iṭkku (p. 45) s. Incivility, rudeness in answers, contumely, சேஷ்டை. 2. Indecent words, இழிசொல். 3. Opposition, contrariety, non-compliance, முருட்டுத்தனம். 4. Cavil, pugnaciousness, captiousness, குதர்க்கம். (c.) இடக்குச்சொல்லுகிறான். He uses subterfuges, he opposes, speaks against, &c. அவன்செய்கிறதெல்லாமிடக்கு. His conduct is all contrary, unyielding. இடக்கன், s. A rude, saucy, disrespectful person, தாறுமாறுசெய்பவன். இடக்குப்பண்ண, inf. To deal knavishly, fraudulently, to do wrong. இடக்குப்பேச, inf. To cavil, speak unmannerly, use indecent language. இடக்குமடக்கு, s. Trouble, difficulty. 2. Cavil. 54)

kṭi (p. 87) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bite, bite off, crop, gnaw, nibble, grasp with, or hold in the mouth, to champ, பல்லாற்கறிக்க. 2. To hurt, pinch, gall --as new shoes, a new ring, &c., செருப்புமு தலியகாலையழுத்த. காதையிந்தக்கடுக்கன்மிகக்கடிக்கிறது. This earring pinches my ear very much. காலைச்செருப்புக்கடித்துப்போட்டது. The sandal has galled my foot. கையைக்கடியாமலிருக்கப்பார்க்கிறார். He takes care that the expense shall not fall on himself. சற்றுப்பல்லைக்கடித்துக்கொண்டிரு. Be patient, hold still a little, lit. bite your teeth and be still. ஒருமனிதனைக்கடித்துப்பிடுங்கலாமோ. Should one fall foul on a person and compel him? முயிறுகடித்துப்பிடித்துக்கொண்டது. The red ant is biting me, has laid fast hold of me. கடிநாய், s. A vicious, snappish dog, கடிக்கிறநாய். 2. (fig.) A surly person, a cynic, துஷ்டன். கடிப்பான், s. Condiment, a sauce, கறி. கடிவாளம், s. A bridle, கலினம். கடிவாளம்போடுதல்--கடிவாளம்மா ட்டுதல், v. noun. Bridling a horse. கடிவாளம்வாங்க--கடிவாளங்கழற்ற, inf. To unbridle. கடிவாளம்வெட்டுதல், v. noun. Slackening and pulling in the reins. கடிவாளவார், s. Reins of a bridle. கடி, v. noun. Biting, கடிக்கை. 2. A bite, கடித்தவடு. கடிபிடி, v. noun. [vul.] Scuffle, snarling, biting, &c. கடிவாய், s. The lips of a wound occasioned by a bite. கடிவாய்வடு, s. The scar remaining after a wound caused by a bite, a cicatrice. காணாக்கடி, s. The bite of an insect, &c., concealed. பொய்க்கடி, s. A bite which does not hurt--as that of a dog in play. 48)

kiṇṇm (p. 109) s. A small metal basin, bowl, saucer, சிறுவட்டில். 2. A time-piece--being a brass bowl with a hole in the bottom, placed in water so as in a given time to fill and sink, நாழிகைவட்டில், (சது.) கிண்ணம்வார்க்க, inf. To mould or cast a brazen charger. வெள்ளிக்கிண்ணம், s. A silver bowl. 49)

kiṇṇi (p. 109) s. A small metal basin, bowl, saucer, &c., கிண்ணம். 2. A cover of the hilt of a sword, கத்தியின்கைப்பிடியுறை. 3. [prov.] That which is comparatively small, any little thing, சின்னப்பொருள். 4. Any of the eight little legs of a crab, நண்டுக்கிண்ணி. 5. An extra claw on the hind legs of some dogs, நாயின்கிண்ணிக்கால். 6. The horny protuberances above the hoof and on the hind part of the legs of certain animals --as the ox, deer, &c., குளம்பின்மேற்கிண்ணி. கிண்ணிக்கர்ப்பூரம், s. Sublimate of mercury, இரசகர்ப்பூரம். 2. Refined camphor, உயர்ந்தகர்ப்பூரம். கிண்ணித்தேர், s. A kind of car the loft of which is made by pilling up brass plates. பொற்கிண்ணி, s. A golden goblet. வெண்கலக்கிண்ணி, s. A bowl of bellmetal. 51)

kuṇṭṭu (p. 118) கிறது, குணட்டினது, ம், குண ட்ட, v. n. [prov.] to wanton, to wheedle, to speak amorously--as a courtezan, மயக் கிப்பேச. 2. To whine in jest; to speak saucily--as petted children, செல்லங்கொஞ்ச. 3. To caper about--as a dog, துள்ளிவிளையாட. 10) *

kuṇṭi (p. 118) s. The buttocks, backside, fundament, seat, rump of an animal; any rump-like protuberance, ஆசனபக்கம். 2. The kidney, பிருக்கம். 3. The heart, இருதயம். 4. The roe or spawn of a fish, மீன்சினை. 5. The lower end of fruits, nuts, &c.; that opposite the stalk, பழத்தின்கீழ்ப்புறம். குண்டிகழுவ, inf. To wash after passing excrements. குண்டிகழுவாதவர்கள், s. Those who do not wash themselves; a term of reproach given to Europeans--the practice being regarded as filthy. குண்டிக்காய், s. Kidneys, பிருக்கம். குண்டிக்குப்பின்னேபேச, inf. To backbite, to speak ill of one behind his back; low, and in anger. குண்டிக்கொழுப்பு, s. Pride, wantonness, arrogance, sauciness, insolence. குண்்டிச்சீலையைப்போட்டுக்கடக்க, inf. [prov.] To take an oath by stepping over the cloth taken from the waist; as practised by the lower castes. குண்டிமண்ணைத்தட்டிவிட்டோட, inf. [prov.] To leave, renounce or desert a person, thing, &c.; lit. to wipe off the dust of the buttocks and run away, விட் டுவிட. 2. To outwit, to out-scheme, to out-do another in cheating, &c., தந்திரத் திலேவெல்ல. குண்டியடிபடவிழ, inf. To fall on the buttocks from a height. குண்டியும்வாயும்பொத்த, inf. To stand in great awe of a person; to be much afraid; lit. to stop the mouth by one hand and put the other behind to save a kick, &c. குண்டியெலும்பு, s. The os sacrum, ஆச னவென்பு. குண்டிவற்ற, s. inf. [prov.] To be reduced as the mettle, arrogance; lit. the buttocks to be dry, பெருமையடங்க.

koẕu (p. 146) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grow fat, to fatten, to become corpulent; to be full, plump, sleek, மதர்க்க. 2. To grow too luxuriantly, so as to be unproductive; to be rank, மதர்த்துத்தழைக்க. 3. To be too rich--as land, தழைத்துச்செழிக்க. 4. To be saucy, insolent, impertinent, மேட் டிமைகொள்ள. நண்டுகொழுத்தால்வளையிலிராது. A crab grown fat will not stay in its hole. கொழுத்தவன்கைக்கு இளைத்தவன் துரும்பு. A lean man in the hand of a fat man is like a straw. கொழுகொம்பு--கொழுக்கொம்பு, s. Sticks, poles, &c., for supporting climbing plants, கொடியேறுகொம்பு. 2. [local.] A central, straight, lofty branch of a tree, நடுக்கொம்பு. 3. (fig.) A help, a support or aid, தஞ்சம். கொழுக்கவிட, inf. To fatten animals for slaughter. கொழுத்தசாப்பாடு, s. Delicate, rich food. 2. [loc.] As கொழுத்தபூசை. கொழுத்தபூசை, s. [prov.] Severe punishment. கொழுத்தாடுபிடித்தல், v. noun. A play imitating the fox attacking a flock of sheep--as கொடுக்காடுபிடித்தல். 127)

koẕuppu (p. 147) v. noun. [substantively.] Fat, grease, lard, நிணம். 2. Plumpness, fullness, corpulency, fleshiness, புஷ்டி. 3. Rank or exuberant growth in vegetation, luxuriance, செழுமை. 4. Excessive richness or fertility in a soil, நிலவளம். 5. Pride, sauciness, impudence, impertinence, wantonness, செருக்கு; [ex கொழு, fatten, &c.] உன்கொழுப்பெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. கொழுப்பாய்ப்பேசுகிறவன். One who speaks petulently or saucily. கொழுப்பானபூமி, s. A rich, fertile soil. கொழுப்பிறக்க, inf. To reduce one's pride. கொழுப்புக்காட்ட, inf. To be saucy, impertinent, wanton. கொழுப்புக்குடல், s. The small intestines of sheep or goats. கொழுப்பேற, inf. To grow proud, insolent, &c. வாய்க்கொழுப்பு, s. Impertinent language, sauciness, insolence. 2)

carāvam (p. 166) s. A shallow saucer-like vessel, a bowl, அகல். (நிக.) W. p. 832. SARAVA. Compare சருவம். 2. Any thing long and thin--as a lath, a bar, a rib, &c., சலாகை. (சது.) (p.) 71)

tāḷi (p. 235) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To season and flavor curries with ghee, spices, &c., they being fried and mashed in a separate pan, the other ingredients in another, and the whole mixed white frying, and then covered, தாளிதஞ்செய்ய. 2. To season some medicines, with ghee, oil, &c., சுவைப்படுத்த. (c.) 3. To macerate lime, சுண்ணாம்பைக்குழையச்செய்ய. அவனைவைத்துத்தாளித்துவிட்டுவிடுவேன். I will put him down, subdue him, &c. நீற்றைத்தாளித்துக்குழை. Mash the lime and macerate it well. வெறுஞ்சட்டிதாளிக்கிறான். He seasons an empty sauce-pan; i. e. he boasts himself. தாளிதம்--தாளிப்பு, s. Seasoning curries, &c. 2. Boasting one's self. தாளிதம்பண்ண, inf. To season curries in a peculiar manner. தாளித்தகறி, s. Curry seasoned, and well mashed while cooking. தாளித்தசுண்ணாம்பு, s. Slaked lime for chewing, or for plaster. தாளித்தநீறு, s. Slaked lime for plastering. தாளித்தநெய், s. [prov.] Ghee mixed with spices and boiled to preserve it. தாளித்தமருந்து, s. Medicines seasoned with ghee, oil, &c. கடுகுதாளிக்க--கறிதாளிக்க, inf. To season curry with mustard, &c. சட்டிதாளிக்க, inf. To season a chatty by frying ghee and spices in it. (c.)

tiṉ (p. 241) கிறேன், றேன் பேன், ன, v. a. To eat, to feed, to take a meal, உண்ண. 2. [in poetry.] To eat light food, pastries and relishes, &c., சிற்றுண்டிபுசிக்க. 3. To chew, to masticate, மெல்ல. 4. To devour--said of an animal, பட்சிக்க. 5. To eat away, consume, corrode--as white ants, ironmould, rust, &c., அரிக்க. (c.) தின்றதெல்லாஞ்சமித்துப்போயிற்று. What he has eaten is digested; i. e. he ahs forgotten the benefits I have done him. தின்றுகொழுத்துப்போனான். By eating (of my food) he is become fat and saucy. (In abuse.) செல்லுதின்றுவிடும். The white ants will eat away. தின்னாவீட்டில்தின்னி. One who eats with low families. [prov.] மண்தின்றுவிடும். The earth will corrode it. இந்தஎருதுஅந்தஎருதைத்தின்றுவிடும். This ox will surpass that. நேற்றுத்தின்றதீன்அல்லவோ. Is not the (work, &c.) for what ate yesterday; i. e. I want food to day. புல்லைத்தின்னும்மாடுஉதவுகிறதுபோலப்புலியைத்தின் னுஞ்சென்னாய்உதவுமோ. Will a wild dog which kills the tiger be as useful as an ox that eats grass; i e. will any one who lives luxuriously labor like one who takes plain food? யானைத்தின்றவிளாங்களிபோலே. Like the woodapple which the elephant had eaten (swallowed); i. e. hollow, the substance being absorbed through the unbroken shell. தின்பண்டம், s. (com. தீன்பண்டம்.) Eatables, including pastry and fruits. தின்பண்டநல்கல், v. noun. One of the thirty-two acts of charity. See அறம். தின்றல்---தின்னல்--தின்னுதல், v. noun. A eating. தின்றி, s. Eatables, தீன். தின்றிப்போத்து, s. (Tel. திிபோது.) A glutton; (lit.) a well-fed bull. தின்றுகழிக்க, inf. To loathe food from satiety. தின்னாச்சாதி, s. Low castes, with whom it is disgraceful to eat. See சாதி. 69)

pṭuttṭi (p. 291) s. Rudeness, sauciness, impertinence, முரட்டுத்தன்மை, (Colloq.) படுத்தடிநியாயம், s. Unfair resoning. 100)

mīṉ (p. 355) s. [a contrac. of மீனம்.] A fish, மச்சம், commonly மீனு. [fig. சலபுட்பம், சலவாழைக் காய்.] 2. A sea-monster, a shark, சுறாமீன். 3. A drum used in a village near the sea, or on a brackish soil, நெய்தற்பறை. (சது.) மீனங்கம், s. Fish-bone, as மீன்முள்; [ex அங்கம்.] மீனஞ்சு, s. [com. மீன்கொல்லிப்பூடு.] A plant that kills fish, Crotalaria paniculat; [ex நஞ்சு, poison.] மீனம்பர், s. Ambergris, செம்மீன்வயி ரம்; [ex அம்பர்.] மீனவன், s. Pandya, as மீனக்கொடி யோன். (சது.) மீனாய், s. [com. நீர்நாய்.] Beaver. See நாய். மீனாலயம், s. [lit. abode of fishes.] The ocean, the sea, கடல்; [ex ஆலயம்.] மீனேறு, s. A sea-monster, probably, the horned shark, மகரமீன். (சது.) மீன்கண்டம்--மீன்துண்டம், s. A piece of a fish. மீன்காரன், s. [fem. மீன்காரி.] One who sells fish. 2. A man of the fisher caste. மீன்குஞ்சு, s. A very young fish, a minnow. See நிச்சுப்பழக்க. மீன்குத்தி--மீன்கொத்தி, appel. n. [poet. மீனெறி.] Kingfisher. மீன்குழம்பு, s. [sometimes மீனாணம்.] A fish-sauce. மீன்கூடு, s. A fishing enclosure. மீன்கொடியோன், s. Pandya, as மீனக் கொடியோன். மீன்கொல்லி--மீன்கொல்லிப்பூடு--மீன் கொள்ளி, appel. n. As மீனஞ்சு. மீன்சிதள், s. Fish-scales, as மீன்செகிள். மீன்சிறகு, s. Fish-fins. மீன்சினை, s. Fish-spawn. மீன்செகிள்--மீன்செதில்--மீன்செதிள், மீன்செலு, s. [sometimes மீன்பிரால், மீன்பிலால்.] Fish-scales. மீன்படுதல், v. noun. [prov. மீன்பாடு.] Fishes being caught. See படு. மீன்பறி, s. See பறி. மீன்பிடிகாரர், appel. n. Fishers. மீன்பீலி, s. A fish-shaped jewel. See கெண்டைப்பீலி. மீன்புலால்--மீனாற்றம், s. Bad smell of fish. மீன்முள்--மீனெலும்பு, s. Fish-bone. மீன்வேட்டை, s. Fishing. மீன்வேட்டையாடுகிறது. Fishing or angling.

muṇṭu (p. 356) கிறேன், முண்டினேன், வேன், முண்ட, v. n. To be unruly, refractory; to act saucily, முரண்டுபண்ண. [limited.] 148) *

muṟukku (p. 359) கிறேன், முறுக்கினேன், வேன், முறுக்க, v. n. To wrest, distort, pervert, twist; to twist a rope, திரிக்க. 2. To chafe the limbs of another to promote the circulation of blood, முறுக்கிப்பிடிக்க. 3. v. n. To be angry, to chafe, to be irritable, பிணங்க. (c.) ஏன்நீமுறுக்கிக்கொண்டிருக்கிறாய். Why are you angry? முறுக்கித்தேய்க்க, inf. To chafe the hands and legs in rubbing on oil for bathing. முறுக்கிவிட, inf. To screw the pins of a fiddle, &c. 2. (fig.) To induce, to instigate. அவனைமுறுக்கிவிட்டுச்சும்மாஇருந்தான். He was quiet, having instigated the man. முறுக்கு, v. noun. A kind of cake, ஓர்பண்ணிகாரம். 2. Disagreement, discord, rancor, பிணக்கு. 3. Wresting, twisting, முறுக்குகை. 4. (fig.) An upright posture of a person, in full dress, நெறிப்பு. 5. An authoritative air, impertinence, வீறாப்பு. 6. Compactness of an unblown flower, as தளை. இந்தக்கயிறுஅதிகமுறுக்கேறியது. This cord is too much twisted. ஆள்வெகுமுறுக்காயிருக்கிறான். He is well dressed. கொடிமுறுக்கு, s. Overtwisted rope, twine or thread. முறுக்கடிக்க, inf. To oppose another's command. முறுக்கவரை, s. A kind of bean, அவரை, Dolichos tetragonolabus. முறுக்காணி, s. [poet. மாடகம்.] Screw for a violin, lute, &c. முறுக்காற்றுதல், v. noun. Loosening what is twisted too much. முறுக்கிழை, s. Well twisted cottonthread. 2. A kind of striped cottoncloth, ஓர்வகைச்சேலை. முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding horns of cattle. முறுக்குடைத்தல்--முறுக்குவாங்குதல், v. noun. Untwining or untwisting. முறுக்குப்பணிகாரம், s. A twisted cake. முறுக்குப்பண்ண, inf. To be saucy, haughty. முறுக்குமீசை, s. A twisted mustachio, commonly of wrestlers. 2)