A slave of the original stock. கொத்தடிமைக்குடியடிமை, s. A slave in a branch of the original stock. கொத்தலரி, s. A species of the oleamder. கொத்தழிய, inf. To lie waste or desolate; to be in ruins, நிர்மூலமாக. கொத்தவரை, s. A kind of bean. கொத்துக்கத்தரி, s. A kind of brinjal. கொத்துச்சரப்பளி, s. A kind of gold chain for the neck; also written கொத்துச் சரப்பணி. கொத்துச்சரம், s. Fine strings of small golden beads. கொத்துத்தாழ்வடம், s. Fine strings of small sacred beads, interspersed with red coral, and united at the ends by a large sacred bead embedded in gold. கொத்துப்பசளை, s. A plant, ஓர்பசளை. கொத்துப்புடல், s. A creeper, ஓர்புடல். கொத்துமல்லி, s. See கொத்தமல்லி. கொத்துமேகம்--கொத்துவானம், s. Freckled sky, a machkerel sky. ஓலைக்கொத்து, s. A bunch of cardjans, or palmyra leaves. கொத்துங்குறையுமாய், adv. [loc.] Partly unfinished. கொத்துக்காரன், s. [local.] The head of a company of laborers--as of those engaged in reaping. கொத்துணி, s. [prov.] A slave owned in common by several. 2. A garden owned by several. கொத்துணிப்பங்கு, s. The share of several in common in the produce of a field. 2. The right of several to a slave in common. 69)

carākam (p. 166) s. A beetle, வண்டு. (சது.) (Compare சரகம்.) 2. [loc.] W. p. 96. SARAKA. A straight, continuous line of road, without ramifications or turnings, நேர்வழி. 3. [prov.] Quarter, place, &c.--as சரகம். சராகமாய்ப்போக, inf. To go in a direct, straight line--as the water in a channel. 61) *

nāṭi (p. 273) s. W. p. 46. NADI. Pulse especially at the wrist, sometimes at the foot, தாது. 2. An Indian hour of twentyfour minutes, நாழிகை. (c.) 3. An artery, a vein, tendon, sinew, muscle, nerve, ligament, நரம்பு. 4. String of a guitar, யாழ் நரம்பு. 5. Any thing tubular, tube, pipe, tupularity, உட்டுளை. 6. Nose, மூக்கு. 7. A man's lock of hair, ஆண்மயிர். (சது.) 8. The hollow stalk of the lotus, தாமரைத்தாள்.-There are three varieties of pluse; 1. வாத நாடி, indicating acid humors, hypochondria, &c., and felt by the fore-finger. 2. பித்தநாடி, indicating billous humors, felt by the second finger. 3. சிலேட்டுமநாடி, indicating phlegmatic humors, felt by the third finger,--Note. In healthy persons, cach நாடி is supposed to be prevalent for ten நாழிகை, or four hours of the day and night alike, beginning from sunrise and from sunset; any derangement of these is regarded as indicative of disease. தசநாடி, s. The ten nerves are: 1. சுழிமுனை, passing through the six ஆதாரம்; 2. இடை. beginning from the great toe of the right foot and passing up to the left nostril; 3. பிங்கலை, beginning from the great toe of the left foot, and passing up to the right nostril, crossing each other in five different places; 4. காந்தாரி, beginning at the navel and passing to the neck, where they assume a seven-fold form, being the sources of the seven musical tones of the human voice; 5. அத்தி; 6. சிகுவை, situated in the region of the eyes forming ten branches, as optical nerves; 7. அலம் புடை. 8. புருடன், in the region of the ears forming 12 branches or auditory nerves; 9. குரு, beginning at the navel and reaching to the verenda; 1. சங்கி னி, situated in the verenda,--Note. There are said to be 72, pulses in the body. அவன் ஓடிப்பாடி நாடியிலடங்கினான். His power, and bustle, have come to an end said of an extravagant person reduce to poverty. நாடிக்குறி, s. Indication of the pulse. நாடிதாரணை, s. The system of nerves and arteries with their ramifications. நாடிநிலை, s. State of the pulse. நாடிபார்க்க, inf. To feel the pulse. See தாதுபார்க்க. நாடிபரீட்சை, s. Acquainted with the pulse. நாடியறிய, inf. To be acquainted with the system of pulsation in its threefold variety. நாடியெழும்புதல், v. noun. Rising of the pulse. நாடியொடுக்கம்--நாடிவிழுந்துபோதல், v. noun. Sinking of the pulse. நாடியோட்டம், v. noun. The beating of the pulse, pulsation. 2. The state of the pulse. நாடிவிதி, s. System of the arteries. சாத்தியநாடி, s. A pulse indicating recovery. அசாத்தியநாடி, s. A pulse indicting death. 63) *

pētam (p. 335) s. Difference, dissimilarity, வேற்றுமை. 2. Disagreement, variance, disaffection, பிரிவினை. 3. Diversity, variety, திரிபு. 4. Subdivision, sect, division, பகுப்பு. 5. Discord among confederates. See உபா யம். 6. Variation, modification, alteration, விகற்பம். 7. Incongruity, inconsistency, இணக்கமின்மை. W. p., 627. B'HEDA. 8. One of the twenty-eight Saiva Agamas. See சிவாகமம். பேதம், 3. The three differences. These are: 1. சுகதபேதம், difference between the head and its ramifications, &c.; 2. சுசாதிபேதம், difference in the different species, as between one tree and another; 3. விசாதிபேதம், difference in things unlike, as between trees and stones. பேதம், 6. A six-fold division. This is as follows: 1. சாதிபேதம், division, distinction of caste or tribe; 2. சமய பேதம், or மதபேதம், differences of religion; 3. மந்திரபேதம், varieties of incantations; 4. மனப்பேதம், difference of disposition, thought, taste, or inclination; 5. சாத்திர பேதம், difference in science, doctrine, &c.; 6. உலகபேதம், varieties of worlds. For some other differences as இடப்பேதம், காலபேதம், சொற்பேதம், பொருட்பேதம், முகபே தம், see in their places. பேதக்காரர், s. Schismatics, heretics. பேதசைவம், s. One of sixteen divisions of the Saiva system. See சைவம். பேதம்பண்ண, inf. To make a difference. 2. To sow discord, cause alienation between parties. பேதாதிபேதம், s. Very great difference, மிகுபேதம். பேதாபேதம், s. Diversity, variety, multiformity, பலபேதம். 2. Similarity and dissimilarity, agreement and disagreement, வேற்றுமையும், ஒற்றுமையும். 3. The union of separate things--as of the soul and body. 40)

vkai (p. 374) s. Kind, sort. 2. Manner, way, method, முறை. 3. Means, உபாயம். 4. Class, assortment, தரம். 5. Division, branches, ramifications of a subject, கூறுபாடு. 6. A part, or portion, வகுப்பு. 7. [in arith] parts of the தொகை or sum total in addition. 8. (Beschi.) Goods, property, means, வழி வகை. 9. The principal stock in trade, முதல். எனக்கொருவகையாயிருக்கிறது. I am in a sort of way; i. e. I am unwell. அவனுக்குவகையுண்டு. He has property. வகைதேடுதல். Seeking means. வகைதொகையறியாதவன், appel. n. A dunce--one who knows not the whole from its parts. வகைப்படுதல், v. noun. Being classified, assorted, settled. அறுவகைபட்டகாரியம். That is settled business. வகையகத்திணை, s. Amplification. See அகப்பாட்டுறுப்பு. வகையறுத்தல், v. noun. Discerning, distinguishing mentally. 2. Deciphering. unraveling. வகையுளி, s. A fault in versification, when the first half of a word is to be scanned as a part of the first, and the other, as a part of the second foot--as கடு கைத்துளைத்தேழ்கடலைப்புகட்டிக்குறுகத்தறித்தகுறள். 4)