iyl (p. 48) --இயலு, கிறது, இயன்றது, இயலும், இயல, v. n. To be able, be possible, கூடியதாயிருக்க. 2. (p.) To be incident to, be exposed, பொருந்த. 3. To agree, suit, be adapted to, இசைய. 4. To be done, performed, made or composed, ஆக. 5. To be destined, decreed, allotted, விதிக்கப்பட. 6. To happen, pass, to be in vogue, நடக்க.-Note. This word is often changed to ஏலு both in poetry and in the colloquial language. இயல்வதுகரவேல். Do not refrain from doing what is in your power. வெயிலியல்வெஞ்சுரம். The parched desert exposed to the scorching beams of the sun. தச்சனாலியன்றவீடு. A house made by the carpenter. என்னாலியலாது. I am not able, I cannot do it. 9)

utṟu (p. 60) கிறேன், உதறினேன், வேன், உதற, v. a. To shake off, throw off by shaking, to shake a thing, especially a cloth; to shake the feet, hands, &c.; to shake itself --as an animal; to shake the head--as a dog having something in its mouth, உதறிப் போட. 2. To shake or thrust off a person, animal or thing that adheres to one; to extricate one's self from another in wrestling by shaking, pushing, &c., விதிர்க்க. 3. To shake off a business, affairs, office, &c., தள்ளிவிட. 4. To snatch or wrest one's self from the grasp of another. (See திமிற.) 5. (fig.) To renounce friends and social life for the desert--as an ascetic, நீக்க. 6. To strike--as the hands, feet, &c. through pain, grief, fear, anger, &c., துக்கமுதலியவற் றாற்கைவிதிர்க்க. 7. v. n. To shake with ague, fever, palsy, &c., நடுங்க. உதறிக்கொண்டுபோகிறான். He is refractory. இனஞ்சனம்யாவையுமுதறிவிட்டுப்போனான். He has utterly renounced his relations and friends--as a devotee, or to form other connections. என்வார்த்தையையுதறிவிடாதே. Do not reject what I say. உதறிமுறிப்பான், s. The விஷ்ணு காந்தை plant, Spharanthus Indicus. உதறுகாலி, s. A cow that kicks, or twitches away its leg and will not be milked, உதறுகாற்பசு. 2. A woman that shakes her feet in walking, உதறுகாற் பெண்--such a woman is supposed to bring evil upon her children and household. உள்ளதையுங்கெடுத்தாளுதறுகாலிவந்து. When this woman who shakes her feet in walking joined the family she destroyed all its wealth. கையையுதற, inf. To shake the hands when under the influence of strong emotion, especially grief. 4) *

utai (p. 60) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To kick, காலாலுதைக்க. 2. To discharge, (arrows, &c.), பிரயோகிக்க. 3. To reject advice, அலட்சியம்பண்ண. 4. v. n. To receive a counter impulse as a missile, weapon, or ball, to resile, தாக்க. இளவல்கார்முகமுதைக்கும்வாளிழை. The shower of arrows which the younger brother (of Vigneswera) discharged from his bow. (பாரதம்.) என்பேச்சையுதைத்துத்தள்ளிப்போட்டான். He spurned and rejected my advice. குதிரையுதைக்கிறது. The horse kicks. காலினாலுதைத்துருட்டினான். He kicked and rolled (him) with the foot. உதைத்திழுக்க, inf. To pull with all force. உதைத்துத்தள்ளிவிட, inf. To kick out, to spurn. உதைத்துவிழுத்த, inf. To cause to fall by a kick. குரங்குதேங்காய்க்குலையையுதைத்துவிழுத்தியது. The monkey kicked off the cluster of cocoanuts. உதை, v. noun. A kick, காலெறி. 2. Pressure of the foot--as of one pushing, a prop. &c., காலாலழுத்துகை. 3. A prop set obliquely, முட்டு. உதைகால், s. A prop set against a bending wall, a falling tree, &c., முட்டுக் கால். உதைகால்கொடுக்க, inf. To prop, to put a buttress, முட்டுக்கால்கொடுக்க. உதைகாற்பசு, s. A cow that kicks when she is milked. உதைகொடுக்க, inf. To give a kick, உதைக்க. 2. To set a prop slantingly against a wall, a tree, &c., முட்டுக்கொ டுக்க. 3. [prov.] To push and give impulse to a swing, ஊஞ்சலுதைக்க. உதைகொடுத்துக்கொண்டுநிற்க. To stand with the foot raised and supported on something. 2. (fig.) To resist advice, to be refractory. உதைசுவர், s. A buttress, முட்டுச் சுவர். உதைமானம், s. A prop, a support --as உதைகால். உதையுண்ண, inf. To be kicked. உதையுண்ணி, s. One who deserves to be kicked. உதைப்பு, v. noun. Kicking, striking, உதைக்கை. 2. Rebounding, recoiling, தாக் குகை. 3. Tremor, trepidation, பயம். 25) *

oṟkm (p. 84) s. Poverty, indigence, destitution, want, adversity, வறுமை. 2. Diminution, failure, குறைவு. 3. Forbearance, restraint, refraining from, அடக்கம். (நீதிநெ றி.) (p.) ஒற்கத்தினூற்றாந்துணை. It would prove a support in adversity. (குறள். 325. 1.) ஒற்கமின்றியுற வியொன்றாடகக்கற்குழித்துநெறிசெயு ங்காட்சியே. As if an emmet could by undiminished perseverance work itself a path-way in Meru the golden mountain-(சேதுப்.) ஒற்கமில்வளம், s. Undiminishing wealth. (ஸ்காந்.) 24)

kaivilkkm (p. 143) s. [local.] Menstruation, catamenia, சூதகம்; lit.) refraining from handling. 69)

camayam (p. 162) s. A convenient, suitable or proper time; leisure, convenience, opportunity, தருணம். 2. Time, season, occasion, juncture of time; emergency, extremity, காலம். 3. Any religious persuasion, faith or system, மார்க்கம். (c.) W. p. 894. SAMAYA. --Note.. There are twelve principal religious systems, of which six are approved and six rejected by the Saiva sect. 1. உட் சமையம், or the six systems considered orthodox by the Saivas are. 1. வைரவம், making Bhairava supreme. 2. வாமம், regarding the female principle in nature, as the primeval form of deity, and teaching the worship of the generative female organ. 3. காளாமுகம், similar to the வாமம். 4. மாவிரதம், teaching that the deity is a pure spirit. 5. பாசுபதம், similar to மாவிரதம். 6. சைவம், Saivism, which teaches that the deity is both spirit and matter; assuming forms for accomplishing his purposes. II. புறச்சமயம், or the six heterodox systems; viz.:-- 1. உலகாயதம். A species of Atheism regarding sensual gratifications as the chief good, as taught by the atheistical school of Charvaka. 2. புத் தம். Bhuddism, which rejects the notion of a Supreme being, maintains that all material existences proceed from a fortuitous combination of the four primitive elements, (earth, water, fire, and air,) and that mental phenomena are the mere results of organization. It regards Bhudd as a deified teacher and object of worship. 3. சமணம். The Jaina system which is a modification of Bhuddism, and regards Argha as the deified preceptor and object of worship. 4. மீமாஞ்சை. A system that regards Brahm as the soul of the universe. 5. பாஞ்சாரத்திரம். A system taught by Vishnu, during five successive nights. 6. பாட்டாசாரியம். The system of Battacharya whose followers regard the Vedas as god, and consider that virtuous actions of themselves result in felicity. III. Other systems derived from these twelve or in some respects similar to them are very numerous, some of them are கபாலம், சவுத்திராந்திகம், யோகசாரணம், ஆத்துமிகம், வைபாடிகம், நிகண்டவா தம், நையாயிகம், வைசேஷிகம், பதஞ்சலியம், சாங்கியம், சித்தாந்தம், வேதாந்தம், &c. The six orthodox systems among the Vaishnuvas are 1. யாதவம், that of Yádava Misra. 2. மாயாவாதம், that by Sankarachárya. 3. இரணியகர்ப்பம், that by Hiranyagarbha. 4. இராமானுசீயம், that by Rámánuja. 5. பாஸ்கரம், that by Bhaskara. 6. தத்துவவாதம், that by Mádhavácharya. சமயகருமம், s. Rites and duties of religion, மார்க்காசாரம். சமயகாரியம், s. Questions, matters, &c., of theology; religious concerns, subjects, &c. சமயக்கட்டு, s. Religious obligation. See கட்டு. சமயக்கொள்கை--சமயக்கோட்பாடு, s. Religious opinions, tenets, &c. சமயசாத்திரம், s. The theology of a sect. 2. Religious writings or shastras. சமயதீட்சை, s. The ceremony of initiating a disciple in the mantras, &c., peculiar to the sect. See தீட்சை. சமயத்தார், s. The followers of a religious system. சமயங்கடக்க, inf. To transcend all religions--as the supreme being. (p.) சமயநிந்தை, s. Scoffing at religion, profaneness, blasphemy, &c. சமயநிலை, s. The commands, tenets of a religion. 2. Religion as observed, believed, practised, &c., by its professors. சமயநூல், s. The religious writings of a sect. சமயப்பற்று, v. noun. Attachment to a religion. சமயபத்தி, s. Religious devotedness to a creed. சமயபேதம், s. Heresy, heterodoxy. 2. Diversity of religions. 3. Schism. 4. (c.) Unseasonableness. சமயபேதி, s. A heretic. 2. Schismatic. 3. One of another religion. சமயப்போலி, s. A spurious system of religion. (p.) சமயப்போக்கு, v. noun. The substance, scope, &c., of a religion. (Little used.) சமயமதம், s. Bigotry, enthusiasm, conceit in religion. சமயமதங்கொண்டாட, inf. To be enthusiastic, to act the bigot. சமயமானம், s. A natural regard to one's own religion. (c.) 2. (Rott.) Constancy or firmness in a religion. சந்நியாசிக்குஞ் சாதிமானஞ் சமயமானம்விடாது.... The ascetic who has relinquished every thing will not relinquish his caste or sect. சமயவாதம், s. Religious controversy. சமயவாதி, s. A disputant for religion. 2. A professor of religion. சமயாசாரம், s. The rites and ceremonies, of a religion according to a prescribed institute. 2. Religious practice, observance of rites. (c.) சமயாதீதன், s. The supreme Being-as transcending all religions, சமயங்கடந்த கடவுள். (p.) சமயி, s. [com. சமயத்தான்.] A religionist, a sectarian, the follower of any religion, sect, &c., a sectary. (p.) சமயமாயிருக்கையில், [adverbially.] At a particular juncture, in an emergency. சமயங்கடத்த, inf. [prov.] To while away time, to loiter. சமயங்கிடைக்க, inf. To obtain an opportunity. (c.) சமயங்கெட்டவேளை, s. An unseasonable time. (Limited usage.) சமயத்துக்குதவ, inf. To help in an emergency. சமயம்பார்க்க--சமயந்தேட, inf. To watch an opportunity. சமயாசமயம், s. Urgent or pressing occasion, unfavorable opportunity. (c.) தற்சமயம், s. The very juncture or moment. 2. A special opportunity. நற்சமயம், s. A good opportunity. சமயந்தப்பிவந்தான். He came unseasonably. சமயத்திலே கையைவிரித்தான். He refrained from helping in time of need. 2) *

ciluku (p. 186) s. [vul. loc.] Quarrel, quarrelsomeness, querulousness, சண்டை. 2. Hinderance, impediment, தடை. 3. (சது.) Distress, trouble, affliction, pain, துன்பம். சிலுகன், s. (fem. சிலுகி.) A quarrelsome, refractory person, one who makes difficulties. சிலுகாய்க்கிடக்க, inf. To be unsuccessful. சிலுகுபண்ண, inf. To excite mischief. 57)

tvir (p. 228) --தவிரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், தவிர, v. n. and v. a. To abstain, refrain from, நீங்க. 2. To shun, avoid, decline, renounce, அகல. 3. To be omitted, excepted, dispensed with, கழிய. 4. To leave, forsake, relinguish, விலக. 5. To cease, to become extinct, ஒழிய. 6. To be hindered, prevented, impeded, frustrated, தடைபட. 7. To subside, abate, தணிய. 8. To desist, forbear, omit, discontinue, விட. பாவத்தைத்தவிர்க்க, inf. To abstain from vice. தவிர, inf. Except, unless, but, besides, exclusive of, நீங்க. ஒன்றுதவிரஎல்லாங்கொண்டுவா. Bring all but one. அதுதவிர--அதைத்தவிர. Except that. அதுவுந்தவிர. Besides that, moreover, futhermore. தவிராக்கவலை, s. Unceasing anxiety, sorrow. தவிர்வு, v. noun. Abstaining from, shunning, avoiding, நீங்குதல்,. 2. Exception, omission, exemption, விலக்குகை. 3. Relinquishment, விடல். 4. Cessation, ஒழிதல். 5. Excluding, secluding, dispelling, removing, அகற்றல். (p.) 15)

tirumpu (p. 240) கிறேன், திரும்பினேன், வேன், திரும்ப, v. n. To turn, to turn back, to return, மடங்க. 2. To turn as the mind or will, மாற. 3. To be averted, as an evil; to abate, as a disease; to overcome, as poison, விலக. 4. To be proselyted, converted, as a person, மறுசமயத்திற்புக. 5. To decline, as the sun, சாய. 6. To veer or change, as the wind, மீள. 7. To turn, as an angle; to bend, as a road or river; to be refracted, as light, வளைய. 8. To retrograde, பின்னிட. (c.) வியாதிதிரும்புமுகத்தில்மருந்துகொடுத்தார்கள். They gave medicine, upon the turn of the disease. குழந்தைக்குநாக்குத்திரும்பஇல்லை. The child's tongue does not bend easily--he lisps. காற்றுத்திரும்பிவிட்டது. The wind has reached the head. தலைக்கேறியவிஷந்திரும்புவதுபிரயாசம். It is difficult to overcome poison which has reached the head. திரும்ப, inf. [adverbially.] Again. திரும்பவா--திரும்பிவா. Come again. திரும்பத்திரும்ப. Again and again. திரும்பத்திரும்பச்சொல்லவேண்டுமா. Must I tell you again and again? திரும்பவும், adv. Furthermore, moreover. திரும்பவும்என்ன. What more, what else? திரும்பிப்பார்க்க, inf. To cast a favorable look, to attend kindly to one's application. சித்தந்திரும்ப, inf. To incline favorably, as the mind of a deity or great person. Sometimes used ironically.) 34)

tur (p. 249) s. A prefix used in combination signifying evil, ill, bad, deficient; it is often changed to ற், before the hard letters, to ன் before the soft, as துன்மார்க்கம். Before இடையினம், there is no change. Sometimes ர் is dropped and the relative letter takes its place--as துச்சரிதம், ஒருபசர்க் கை. (See துஷ்.) W. p. 414. DUR. துரதிஷ்டம், s. Ill luck. (c.) துராசாரம், s. Wickedness, depravity, perversity, a vicious life, தீயொழுக்கம். 2. Indecorum, indecency, immodesty, அவ மரியாதை. துராசாரன்--துராசாரி, s. One who violates the rules of his religion, caste. country, &c., a vicious person of vile character. துராசை, s. Evil desires, lust, covetousness, &c. துராத்துமா, s. An evil person, a retch, rescal, scoundrel, villain, தீயன். துராலோசனை, s. Bad counsel, prejudicial or evil advice. துரிச்சை, s. Evil desire. See இச்சை. துர்க்கதி, s. A wicked life, bad course, கெட்டநடை. 2. (also துர்கதி.) Hell, நரகம். துர்க்கந்தம், s. (also துற்கந்தம்.) Offensive smell, stink, கெட்டநாற்றம். துர்க்கருமம்-துர்க்கன்மம்-துஷ்கருமம், s. Evil actions either in performance, or as accumulated and attaching to the soul. துர்க்கன்மபரிபாகம்--துஷ்கன்மபரிபா கம், s. Ripening or exhaustion of the evil actions of former births. துர்க்கீர்த்தி, s. Ill fame, infamy. துர்க்குணம், s. (also துற்குணம்.) Bad disposition, ill humor, a vicious course, தீக்குணம். துர்க்குணன், s. A vicious, wicked man, தீயன். துர்க்குறி, s. Evil omen, bad sign, unfavorable symptom, ominous gesture. துர்ச்சரிதம், s. (more properly, துச்சரி தம்.) Evil practice, evil courses. துர்ச்சனம், s. Badness, viciousness, maliciousness, mischief, வன்மம். 2. Lewdness, lasciviousness, wantonness, மோக லீலை. 3. Insubordination, refractoriness, rebellion of a youth or dependant, &c., செருக்கு. துர்ச்சனநடத்தை--துர்ச்சனவியோகம், s. Vicious conduct, a vicious course. துர்ச்சனன், s. A petulant or insolent man. துர்ச்சனனைக்கண்டால்தூரவிலகு...... Abstain from an insolent person. துர்ச்செய்கை, s. Evil action. துர்ச்சொப்பனம், s. (also துச்சொப்ப னம்.] A bad or ominous dream. துர்த்தேவதை, s. A malignant demon. துர்ப்பலம், s. Weakness, feebleness, thinness, emaciation, பலவீனம். 2. (fig.) The state of being reduced in circumstances, சிறுமை. முன்னமேதுர்ப்பலைஅதிலுங்கர்ப்பிணி. Before weak, and now also pregnant; or poor, and under a heavy fine. துர்ப்பலன், s. Ill result as predicted in astrology. அமங்கலப்பயன். 2. Bad fruit, ill consequence. துர்ப்பாக்கியம்--தௌர்ப்பாக்கியம், s. Evil, calamity, ill-luck, misery, நிர்ப்பாக் கியம். துர்ப்பிட்சம்--துர்ப்பிக்ஷம், s. Famine, பஞ்சம். See பிட்சம். துர்ப்பீசம், s. An illegitimate child, வம்புப்பிள்ளை. See பீசம். துர்ப்புத்தி, s. Folly, presumption, foolhardiness infatuation, wickedness, evil propensity; கெடுமதி. 2. Ill-advice, bad counsel, துராலோசனை. துர்ப்போதனை, s. Bad instruction, illadvice, கெட்டஉபதேசம். துர்மனம், s. An evil mind. துர்மார்க்கம், s. com. துன்மார்க்கம்.) An evil life. துர்மாமிசம், s. (also துன்மாமிசம்.) Proud flesh in a wound, &c. 6) *

tuḷḷu (p. 251) s. A leap, jump, spring, frisk, commonly without progress, குதிப்பு. (c.) துள்ளடங்க, inf. [in burlesque.] To be reduced, as arrogance, &c. துள்ளாட்டம், v. noun. Sprightfulness, arrogance, haughtiness, assumption, overbearing airs. துள்ளாட்டம்பண்ண, inf. To be arrogant, overbearing, unruly, refractory. துள்ளுக்காளை, s. An ungovernable person; (lit.) untamed bullock. துள்ளுப்பூச்சி, s. A kind of leaping insect destructive to grain. 11)

purḷi (p. 324) s. Lying, falsehood, equivocation, பொய். 2. Mischief, roguish tricks of a boy, துடுக்கு. 3. Knavery, roguery, கரவடம். 4. Quarrel, wrangle, broil, சண்டை. 5. Sedition, insurrection, கலகம். 6. Restiveness of a beast, unruliness, refractoriness, unmanageableness, insubordination, contumacy, முருட்டுத்தனம்; [ex புரள்.] புரளிக்காரன், s. A liar, a prevaricator. 2. A mischievous, roguish boy or man, a knave. 3. A wrangler, a quarrelsome man. 4. A. rebel, an insurgent. புரளிபண்ண, inf. To wrangle, to be roguish, mischievous. 58)

mṭkku (p. 339) கிறேன், மடக்கினேன், வேன், மடக்க, v. a. To bend--as the arms, knees, &c., to draw in; to fold, infold, to shut-as a knife; to inflect, deflect, refract; to double, மடிக்க. 2. To turn, turn about-as a horse, carriage or vessel; to turn back, திருப்ப. 3. To repeat, மாறிமாறிச் செய்ய. 4. To stop one's mouth by argument, or sophistry; to confute, refute, overpower, மறுக்க. 5. To subdue in war, to repulse, conquer, abase, mortify, கீழ்ப்ப டுத்த. 6. To compress; to check, restrain; to beat--as one ox another, in ploughing, அடக்க. 7. To engage or secure for one's self--as a servant, an article, or a cargo of goods, preventing application for sale elsewhere, வசப்படுத்த. 8. To stop or hinder proceedings; to quash, தடுக்க. 9. To check or suppress disease, நோய்தணிக்க. 1. To repress, strike back, turn off, &c., எதிரெற்ற. 11. To tame, break, or humble, பணிவாக்க. 12. To bring down, to reduce; to break the constitution--as disease, உடற்கட்டுக்குலைக்க. 13. To counteract force, to reduce the power of a medicine or the action of a poison; to check a fire; to mollify, assuage or soften, முறிக்க. 14. (R.) To reap--the seed-sown being multiplied, அரியறுக்க. மாட்டைமடக்கினான். He kept the cattle together in a drove. மடக்கிக்கொள்ள, inf. To secure for one's self. மடக்கிப்போட, inf. To check, repress, subdue, repulse. 2. To tame, பவ்வியப் படுத்த. மடக்கிவிட, inf. To subdue, repress, subject to one's own will. 2. To turn back--as enemies or wild beasts. மடக்கிவைக்க, inf. To quiet, restrain, check, or partially repress. மடக்குமேசை, s. A table with folding legs. (Colloq.) மடக்குவரிவைத்தல், v. noun. Imposing another tax for a second crop. (R.) மடக்கெழுத்தாணி, s. A folding knife with a style. மடக்கு, v. noun. [as substantive.] Bend, crook, flexure, elbow, corner, inflection, deflection, refraction, முடக்கு. 2. Turn, repetition, recurrence, திருப்பு. 3. A fold, folding--as a knife, a table, &c., மடிப்பு. 4. A curb, check, rebuff, தடை. 5. A kind of earthen vessel, ஓர்மட்பாத்திரம். 6. Alternation, constant recurrence, மாறிமா றிவருதல். 7. A zigzag course, தாறுமாறு. 8. [in rhet.] The repetition of a word, foot or line of poetry through the stanza, each time in a different sense; considered as an ornament, and embracing, according to தண்டியலங்காரம், three hundred and fifteen varieties, ஓர்சித் திரகவி. மடக்கடி, v. noun. Crookedness, unevenness--as of a road, bank, shore, முடக்கு. 2. Danger, peril, hazard--as from a coast, மோசம். 3. Indirectness, or crabbedness of an answer calculated to deceive; browbeating; overbearing, sophistry, சூதுவார்த்தை. 4. Stratagem, device, craft, தந்திரம். 5. Entrapping, entangling, ensnaring, வலைக்குட்படுத்துகை. மடக்கடிக்காரன், s. A crafty person, one full of devices; a brow-beater, a sophist, சூதன். மடக்கடிபண்ண, inf. To deceive by stratagem, தந்திரம்பண்ண. 2. To confuse by sophistry, to stop one's mouth by dogmatic assertions, வாயடியடிக்க. 3. To entrap, ensnare, கண்ணிக்குட்படுத்த. மடக்கடியானபேச்சு, s. Overbearing language. மடக்கிறால், s. A prawn. See இறால். மடக்குக்கத்தி--மடக்குப்பிடிக்கத்தி, s. A folding knife, the clasp-knife commonly in use. மடக்குக்குடல், s. One of the intestines. 66)

mṭngku (p. 339) கிறேன், மடங்கினேன், வேன், மடங்க, v. n. To become bent--as the arm or leg, வளைய. 2. To be shut, closed, folded --as a knife or table, as முடங்க. 3. To be inflected, deflected, refracted; to be folded, lapped, or bent out of place, கோண. 4. To bend or turn--as a road, or river, &c., சாய. 5. To turn about, to take a different course, மீள. 6. To be twisted or distorted--as a limb or the neck, முறுக. 7. To be battered, நெளிய. 8. To submit, yield, surrender, கீழ்ப்பட. 9. To be humbled, or tamed; to be reduced--as pride; to be broken--as the constitution, தாழ. 1. To be reduced in force as the wind or heat, தணிய. 11. To yield--as a disease, or poison--to medicines or incantations, உக்கிரமடங்க. 12. To be stopped, hindered, or quashed--as proceedings, &c., அமர. 13. To be turned off, diverted, thrown back--as weapons, தடைபட. 14. To be silenced by argument, sophistry or authority, to be checked, confuted, refuted, வாயடங்க. 15. To be lodged with one--as property on the death of the owner, அடைய. மடங்கலர், appel. n. [pl.] Foes, enemies; insubordinate persons, பகைவர். மடங்கலர்க்கசனியன்னான். He is like a thunder-bolt to his foes. (திருவி.) மடங்கிக்கிடத்தல், v. noun. Lying down. மடங்குபலன், s. Ripe corn. மடங்கல், v. noun. Bending, being bent; a crook, an angle, a corner, கோ ணல். 2. A returning, மீளல். 3. Curving or blunting the edge, &c., முடங்கல். 71)

muṇṭu (p. 356) கிறேன், முண்டினேன், வேன், முண்ட, v. n. To be unruly, refractory; to act saucily, முரண்டுபண்ண. [limited.] 148) *