aẕku (p. 31) s. Beauty, comeliness, handsomeness, elegance, propriety, fineness, யௌவனம். (c.) 2. The beauties or graces of language or style, நஙலின்பத்தழகு. These as given in the பாயிரம் of நன்னூல், are ten; viz.: 1. சுருங்கச்சொல்லல், speaking concisely. 2. விளங்கவைத்தல், treating a subject clearly and plainly. 3. நவின்றோர்க் கினிமை, acceptableness to the educated. 4. நன்மொழிபுணர்த்தல், using elegant words, suitable expressions. 5. ஓசையுடைமை, being pleasant to the ear with a good rhythm and cadence. 6. ஆழமுடைத்தாதல், being comprehensive, profound. 7. முறையின்வைப்பு, systematic arrangement, method. 8. உலக மலையாமை, being without obscurity or contrariety. 9. விழுமியதுபயத்தல், giving a good sense, as allegorical, &c. 1. விளங்குதார ணத்ததாகுதல், having common examples of as to be understood by all. 3. One of the eight வனப்பு, in composition, the proper choice of words. (See வனப்பு.) 4. Jaggary, coarse sugar சருக்கரை. (M. Dic.) (p.) அழகன், s. [fem. அழகி.] A handsome man. 2. [Per antonomasia.] The god Vishnu, honorifically, அழகர். அழகர்மலை, s. One of the hundred and eight places sacred to Vishnu. 2. One of the six places sacred to Subramania. அழகாரம், s. Brilliancy of expression, சித்திரமாகப்பேசுகை. 2. Mere, empty compliment, வீண்புகழ்ச்சியாகப்பே சுகை. (p.) அழகுகாட்ட, inf. To display one's beauty, ornaments, make a parade of dress, &c., 2. To make odd gestures, as children, &c., mimic, mock by gestures, கரகஞ்செய்ய. (c.) அழகுத்தேமல், s. A beauty spot. See தேமல். 35)

kuẕippu (p. 129) s. (See under the verb, குழி.) A peculiar harmonic rhythm in verse, in which the மோனை rhyming of the metrical feet are discarded, but the correspondence of the letters, or syllables, ending each foot and beginning the next forms a pleasing hormony--as in the following: அணியுடன்றபரி, பரியுடன்றகரி, கரியுடன்றகொடி, யணியுதேர்--மணியுடன்றதனு, தனுவுடன்றகணை, கணை யுடன்றகரை, மலிதாப் பிணியுடன்றவம, ரமருடன்றவு ட, லுடலுடன்றவுயிர், பிரிதாப்--பணியுடன்றகுய, வுய ருடன்றபடை, படையுடன்றமறை, யாசனால். The horses chafed on their bits--The elephants were rendered impetuous by the horses--The cars, decked with flags, were violently propelled by the elephants--The bows tinkled with their bells--The arrows were shot forth from the bows--The blood gushed from the arrows' wounds--The battle fiercely raged--The bodies were sore smitten in the battle--The souls separated and fled from the bodies. Thus the pious chief (Joshua), high raised on his jewel-decked chariot, vanquished the opposing hosts. Here, the feet are not regarded, but குழிப்பு forms the harmony. The variety used is தனதனந்ததன--தனதனந்ததன--தனதனந்த தன--தனதனா. (Besch. Shen. Tam. Gram.) 2)

caraḷi (p. 166) s. Practising the seven tones or notes in music; also, the notes as disposed on the gamut, சத்தசுரப்பயிற்சி; [ex சரளம், order.] 2. [prov. improp. for] சளி.] Phlegm in the chest or throat, கோளை. (c.) சரளிகற்க--சரளிபழக--சரளிபாட, inf. To learn to sing by the gamut, to practise the tones in music. சரளிப்பதம், s. A lyric composed so as to have the notes of the gamut intervene between the different lines or forms of rhythm. சரளியலங்காரம், s. Exercising the voice in the seven tones with changes or varieties. (p.) சரளிக்கட்டு, v. noun. [prov.] A collection of phlegm in the chest, சளிக்கட்டு. 59) *

cāratam (p. 178) s. Melodiousness, good modulation of voice in singing, இனியவோ சை. Sa. Sárasa. 2. (also சாரதப்பாட்டு.) A kind of ode to be sung to melodious tune and rhythmetical metre, ஓர்வகைக்கவி--as சயசாரதம். கமலமலர்ப்பாதா. O! thou lotus-footed. உளஞ்சற்றிரங்காதா. Is not mercy to thee sweet? அருள்செயலாகாதா. Is not grace a needful boon? எளியன்மீதுவாதா. The poor wilt thou arraign soon? வழுவிலாதநீதா. Just, infallible in word. எனையாளேசு நாதா. Lord Jesus! rule thou me. 32) *