acti (p. 5) s. Ridicule, scoffing, laughter, joking, pleasantry, சிரித்துப்பேசுகை. (p.) 2. (பஞ்.) Sunddenness, சடுதி. 3. Lightness, carelessness, (often used for அயர்தி). 4. Drowsiness, சோர்வு. 5. The name of a certain man who was praised by ஔவையார், supposed to be a shephered, ஔவையார் கேர வைபாடப்பெற்றவன். (c.) 6. (St.) An unchaste woman, வசவி. (p.) அசதிக்கோவை, s. The name of a book wherein a shepherd named அசதி is praised by ஔவையார்; it contains four hundred stanzas like all கோவை books. அசதிசன்னி, s. Apoplexy. (M. Dic.) அசதியற, (used adverbially.) Attentively, giving the whole attention, free from other dares. காதலர்தாய்தந்தைவைகுழி அசதியாடிலர், they indulge not in laughter in the presence of the father and mother of their husbands. 64) *

ākṭiym (p. 34) s. Mockery, ridicule, banter, பரிகாசம். 2. Injustice, cruelty அநி யாயம். (c.) அகடியக்காரன், s. A mocker, scoffer, a sycophant. ஆகடியம்பண்ண, inf. To mock, deride. 21) *

eḷ (p. 75) --எள்ளு, கிறேன், எள்ளினேன், வேன், எள்ள, v. a. To scoff, abuse, contemn, disregard, hold in contempt, despise, நிந் திக்க. 2. To speak contemptuously or disdainfully of any one, இழிவாகப்பேச. 3. To ridicule, deride, laugh at, நகைக்க. 4. (fig.) To reject, தள்ள. எள்ளரிதாகியவில்லினை. The blameless wife. அவனிவனென்றுரைத்தெள்ளி. Theeing and thouing him--speaking disrespectfully and disparagingly. (பார.) தளவையெள்ளுநகை. Teeth surpassing (in beauty) the unblown முல்லை flower. எள்ள. Infinitive used as a particle of comparison, உவமையுருபு. எள்ளல்--எள்ளற்பாடு, v. noun. Reproach, scorn, இகழ்ச்சி. எள்ளல்செய்தெனைப்பற்றி. Insulting and seizing me-- (ஸ்காந்.) 26)

kōṭṭālai (p. 150) s. Distress, suffering, torment, vexation, harassing, teasing, துன் பம், (நிக.) (c.) 2. (Sa. Kotta'ra.) Wanton sports, amorous gestures, lewd jokes, mockery, சரசம். அவனைப்பிடித்தகோட்டாலையிப்படியிருக்கிறது.... Such is his foolish behavior. கோட்டாலைகொள்ள--கோட்டாலைபண் ண, inf. To vex, trouble, harass, tease, try one. 2. To play the fool. கோட்டாலைக்காரன், s. A troubler. 2. A scoffer, a buffoon. 4)

ckkntm (p. 154) --சக்கட்டம், s. [loc.] Sport, scoff, mockery, பரிகாசம். (c.) சக்கந்தக்காரன், s. A mocker, scoffer, caviller. சக்கந்தம்பேச, inf. To ridicule, deride. 23)

caracam (p. 166) s. Complaisance, courteousness, good humor, merriment, இனியகுணம். (Sa. Sarasa. relish.) 2. Joking, jesting, sport, mimicry, mockery, banter, பரிகாசம். 3. Wanton sport, காமச்சேஷ்டை. (Sa. Sarasa, impassioned.) (c.) சரசகுணம், s. A courteous disposition. சரசக்காரன், s. A jester, joker. 2. Scoffer, banterer, mocker, a mimic. சரசங்காட்ட, inf. To make mouths, faces or gestures at a person; to mimic, make game of, to deride. சரசத்திலே கொண்டுபோக, inf. To make excuses in sport; to retract under pretence of having been only in jest. சரசப்பேசு்சு--சரசவார்த்தை, s. Humoursome language, pleasantry, jest. சரசமாய்க்கொண்டுவர, inf. To train up persons to any work in a pleasant manner. சரசமாய்ச்்சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain in a pleasing manner. சரசம்பண்ண--சரசஞ்செய்ய, inf. To jest, joke. 2. To mock, scoff. 3. To sport or dally wantonly, to take unbecoming liberties with one of the other sex. சரசம்பேச, inf. To scoff, talk wantonly. சரசலீலை, s. Jesting, banter. சரசி, appel. n. One of a pleasant temper, இனியகுணி. 2. A jester, a humerous person, பரிகாசக்காரன். (சது.) 31)

nkai (p. 266) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. and a. To laugh, to smile. சிரிக்க. 2. To laugh at, to deride, to ridicule, to laugh contemptuously or sarcastically, பரிகாசிக்க. 3. To scoff, to giggle, to taunt, நிந்திக்க. (c.) நகைமுகம், s. A smiling countenance. நகைப்பு, v. noun. Smiling, derision, &c., as the verb. நகைப்புக்கிடமாயிருக்க, inf. To be ridiculous. 16)

nṭlm (p. 268) s. [vul.] Vanity, ustentation, assumption, insolence, ஒய்யாரம். 2. Abuse of property, reeklesseness, aquandering; asumption as to rank, irreverence derision, scoffing, செருக்கு. 3. Fastdiousness, squeamishness, overniecness in fool, நாக ரிகங்காட்டல். நடனமழிந்துநட்ாற்றிலேபோவாய்.....Mayest thou with all thy insolence be cast in the midst of the river; a carce. நடலக்காரன், s. A reekless, vain person, ஒய்யாரக்காரன். நடலம்பண்ண--நடலம்அடிக்க, inf. To be proud, vain, reekless, to act above one's rank, circumstences, or age. 8)

naḷiṉam (p. 271) s. The lotus, Nelumbium speciosum, தாமரை. W. p.456. NALINA. 2. (c.) Wit, pleasantry, jesting, joking, drollery, full, இங்கிதம். 3. Irony, satirical language, நிந்தை. 4. Bafoonery, mocking, scoffing, ridicule, பரிகாசம். நளினக்கதை, s. Jesting, joking, fun. 2. Coaxing or flattering talk. நளினக்காரன், s. A wag, a witty, humorous man. 2. A jester, a buffoon. 3. A mocker, a scoffer. நளினச்சொல், s. Pleasantry, jecoseness, wit, drollery. 2. Ridicule. நளினம்பண்ணுதல், v. noun. Joking, playing on words, punning. 2. Deriding, sneering, ridiculing, making sport of one. நளினவார்த்தை, s. Wit, joking, ridicule. 37) *

nōṭālm (p. 285) s. [prov. for நடலம்.] Jocularity, pleasantry, உல்லாசம். 2. Mockery, scoffing, பரிகாசம். 3. Squeamishness, நாகரீ கம். [For the compounds, see நடலம்.] 6)

pakiṭi (p. 287) s. [also பகடி.] Jest, joke, wit, pun, repartee, விகடம். 2. Mockery, derision, scoffing, பரிகாசம். 2. A buffoon, a jester, a punster, பகடிக்காரன். [For the compounds, see கேலி.] See B'had'i. W. p. 611. பகிடியைப் பாம்புகடித்தாற்போலிருக்கிறது. It is like a jester bitten by a snake. பகடிக்கதை, s. A story told to excite laughter. 10) *