kuppai (p. 122) s. A collection, a heap, குவி யல். 2. A clump, a group, கூட்டம். 3. A hillock, மேடு. 4. Sweepings, rubbish, fragments, கூளம். 5. A dunghill, a hillock of sweepings and other refuse, குப்பைமேடு. 6. Dung; excrement, human dung--in decent language, கஷ்டம். பணக்குப்பை, s. Abundance of money. குப்பைமேடு, s. A heap or hillock of sweepings or rubbish. குப்பையாகவிருக்க, inf. To be in confusion--as goods, &c. 2. To be crowded, or thick--as herbage. 3. To be abundant, plentiful--as money, &c. குப்பைபோட--குப்பைவைக்க, inf. To cast peel, parings, refuse, &c., on the floor. 2. To manure with sweepings, rubbish, &c. குப்பைகிளைக்க--குப்பைசீக்க, inf. To tear or scratch up a dunghill, a heap of sweepings, &c--as a hen. குப்்பைகூட்ட--குப்பைபெருக்க, inf. To sweep up rubbish. குப்பைக்காரன், s. (fem. குப்பைக்காரி.) A sweeper of the streets, a scavenger. குப்பைவாரி, s. A garden-rake, வாரு கோல். See குப்பைக்காரன். குப்பைக்கீரை, s. A kind of weed. See under கீரை. குப்பைப்பருத்தி, s. A plant, ஓர்பருத் தி. See under பருத்தி. குப்பையன், s. (fem. குப்பைச்சி.) A sloven, in contempt, அழுக்கடைந்தவன். 6)

cāntu (p. 177) s. Mortar, plaster, சுண்ணச் சாந்து. 2. An unguent or compound ointment, கலவைச்சாந்து. (c.) 3. Sandal wood or tree, சந்தனமரம். See சாந்தம். (சது.) 4. Flower dust, pollen, பூந்தாது. 5. Fragrant powders as a perfumery, கந்தப்பொடி. 6. Powders in general, பொடி. 7. [loc. decently.] Human dung, filth, excrement, மலம்.--Note. The different kinds of unguents are four: namely, 1. பீதம். 2. கலவை. 3. வட்டிகை. 4. புலி, which see. சாந்தகப்பை, s. [prov.] A trowel. சாந்துலக்கை, s. A wooden pestle for beating mortar. (c.) சாந்துகுழைக்க, inf. To macerate and temper mortar. See குழை. v. சாந்துசாத்தி--சாந்துசேவை, s. The anointing of an idol. (R.) சாந்துபூச, inf. To plaster a wall. (c.) 2. To smear the body with odoriferous ointments, களபமணிய. அரைசாந்து, s. Ground mortar, stucco. கருஞ்சாந்து, s. Clay used as plaster. சுண்ணச்சாந்து, s. Lime-mortar. 2. Perfumed powders. மயிர்ச்சாந்து, s. Unguents for the hair, hair-ointment. (p.) செஞ்சாந்து, s. A fragrant ointment of a red sandal. 2. Paste of red sandal used in offerings to the sun. மூடுசாந்து, s. [prov.] An entire roof of plaster. See மூடு, v. வெண்சாந்து, s. White mortar. சாந்தணிய, inf. To put on sandal marks. சாந்தின்குழம்பு, s. Odoriferous ointment. (R.) சாந்துவாரி, s. A domestic scavenger. சாந்துப்பொடி, s. Perfume in powders, pulvil. (p.) சாந்துப்பொட்டு, s. [com. சந்தனப்பொ ட்டு.] A spot of sandal or other paste on the forehead. See பொட்டு. சாந்துக்காறை, s. An ornament. See காறை. 2) *

toṇṭmāṉ (p. 262) s. The head of a certain district, குறுநிலமன்னன். 2. Particularly, the head man of the Tondiman country near Trichinopoly. சுவர்க்கவாசலிலேதொண்டமானுந்தோட்டியுஞ்சரி..... At the gate of heaven the Tondiman and scavenger are equal. 59)