cuṭu (p. 193) கிறேன், சுட்டேன், வேன், சுட, v. a. To warm, heat, scald, burn, ignite, தகிக்க. 2. To roast, toast, bake, அப்பமுதலியனசுட. 3. To cauterize, brand, scar, சூட்டுக்கோலாற்சுட. 4. To burn up, consume, எரிக்க. 5. To burn as bricks, chunam, tiles or earthern wares in a kiln, காளவாயிற்சுட. 6. To imbrown by heat, வெதுப்ப. 7. To fire a gun, canon, &c., வெடிசுட. 8. (fig.) To mortify scorch the feelings--by sarcasm, reproach, &c., நிந்திக்க. 9. To blight with the eye, கண்ணூ றுபடுத்த. 1. To blight with the tongue, நாவூறுபடுத்த. 11. To sublimate medicines, நீற்ற. அவனைச்சுட்டுப்போட்டான். He has shot him. நல்லோரைத்தீயோர்சொற்சுடுகிறது. The conversation of the wicked gives pain to (burns) the good. நாவினாற்சுட்டவடு. The wound produced by caustic language. (குற.) சுடுகலம், s. An earthen vessel, குயக் கலம். (சது.) சுடுகண், s. A fiery eye. See கொள் ளிக்கண். சுடுகாடு--சுடுநிலம், s. A place of cremation. 2. (fig.) A desert, a place where victuals cannot be got. (c.) சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A bird. See under காடு. சுடுகோல், s. A rod for stirring the fire in burning a corpse. 2. A brand, an iron rod, சூட்டுக்கோல். சுடுசுண்ணம், s. Burnt lime. சுடுமருந்து, s. A chemical preparation, more commonly, எரிமருந்து. சுடுவனம், s. A place for cremation. சுடுகாடு. சுட்டுக்கொட்டைப்பரப்ப, inf. To devastate a town, and sow ot with seed. (Colloq.) சுட்டசாந்து, s. As சுடுசுண்ணம். சுட்டெரிக்க, inf. To consume by burning. சுட்டசெங்கல், s. Burnt bricks, opposite to பச்சைச்செங்கல். sun-burnt-bricks. சுட்டவிறைச்சி, s. See இறைச்சி. பழுக்கச்சுட, inf. To give a bright yellow color to gold ornaments, by immersing them in a boiling solution of sulphur, saltpetre, culinary salt, and turmeric. See பழு. v. சாடுவெட்டிச்சுட, inf. To clear and burn forest land. நாவிலேசுட, inf. To brand the tongue in restoring one to caste. நாவாலேசுட, inf. To blight with the tongue, &c. சுட்டுப்போட, inf. To consume by fire; to shoot; to blight. பிள்ளையைக்கண்ணாற்சுட்டுப் போட்டார்கள்.... They have blighted (lit. burnt) the child, with their eyes; incduced sickness. விரகங்கொண்டவரைச்சந்திரன்சுடுகிறது. The moon's rays inflame the lascivious. அவன் ஊரைச்சுட்டுப்போடுவான். He will burn the country, i. e. devastate it, &c. 31)

tirāvakam (p. 239) s. [in chemis.] Ether, distilled acids, spirits, waters distilled from minerals, செய்நீர். (Sa. Dra'vaka.) திராவகத்துக்கடுங்காரம்--திராவகத்துக் காதி, s. Green vitriol, அன்னபேதி. திராவகநீறு, s. Precipitate of nitre, or of sulphur. திராவகமிறக்க--திராவகம்வடிக்க, inf. To distil. சங்கத்திராவகம், s. An acid. See சங் கம். சாரத்திராவகம், s. An acid distilled from வெண்காரம், borax; from alum, படிக் காரம்; or from saltpetre, வெடியுப்பு. சுவர்ணத்திராவகம், s. Aqua regia. See சுவர்ணம். 29) *

pakal (p. 286) s. Day, as distinguished from night, day time, பகற்காலம். 2. Mid-day, noon, மத்தியானம். (c.) 3. Light, radiance, splendor, பிரகாசம். 4. The sun, சூரியன். [from Sa. B'haga. W. p. 61.] 5. A period of two Indian hours, a muhurta, முகுர்த்தம். 6. Day of twenty-four hours, நாள். 7. Middle, நடு. 8. Middle or main peg in a yoke, நுகத்தாணி. 9. [in combin.] State, birth as முற்பகல், the former birth. பகலைக்குமேலே. After mid-day; in the after-noon. பகலுக்கு-பகலைக்கு. For the day or for noon, as food,&c. பகலே. [ஏ, emphatic.] In the day time --as அவன் பகலேபோய்விட்டான். பகல்போலேநிலா. Moon-shine as clear as day. பட்டப்பகலிலே. In broad day-night; at mid-day. பகல்மார்--பகல்மாறு. In the day-time, daily. சைனர்கள்பகல்மாறுசாப்பிடுவார்கள், இராமாறுசாப்பி டார்கள். The Jainas eat in the day-time, not at night. பகலசனம்--பகற்சாப்பாடு, s. Dinner. பகலவன், s. The sun, as author of the day, சூரியன். 2. The second lunar asterism, பரணிநாள். பகலோன், s. The sun as பகலவன். பகல்மானம்-பகன்மானம், s. [in astron.] Length of the day-time. பகல்முகுர்த்தம், s. An hour deemed auspicious, occurring by day. பகல்வத்தி-பகல்வர்த்தி, s. [in pyrotechnics.] Blue lights, made of saltpetre, brimstone, orpiment, indigo, antimony and camphor, making night appear as day. பகல்விடுதி, s. Day-lodging. பகல்வெளிச்சம், s. Day-light. பகல்வெள்ளி, s. Stars seen by day. பகல்வேஷம், s. Masking, or disguisnig one's self by day; being more difficult than by night. பகற்கள்ளன்--பகற்றிருடன், s. A daylight-thief, a high way-robber. 2. [in reproach.] One who takes another's property by force, asserting a false claim. பகற்காலம், s. The day-time. 2. [Chris. usage.] The period of one's life. பகற்குறி, s. [in love poetry.] Place chosen by lovers for meeting in private by day. பகற்பாடு, s. The day time, பகற்காலம். 2. [among the poor.] Burden for the day. கடும்பகல், s. Broad day. (நீதிநெறி.) 22) *