uẕu (p. 67) கிறேன், தேன், வேன், உழ, v. a. To plough, ஏருழ. 2. [with the impersonal terminations.] To root up--as pigs, நிலத்தைக்கிளைக்க. பன்றிநிலத்தையெல்லாமுழுதுபோட்டது. The hogs have ploughed up all the field. உழக்கோல், s. A goad used to drive oxen when ploughing. உழத்தி, s. (plu. உழத்தியர்.) A female of the ploughman caste. See உழவர். உழத்திப்பாட்டு, s. A kind of poem. See பள்ளு. உழுதகாடு, s. A ploughed highland. உழுதநிலம், s. Ploughed land. உழுதுண்போர், s. Those who cultivate fields belonging to others and subsist upon a share of the produce. 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். உழுதுண்டுவாழ்வாரேவாழ்வார்மற்றெல்லாந்தொ ழுதுண்டுபின்செல்பவர். Those who till the ground enjoy plenty and happiness, the rest being followers and servants of the great depend on their assistance. (குறள்.) தொழுதூண்சுவையிலுழுதூணினிது. To cultivate ground and live by it is more satisfactory than to procure maintenance from others by serving them. உழுதுபுழுதியாக்க, inf. To plough and harrow, to waste. உழுபடை, s. A plough, கலப்பை; [ex படை, implements.] உழுவளைப்பு, s. The turnings in ploughing, தொழுப்பு. உழவு, v. noun. Ploughing, உழு கை. 2. (fig.) (p.) Agriculture, husbandry, tillage, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவின்மிகுத்தஊதியமில்லை. There is no occupation which yields greater profit than agriculture. உழவடைக்க, inf. To make over to another a piece of land for purposes of cultivation. உழவர்--உழவோர், s. Ploughmen, cultivators, agriculturists, husbandmen, inhabitants of agricultural districts, மருதநிலமாக்கள். 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். 3. (p.) [ex உழப்பு.] Warriors, heroes, படைவீரர். உழவிடை, s. Cessation from ploughing. உழவீரம், s. Condition of the ground when it is sufficiently moist to be ploughed. உழவுகட்ட, inf. [prov.] To take the lead--as the first of several teams in ploughing, to mark the course, &c., முதற்சால்போக. உழவுகட்டி, s. Clods in a ploughed field, உழும்பொழுதுபெயருமண்கட்டி. உழவுகாலம், s. Ploughing season. உழவுகுண்டை--உழவுமாடு--உழ வெருது. Oxen trained to the plough. உழவுகோல், s. A ploughman's rod or staff, an ox goad, தாற்றுக்கோல். 2. A horse whip, குதிரைச்சம்மட்டி. உழவுகோல்கொண்டூர்ந்தனன். He drove (the horse) with a whip. உழவுசால், s. A furrow, படைச் சால். உழவுசெய்ய, inf. To plough, practise agriculture, உழ. உழவுத்தொழில், s. Ploughing, tillage, husbandry, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவுபொறுத்தமாடு, s. A powerful, well trained ox that works easily. உழவுமழை, s. Rain that falls in the ploughing and sowing season. உழுகை, v. noun. Ploughing, agriculture. உழுநர், s. Ploughmen, உழவர். 23)

ottirukkiṟcāṭci (p. 81) s. A concurring witness, a consistent evidence in the view of the world. காரியமெல்லாமொத்திருக்கிறது. All things lead to the same conclusion. 2. The affairs are all successful, favorable, satisfactory. 3. The matters suit in all points--as in a marriage, &c. 14)

oppitm (p. 82) s. [vul.] Agreeableness, acceptableness, satisfactoriness, சம்மதம். 2. Evenness, levelness, smoothness, சமம். 3. Consonance to reason, equitableness, வழு வின்மை. 17)

oppu (p. 82) s. Likeness, similitude, comparison, resemblance, ஒப்புமை. 2. Suitableness, congruity, acceptableness, satisfactoriness, தகுதி. 3. Uniformity, similarity, conformity, oneness, harmony, concord, இசைவு. 4. Beauty, comeliness, gracefulness, அழகு. (பாரதி.) 5. Levelness, evenness, equality, equilibrium, சமம். 6. A funeral elegy, ஒப்பாரி. 7. [in logic.] Comparison as one of the eight means of discovering truth, உவமானப்பிரமாணம். 8. Imitation, சாயல். 9. Acknowledgment, concession, உடன்படுகை. ஒப்புத்தானோ. Do you agree to this? Is it valid? Are you in earnest? அதுஒப்பில்லை. I do not accept it. ஒப்படை, v. noun. Charge, entrusting, surrender, commitment, delivery, capitulation, ஒப்புக்கொடுக்கை; [ex அடை.] ஒப்படைக்க, inf. To entrust, deliver-consign, deliver to the charge of another--as an apprentice or ward. ஒப் புக்கொடுக்க. 2. To make satisfaction. கொடுத்துத்தீர்க்க. 3. To recommend a person, புகழ்ந்தொப்பிக்க. ஒப்படைபண்ண, inf. To deliver in charge, commit, consign, capitulate, ஒப்புக்கொடுக்க. 2. To satisfy, make satisfaction, indemnify, ஒப்பச்செய்ய. ஒப்பணி, s. One of the thirty-five rhetorical figures. See அலங்காரம். ஒப்பளவை, s. As உவமானப்பிர மாணம். ஒப்பாக, inf. To be like, to resemble, conform to, ஒப்பாயிருக்க. 2. To be equal to, be parallel, நேராக. 3. To be proved, திருட்டாந்தமாக. 4. To be satisfactory, acceptable, agreeable, இசைவாக. ஒப்பாக்க, inf. To assimilate, liken, சமனாக்க. 2. To compare, liken, இணையா க்க. ஒப்பாசாரம், s. Right, proper conduct, walking according to established rule, ஒத்தவொழுக்கம். 2. Hypocritical profession of love or friendship, feigned courtesy. dissimulation, pretension, hypocrisy, கபடம். 3. Compact, agreement, உடன்படிக்கை. 4. [prov.] Connivance, க ண்டுங்காணாமலிருக்கை. உனக்கும்அவனுக்கும்ஒப்பாசாரமென்ன. What contract have you made with him? ஒப்பாசாரக்கள்ளன், s. A hypocrite, a dissembler, a feigner, மாயக்காரன். ஒப்பாசாரஞ்சொல்ல, inf. To promise. ஒப்பாசாரம்பண்ண, inf. To make a contract. ஒப்பிட, inf. To use comparison, to liken, உவமிக்க. 2. To compare, to collate, ஒத்துப்பார்க்க. ஒப்பில்லாதது, appel. n. That which is incomparable, precious. ஒப்பில்லாதவன், appel. n. He who is incomparable--God. ஒப்பின்முடித்தல், v. noun. [in grammar.] An author's classing things together on account of some similarity among them, though of different species, 32-உத்தியிலொன்று. ஒப்பின்மை, s. Incomparableness, peerlessness. 2. Dissimilarity. ஒப்புக்கு. Out of compliment, for conformity's sake. ஒப்புக்கழ, inf. To feign weeping, to bewail at funerals for ceremony's sake. ஒப்புக்குச்செய்ய, inf. To do a thing feignedly, merely to please others. ஒப்புக்குச்சொல்ல, inf. To say a thing, or to invite one merely out of compliment, to say for form's sake. ஒப்புக்குவணங்க, inf. To make obeisance, or to worship hypocritically, or for form's sake. ஒப்புக்கொடுக்க, inf. To deliver, consign, make over, to surrender, devote, ஒப்புவிக்க. நீயொப்புக்கொடுக்கவுமில்லை நானொப்புக்கொள் ளவுமில்லை. Thou hast not given it to me, nor have I received it. அக்கினிக்கொப்புக்கொடுக்க, inf. To make an offering to the god of fire, as in marriage ceremonies. 2. To consign to the fire. ஒப்புக்கொள்ள, inf. To receive, take charge of, ஏற்றுக்கொள்ள. 2. To admit, grant, allow, assent, agree to, ஒத் துக்கொள்ள. 3. To be pleased, or satisfied in regard to an object or thing, திருத் திபொருந்த. ஒப்புக்கொண்டுறுதிப்படுத்திக்கொண்டார்கள். They consented to and confirmed it. கிழவிக்கொன்றுமொப்புக்கொள்ளவில்லை. The old woman is pleased with nothing. உத்தியோகத்தையொப்புக்கொள்ள. To enter upon, or succeed another in an office. கோட்டையையொப்புக்கொண்டான். He has taken charge of the fort (from the power that surrendered it). அவனுக்குச்சாப்பாட்டிலேயொப்புக்கொள்ளவில் லை. He has no relish for food. ஒப்புமொழி, s. A written agreement between two parties. ஒப்புறுத்த, inf. To make a comparison, உவமிக்க. ஒப்பெடுத்தழ--ஒப்பிட்டழ, inf. To bewail and sing a funeral elegy, commonly extempore. 18)

kmkṉ (p. 94) s. An author who treats abstract subjects satisfactorily, &c.-- one of the four classes of poets. See புலமை யோர். (p.) 31)

cari (p. 166) (indeclin.) s. Declivity or side of a mountain, மலைச்சாரல்; [ex சரி, to lean.] (p.) 2. A kind of bracelet; an anklet, கைச்சரி, காற்சரி; [ex சரம், string.] 3. Way, road, வழி, (நிக); [ex Sa. Chara, going.] 4. Right, propriety; straightness, exactness, ஒழுங்கு; [ex Sa. Sara, being straight.] 5. Equality, parity, சமம். 6. Agreement, conformity, similarity, ஒப்பு. 7. Identity, ஒருதன்மை; [ex Sa. Chara, being like.] 8. (சது.) Collection, multitude, flock, கூட்டம். 9. [adv.] A term of approbation, equivalent to, right, சம்மதிக்குறிப்பு. சரிதான். That is right, proper, true. அதுவுமிதுவுஞ்சரி. This and that are alike; they are equal to one another. வந்தாலுஞ்சரி, போனாலுஞ்சரி. It is all the same whether he, (or it) comes or not. இதனோடேசரி. This completes it; this is his last; this terminates his life; just so far, &c. எனக்குச்சரியாகநடந்துகொள்ளுகிறான். He does every thing, as I wish. சரியானமட்டும். As much as you need. இதுபெரியோர்க்குச்சரியல்ல. This does not become the great. சரிகாண, inf. To prove just right, exactly equal. 2. To see that a thing is right, or to make it right. 3. To fulfil, நிறைவேற்ற. 4. [prov.] To bring about one's death, கொல்லுவிக்க. சரிக்கட்ட, inf. To compare, to show the comparative qualities of two things. 2. To adjust, to rectify, correct, redress. 3. To satisfy demands, to pay, liquidate. 4. To retaliate, to take revenge, to make reprisals. 5. To render an equivalent. 6. To indemnify, reimburse, compensate. 7. To recompense, requite, reward. 8. [prov.] To compass one's death, to kill--as சரிகாண, 4. சரிக்குச்சரி, s. Like for like, measure for measure. சரிக்குச்சரிபேச, inf. To answer impertinently, to retort. சரிக்குச்சரிக்கட்ட--சரிக்குச்சரிசெய்ய, inf. To render like for like, to retaliate. 2. To return a favour, recompense. சரிசமானம், s. Exact likeness, equality in rank, persons, things, &c., (a pleonasm.) (c.) சரிசாமம், s. [vul.] Midnight. சரிசொல்ல, inf. To second or support--as a motion, &c. 2. To answer for one, To satisfy, to become responsible for. சரிபங்கு, s. Equal share, portion, distribution. சரிபாதி, s. Just half, a moiety. சரிபார்க்க, inf. To compare, identify, --as a copy with the original, ஒத்துப்பார் க்க. 2. To consume, as food, &c., தின்று விட. 3. To use secret arts to accomplish another's down fall. 4. To kill, despatch, கொல்ல. சரிபோக, inf. To go properly--as a tune, a game, a play or other process; to agree, to be to one's liking. 2. [prov.] To become reconciled, to come to an agreement--as contending parties. தனக்குச்சரிபோனபடிசெலவழிக்கிறான். He squanders away his property as he likes. சரிப்பட--சரியாக, inf. To suit one, to be to one's liking, to be satisfactory. 2. To agree, to suit. 3. To become right, proper, correct; to come up to the mark, measure, &c. 4. To succeed; to take effect, சித்தியாக. 5. To be similar, to resemble. 6. To be finished, settled, தீர்ந்துபோக. 7. To die, perish, மடிய. என்மனதுக்குச்சரிப்படவில்லை. I am not at all satisfied (with your decision). அவனுக்குமெனக்குஞ்சரிப்படாது. There is between him and me no union; we can't agree. அதோடேசரிப்பட்டுப் போயிற்று. There remains no more, all is settled. சரிப்படுத்த--சரிப்பண்ண--சரியாக்க, inf. To rectify, correct, adjust, satisfy one's mind. 2. To indemnify. 3. To persude, to prevail on one; to induce consent. 4. To reconcile, to adjust differences, சமரசஞ்செய்ய. 5. To equalize, to balance. 6. (fig.) To kill, கொல்ல. சரிப்பிடிக்க, inf. To finish, to terminate, to fulfil, முடிக்க. 2. To pay off, to liquidate, கடன்றீர்க்க. 3. To overtake or keep even with one in running, learning, &c. 4. [prov.] To aim at, or devise projects for, another's downfall, கேடுவரு விக்க. சரியளவு, s. A right, correct standard. 2. Equal capacity, contents, quantity, &c. சரியொத்துநடக்க, inf. To conform to; to be like another in manners, habits, &c., to agree in. சரியிட--சரிவைக்க--சரிவைத்துப்பார் க்க, inf. To compare, to liken. (p.) 2. To contrast. சரியாக, inf. To be exactly alike, or equal. 2. To be spent, ஒழிய. (R.) இராத்திரிகாலஞ் சரியாயிற்று. The night is gone. சரிவந்தவர்கள், s. appel. n. Equals in rank, talents, wealth, qualities, &c. சரிவயது, s. Middle age, நடுப்பிராயம். 2. Proper age to be wedded, &c. சரிவர, inf. To prove right--as a sum, an experiment, process, prediction, &c. 2. To be alike, to be equal. 3. To agree, tally or correspond with--as statements, reckonings. 4. To be finished, liquidated, fulfilled. தீர. அவன் எனக்குச்சரிவந்தவன். He is of equal standing with me. சரிவர, s. [adverbially.] Satisfactorily. 2. Rightly. 3. Wholly, fully, completely, முழுவதும். 4. Precisely, exactly, திட்டமாய். 5. Abreast, collaterally, ஒருமிக்க. 6. In retaliation, return of like for like. அவனுக்குச்சரிவரக் கொடுத்துத் தீர்த்தேன். I have given, or paid him the due amount. 74)

tēy (p. 259) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To rub away, உரைக்க. 2. To wear away, waste by rubbing; to abrade, fray, fret, அழிக்க. 3. To kill, destroy, கொல்ல. 4. To scour, scrub, polish a wall, furniture, &c., by rubbing, துலக்க. 5. To rub an by the hand as oil, an ointment, &c., to rub one's self or another in washing, எண்ணெய்முதலியதேய்க்க. 6. To efface, erase, obliterate by rubbing, துடை க்க. 7. To give grudgingly, scantily, சிறிது சிறிதாகக்கொடுக்க. (c.) தேய்ச்சுமாய்ச்சுப்போட, inf. [prop. தேய்த்துமாய்த்து.] To waste by little and little. 2. To waste gradually, by various means, in small sums. 3. To pay a debt by little and little, so as to be unsatisfactory. 4. To palliate a crime, connive at it, &c. 5. To ba a work superficially. (c.) தேய்த்துக்குளிக்க, inf. To rub one's self in bathing. தேய்த்துப்புரட்ட, inf. [prov.] To rub ointment, &c., on the body for bathing. 2. To scour one's self in washing. பல்லுத்தேய்க்க, inf. To rub the teeth and clean them. See பல். தேய்ப்பு, v. noun. Rubbing away, rubbing in, as oil, &c., 2. Scouring. scrubbing, polishing by rubbing. 3. Wearing away, wasting away by rubbing, abrasion, attrition. 4. Killing, destruction. தேய்ப்புணி--தேய்ப்பூணி, s. A very sparing, saving person. (Fab.) தேய்ப்புமேய்ப்பு, v. noun. Rubbing and feeding-applied to domestic animals. 2)