kuṇṭṭu (p. 118) கிறது, குணட்டினது, ம், குண ட்ட, v. n. [prov.] to wanton, to wheedle, to speak amorously--as a courtezan, மயக் கிப்பேச. 2. To whine in jest; to speak saucily--as petted children, செல்லங்கொஞ்ச. 3. To caper about--as a dog, துள்ளிவிளையாட. 10) *