uraicu (p. 65) --உரைஞ்சு, கிறேன், உரை சினேன்--உரைஞ்சினேன், வேன், உரைச--உரைஞ் ச, (உரைஞ்சு, is a cor. of உரிஞ்சு,) v. n. To rub one's self against a thing, to rub as beasts against a post, &c., to chafe, உரிஞ. 2. To wear away by use--as the feet by walking, as a seat by sitting, &c., தேய. 3. v. a. To rub hard, scour, scrape, or scratch --as with the back of a nail, to brush, clean off, or waste away by rubbing, தேய்க்க. 4. To graze, gall, bruise by grazing, சீக்க. (பிங்க.) ஆனையுமானையுமுதுகுரைஞ்சஇடையிலிருந்தகொசுகு நசுங்குகிறது. When elephants rub against each other, gnats are crushed. 62) *

kiṇṭu (p. 109) கிறேன், கிண்டினேன், வேன்,கிண் ட, v. a. To dig, excavate, delve, hoe up, தோண்ட. 2. To make a pit, a hollow--as in the ground, a hole in a wall, &c., குழிதோ ண்ட. 3. To dig up; to dig out; to obtain by digging, கிளறியெடுக்க. 4. To poke, stir with a ladle; to scratch--as a fowl; pick or work up--as crows; burrow--as rats, &c.; to work up with a stick, an iron-bar, &c., கிளற. 5. (fig.) to probe, to scrutinize, to investigate, to inquire or pry into a matter; to search, to examine, ஆராய. 6. To gnaw--as worms on the body, as animalcula under the skin, &c., புழுமுதலியனகிண்ட. 7. To prompt, நினைப்பூட்ட. 8. To excite--as to a quarrel, &c., பகையெழுப்ப. கிண்டக்கிண்டக்கீரையும்மயிரும், The more you probe it, the more it is hair with the greens; i.e. the more insignificant. மண்கிண்டிவயிறுவளர்க்கிறவன். A husbandman, (diminutively) one who lives by digging. அம்பட்டன்குப்பையைக் கிண்டினால்மயிர்மயிராய்ப் புறப்படும். If you turn up the dung-hill of a barber, you will find only clippings of hair. கிண்டிக்கிண்டிக்கேட்க--விசேஷங்கிண் ட, inf. To inquire into a thing very minutely, to pump one, to ask inquisitively. கிண்டிக்கிளறிப்பார்க்க, inf. To dig out and search. 2. To make a thorough search, to make a thorough investigation. கிண்டிக்கொடுக்க, inf. To stir, to keep stirring--as the fire, the pap, &c. 2. (fig. To prompt. 3. To increase, to aggravate--as a quarrel. நீயவனைச்சற்றேகிண்டிக்கொடு. Prompt him a little. கிண்டிப்பார்க்க, inf. To dig and look --as for yams, &c., 2. fig.) To make injuiry by different means to find out the truth. அவனண்டைபோய்ச் செய்திஎன்னவென்றுகிண் டிப்பார். Go to him and search out the matter. கிண்டிவிட, inf. To dig up, to dig round the roots of plants, grain &c. 2. To excite, to stir up, to incite. 3. To bring a thing to one's notice, to suggest. கிண்டிவிட்டுக் கேளிக்கைப்பார்க்கிறது..... To stir up or excite others to quarrel or fight, and delight in it. கல்லுக்கிண்ட, inf. To dig up stones. களிக்கிண்ட, inf. To cook hasty-pudding, by stirring. கிழங்குகிண்ட, inf. To dig up கிழங்கு. புழுக்கிண்ட, inf. To burrow--as worms in the ground, working up plants, &c. 2. To stir or irritate--as worms in a sore, &c. கிண்டல்கிளறல், v. noun. Digging yams, &c. 48)

kiḷṟu (p. 112) கிறேன், கிளறினேன், வேன்,கிளற, v. a. [vul. sometimes, கிளர்.] To stir up, to poke, to agitate, to scratch up, to dig up, to work up, கிண்ட. 2. To disturb, to derange, to disorder, to confuse, கலக்க. 3. To disclose, to expose, வெளியாக்க. 4. To probe, to try, to search, to pry out, கிண்டி யாராய. கிளறிவிட, inf. To stir up, to turn up, to agitate, to dig, or scratch, or scratch up. 2. To disclose, to expose, to reveal what should have been kept secret. கிளறிப்பார்க்க, inf. To search by digging up, overhauling, agitating, &c.; to ransack, to rummage, to fumble about. 2. To probe--as a wound; to pry out--as a thorn in one's heel. 5)

kiẕi (p. 111) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To tear, to rend, to split, to slit, to shred, to tear to pieces, to rip up, to lacerate, கிழியச்செய்ய. 2. To divide, to cleave. இர ண்டாகக்்கிழிக்க. 3. To scratch with claws, thorns, &c., கொளுவிக்கிழிக்க. 4. To mark or delineate by indentation or paint, கோடு முதலியகிழிக்க. அவனைக்கிழிகிழியென்றுகிழித்துவிட்டாள். she lacerated her with abuse. கடைவாயைப்பிடித்துக்கிழி. Tear the corner of his mouth. சிங்கத்தைக்கிழித்துப்போட்டான். He tore the lion in two. பேய்கிழித்தவாயன். A man with a large mouth, one who reveals secrets; a babbler. பேய்கிழித்தவாயாற்பேசிவிட்டேனே. Alas, I unwittingly revealed the matter. அவர்கிழிக்கிறதைப்பார்ப்போம். We will see whether he does it or not. (Low usage.) கிழித்துப்போட, inf. To tear, to pull or rend in pieces, to lacerate. கிழித்துமுடைந்தபாய், s. A mended mat. கிழிப்பு, v. noun. Rending, tearing, ripping, கிழிக்கை. கிழிமுறி, s. A mutilated indenture, bond, &c. 49)

kīṟu (p. 113) s. A streak, mark, stroke, line. scratch, வரி. 2. A notch, a score, an indentation, gash, cut, slit, incision, பிளப்பு. 3. A slice, a piece cut off longitudinally, a slip, a snip, கீற்று. 4. [prov.] The half of a cocoanut-leaf or esculent palmyra root, தென்னோலைஅல்லதுபனங்கிழங்கின்பாதி. 5. Scrawl, writing, எழுத்து. கீற்றுமதி--பிறைக்கீறு, s. The crescent moon----as seen on the third day after new moon. கைக்கீறு, s. A note of hand; a mark by such as cannot write. காய்க்கீறு, s. A slice of unripe fruit. தலையிலேநல்லகீறு, s. Good luck, good fortune; lit. good writing in the head. 48)

kīṟu (p. 113) கிறேன், கீறினேன், வேன், கீற, v. a. To draw or strike a line; to mark, to streak, to draw lines, வரிகீற. 2. To scribble, to make marks, to write, to grave, எழுத. 3. To scratch, wound slightly--as a cat, வறண்ட. 4. To rend, tear, split, கிழிக்க. 5. To cut, to gash, to lance, make an incision, to dissect, ஆயுதத்தாற்கீற. 6. To cut off a slice, to slice, to cut off longitudinally, வகிர. 7. To blot out, to obliterate, to erase, கிறுக்க. 8. To rub or try--as gold on the touch-stone, உரைகல்லிலுரைக்க. 9. [prov.] To give a hint, a clue, &c., to a subject; to hint at, குறிப்புக்காட்ட. கீறிக்காட்டினாற்போதும். If a hint be given, it is enough--he will be able to make it out. கீறிக்காயப்போட--கீறிக்காயவைக்க, inf. To slit a fish, &c., and dry in the sun. கீறிப்போட--கீறிவைக்க, inf. To cut, to slit. கீறிப்பார்க்க, inf. To dissect, to anatomize. 2. To slice out, to cut off. கீறியாற்ற, inf. To bring to friendly terms. கீறியெடுக்க--கீறியெடுத்துப்போட, inf. To cut up, to cut and extract. 49)

kutṟu (p. 119) கிறேன், குதறினேன், வேன், குதற, v. a. [prov.] To dig up and scatter, to tear or scratch up and scatter abroad--as fowls, சிதற. 2. To stir up, to loosen, to hollow. --as earth about plants, &c., கிண்ட. 3. v. n. To become loose, rough, deranged, dishevelled--as the hair, &c., குலைய. கிண்டிக்குதறிப்போட்டான். He has dug up and scattered the earth. 23)

kuppai (p. 122) s. A collection, a heap, குவி யல். 2. A clump, a group, கூட்டம். 3. A hillock, மேடு. 4. Sweepings, rubbish, fragments, கூளம். 5. A dunghill, a hillock of sweepings and other refuse, குப்பைமேடு. 6. Dung; excrement, human dung--in decent language, கஷ்டம். பணக்குப்பை, s. Abundance of money. குப்பைமேடு, s. A heap or hillock of sweepings or rubbish. குப்பையாகவிருக்க, inf. To be in confusion--as goods, &c. 2. To be crowded, or thick--as herbage. 3. To be abundant, plentiful--as money, &c. குப்பைபோட--குப்பைவைக்க, inf. To cast peel, parings, refuse, &c., on the floor. 2. To manure with sweepings, rubbish, &c. குப்பைகிளைக்க--குப்பைசீக்க, inf. To tear or scratch up a dunghill, a heap of sweepings, &c--as a hen. குப்்பைகூட்ட--குப்பைபெருக்க, inf. To sweep up rubbish. குப்பைக்காரன், s. (fem. குப்பைக்காரி.) A sweeper of the streets, a scavenger. குப்பைவாரி, s. A garden-rake, வாரு கோல். See குப்பைக்காரன். குப்பைக்கீரை, s. A kind of weed. See under கீரை. குப்பைப்பருத்தி, s. A plant, ஓர்பருத் தி. See under பருத்தி. குப்பையன், s. (fem. குப்பைச்சி.) A sloven, in contempt, அழுக்கடைந்தவன். 6)

kurngku (p. 124) s. [adjectively குரக்கு, in poetry.] A monkey, வானரம். 2. A climbing plant, முசுமுசுக்கை. 3. An animal in general--as குரங்கம், குராகம். குரங்கின்கைப்பூமாலை. A flower-garland in the hands of a monkey; i. e. a thing of value with one who knows not its use. குரங்குக்குந்தன்குட்டிபொன்குட்டி. Even to a monkey her young is as gold; i. e. one thinks highly of his own. குரங்குதன்குட்டியின்கையைக்கொண்டுபதம்பார்க்கி றதுபோலப்பார்க்கிறான். He tests it by another, as a monkey does a new object by the hand of her young. குரங்குமனம், s. A monkey-mind, retaining its grasp, notions, &c., without inquiry, or discrimination. குரக்குமுகம்--குரங்குமுகம்--குரங்கு மூஞ்சி, s. A monkey face. குரக்குவலி--கொறுக்குவலி, s. A kind of disease with which monkeys are commonly said to be affected. குரங்காட்டம், s. Apishness; apish tricks, antics, &c. 2. v. noun. Harassing, annoying, treating one as a mere monkey. குரங்காட்டமாட--குரங்காட்டங்கொள் ள--குரங்காட்டம்பண்ண, inf. To annoy, to treat one as a monkey. குரங்குகடியன், s. [prov.] A cocoanut, injured at the top, as if by a monkey, squirrel, &c., பழுதுற்றதேங்காய். குரங்குச்சம்பந்தம், s. The mode of a monkey's hold, grasp, &c., to which the hold of the soul on God is sometimes compared.--Note. The hold of a God on a soul is compared to that of a cat on its young. குரங்குச்சேட்டை--குரங்குச்சேஷ்டை, s. Mean, monkeyish tricks--as scratching and eyeing carefully; apish imitation. குரங்குச்சேட்டைபண்ண, inf. To play apish tricks; to act meanly; to mimic, in a low manner. குரங்குப்பிடி, s. A firm grasp--as that of a monkey. 2. Dogmatism in opinion, பிடிவாதம். 3. Urgency, importunity. குரங்குவலி, s. Numbness and pain in the limbs with shivering; a spasmodic affection, incident to puerperal women, ஓர்நோய். 26)

cṇppu (p. 157) s. [loc. vul.] Flax, hemp, as சணல். சணப்பநார், s. Fibres, or strings of flax. சணப்பன், s. A flax-dresser. சணப்பன்வீட்டுக்கோழிதானேவிலங்குமாட்டிக்கொ ண்டது. The hemp dresser's hen has entangled itself by scratching in the hemp-said of a person who involves himself in difficulties through his own folly. சணப்புத்திரி, s. A hempen wick or match. (Limited.) பூஞ்சணப்பு, s. A luxuriant plant of Indian hemp. 75) *

cirngku (p. 185) s. An eruption, ulcer; the ulcers, or scabs individually in the itch, &c., ஓர்புண். 2. Itch, சொறி. இரும்பெடுத்த கையுஞ் சிரங்குபிடித்த கையுஞ் சும் மா இராது. The hand armed with iron, or covered with itch, cannot be quiet. சிரங்கரிக்க, inf. To itch. சிரங்கள்ளிப்போட--சிரங்கள்ளிக்கொட் ட--சிரங்குவாரிப்போட, inf. To break out thickly, as the itch. சிரங்காறுதல், v. noun. Healing of the itch. சிரங்குகுத்த, inf. [prov.] To break itch-pustules with the nails, for relief from itching. சிரங்குசொறிய, inf. To scratch when itching. See சொறி. v. சிரங்குஞ்சீயுமாயிருக்க, inf. To be afflicted with running eruptions. சிரங்குண்டாக--சிரங்குவர,--சிரங்குபிடி க்க, s. To break out, as the itch. சிரங்குதிர, inf. To cast off itch scabs. சிரங்கெண்ணெய், s. An oinment for the itch. (Modern.) சிரங்குப்புண், s. Itch-sores or ulcers. சிரங்குள்ளடங்கல், v. noun. Striking in of the itch--considered dangerous. சிரங்கெரிவு, s. Irritation or burning of the itch. தோடகச்சிரங்கு--தோடஞ்சிரங்கு--தோ ட்டுச்சிரங்கு, s. [prov.] A kind of itch with large scabby ulcers. நமுட்டுச்சிரங்கு, s. Itch like prickly heat. ஆனைச்சிரங்கு, s. A kind of itch with very large blotches. See ஆனை. அரிசிரங்கு, s. See அரி, v. சொறிசிரங்கு, s. A small kind of itch causing very annoying sensations. சிறுசிரங்கு, s. Small eruptions on the skin. உமிச்சிரங்கு, s. [prov.] A very small kind of itch having a continued irching and excessive burning. 39)

ciṟāmpu (p. 189) கிறேன், சிறாம்பினேன், வேன், சி றாம்ப, v. a. [prov.] To scratch or rub an animal with a splinter, or thorn, பிறாண்ட. 2. v. n. To graze as a ball when passing, உராய்ஞ்ச. 31)

cī (p. 190) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To scratch--as fowls; to tear up earth--as birds, pigs, &c., to rub or scrape with the foot either walking or standing; to rub a thing under foot; to turn up or draw earth with the foot, காலினாற்சீக்க. 2. To wipe, wipe off, to rub, sweep superficially, to brush or graze, பெருக்க. 3. To expel, dispel, efface, root out, obliterate, exterminate, extinguish, destroy, அறப்பண் ண. (Compare கால்சீக்க.) 4. To cleanse, absterge, செப்பஞ்செய்ய. (c.) சீத்துக்கொண்டுபோக, inf. To scratch or rub against the ground, &c., with the feet or toes. 2. To graze--as a ball or stone. சீத்துநடக்க, inf. [prov.] To shuffle in walking. நிலவுசீக்கிறது. The rising of the moon dispels the darkness. (R.) இருள்கால்சீக்கும்பகலவன். The sun that extirpates darkness. (p.) 34) *

curṇṭu (p. 195) கிறேன், சுரண்டினேன், வேன், சுரண்ட, v. a. (improp. சுறண்டு.) To scratch off, abrade, scrape off with a finger-nail, or an instrument; to erase, நகமுதலியவற்றினாற் சுரண்ட. 2. (fig.) To drain one's property away; to crave, solicit meanly, கவர. 3. To scratch or draw the tip of the finger lightly over one as a token or notice, சீ ண்ட. 4. To instigate, excite, தூண்ட. 5. To pick a quarrel, சண்டையுண்டாக்க. 6. (in burlesque.) To commit adultery, விபசாரஞ் செய்ய. (c.) சுரண்டித்தேய்க்க, inf. TO give a good rubbing to furniture, to scratch off the rough parts on a surface, to polish. சுரண்டியெழுத, inf. To write again, scraping off letters wrongly made. சுரண்டி, s. [prov.] A scraper. (Colloq.) சுரண்டிக்கொண்டுபோக, inf. To take away property by stratagem, importunity, &c. சுரண்டிவிட, inf. To excite. சுரண்டிச்சுரண்டிவர, inf. To pick quarrels. சுரண்டல்--சுரண்டுதல், v. noun. Scratching, scraping out, &c. 18)

cuṟṇṭu (p. 198) கிறேன், சுறண்டினேன், வேன், சுறண்ட, v. a (improp. for சுரண்டு.) To scratch, abrade, scrape off with a fingernail, or an instrument, நகமுதலியவற்றாற்சு றண்ட. See சுரண்டு for the compounds. 96)