cīlam (p. 191) s. Nature, quality, kind, manner, state, disposition, inclination, temper, குணம். 2. Good conduct, good morals, just deportment, steady and uniform observance of prescribed rites, நல்லொழுக்கம். 3. Right, righteousness, justice, equity, morality, distributive justice, தருமம். 4. A kind of creeper. See சீந்தில். 5. History, சரித்திரம். 6. Good knowledge, நல் லறிவு. (சது.) சீலவான்--சீலன், s. (fem. சீலி.) A man of good disposition and conduct. சீலத்துவம், s. Nature, quality, good state, &c.--as சீலம். (p.) 13)

nīti (p. 277) s. Equity, righteousness, justness, justice, நியாயம். 2. Reasonableness, propriety, தகுதி. 3. Law, பிரமாணம். 4. Right conduct, morality, நன்னெறி. 5. Established custom, முறைமை. 6. Truth, உண்மை. W. p. 484. NEETI. (c.)--For the compounds compare with நியாயம். நீதிகெட்டவன், appel. n. An unjust man. நீதிகேடு, s. Injustice, immorality, unlawfulness, illegality. நீதிகேட்க--நீதிவிசாரிக்க--நீதிவிளங்க, inf. To hear or try cases for judgment. நீதிசாஸ்திரம், s. Law, polity, jurisprudence, &c., as நீதிநூல். நீதிசாரம், s. A work on morals in Sanscrit, ஓர்நீதிநூல். நீதிஸ்தலம், s. Court of justice, judgment seat. நீதித்தப்பு--நீதிவழு, s. Deviation from right, injustice. நீதித்தொழில், s. One's proper, or professional duty. நீதிநியாயம், s. Justice and reason. 2. Law, legislative enactments. 3. Practice in courts of law, rules of justice. நீதிநூல், s. Moral science, ethical writings, அறநூல். 2. Works treating on law, மனுநூல். நீதிநூலன், s. [sometimes நீதிநூலி.] An epithet of Argha, as giver of moral science, அருகன். (சது.) 2. A legislator, நியாயப்பிரமாணிகள். நீதிநெறி, s. Rules of morality. 2. Morality, moral conduct. நீதிநெறிவிளக்கம், s. A treatise on the rules of morality, ஓர்நீதிநூல். நீதிபரன், s. The Supreme Being, the just, கடவுள்; also நீதிபரம். 2. A just king, judge, &c., a just man, நீதியுள்ளஅரசன். நீதிமான், s. A just, righteous, or equitable man. நீதிமானாக்கப்படுதல், v. noun. [in Chris. usage.] Being justified, justification. நீதியதிபதி--நீதியாதிபதி, s.A judge. நீதியர், s. [pl.] The just, நீதியுடையோர். நீதியறிந்தோர், appel. n. [pl.] Ministers of state, மந்திரிகள். நீதியற்றபட்டணம், s. A town where injustice prevails. நீதியற்றபட்டணத்தில்நின்றுமழைபெய்யுமா...... Will rain upon an unjust town? நீதியொழுங்கு, s. Rules of justice, நீதி நெறி. நீதிராசா, s. [prov.] A judge. நீதிவிசாரிக்க, inf. As நீதிவிளங்க. நீதிவிளங்க, inf. To try a case, as நீதி கேட்க. 2. To be justified, appear just, குற்றமற்றுத்தோன்ற. 252) *

neṟi (p. 281) s. Swelling of the kernels, under the chin, or in the arm pits, &c., சுளுக்கு. 2. Temples, கண்மண்டைக்குழி. 3. Way, road, path, வழி. 4. Moral way, way of virtue, or religion, நீதிமார்க்கம். 5. Rectitude, propriety, morality, honesty, truth, chastity, யதார்த்தம். 6. Justice, equity, righteousness, நீதி. 7. Method, means, expedient, manner, விதம். 8. Rule, system, செவ்வை. 9. Row, order, line, series, வரிசை. 1. State of mind, spirit, temper, குணம். 11. [prov.] Commencement of each coat of the plantain trunk from the bottom, வாழைப்பட்டை யினடி. (c.) நெறியிலேபட்டுவிட்டது. It hit him on his temples, or on a glandular swelling. அவன்ஒருநெறியிலேநிற்கிறதில்லை. He is an unprincipled man. நெறிகட்ட--நெறியேற, inf. To swell as the glands or kernels of the neck, arm pits, &c.; sometimes நெறியிட. (c.) குட்டிச்சுவருக்குதேள்கொட்டக்கட்டுத்தறிக்கு நெறிகட்டுமா. If a scorpion stings a wall, will there be a swelling on the cow-post? i. e. irrelevant causes sould not be alleged. நெறிகுலைக்க, inf. To vitiate one's morals, &c. See குலை, v. நெறிகெட்டவன்--நெறிகேடன்--நெறி யில்லாதவன். appel. n. An unjust or immoral man. 2. One regardless of religious ceremonies, &c., நெறிகேடு, v. noun. Injustice, immorality. நெறிக்கோரை, s. A kind of grass, ஓர் கோரை. See நெறிநெட்டிக்கோரை. நெறிதப்ப--நெறிதவற, inf. To deviate from propriety, equity, or religious rule. நெறிநிற்க, inf. To adhere to the path of virtue or religion. (p.) நெறிநின்றார்நீடுவாழ்வார். The upright will prosper. (குறள்.) நெறிப்பட, inf. To be but in order. 2. To be established in a good, moral, or religious course. நெறிப்படி, adv. In order, according to method, custom, rule. நெறிப்படுத்த, inf. To put in order, &c., as the active of நெறிப்பட. நெறிமான், s. As நெறியுள்ளவன். (R.) நெறிமுறைமை, s. Rules of propriety, rectitude, equity. நெறியிலார், s. [pl.] The vulgar, the mean, the base, the lawless, கீழோர். நெறியுள்ளவன், appel. n. A man of integrity, a just man. 12)