utai (p. 60) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To kick, காலாலுதைக்க. 2. To discharge, (arrows, &c.), பிரயோகிக்க. 3. To reject advice, அலட்சியம்பண்ண. 4. v. n. To receive a counter impulse as a missile, weapon, or ball, to resile, தாக்க. இளவல்கார்முகமுதைக்கும்வாளிழை. The shower of arrows which the younger brother (of Vigneswera) discharged from his bow. (பாரதம்.) என்பேச்சையுதைத்துத்தள்ளிப்போட்டான். He spurned and rejected my advice. குதிரையுதைக்கிறது. The horse kicks. காலினாலுதைத்துருட்டினான். He kicked and rolled (him) with the foot. உதைத்திழுக்க, inf. To pull with all force. உதைத்துத்தள்ளிவிட, inf. To kick out, to spurn. உதைத்துவிழுத்த, inf. To cause to fall by a kick. குரங்குதேங்காய்க்குலையையுதைத்துவிழுத்தியது. The monkey kicked off the cluster of cocoanuts. உதை, v. noun. A kick, காலெறி. 2. Pressure of the foot--as of one pushing, a prop. &c., காலாலழுத்துகை. 3. A prop set obliquely, முட்டு. உதைகால், s. A prop set against a bending wall, a falling tree, &c., முட்டுக் கால். உதைகால்கொடுக்க, inf. To prop, to put a buttress, முட்டுக்கால்கொடுக்க. உதைகாற்பசு, s. A cow that kicks when she is milked. உதைகொடுக்க, inf. To give a kick, உதைக்க. 2. To set a prop slantingly against a wall, a tree, &c., முட்டுக்கொ டுக்க. 3. [prov.] To push and give impulse to a swing, ஊஞ்சலுதைக்க. உதைகொடுத்துக்கொண்டுநிற்க. To stand with the foot raised and supported on something. 2. (fig.) To resist advice, to be refractory. உதைசுவர், s. A buttress, முட்டுச் சுவர். உதைமானம், s. A prop, a support --as உதைகால். உதையுண்ண, inf. To be kicked. உதையுண்ணி, s. One who deserves to be kicked. உதைப்பு, v. noun. Kicking, striking, உதைக்கை. 2. Rebounding, recoiling, தாக் குகை. 3. Tremor, trepidation, பயம். 25) *

eḥku (p. 73) கிறது, எஃகினது, ம், எஃக, v. n. To be elastic, stretchable, நெகிழ. 2. To become stretched or drawn out, நீள. 3. To become unfastened, unclasped, unloosed, &c., அவிழ. 4. To spring back, rebound--as a bent bow, bamboo, &c., எதிர் தாக்க. 5. To be lifted, drawn, or carried-as by a well beam, தாழ்ந்தெழும்ப. 6. [with the personal terminations.] To reach up, stretch one's self in reaching for a thing, எட்ட. 7. To climb by starts, stretch one's self for climbing, உதைந்தேற. 8. v. a. To pick, card, or comb cotton, &c., to card with a bow, பஞ்சுமுதலியகொட்ட. எஃகிப்பிடி. Stretch up and reach it. எஃகியெஃகிநடக்க. To spring or toss one's self in walking. துலாஅவனைக்கொண்டெஃகிற்று. The wellsweep has taken him up. ஈளையெஃகியெஃகியிழுக்கின்றது. The asthma convulses him. வில்லெஃகிற்று. The bow started back, resiled. எஃகினபஞ்சி, s. Picked or carded cotton. எஃகுகோல், s. A bow for carding cotton, பஞ்சுகொட்டும்வில். 4)

teṟi (p. 257) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To break or snap off, short, முறிய. 2. To fly back, rebound, recoil, &c., உதைந்துமீள. 3. To spirt as drops or particles of water. &c., to splash up, top up, as spray, சிதற. 4. To spring or hop, as fleas, துள்ள. 5. To part, burst, asunder--as a knot, a rope, a fiddle string; to fly apart, burst in pieces, fly off or be struck off, as pieces or sparks, அற. (c.) 6. [prov.] To be broken off, as friendiship; become disunited, வேறுபட. 7. (fig.) To fail, to result unsuccessfully. தவற. முகத்திலிரத்தந்தெறிக்கப்பேசினான். He spoke in anger, the blood flying to his face. பருத்தெறிக்கிறது. The boil throbs; (lit.) jumps. நாக்குத்தெறிக்கப்பேசுகிறான். He speaks wickedly enough to make his tongue burst asunder. பிணிதெறித்துப்போயிற்று. The disease is remedied. பொறிதெறிக்கிறது. Sparks fly out. கண்தெறித்தது. The eye is suddenly blinded; (lit.) broken by lightning &c. தெறிபட்டுப்போயிற்று. It has failed, come to naught. தெறிப்பான். He will burst asunder; a curse. தெறிக்கடிக்க, inf. [prop. தெறிக்கஅடி க்க.] To scatter, disperse, as an army; to beat or hammer so as to cause bursting, or to make a part fly off, to confound, to puzzle in controversy. தெறிக்கப்பேச, inf. To speak so as to offend, to break up friendship. தெறித்தவன், appel. n. A man of cruel conduct; used in cursing. தெறித்துவிழ, s. To strike on some thing in falling. 2. To burst to pieces; spoken of one who so acts as to reader himself liable to a curse. தெறிபதம், s. Spirtling of medicinal oil when boiling. தெறி, v. noun. Spattering, splash, spirt, சிதறுகை. தெறிப்பு, v. noun. Rebound, recoil, flying back, resilence, உதைந்துமீள்கை. 2. Spirit, spatter, splash, dash, சிந்துகை. 3. Parting, bursting asunder, flying apart; snapping off, breaking, as a limb, முறிகை, 4. Shooting with the fingers, snapping. &c., சுண்டுகை. 5. Wicked conduct spoken of in cursing as exposing a person to bursting asunder. 23)