atkṭi (p. 10) s. [prov.] Menace, threat, persisting in a claim, unreasonable hector, &c., அதட்டு. (Not a classical word.) 13)

aniyāyam (p. 14) s. [priv. அ.] Unreasonableness, injustice, a wrong action, illogicalness, நீதியின்மை. Wils. p. 41. ANYAYA. 37) *

kutlai (p. 119) s. Lisping or prattle of children, மழலைச்சொல். 2. Soft talk, pleasant prattle--as of females, மாதருடையமொழி. 3. A simpleton, a weak-minded person, an ignorant fellow, மூடன். (பாரதிதீபம்.) 4. [prov.] Unreasonable objection, எதிரிடை. குதலைகொஞ்ச, inf. To prattle, to lisp or talk imperfectly. குதலைவார்த்தை, s. Prattling words; lisping. 2. Altercation. 22)

tkr (p. 219) -தகரு, கிறது, தகர்ந்தது, தகரும், தகர, v. n. To be broken, shivered, shattered, demolished, dilapidated, உடைய. 2. To be fractured, shivered as a scull-bone, earthen vessels, &c., சின்னாபின்னப்பட. 3. To be bruised, mangled, நொறுங்க. 4. To be broken as a blister, boil, &c., accidentally, கொப்புளமு டைய. 5. To be knocked out, as the teeth, &c., பல்தகர. 6. To be broken, as a dam, bank, &c., கரையுடைய. (c.) 7. (p.) To be broken, as the ranks of an army, படையாணி சிதற--Most of its compounds are used only in Jaffna. தலைதகரஇடிக்கிறது. I have a severe headache. தகரஅடிக்க, inf. To break to piece as a stone, cocoa-nut, &c. 2. To defeat, discomfit an enemy, &c. தகரக்குத்திவிழ, inf. To persevere in unreasonable requests, as a froward child. தகரவாங்கிப்போட, inf. To raze a fort, a house, a hill, &c. (fig.) To take away any one's power or dignity. (c.) தகர்ச்சி--தகர்வு, v. noun. Fracture, dilapidation, demolition, ruins, இடிவு. 16)

tku (p. 220) கிறேன், ந்தேன், or தக்கேன், வேன், தக, v. n. To be fit, meet, suitable requisite, proper, decent, adequate, practicable, consistent, தக்கதாக. (c.) 2. To be worthy, eligible, ஏற்க. 3. To be proportionate, according to, commensurate with, பொருத் தமாயிருக்க. 4. To be lawful, just, equitable, right, உரிமையாக. 5. To be peculiar to, appertain to, be proper for, இயல்பாயிருக்க. எண்டகுசெல்வம். Requisite prosperity. வியத்தகுகல்வி. Admirable erudition. (p.) தகுந்தாற்போல. As convenient, as proper. செய்யத்தகுங்காரியம். The thing proper to be done. 2. A possible or practicable thing. தகுந்தமட்டும். As far as in one's power. தகாத, adj. Improper, unsuitable, unfit. தகாதது, appel. n. That which is unfit. தகாதவன், s. An improper, unsuitable, indecent, unfit, incompetent or despicable person. தகாமை, v. noun. (neg.) Unfitness, unsuitableness, inadequacy, impropriety, inability, unworthiness, incompetency, inexpediency, incongruity, தகு தியின்மை. தகுந்தகாதென்றறிய, inf. To know whether a thing is proper or not. தகுமானபுள்ளி--தகுமானமனிதன், s. A worthy, responsible, competent man; a man of substance or wealth. (c.) தகுந்த அவுழ்தம், s. Proper remedy. தகுந்தசெலவு, v. noun. Proper expenditure. தகுந்தபிராயம், s. Proper age. தகுமானஏது, s. A reasonable cause. தகுமானவேளை--தகுந்தவேளை, s. Due time, proper time. தகும, (third per. neuter.) It is proper, necessary. தகும்படி, adv. Properly, decently, orderly, &c. 2)

tkkṭi (p. 220) --தக்கிடி, s. (Tel.) [prov.] An indirect or evasive answer; non-compliance, unreasonableness, groundless claim, disagreeableness, குதர்க்கம். 2. Guile, deceit, fraud, chicanery, வஞ்சனை. 3. Treachery, insidiousness, villany, trick, துரோகம். 4. Rudeness of a youth, &c., மூர்க்கம். தக்கடிக்காரன், s. A man of guile, treachery, &c. தக்கடிவித்தை, s. [com. செப்படிவித் தை.) Deceitful tricks, deception. 2. Juggling, sleight of hand. தக்கடிபண்ண--தக்கடியடிக்க, inf. To play tricks, to deceive, defraud. 18)

tāricam (p. 234) s. Agreement, consent, union, ஒப்பந்தம். தாரிசம்பண்ண, inf. To agree about a price. தாரிசமாய்விற்க, inf. To sell at a reasonable rate. 44) *

niyāyam (p. 277) s. Law, rule, precept, நீதி. 2. Place, இடம். (சது.) 3. Reason, propriety, fairness, equity, justice, right, நடு. 4. Argument, reasoning, வாக்குவாதம். 5. Morality, ethics, நன்னெறி. 6. A law-suit, வழக்கு. 7. Ground, foundation, principle, ஆதாரம். 8. Logic, logical conclusion, தருக் கம். 9. The Nyaya philosophy, one of the six religious systems of the north, நையா யிகம். 1. Constitution, கட்டுப்பாடு. 11. Plea, excuse, apology, போக்கு. W. p. 489. NYAYA. (c.) நியாயஇலக்கணம், s. Elements of logic. நியாயக்காரன், s. A moral man, a man of equity, a just dealer, &c., நீதிமான். 2. Judge, justice, நியாயாதிபதி. 3. A lawyer, வழக்குப்பேசுவோன். நியாயக்கேடு--நியாயத்தப்பு, v. noun. Unreasonableness, unfairness, injustice அநியாயம். நியாயங்காட்ட--நியாயங்கொடுக்க--நி யாயஞ்சொல்ல. inf. To show reason, adduce argument, to account for a thing. நியாயங்கேட்க, inf. To hear a complaint, to try a case. நியாயசபை--நியாயஸ்தலம், s. Court of justice, a tribunal. நியாயசாஸ்திரம், s. Jurisprudence, law, ethics, நீதிசாஸ்திரம். 2. Logic, dialectics, தருக்கம். நியாயசாஸ்திரி, s. A logician, a follower of the Nyaya philosophy. நியாயதுரந்தரன், s. [in law.] An advocate, a proctor, a lawyer, நியாயவாதி. 2. A pleader, a defendant, a reasoner, நியா யம்பேசுவோன். 3. A maintainer of justice, one just in his dealings, நீதியுள்ளவன். See துரந்தரன். நியாயத்தப்பு--நியாயத்தவறு--நியாய ப்பிழை, s. Unfairness, injustice, நீதிக்கேடு. நியாயத்தீர்ப்பு, v. noun. Judgment--of which are mentioned: 1. குருட்டுநியாயத் தீர்ப்பு, a judgment passed by an incompetent person. (lit.) blind. 2. மர்க்கடநியா யத்தீர்ப்பு. a corrupt judgment, (lit.) monkey's. 3. மார்ச்சாலநியாயத்தீர்ப்பு, a partial judgment, (lit.) cat's 4. பித்திகா மார்ச்சாலநியாயத்தீர்ப்பு, a dubious judgment, (lit.) of a cat upon a wall. 5. பிபீலிகா நியாயத்தீர்ப்பு, a correct judgment (lit.) of ants, i. e. in order. நியாயத்தீர்ப்புகொடுக்கிறவன், appel. n. One who gives judgment, a judge. நியாயத்தீர்ப்புநாள், s. [in Chris. usage.] The judgment-day. நியாயநிஷ்டூரம், s. Injustice, unreasonableness, severity, அநியாயம். நியாயநூல், s. A code of laws, நீதி நூல். 2. Ethies, morality as a science, தருமநூல். நியாயந்தீர்க்க, inf. To decide a case, to judge. நியாயபரிசோதகர், s. A Competent judge. ) நியாயபோதனை, s. A precept. நியாயபோதினி, s. A work on logic, ஓர் தருக்கநூல். நியாயப்படி--நியாயமானபடி, adv. Agreeably to justice, justly, equitably. 2. Reasonably, fairly. நியாயப்பிரமாணம், s. Law, divine or human, நீதிச்சட்டம். 2. Edicts, statues, code of laws, as நியாயநூல். நியாயப்பிரமாணி--நியாயப்பிரமாணிக் கன், s. An upright man, conformed to the law. நியாயமுத்தரிக்க, inf. To argue, &c. See உத்தரி. நியாயம்பார்க்க, inf. To observe equity in conduct. 2. To examine the justness or propriety of a thing. நியாயம்பார்த்துநடக்க, inf. To act with due regard to justice. நியாயம்பேச, inf. To discuss a lawsuit. 2. To give judgment as a friend between contending parties. நியாயம்பிடிபட, inf. To be comprehended as the merits of a case. நியாயவாதி, appel. n. A pleader, an advacate, வழக்குப்பேசுவோன். நியாயவான், s. A moral, equitable, just man, நீதிமான். 2. [prov.] A judge, நியாயாதிபதி. 3. A lawyer, வழக்குப்பேசு வோன். நியாயவிசாரணை, s. Judicial trial, inquiry, examination, &c. நியாயவிதாயகன்-நியாயம்விதிக்கிறவன், s. A law-giver. நியாயவிரோதம், s. Violation of justice contrariety to reason. நியாயாசனம், s. Judgment-seat, tribunal. See ஆசனம். நியாயாதிபதி, s. A judge. 80) *

pārapaṭcam (p. 312) s. Partiality, preference, bias; a leaning unreasonably or unfairly to one side or party; respect of persons, பட்ச பாதம்; [ex பா, strange et பட்சம்.] பாரபட்சமானவன். A partial, or unfair person. பாரபட்சம்பண்ண, inf. To act with partiality. 4) *

muṉācp (p. 359) [Arab.] Proper, fit, தகுந்த, முனாசப்தீர்வை. A just or reasonable tax. 19) *

vāṭṭu (p. 383) s. That which is handsome reasonable, pleasant, or lucky. (Colloq.) அந்தத்தொழிலெனக்குவாட்டாயிருக்கவில்லை. The business does not suit me. அதெனக்குநல்லவாட்டாய்க்கிடைத்தது. I got it very cheap. வாட்டாயகப்படாதபொருள். A thing that cannot be readily had. 49) *

vivēkam (p. 398) s. Cleverness, ingenuity, discrimination, penetration, judgment, புத்தி. 2. The faculty, of distinguishing things by their properties; the power of separating Brahma, or invisible spirit, from the visible world, truth from untruth, error for illusion, பகுத்தறிவு. (Ell. 61.) 3. The spiritual faculty, மனத்தெளிவு. 4. (Beschi.) The preface of a book, பாயிரம். சுயமானவிவேகம். Original genius. விவேகமுள்ளஆத்துமா. A reasonable soul. விவேகசிந்தாமணி, s. A treatise. See under, சிந்தாமணி. விவேகபருவம், s. Age of discretion. விவேகமோட, inf. To develope by degrees, as the understanding. (p.) விவேகவிருத்தி, s. Improvement of the faculties, as மனோவிர்த்தி. விவேகி, s. [male or female.] A sharp, clever person. 92)