urūpāy (p. 65) s. A rupee, வெள்ளிநா ணயம்; [ex ரூபயம், silver.] 53)

oruttl (p. 83) s. The male of quadrupeds in general, விலங்கேற்றின்பொது. 2. The male of the elephant, buffalo, bear, bosgrunniens, hog, tiger, deer and elk, ஒருசார் விலங்கினாண். 3. Elephant, யானை. (p.) 16)

kūṭu (p. 133) கிறேன், கூடினேன், வேன், கூட, v. n. To join with, to combine, coalesce, பொருந்த. 2. To collect or crowd together, to assemble; to congregate, convene muster, கூட்டங்கூட. 3. To associate or consort with one, சங்கர த்தஞ்செய்ய. 4. To unite, knit--as broken bones, பொருந்த. 5. To cohabit, கூடிவாழ. 6. To meet--as rivers in confluence, or as roads, சந்திக்க. 7. To become reconciled, pacified, conciliated, இணங்க. 8. To be able, be possible, practicable, attainable, இயல. 9. To be lawful, expedient, proper, decent, தகுதியாக. 1. To be fit, to be serviceable, to be suitable, பிரயோசனப்பட. 11. To become possessed of, to attain, அடைய. 12. To accumulate, to hoarded or stored up, தொகை சேர. 13. To come to pass, to be brought about, to be effected, சித்திக்க. 14. To be annexed, superadded, அதனமாய்ச்சேர. 15. To come in conjunction--as planets, &c., கிரகங் கள்கூட. 16. To commence, to take place, தொடங்க. 17. v. a. (சது.) To pursue, follow out; to seek, தேட. பன்றியோடுகூடியகன்றும்பீதின்னும். A calf in company with a swine will learn to devour filth; i. e. a man will conform to his associates. இதுஅவனாலேகூடும். He is able to do it. இனிஅவன்கூடான். Henceforth, he will be good-for-nothing. இதுகாரியத்துக்குக்கூடும். This will serve the purpose. நடுவழியிலேகூடினான். He met me in the middle of the road. கூடிப்பிரியேல். Break not (old) friendships. (Av.) அமாவாசைகூடிவிட்டது. [prov.] The time of new moon has already come. ஆளோடேகூடிவிட்டான். He has begun to come into society (from obscurity or boyhood). 2. He is convalescent; he is getting around. ஆகக்கூடியதொகை. The total amount. கூடிக்கொள்ள, inf. To band together; to form an association, to take part in, to side with. 2. To meet together, to assemble. 3. To exceed, surpass. 4. To gain strength and vigor. கூடிவர, inf. To accompany. 2. To prosper, succeed. கூடிநாடித்திரிய, inf. To associate or consort with one, to be on terms of close friendship. கூடாநட்பு, s. False friendship. கூடாவுவமை, s. [in rhet.] A simile in which the comparison is made with a thing having only a hypothetical existence, ஓர்உவமையலங்காரம். கூடாவொழுக்கம், s. Immoral conduct --as of anchorets who in secret break their vows. கூடல், v. noun. Approaching, assembling, &c.; seeking, uniting, cohabiting, being possible, &c.--as the verb கூடு. See also கூடல். s. கூடாமை, neg. [v. noun.] Impropriety, indecorum, பொருந்தாமை. 2. Inability, impossibility, impracticability. கூட்டரவு, v. noun. Collection, aggregate, series, பொருட்கூட்டம். 2. Crowd, association, combination. கூட, inf. [adverbially.] Together, in company, collecting together. 2. Even, also; often in composition with உம். 3. More than due, more than enough, too much; additionally. 4. part. With, together with. எல்லாருங்கூடவாருங்கள். Come all together. குருவுக்குக்கூடப்பயப்படான். He is not afraid even of his guru. அவன்வீட்டிலேதண்ணீர்கூடக்குடியார்கள்.... They will not drink even water in his house--said in disparagement. நான்கூடஅறியேன். I also know it. அவனுக்குக்கூடக்கொடுத்துப்போட்டீர். You have given him too much. ஐந்துரூபாய்கூடத்தந்தார். He gave five rupees in addition. என்கூடவா. Come with me. கூடிய--கூடின, rel. part. Practicable, possible, convenient, proper, &c. என்னாற்கூடியபணிவிடைக்குக்காத்திருக்கிறேன். I am ready to do any service in my power. கூடியமட்டும்--கூடியமாத்திரம். As far or as much as possible; as much as one is able; to the utmost. கூடும். It is possible, proper, fit, practicable, lawful, &c. கூடாது. It is impossible, impracticable, inconvenient, improper, unlawful, unfit, &c. 2. Note to be done--either as command or an entreaty--according to the manner and tone of the speaker. கால்கைகூடாது. My hands and feet are worn out; i. e. with hard work. என்னாற்கூடாது. I cannot; I will not. கூடாதகாரியம். An impossible thing. கூடலர்--கூடார், s. Enemies, foes, aliens, பகைவர். 26)

kūlm (p. 135) s. Stores, goods, பலபண்டம். 2. Street of shops and stalls; bazaar, கடைவீதி. 3. A kind of pulse, the காராமணி. 4. (நிக.) The பாகல் creeper. 5. The tail of a quadruped, விலங்கின்வால். 6. A monkey, குரங்கு. 7. The red monkey, முசு. 8. An elk மரை. (சது.) 9. Cow, பசு.--Note. In சிலப்பதிகாரம் are given ten kinds of கூலம், stores, grain. 23) *

kōṭi (p. 149) s. A crore, or ten millions, நூறுலட்சம். 2. End, tip, point, projection, முனை. 3. Cape, headland, promontary. தரைமுனை. 4. Nook, corner; the exterior of an angle, மூலை. 5. [in Mathemat.] The complement of an arc or angle to 9, correlative of புசை, W. p. 25. KOTY, 6. [loc.] Back side or backyard of a house--as புறக்கோடி. கோடிகண்டால்விடுவாரோ. If he get a hint will he not find it out? கோடாகோடி, s. [com. கோடானகோடி.] A number--a hundred billions, பதுமம். 2. An immense, indefinite number, அளவின்மை. கோடிகாண்பிக்க, inf. [loc.] To touch slightly on a thing, to hint. கோடிக்கரை, s. Point Calimere. கோடிக்கல், s. A corner stone in a building. கோடிச்சா, s. [in Mathemat.] The cosine. கோடிசீமான்--கோடீஸ்வரன், s. A man of crores, one worth 1 millions of pagodas or rupees. கோடிதீர்த்தம், s. A sacred bathing place near Ramisseram. 2. A bathing place near Point Calimere. கோடிதூங்க, inf. [prov.] To be idle about another's house, to loiter about. கோடிதூங்கி, appel. n. A loiterer about other's houses. கோடிப்பாம்பு, s. [loc.] A full grown cobra snake. கோடியன், s. [prov.] The first and last in a set of palenkeen bearers. 2. The out side ox in a row going round a trading floor,--the inside one being called உள்ளான். 7)

catuṣpātam (p. 159) --சதுட்பாதம், s. [lit. four-footed.] A quadruped, நாற்கால்மிருகம். 2. [prov.] A dog, நாய். 3. One of the astrological கரணம் called also, நாய்க்கரணம். W. p. 316. CHATUSHPAD. 27)

cirungkam (p. 185) s. Horn of a quadruped, விலங்கின்கொம்பு. W. p. 855. S'RUNGA. சிருங்கபஸ்பம், s. A medicinal powder consisting chiefly of deer's horn. 72) *

nālu (p. 275) --நால், adj. Four, நான்கு. 2. (fig.) Many, general, multifold, universal, all, பல, as நாலுவித்தையும்.--Note. In combination before, க, ச, த, ப, the ல், becomes ற் and before ஞ, ந, ம, it is changed to ன்; sometimes to லா as நாலாகாரியமும், divers matters, various affairs, concerns, circumstances. நாலுகல்வியும். Different branches of knowledge. நாலுகாரியமுமறிந்தவன். A man of general knowledge, one acquainted with men and things. நாலுகையிலும். On all hands, on all sides. நாலுசாதியும். All the castes. 2. Various castes, several castes. நாலுதிக்கும். The four cardinal points. quarters, regions. 2. On all sides, in all directions. நாலுதிக்கிலுஞ்சிதறுண்டுபோக. To be scattered in different directions. நாலுதெருவுந்திரிகிறான். He strolls, or wanders through all the streets. நாலுமுக்கிலுமெதிர்தார்கள். They faced him on all sides. நாலையும்பார்த்துச்செய்யவேண்டும். One should act with due consideration of the whole matter. ஆலும்வேலும்பல்லுக்குறுதிநாலுமிரண்டுஞ்சொல்லுக் குறுதி. As the splint of the banyan and வேல் trees gives strength to the teeth (by rubbing them), so நாலடியார், and குறள், give strength to the speech. நாலடி--நாலடியார், s. The title of a poetical book on morals having four lines to each verse, and four hundred verses; or the book which ascended, according to the legend, four feet against the stream of the river Veiga, at Madura. நாலாஞ்சடங்கு--நாலாநாட்சடங்கு, s. Bathing of the new married pair on the fourth day with the ends of their cloths tied together. நாலாமுறைக்காய்ச்சல், s. Quartan fever. நாலாம்வருணம், s. The Sudras; (lit.) the fourth caste, சூத்திரசாதி. நாலாயிரப்பிரபந்தம், s. Four thousand poems made by twelve ஆழ்வார்கள். நாலாவிதம், s. [probably a change of நானாவிதம்.] Various kinds, varieties, sundry modes, &c. நாலுபேருமறிய--நாலுபேர்அறிய, inf. (adverbially) Publicly, before all, generaly or universally known. நால்வகைத்தோற்றம், s. The births of four kinds. See தோற்றம். நால்வர், s. The four persons, நான்கு பேர். 2. Four devotees of Siva, சம்பந்தர் முதலியநால்வர். நால்வர்வாக்குதேவர்வாக்கு. The testimony of four persons is equal to that of the god. நாற்கணம், s. [in gram.] The four classes of letters, viz. vowels, hard consonants, nasals and medials. See under கணம். நாற்கதி, s. The four divisions of living beings. See கதி. நாற்கவி, s. The four kinds of verses. See கவி. நாற்காலி, appel. n. A quadruped, as நாற்காற்்சீவன். 2. Any four-legged seal, as a chair, a stool, &c. நாற்காற்சீவன்--நாற்கான்மிருகம், s. A quadruped. நாற்குணம், s. The four prominent human qualities. See under குணம். நாற்கோணம், s. A square, a quadrangular figure, a tetragon. நாற்சதுரம், s. [com. நாற்சதுரம்.] A four angled figure, four square, four sided figure. (a colloquial pleonasm.) நாற்சந்தி, s. The junction of four ways or streets. நாற்பண், s. The four kinds of melody. நாற்பது, s. [poet. நாற்பான்.] Forty, ஓரெண். நாற்பதுநாளொருசந்தி, s. [R. Cath. usage.] Quadragesimal, the time of Lent. நாற்பத்தெண்ணாயிரம்ரிஷிகள், s. The 48, Rishis. நாற்பயன்--நாற்பொருள், s. The four fruits of science, or kinds of good, treated of in moral writings, to which every branch of literature may be reduced, நால்வகைப்பயன், viz: அறம், virtue; 2. பொருள், wealth; 3. இன்பம், pleasure, commonly connubial; 4. வீடு, final bliss, liberation from births, absorption. நாற்பாட்டன், s. The great grandfather's father. நாற்றிசை, s. [also நாற்பெருந்திசை.] The four cardinal points, நான்குதிக்கு. நானான்கு, s. Four times four. நானிலம், s. The four kinds of soil-mountainous, forest, agricultural and maritime, நால்வகைநிலம். 2. The earth, the four quarters of the globe, பூமி. நானூறு, s. Four hundred. நான்கு, adj. Four. 2. Four-fold. நான்மணிமாலை, s. A poem of forty verses of four varieties, (lit.) four gemmed chain, ஓர்பிரபந்தம். நான்மருப்பியானை, s. The four tusked elephant of Indra, ஐராவதம். நான்மருப்பியானையூர்தி, s. Indra, இந் திரன். நான்மறை--நாலுவேதம், s. The four Vedas, சதுர்வேதம். See வேதம். நானமறையோன், s. Brahma, பிரமன். நான்முகப்புல், s. A grass, Saccharum spontaneum, சசபரம். நான்முகன், s. Brahma the four-faced. பிரமன். 2. Argha, அருகன். நான்முகன்கிழத்தி, s. Sarasvati, as wife of Brahma, சரஸ்வதி. நான்முகன்வாழ்நாள், s. A kalpa, (lit.) the life time of Brahma, கற்பம். 17)

mā (p. 348) s. [gen. மாவின்.] Flour, meal, dough, pulverized powders, [commonly மாவு.] இடிமா. 2. The mango-tree, or fruit, மாமரம், Mangifera Indica. 3. The sweet mango, தேமா. 4. A fraction 1/2 , ஓர்கீழ்வாயிலக்கம். 5. (p.) A beast, an animal, விலங்கின்பொது. 6. A horse in general, குதிரைப்பொது. 7. The male of the horse, hog and elephant. 8. An expletive, அசைச்சொல், as உப்பின்றுபுற்கை யுண்கமாகொற்கையோனே. 9. Strength, வலி. 1. Blackness, கறுப்பு. 11. Cloth, சீலை. 12. A humming insect, வண்டு. 13. A field, வயல். 14. [prov.] Dust, துகள். 15. Calling, a call, அழைப்பு. 16. (Beschi.) The after-birth, secundines, நஞ்சுக்கொடி. மாகாய்த்துவிட்டது. The mango-tree bore fruit. மாஏறமலையேறும். Small sums may make a large total. [prov.] மாகரி, s. A male elephant, ஆண்யானை. மாகாணி, s. One-sixteenth, a fractional part. ஆயிரமாகாணிஅறுபத்திரண்டரை. A thousand sixteenths make sixty two and a half மாக்கருவி, s. A saddle, குதிரைக்கல் லணை. (சது.) மாக்கல், s. Slate-stone. See கல். மாக்காப்பு, s. Flour-water. See under கா, v. மாக்குளித்தல், v. noun. A kind of girl's play. மாங்கன்று, s. A mango-plant. மாங்காய், s. Unripe mango-fruit. 2. The kidney of quadrupeds, and gizzard of fowls. (c.) மாங்காயெரிக்கிறது. The mango has a hot taste. மாங்காய்ப்பூட்டு, s. A kind of lock. மாங்காயூறுகாய், s. A pickle of unripe mangoes. மாங்காய்வற்றல்--மாவற்றல், s. The dried unripe mango-fruit, used in curry. மாச்சிலை, s. A kind of stone, as மாக் கல். மாந்தளிர்--மாந்துளிர், s. The tender foliage of mango-trees, or the first shootings of mango-leaves. மாந்தளிர்ப்பச்சை, s. A kind of green stone, ஓர்பச்சைக்கல். மாந்தோப்பு, s. A mango-grove. மாப்பிசைதல், v. noun. Kneading. மாப்புளித்தல்--மாவுப்புதல். Becoming leavened. மாமரம், s. The mango-tree. மாம்பழம், s. A ripe mango. மாவடு, s. A very young unripe mangofruit. மாவரைத்தல், v. noun. Grinding corn. மாவலர், s. [pl.] Horsemen, குதிரைப் பாகர். 2. Elephant-drivers, யானைப்பாகர். மா மாவிடைமரவிடை, s. All kinds of beasts and trees. மாவிடைமாவிடைசலம்நிதிபாஷாணமுள்பட விற்றே ன். I have sold the beasts, water, hidden treasures and stones contained [in the ground]; a form of a deed. மாவிலைத்தோரணம், s. A string of mango-leaves. See தோரணங்கட்ட. மாவிளக்கு, s. An offering of kneaded flour in the midst of which a little pit is made for oil or ghee to burn, as in a lamp. மாவிளக்கெடுக்க, inf. To make an offering as above. மாவிறங்குதல், v. noun. Becoming mealy and edible, as the esculent root of the young palmyra. மாவுத்தன், s. An elephant-driver, யா னைப்பாகன். (c.) 2. A horseman. (p.) 3) *

māṟu (p. 351) கிறேன், மாறினேன், வேன், மாற, v. n. To become changed, exchanged, altered, reversed, cured; corrected in state, place, form, appearance, வேறுபட. 2. [improp. for மாற்று.] To change money, as மாறிக்கொ ண்டவன், he who has changed [a rupee]. 3. To lose an employment, with the dative of the person, as அவனுக்குத்தியோகம்மாறிப்போ யிற்று. 4. [in combin.] To change, as மாறி விழ, to draw back from a promise; மாறிவிழு ந்துபேசுகிறது, to tergiversate. 5. v. a. To whip with a rod, அடிக்க. 6. To exchange goods; to barter, பொருள்மாற. 7. To multiply numbers, எண்பெருக்க. 8. [prov.] To deny, மறுக்க. (c.) மரங்காய்த்துமாறிப்போயிற்று. The tree has ceased to bear fruit. அவனுக்குத்தியோகம்மாறிப்போயிற்று. His office passed out of his hands. மாறி, appel. n. [in combin.] One who barters goods. 2. A double-dealing person-as பெட்டைமாறி. மாறிப்போட, inf. To change, மாற்ற. மாறியடிக்க, inf. To whiffle, shift about as wind. மாறிவிழ, inf. To fall headlong. 2. (R.) To draw back. மாறிவிழுந்துபேசுகிறது. Varying in one's word or speech, tergiversating. மாறிவைக்க, inf. To put a thing out of order. மாறினவன், appel. n. [improp. for மாற்றி னவன்.] He that has changed money, &c. 2. One who has changed his habits. மாறல், v. noun. Moving, ஆடல். 2. Ceasing, being excepted, தவிர்தல். 3. Leaving, விடுதல். 4. Selling, விற்றல். (சது.) 5. An optative form--as மாறுக, let (me, thee, him, her, or it) change; also the plural, let us, &c., also a negative of the same optative form. 6. Changing from one form to another, வேறுபடல். 7. [in arith.] Multiplying numbers, எண் பெருக்கல். 8. Being changed, வேறாக்கப்படல். 76)

māṟṟu (p. 352) கிறேன், மாற்றினேன், வேன், மாற்ற, v. a. To change, alter, வேறுபடுத்த. 2. To rectify, convert, cure, set straight, செம்மை ப்படுத்த. 3. To dispel, remove, நீக்க. 4. To derange, change, or alter for the worse, கெடுக்க. 5. To abrogate, repeal, கலைக்க. 6. To involve, reduce nature to its primitive elements by resolving the whole into the deity, நிக்கிரகிக்க. 7. To barter, traffic, trade, truck, வியாபாரத்தில்மாற்ற. 8. To change money, பணமாற்ற. (c.) 9. To deny, detain, தாமதிக்க. அவன்வியாதியைமாற்றிப்போட்டான். He cured his disease. அவரைமாற்றிப்போட்டார்கள்...... They have changed him to another place. இந்தரூபாயைமாற்றிக்கொண்டுவா. Get me the change of this rupee. மாற்றுவிக்க, inf. To cause to change. மாற்றல், v. noun. Detaining, denying. 2. Changing. 4)

muṭuku (p. 356) கிறேன், முடுகினேன், வேன், முடுக, v. n. To hasten, or be in haste, as கடுக, சீக்கி ரப்பட. 2. To appear in multitudes; to swarm, to throng, மொய்க்க, நெருங்க. 3. To be strong, வலிமையாக. 4. v. a. To oppose, to resist, எதிர்க்க. முடுகிநட--கடுகநட. Go quickly. முடுகியல், s. An anap&ae;stic measure, with a recurrence of the same termination, in each word, as in quadrupedante sonante; commonly முடுகு, துரிதலயை. See அ ராகம். 2. A part of one kind of poem, கலிப்பாவினோருறுப்பு. முடுகு, v. noun. A quick measure in music, as முடுகியல். முடுகுவெண்பா, s. A species of வெண் பா verse composed in quick measure. It is of two kinds, பின்முடுகுவெண்பா, and முன்முடுகுவெண்பா. 113)

muṉ (p. 360) [adj. and adv.] Before, antecedent, previous, முதலான. 2. Beyond, next, future, இனிமேலான. 3. In presence of, in front --oppos. to பின். 4. First in importance, chief, special, முதன்மை. 5. Side, பக்கம். 6. Antiquity, பழமை. 7. The seventh case or local ablative , ஏழனுருபு. 8. Over.--Note. Before the hard letters ன் is sometimes changed to ற் It is declined, as முன்னுக்கு, முன்னாலே, &c. முன்வருங்காரியம். The thing which shall be. கற்றார்முற்றோன்றாகழிவிரக்கம். The learned do not grieve for the past. --Note. Here முன் is the seventh case. வெய்யோன்வெயின்முன்னெரிதீபம்போல. Like a lamp burning in the beams of the bright rayed sun. (p.) முற்காலம், s. Former time; old time. முற்காலத்திலிருந்தமகாத்துமாக்கள். The illustrious of former days. முற்குளம், s. The twentieth lunar mansion. See பூராடம். (சது.) முற்குறிப்பு, s. Prefiguration, prototype. முற்கூரை--முன்கூரை, s. Front-slope of a roof. முற்கூறு, s. Former part, the beginning. முற்கொழுங்கோல், s. The twenty-fifth lunar mansion, பூரட்டாதி. (சது.) முற்கோபம்--முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause. See கோபம். முற்கோபி--முற்கோபக்காரன்--முன் கோபி, s An irascible person, one who is easily provoked. முற்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். (சது.) முற்பகல், s. The former birth. 2. The preceding day. 3. Former time. 4. The forenoon. முற்பக்கம்--முன்பக்கம், s. The front part. முற்பட, inf. To precede, go before. 2. To come in front, to meet. முற்பவம், s. The former or first birth. 2. Evils done in a former birth. முற்பழி, s. Sin committed in a former birth. முற்பாதி, s. The first half of any thing. முற்பிறப்பு--முன்பிறப்பு, s. The former birth. முன்கட்டு, s. The hands pinioned before. 2. The front rooms or buildings in a house. 3. As கைகட்டு, 2. முன்குடுமி, s. Men's hair-lock tied in front. முன்கை, s. [com. முன்னங்கை.] The arm below the elbow. See நீளு. முன்கைவளை, s. A bracelet worn by females. முன்கொம்பு, s. The pole attached to the front of a palanquin. முன்சந்து, s. The forepart of the hump of a beast. See சந்து. முன்சொல், s. Old sayings. (p.) முன்தட்டு, s. Front beams across the head of a dhoney. முன்தண்டு-முற்படை, s. The van of an army. முன்பனி--முற்பணி, s. The season of evening dew, December and January. See பருவகாலம். முன்பன், s. He who is the first, the chief, முதல்வன்; [ex முன்பு.] (p.) முன்பிறந்தாள், appel. n. The elder sister, அக்காள், (சது.) முன்பின், adv. Before and behind, as usual. எனக்குமுன்பின்ஆளில்லை. I have no one to help me. முன்பின்செய்கிறபடிசெய். Do as usual. முன்பின்விசாரிக்கிறது. Deliberating with one's self about a thing. முன்பு, s. Antiquity, பழமை. 2. Greatness, பெருமை. 3. Strength, வலி. 4. Before, in presence of, முன். (சது.) முன்புருவம், s. [in anat.] Anterior bicipetal ridge. முன்போக, முன்னுக்குப்போக, inf. To go before, to advance. முன்போல--முன்போலே--முன்னைய ப்போலே, As formerly. முன்மடி, s. A tuck or fold in the cloth for a pocket. முன்மறம், s. Precipitate anger, as முற்கோபம். (p.) முன்மறக்க, inf. [improp. for மும்மரிக் க.] To grow vehement or passionate, உக்கிரங்கொள்ள. (R.) முன்மறத்தினாற்பேசுகிறான். He speaks with vehement anger. முன்மாதிரி, s. Precedent, example. முன்முகப்பு, s. The front or fore-part. See முகப்பு. முன்முடுகுவெண்பா, s. A வெண்பா, having a quick measure in the first two feet. See முடுகு. முன்மொழி, s. An antecedent. 2. An old saying, மூதுரை. முன்மொழிந்துகோடல், v. noun. An author's adopting and amplifying what has been stated by other writers. See உத்தி. முன்வளம், s. [prov.] The front, forepart. 2. As அணியம். முன்வாய், s. The lips, உதடு. 2. The opposite side to that whence the wind blows--in winnowing corn, சுளகின்தூற்று வாய். முன்வாய்ப்பல், s. [com. முன்னம்பல்.] Foreteeth, cutters, incisors. முன்றளை, s. Fastening for a beast's fore-leg; [ex தளை.] முன்றாதை, s. A grand-father, பாட் டன்; [ex தாதை.] (சது.) முன்றானை, s. [improp. முந்தாணி.] The skirt of a person's cloth; [ex தானை.] அடிமுன்றானை. The border of a woman's cloth worn inside. மேல்முன்றானை. The edge of it worn upon her shoulders. முன்றானைபோட--முன்றானைவிரிக்க, inf. To spread the skirts, lay open the skirts, as the wife to her husband. முன்றில், s. [com. முற்றம்.] The front yard, or court yard; [ex இல்.] (p.) முன்றூதன், s. A fore-runner; [ex தூ தன்.] (Colloq.) முன்றோன்றல், s. An elder brother, தமையன்; [ex தோன்றல்.] (சது.) முன்னங்கால், s. The fore-feet of a quadruped. 2. The skin or fore-part of the leg. முன்னங்கை, s. The elbow, as முன்கை. முன்னடந்தகாரியம், s. An act of former times. முன்னடி, s. The first part; an entrancehall in a house; [ex அடி.] அதுமுன்னடியிலேயிருக்கிறது. It is at the entrance, not very far. முன்னடியார், s. [pl.] Ancestors. முன்னடியான், s. An image or statue in front of a fane, by which its tutelar god, or goddess, may be known. சுவாமிவரங்கொடுத்தாலும்முன்னடியான்வரங்கொ டான். Though the king may be liberal, the proter will not be [prov.] முன்னடைப்பன், appel. n. An obstruction which prevents chewing the cud. முன்னடையாளம், s. A prognostic, a typical prefiguration--(R.) அடையாளம். முன்னணி, s. The van of an army. முன்னணியிலேவந்தான். He came in the van of the army. முன்னணை, s. Crib, மாட்டுத்தொட்டி. 2. A first-born child, முதற்பிள்ளை. See பின்னணை. முன்னதாக, Before, as முன்னமே. முன்னந்தம், s. The front-view. முன்னந்தொடை, s. A fore-shoulder, or quarter of mutton, &c. See தொடை. 2.The front of the thigh. முன்னமே, adv. Before, afore-time. as முன்னே. நான்முன்னமேவந்திருக்கிறேன்......I came some time ago. ஏன்முன்னமேசொல்லவில்லை. Why did you not say [this] before? முன்னம், s. Before. 2. The fore-part --as முன்னங்கால். 3. Sign, mark, குறிப்பு. முன்னர். Before, முன். 2. s. The beginning, துவக்கம். 3. A place, இடம். (p.) முன்னர்விலக்கு, s. A rhetorical or poetical figure. See அலங்காரம். முன்னவள், s. An elder sister, அக் காள். (p.) முன்னவன், s. An epithet of Deity, applied variously, கடவுள். 2. An elder brother, தமையன். 3. The first, முதலானவன். முன்னவனே முன்னின்றால்முடியாதபொருளுள தோ. Will there be any thing which we cannot perform, God being with us? முன்னவையகத்திணை, s. The rule for prognostication. See அகத்திணை. (p.) முன்னற--முன்னுற, inf. [as adv.] Previously, before-hand, already. முன்னறச்சொல்லியிருக்கிறேன். I have told [him.] beforehand. முன்னாக, inf. To precede, முந்த. [used adverbially.] முன்னாகவைத்தல், v. noun. Placing before; setting before the public. முன்னாடி, As முன்னற. (Colloq.) முன்னாலே, s. Formerly, before. முன்னாள், s. Yesterday, former days; the former birth; [ex நாள்.] 2. As முன் பிறந்தாள். முன்னாளையமனிதன். An ancient man. முன்னாளையிற்பேச்சு. s. Old saying. 2. A talk of yesterday. (R.)

vrākm (p. 376) s. A swine, a hog, a boar, பன்றி. 2. A purana. See புராணம். W. p. 736. VARAHA. 3. An incarnation of Vishnu. See திருமாலவதாரம். வராகன், s. A gold-coin with the figure of a boar; com.a Pagoda, worth three and a half rupees, பொற்காசு. 2. (சது.) Vishnu from his incarnation of a boar, விஷ்ணு. வராகி, s. The sakti of Vishnu. See மாதர்கள், 7. 115) *

vēmpu (p. 402) --வேப்பமரம், s. [adjectively, வேப்பு.] The Margosa or Neem tree, Azadirachta Indica. There are two varieties, கருவேம்பு and மலைவேம்பு. Which see; சிவனார் வேம்பு and நிலவேம்பு are two different medicinal plants. வேம்புவிரும்பக்கரும்பாகும். If it wished, the bitter Margosa might become sugar-cane; i. e. 'where's a will there's a way.' அவனுக்குவீடுவேம்பாய்ப்போயிற்று. His house [wife], has become bitter, used by a married woman. வேப்பங்கள், s. Sour juice that oozes from some Margosa trees, taken medicinally for venerial eruptions, &c. வேப்பங்காய், s. Its unripe fruit or drupe. வேப்பமுத்து, s. The seeds of the வேம்பு. வேப்பம்பட்டை, s. The bark of the வேம்பு, used as a tonic and febrifuge. வேப்பம்பலகை, s. Boards from the tree. வேப்பிலை, s. The leaves of the வேம்பு used medicinally, and as a charm for possessed persons, or animals, and those bitten by poisonous reptiles. வேப்பெண்ணெய், s. The oil extracted from the seeds. வேம்பின்றாரோன், appel. n. An epithet of the Pandya kings. See நிம்பத்தாரோன். 47)