ktṟu (p. 91) கிறேன், கதறினேன், வேன், க தற, v. n. To cry aloud from pain or grief, to shriek, to scream--as a child, அழ. 2. To bellow--as a cow for its young, to cry-- as a deer or as a calf, கத்த. கன்றைநினைத்துப்பசுக்கதறிக்கொண்டோடிற்று. The cow ran bellowing after her calf. பிள்ளைவருத்தத்தினாற்கதறுகிறான். The child is crying very loud from excessive pain. கதறியழ, inf. To weep aloud. கதறுதல், v. noun. Complaining, roaring. 2) *

kūvu (p. 136) கிறது, கூவினது--கூயிற்று, ம், கூவ, v. n. [in the gerund, it is sometimes கூய் instead of கூவி.] To crow--as a cock, சேவல் முதலியனகூவ. 2. To coo, to sing, to warble --as birds; to scream--as a peacock, பறவை யொலிக்க. 3. v. a. To call, to whoop, to halloo, கூப்பிட. 4. (p.) To utter, proclaim, சொல்ல. 5. v. n. To scold at, to brawl, அதட்ட. 6. To cry--as a child; to bawl, அழ. In poetry like other similar words, it makes the past in கூவியது, கூயினது and கூயது. குயில்கூவினாற்போல். Like the warbling of the குயில் bird. இடும்பியைக்கூவியங்ஙனங்குறுகினான். He repaired to the place, calling இடும்பி. (பார.) கூவுவான், s. The cock; lit. the crower. கூவல்--கூப்பு, v. noun. Crying aloud, bawling, crowing, calling, &c. 7)