cilai (p. 186) s. A stone, a rock, கல். W. p. 845. S'ILA. 2. A hill, a mountain, மலை. (சது.) 3. The stationary or fixed idol of a temple, commonly of stone, not removed for processions, bathings, &c., for which another is kept, மூலவிக்கிரகம். (See எழுந்தரு ளுநாயகர்.) 3. A kind of native arsenic, மனோ சிலை. 4. Another kind of arsenic, சூதபா ஷாணம்.--Note. This word is commonly, but improperly, used for an idol of any materials whatever. சிலைச்சோணிதம்--சிலைத்தீட்டு--சிலைநஞ் சு--சிலையிரத்தம்--சிலையொழுக்கு, s. A mineral, alumen plumosum; a kind of கன்மதம். சிலைநிறுத்த, inf. To set up a statue. சிலைநாட்ட, inf. To erect and fix up a statue. சிலைத்தாசி, s. The sâlagrama, a sacred stone. See சாலக்கிராமம். சிலைத்தாது, s. A kind of native arsenic, சிலாமதபாஷாணம். சிலைநாகம், s. One of one-hundred and twenty minerals, சூடாலைக்கல். Compare சிலாநாகம். சிலைநிறக்கல், s. A kind of black stone, மாமிசச்சிலை. சிலையடித்துவைக்க, inf. To carve and set up a stone for an image. சிலையோட, inf. To echo--as rocks, எதிரொலிக்க. சிலையாவி--சிலைவிந்து, s. Asbestos, கல் நார். சிலைவைரம், s. Diamond, வைரக்கல். 77)