ungkrikk (p. 59) --உங்காரிக்க, inf. To reprove, menace, scold, reprehend, அத ட்ட. 2. To utter a kind of grunt in token of disapprobation, உம்மெனவெருள. (p.) 28)

ungkāram (p. 59) s. The utterance of the particle உம், in token of displeasure, or to intimidate another, உம்மெனவெகுள்கை. 2. Menace, reproof, reprehension, roaring, bellowing, அதட்டுகை. Wils. p. 977. HUNKARA. 3. The buzzing of bees, வண்டி னொலி. (p.) உங்காரத்தினுரப்புமோதையாள். She who thundered out the menacing உம். (ஸ்காந்தம்.) உங்காரமதுகரங்கள். The humming, buzzing bees. (பாரதம்.) 27)

kṇṭi (p. 89) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reprove, reprehend, chide, speak with severity, admonish, expostulate, censure, கடிய. 2. To speak with decision, precision, earnestness, impartiality, பாரபட்சமின்றிப்பேச. 3. To cut in pieces, chop, mince, slash, துண்டிக்க. 4. To sever, sunder, hew down, வெட்ட. 5. To divide, parcel, பகிர. 6. To correct, chastise, discipline, punish a child, &c., to bring to a proper state by discipline, தண்டிக்க. கண்டித்துக்கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To particularize. கண்டித்துக்கேட்க, inf. To ask with earnestness, reproof, threats, &c. கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To speak harshly, to command with severity, to reprove, insist on. 2. To speak plainly, impartially, exactly, pointedly, with precision, positively. கண்டிதம், v. noun. Reproof, rebuke, கண்டிப்பு. 2. Chastisement, correction, discipline, punishment, தண்டனை. 3. Strictness, rigor, severity, austerity, திட்டம். 4. Accuracy, exactness, particularity, precision, செவ்வை. 5. Certainty, assurance, உறுதி. 6. Cutting, sundering, துண்டிக்கை. கண்டிதக்காரன், s. A rigorous man. கண்டிதம்பண்ண, inf. To act rigorously. 2. To correct, chastise. கரார்கண்டிதமாகச்சொல்ல, inf. To say decisively. கண்டித்தல், v. noun. The act of cutting in pieces. 2. The act of hewing, வெட்டல். 3. The act of chastising. கண்டிப்பு, v. noun. Strictness, severity, rigor, கண்டிதம். 2. Exactness, accuracy, precision, திட்டம். 3. Earnestness, plainness, decisiveness, urging, stress, positiveness, உறுதி. 4. Reproof, reprehension, strictness, கடிந்திடுகை. 5. Materiality. corporeality, palpableness, சடத்தன்மை. (தீ. 515.) 6. Cutting, sundering, hewing, வெட்டுகை. 7. Chastisement, correction, castigation, தண்டிப்பு. கண்டிப்பாகச்சொல்ல, inf. To speak plainly, to tell the naked truth. 2. To speak pointedly, expressly, harshly. 3. To speak so as to wound the feelings. கண்டிப்புப்பண்ண, inf. To treat with strictness, severity, &c. கண்டிப்புள்ளசரீரம், s. A material body. கண்டிப்புள்ளவன், s. A strict man, one systematic, orderly, punctual. 35)

kāṟupāṟu (p. 106) s. [Hind. கார்பார்.] Superintendence, management, விசாரிப்பு. 2. Rebuke, reprehension, கண்டிப்பு. 3. Domination, அதிகாரத்துவம். 4. Business, affairs, வேலை. ஒருவன்மேற் காறுபாறாயிருக்கிறது. To keep a strict eye upon a person. காறுபாறுபடிக்க, inf. To learn how to manage business. காறுபாறுபார்க்க, inf. To superintend, to oversee, to manage. 40)

kōpi (p. 150) --கோவி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be angry, indignant, malicious; to take amiss, to take umbrage, to be affended, to frown, reprove, check, resent, வெகுள. 2. To be morbidly irritated, to be virulent--as an ulcer, &c., சினக்க; (from Sa. Kopa.)--Note. It has sometimes a transitive sense governing as accusative. அவனைஏன் கோபிக்கிறீர். Why do you chide him? கோபித்துக்கொள்ள, inf. To be offended, piqued, displeased with. 2. To reprove, to reprimand, to reprehend. கோபித்துப்பார்க்க, inf. To look angrily, to frown. 65) *