arākm (p. 23) s. Insatiable desire, greediness, covetousness, இச்சையடங்காமை. 2. A tune, ஓர்பண். 3. The sound of certain notes on the lute, supposed to have some reference to a barren soil, பாலையாழ்த்திறம். 4. Red as a color, செவப்பு. See இராகம். 5. A succession of short letters in verse rapidly repeated, முடுகியல். 6. Gold, பொன். (p.) 39)

āṟu (p. 43) கிறேன், ஆறினேன், வேன், ஆற, v. n. To abate, relax, cool, grow cold, be refreshed, குளிர. 2. To be appeased, alleviated, mollified, தணிய. 3. To heal as a wound, hurt, &c., சொஸ்தமாக. 4. To rest, repose, இளைப்பாற. (c.) ஆறுவதுசினம். Anger should be appeased. புண்ணாறிற்று. The wound is healed. ஆறாப்பசி, s. An insatiable hunger. ஆறாப்புண், s. An incurable sore, ulcer, &c. மனதாற, inf. To be appeased when angry, be consoled. ஆறுதல், v. noun. Abating, being alleviated, consoled, mitigated, refreshed. ஆற்றிபண்ண, inf. To relieve, aid one by carrying his load, &c., give one rest, respite. 67) *

āṟṟu (p. 43) கிறேன், ஆற்றினேன், வேன், ஆற்ற, v. a. To cool, refresh, குளிரச்செய்ய. 2. To assuage, appease, alleviate, soothe, console, compose, lull, mitigate, தணிக்க. 3. To slack, loosen what is tied or twisted, முறுக்குத்தளர்த்த. (c.) 4. (p.) To do, act, perform a duty, செய்ய. 5. To bear a weight, தாங்க. 6. To carry, or sustain a burden or calamity, பொறுக்க.--Note. This verb is sometimes used impersonally--as இந்த வழியென்னாலேயாற்றாது. I cannot get along this road. ஆற்ற, inf. [used adverbially.] Greatly, exceedingly, மிகுதியாய். அமிழ்தினுமாற்றவினிதே. Sweeter than nectar. (குறள்.) கணவராற்றமுனிந்தே. The husbands greatly resenting. ஆற்றாக்கேடு, s. Extreme poverty, indigence exigence, great necessity. ஆற்றாச்சண்டி, s. One who perversely persists in application for aid through poverty, one past shame, an insatiable wretch. ஆற்றாத்தனம், s. Insatiableness. ஆற்றாப்பட்சம், s. What cannot be borne, intolerableness--as ஆற்றாமை. ஆற்றாமை, neg. v. noun. Inability to bear--as excessive hunger, pain, &c., சகிக்கக்கூடாமை. 2. Impatience, பொறா மை. 3. Voracity, voraciousness, insatiableness, திருத்தியின்மை. ஆற்றார், s. Foes, opponents, rivals, those who envy one, பகைவர். 2. The poor, the afflicted, தரித்திரர். (p.) ஆற்றிக்கொடுக்க, inf. To cool and give. 2. To help or relieve one at work. ஆற்றித்தேற்ற, inf. To soothe and console. ஆற்றிப்போற்றிக்கொள்ள, inf. To treat guests with civility, விருந்தினரை யுபசரிக்க. 2. To render aid--as to a sick person, to help one in distress, துன்புற்றோ ரைக்காக்க. 3. To console, ஆற்ற. ஆற்றுவிக்க, inf. [causal.] To console, cherish, afford consolation, தணி யச்செய்ய. 2. To inspire with courage, வலிதர. 3. To enable to bear, or endure, உறுதிசெய்ய. ஆற்றல், v. noun. Cooling, assuaging, consoling, &c. 2. Enduring, bearing patiently. 3. Bearing a load.

āvl (p. 43) s. Great desire, longing, yearning--as of a mother, for her absent child, காதல். 2. Insatiable desire, hunger, avarice, lust, &c., craving, பேராசை. 3. Zeal, earnestness in a cause, அவா. (பாரதம்.) 4. (சது.) A bend, turn, வளைவு. ஆவலர், s. Friends, partisans, those attached to one, உற்றார். 2. Husbands, கணவர். (p.) ஆவலாதி, s. [vul.] Covetousness, cupidity, avarice, ஆசை; [ex ஆதி, beginning, as of avarice, &c.] 23)

kaṇṭam (p. 89) s. The throat, the neck, க ழுத்து. 2. A shrub, கள்ளி, Euphorbia, L. Wils. p. 183. KANDA. 3. Sugar-candy, coarse sugar, கண்டசருக்கரை. 4. Section, division, பங்கு. Wils. p. 27. KHANDA. 5. The tenth yoga (regulus) or one of the twentyseven portions of a circle on the plane of the ecliptic, ஓர்யோகம். 6. An elephant's cheek and neck, யானைக்கழுத்து. Wils. p. 278. GANDA. 7. A bell, மணி. Wils. p. 381. GHANDA. 8. A piece cut or broken off, fragment, slice, cutting, chop, parcel, por tion, slip, துண்டு. 9. Jaggary, வெல்லம். 1. A short sword, கைப்பிடிவாள். 11. A small saw, சிறுவாள். 12. A style for writing, எழுத்தாணி. 13. Any of the nine divisions of the known continent, நவகண்டம். They are கீழ்விதேகம். மேல்விதேகம், வடவிதேகம், தென்விதேகம், வடவிரேபதம், தென்னிரேபதம், வட பரதம், தென்பரதம், மத்திமகண்டம். 14. A curtain, திரைச்சீலை. 15. A country, நாடு. (பிங்.) 16. Boundary, எல்லை. 17. A coat-of mail, கவசம். 18. The root of the குன்றிவேர், Abrus precatorius, L. 19. Factitious cinnabar, சாதிலிங்கம். 2. Disaster, catastrophe, calamity, malignity of evil planets in astrology, as experienced in its effects, in adversity, straits, critical periods in a person's horoscope. fatal days, &c., தத்து. 21. [in astronomy.] The days in a yoga, remaining after subtracting a certain number of mean revolutions, a measure resorted to to shorten the process of calculation. 22. A complete army, அக்குரோணி. (p.) கண்டந்தப்பிப்பிழைத்தல். Outliving the fatal day or period of one's maturity. இந்தக்கண்டத்துக்குத்தப்பித்துக்கொண்டான். He has outlived the calamity. வெட்டொன்று கண்டமிரண்டு. One stroke severs; i. e. plain dealing without mincing matters--speaking with decision. கண்டகோடரி, s. A kind of hatchet carried on the shoulder by a class of ascetics. 2. A kind of battle-axe--the weapon of Parasurama, மழு. கண்டக்கரப்பன், s. A disease, humors in the throat causing irritation, itching, hoarseness, &c., ஓர்கரப்பன். கண்டக்கருவி, s. The throat--as one of the five instruments of musical sound, பஞ்சவாத்தியத்திலொன்று. கண்டக்காறை, s. A golden neck ornament, கழுத்திடுகாறை. கண்டக்கிரந்தி, s. An ulcer in the throat causing hoarseness, கழுத்துக்கிரந்தி. கண்டங்கண்டமாயரிய, inf. To cut in pieces. கண்டசரம், s. A necklace worn by men on festive occasions, கழுத்தணியி லொன்று. கண்டசூலை, s. A glandular disease in the neck, ஓர்சூலை. கண்டதுண்டம், s. Many pieces, carnage, havoc, piece-meal, பலதுண்டம். கண்டதுண்டப்பட, inf. To be shivered, broken in many pieces. கண்டதுண்டப்படுத்த--கண்டதுண் டம்பண்ண, inf. To break to shivers. கண்டத்தலம், s. The neck, கழுத்து. கண்டநாளம், s. The gullet, தொண் டைக்குழி. கண்டஸ்நானம், s. Bathing as high as the neck, or without wetting the head, கழுத்துவரையிற்செய்யும்ஸ்நானம். கண்டபூர்த்தி, s. Much, abundance, satiety, நிறைவு. கண்டபூர்த்தியாகச்சாப்பிட்டான். He ate to satiety, he was satiated. கண்டப்புற்று, s. A disease in the throat, ஓர்நோய். கண்டமாலை, s. A disease appearing in tumors in the neck, inflammation of the glands, scrofula, கழுத்தில்வரும்புண். கண்டாமணி, s. A large bell, பெரு மணி. 2. A bell attached to the neck of an elephant, யானைக்கழுத்திற்கட்டுமணி. 3. A warrior's ankle rings or bells, வீரக்கழல். அமாவாசைக்கண்டம், s. A critical period occurring at the new moon. உப்புக்கண்டம், s. Salted meat. தண்ணீர்க்கண்டம், s. Accident by water. 20)

kiḷr (p. 112) கிறேன், ந்தேன், வேன், கிளர, v. n. To rise, to ascend, to emerge, to rise to the surface or above the level, &c., மேலெழும்ப. 2. To grow up, to increase, to grow higher; to shoot out, மேலோங்க. 3. To be intense, copious, abundant, அதிகரிக்க. (p.) 4. To become vain, conceited, foppish, இருமாப்புக்் கொள்ள. 5. To be filled, to become full, satiate, complete, நிறைய. 6. To shine, glare, பிரகாசிக்க. 7. To be exalted, elevated, great, dignified, சிறக்க. கடல்கிளர்ந்தது. The sea became boisterous. குரல்கிளர்ந்தது. The voice rose higher, or became louder. நிறங்கிளர்ந்தது. The color was conspicuous, glaring. படைகிளர்ந்தது. The army is ready for an expedition. கிளர்ச்சி, v. noun. Rising, ascent, மே லோங்குகை. 2. Growth, increase, விருத்தி. 3. Excitement, animation, உள்ளக்கிளர்ச்சி. 4. Fullness, satiety, நிறைவு. 5. Conceit, vanity, இறுமாப்பு. கிளர்வு, v. noun. Rising, ascent, எழுச்சி. 2. Growth, increase, பெருக்கம். 3. Excitement, உள்ளக்கிளர்ச்சி. 2)

kiḷrttu (p. 112) கிறேன், கிளர்த்தினேன், வேன், கிளர்த்த, v. a. To raise up; to excite, induce, எழுப்ப. 2. To fill, to satiate, நிறைக்க. 3)

kulai (p. 127) s. A cluster; a bunch of fruit, flowers, keys, &c., கொத்து. 2. Notches or contrivances in a bow, to receive the string, விற்குதை. 3. The lower end of an arrow, அம்பின்குதை. 4. An artificial bank of a paddy field, a dam, a causeway, செய் கரை. 5. The viscera--as the liver, &c., ஈரற்குலைமுதலியன. என்குலைபதைக்கின்றது. My heart goes pita-part; my heart palpitates. ஒருகுலைக்காய், s. A person of the same consanguinity; lit. a fruit of the same cluster. குலைகுலையாய், adv. In bunches. முந்திரிகைப்பழங் குலைகுலையாய்த் தூங்குகின்றது. The grapes hang in thick clusters. குலையோடே, adv. All at once, the whole without exception. குலைதள்ள--குலைபோட, inf. To form --as clusters, bunches, &c., of fruits or flowers. குலைதறி, v. noun. Cutting off a bunch of fruit at once. குலைநெறியற்றேங்காய், s. [prov.] Cocoanuts, pressed and deformed in the bunch. குலைநெருக்கம், v. noun. Being crowded --as a bunch or bunches of fruits, &c. குலைவிலை, s. [prov.] The sale of palmyra fruits while on the tree. திராட்சக்குலை, s. A bunch of grapes. குலைமுட்டி--குலையெரிவு, s. Heartburning. குலையாத்திரம், s. An unsatiable appetite; a carving for food. குலைநோய்--குலைவலி, s. Heart-burn, cardialgia. குலைபடுவன், s. [prov.] Tumors, ulcers, &c., in the liver, lungs, &c. நெஞ்சாங்குலை, s. [local.] The breast; thorax. 2. The pit of the stomach. குலைக்கல், s. Bezoar, கோரோசனம். 50)

keli (p. 138) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க v. a. To win, conquer, overcome, வெல்ல. 2. v. n. [prov.] To desire eagerly, to crave, ஆசைப்பட. 3. To be full of terror, to start with fear, அஞ்ச. கெலி, v. noun. [prov.] Eagerness; greediness; an insatiable desire for food, ஆசை. 2. s. [for கிலி.] Terror, fear, பயம். கெலிப்பு, v. noun. Winning; victory, conquest, வெற்றி--opposed to தோற்பு. கெலிப்பாயிருக்க, inf. To be successful. 2. To be full of joy. 30)

cli (p. 170) க்கிறது, த்தது, க்கும், சலிக்க, v. n. To be sorry, to grieve, regret, deplore, lament, மனஞ்சலிக்க. 2. To be weary, to become exhausted, spent, tired, இளைத்தோய. (c.) 3. To wave, as in the wind; to be in motion, to be tremulous, agitated; to shake, wave, அசைய; [ex Sa. Chala, to shake.] 4. To sound, ஒலிக்க. [ex Sa. Jhala, an imitative sound.] (p.) அந்தக் காரியத்திலே சலித்துப்போனேன். I am tired of that business. மனஞ்சலிக்க, inf. To be troubled in mind. சலித்துக்கொள்ள, inf. To be disgusted with a person. வாய்சலிக்கத்திட்ட, inf. To abuse till the mouth aches. சலிக்கச்சாப்பிட, inf. To eat to satiety. கைகால்சலிக்க, inf. To be tired, as the hands and feet by labor. தின்றுசலித்துப்போக, inf. To be satiated by eating too freely--as servants at a wedding, &c. சலித்தல், v. noun. Moving, அசைதல், 2. Sounding, ஒலித்தல். (p.) சலிப்பு, v. noun. Sorrow, grief, regret, சஞ்சலம். (c.) 2. Agitation of mind, unsteadiness, perturbation, wavering, மனச்சலனம். 3. Motion, tremulousness, அசைவு. சலிப்பாற--சலிப்புத்தீர, inf. To be consoled. சலிப்பாற்ற, inf. To console, to mitigate grief. சலியாமை, v. noun. Immobility, untirableness, indefatigableness, இளையாமை. 2)

tirutti (p. 240) s. (Sa. திர்ப்தி.) Sufficiency, adequacy, satiety, பூரணம். 2. Fullness, gratification, satisfaction, contentment, மனரம்மியம். (c.) திருத்திபண்ண, inf. To satisfy, suffice, satiate. 2. To give satisfaction in the way of revenge. திருத்திபோசனம்--திருத்தியானபோச னம், s. Sufficiency of food, spoken after eating. திருத்தியடைய--திருத்தியாக, inf. To be satisfied--as the mind, or the appetite. திருத்தியில்லாதமனம், s. A discontented mind. 23) *

mutir (p. 357) --முதிரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், முதிர, v. n. To grow old, to have the qualities of age [as stiffness in trees, weakness in men], முற்ற. 2. To become mature, to grow ripe, பழுக்க. 3. To exceed, to rise above mediocrity, to excel, surpass, become satiated, தேற. முதிர்ந்தகல்வி. Mature knowledge. முதிர்ந்திருக்கிறபெண். An unmarried woman of more than twenty-years of age. வயதினாற்கிழவனாகிலுஞ்செய்கையினாலின்னம்முதிர்ந் தவனல்ல. Though he is old in years, he is not discreet. (Beschi.) முதிரவேக, inf. To be much dried, at the fire. முதிராப்பிண்டம், s. An embryo; a f&oe;tus. முதிர்காற்று, s. A gale, strong wind, கடுங்காற்று. முதிர்ந்தசொல்--முதிர்ந்தபேச்சு, s. Language above one's age, habits, or knowledge. முதிர்ந்தபுத்தி, s. Mature understanding. வாலிபத்திலேமுதிர்ந்தபுத்திகுறுகினவயசடையாள மாம். Precocity is an index of short life. முதிர்ந்திட, inf. To become of age; to be old, as முதிர. முதிர்பிறை, s. The second quarter of the increasing moon, வளர்பிறை. முதிர்வேனில், s. Season of greatest heat. See பருவம். முதிர்ச்சி, v. noun. Great age, old age, being of long standing, grown, வயதின்மு துமை. 2. Excellence; being above mediocrity, [as in learning, practice or habils], தேறுகை. 3. Maturity, excess, முதிர்வு. 4. As முதிர்ந்தபேச்சு. 5. [prov.] Arrogance. முதிர்ச்சிக்காரன், s. An arrogant man. முதிர்பு--முதிர்மை--முதிர்வு, v. noun. Maturity, ripeness. 9)