ktti (p. 92) s. A knife, lance, lancet, razor, வெட்டுகத்தி. 2. A sword, a scimitar, வாள். கத்தியுங்கடாவும்போலே. As disunited as the knife and the goat to be slaughtered by it. கத்திகட்ட, inf. To be at variance, to quarrel, விரோதிக்க. 2. To arm with a sword. 3. To tie an iron spur to the leg of a fighting cock. சித்தமுங்கத்திகட்டுகிறான். He is continually quarrelling. கத்திகட்டி, s. A military man. கத்திகட்டிவிட, inf. To set cocks to fight with spurs on. கத்திதீட்ட, inf. To sharpen knives, &c. 2. To be at variance, quarrel. 3. To seek opportunities to injure. கத்திப்போர், s. A sword-fight, வாட்போர். கத்திமுனை, s. The point of a sword. கத்தியுறை, s. A scabbard, the sheath of a sword. கத்தியையுருவ, inf. To draw a sword. கத்திவாள், s. A crooked sword. கத்திவீச, inf. To brandish a sword. மடக்குக்கத்தி, s. A folding knife. வெட்டுக்கத்தி, s. A hatchet. சூரிக்கத்தி, s. A little knife. அம்பட்டன்கத்தி, s. A razor. 15)

krukku (p. 96) s. The teeth of a saw or sickle, வாட்பல்லின்கூர். 2. The rough edge of a newly ground instrument, ஆயுதத்தின் கூர். 3. The jagged edge of the palmyra leaf-stalk, பனையின்கருக்கு. 4. Edge, keenness of a knife, கத்தியின்கூர். 5. Engraved, carved, or embossed work, bass-relief, இரெகித்தசித்தி ரம். 6. The exterior rind of palmyra fruit which dries and, if pressed, peels off in flakes, பனங்காய்த்தோற்கருக்கு. 7. Jag, indentation, pectination of leaves, &c., இலைகளின்கரு க்கு. 8. A decoction of several kinds of drugs made by pouring water on them while heating in a vessel over the fire, கஷாயம். கருக்கரிவாள், s. A sickle. கருக்கழிய--கருக்குமழுங்க, inf. [vul.] To be blunted--as an edge, கூர் மழுங்க. கருக்கழிந்திருக்கிறது. The coin has lost its stamp, it is defaced. கருக்காக்க, inf. To make sharp. கருக்கானபணம், s. Newly coined money. கருக்கானவன், s. [com.] A sharpwitted man, கூர்மையாயிருப்பவன். 2. A man of guile, வஞ்சகன். கருக்கானவாள், s. A sharp sword. கருக்கிட, inf. To whet, edge, sharpen. கருக்குக்கஷாயம், s. A decoction, &c. கருக்குச்சுருட்டு, s. Guilefulness, crookedness of mind, வஞ்சகம். கருக்குப்பீர்க்கு, s. A kind of creeper whose fruit is used for curry. கருக்குப்போட, inf. To make a decoction of drugs. கருக்குவராகன், s. A new pagoda or coin on which the figures are well defined. கருக்குவாய்ப்பட, inf. To be rough edged. கருக்குவாளி--கருக்காமரம், s. The name of a tree, கருக்குவரய்ச்சி, with a dark jagged leaf, serrated, ஓர்மரம், Zizyphus trinervius. (Rott.) கருக்குவாள், s. A sword with a sharp edge, கருக்கானவாள். கருக்குவேலை, s. Work in stone or metal, bass-relief, raised-work, fret-work. கருக்குள்ளது, appel. n. That which is sharp-edged. கருக்கெடுபட, inf. To have the edge of an instrument removed by use. 125)

kūr (p. 135) s. Point, sharp point; tip, apex. 2. [prov.] The fibre or rib of the leaf of the margosa, tamarind, and some other trees, இலைக்காம்பு. 3. Awn or beard, நென்முதலியவற் றின்கூர். 4. Pungency, காரம். 5. Sharpness of edge--as கூர்மை. 6. (fig.) The quality of being pointed; cutting or sarcastic discourse; keenness, குற்றுதலானபேச்சு. கூராக, inf. To become sharp. அவனுக்குப்புத்திகூராயிருக்கிறது. His intellect is not sharp. கூர்மழுங்கியிருக்கிறது. The point or edge is blunted. கூராக்க, inf. To whet, to sharpen. கூராம்பாய்ச்சி--கூராம்பிளாச்சு, s. [prov.] A kind of pointed wooden shovel or stick for digging and loosening the earth; also, for other uses. கூர்சீவ, inf. To make pointed, to sharpen, கூராக்க. 2. [local.] To provoke, exasperate, பகைமூட்ட. கூர்சீவினபாக்கு, s. [local.] A scraped betel-nut. கூர்வாங்க, inf. To sharpen. (Rott.) 2. To hew or forge into a point. முட்கூர், s. The prong, tine or tooth of a fork, trident, &c. இரட்டைக்கூர், s. A double or split point. கூரன், s. A bearded kind of rice. கூர்க்கறுப்பன், s. A bearded kind of rice of a superior quality. கூருரை, s. Sareastic expressions. 6)

koẕu (p. 146) s. A plough-share, a coulter, காறு. 2. adj. Fat, rich, &c. See கொழுமை. கொழுச்சென்றவழிநுண்ணுசிசெல்லுமாபோல்..... Just as a small needle passes with ease through a passage made by a coulter. கொழுக்கட்ட--கொழுத்தைக்க, inf. To fasten the iron point to the plough share. (R.) கொழுச்சிராய், s. [prov.] A piece of wood which fastens the coulter to the plough. கொழுத்தட்ட, inf. To sharpen the plough-share--a yearly practice. கொழுமீதி--கொழுமுதல், s. The owner's portion of the produce of a field, deducting the rent to the government. கொழுக்கட்டை, s. A kind of steamed cake, ஓர் சிற்றுண்டி. பிடிகொழுக்கட்டை, இலைக்கொழுக்கட்டை, and ஆவிக்கொழுக்கட்டை, are different kinds of கொழுக்கட்டை pastry. கொழுக்கட்டைக்குத் தலையுமில்லைக் காலுமில்லை, குறவருக்கு நெறியுமில்லை முறையுமில்லை. The கொழுக்கட்டை cake has neither head nor foot, and the குறவர் people have no manners nor principle. இருப்புக்கதவிடித்துத் தவிட்டுக்கொழுக்கட்டை யெடுக்கிறதா? Does one break through an iron door to steal cakes made of bran, i. e., no man of sense wearies himself for trifles. 126)

cāṇai (p. 174) s. A grind--stone, commonly round; a whet-stone, a hone, சாணைக்கல். 2. [loc.] Cloth, clout, coarse or ragged cloth, &c., spread under an infant, சா ணைச்சீலை. W. p. 837. SAN'A. 3. [prov.] A round, flat cake--as of jaggery, or tamarind pulp, வட்டமாயட்டது. (c.) பல்லைத்தட்டிச்சாணையிலேபோடு. Knock out his teeth, and set him on his clouts, i. e. treat him as a babe. Spoken when want of years is pleaded for indiscretion, &c. சாணைதீர--சாணைபிடிக்க, inf. To grind an instrument. 2. To hone, whet, sharpen. 3. To cut and polish gems. சாணைவைக்க, inf. To grind, as an instrument. மெழுகுசாணை--நெருப்புச்சாணை, s. A grind-stone used without wetting, formed of black sand and gum-lac. எண்ணெய்ச்சாணை, s. Another kind. See under எள். நீர்ச்சாணை, s. A hone with which water is used, when grinding. சாணைக்கூறை, s. [prov.] A piece of new cloth, given by the parents of a male infant to those of a female at the time of betrothing, in pledge of future marriage. சாணைக்கூறைபோட, inf. To put the cloth under the child in confirmation of the contract. சாணைச்சீலை, s. As சாணை, 2. சாணைப்பிள்ளை--சாணையிற்பிள்ளை, s. [loc.] An infant on clouts. சாணைசேர்க்க, inf. To make tamarind pulp into round cakes for preserving. 92)

tīṭṭu (p. 242) கிறேன், தீட்டினேன், வேன், தீட்ட, v. a. To whet, hone, sharpen, or rub knives, on a board, கூராக்க. 2. To clean rice, &c., by pounding, அரிசிதீட்ட. 3. (fig.) To beat, strike, அடிக்க. 4. To improve or sharpen the intellects, மனதைத்தீட்ட. 5. (for தீற்று.) To clean the teeth, பல்துலக்க. 6. To write, inscribe, delineate, எழுத. 7. To paint, draw pictures, &c., சித்திரிக்க. 8. To bind, tie, fasten, கட்ட. (திருக்குற்றாலப்புரா ணம். தீட்டத்தீட்டக்கூராகிறது. It becomes sharpened the more it is whetted; (fig.) the mental powers improve by exercise, application and study. தீட்டிப்பார்க்க, inf. To try a knife by a hone. 2. To try one's learning by questions. நாக்குத்தீட்ட, inf. [prov. in cant usage.] To praise one's self. தீட்டல், v. noun. Writing, sharpening, cleansing, &c., as the verb. தீட்டலரிசி--தீட்டரிசி, s. [prov.] Rice sifted and cleansed. (c.) தீட்டு, v. noun. Whetting, honing, கூர் மையாக்குதல். தீட்டுக்கல்--தீட்டுகல், s. A whet-stone, a hone, &c., சாணைக்கல். தீட்டுக்கோல்--தீட்டுகோல், s. A paint brush, எழுதுகோல். (p.) தீட்டுப்பலகை--தீட்டுமரம், s. A board or slab for sharpening or cleaning knives or other instruments. 18)

nuṉi (p. 278) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sharpen to a point, to point, கூராக்க. நுனிந்துநோக்கல், v. noun. Looking intently, குறித்துநோக்கல். 28)

muṉai (p. 359) s. Point, sharpened end, tenon, edge, front, நுனி. [Tel. குனை, கொனை.] 2. A cape, or head-land-projection, நீண்டுகூரிய நிலம். 3. Battle, fight, war, யுத்தம். 4. Hatred, பகை. 5. Superiority, eminence, priority, முதன்மை. 6. Boldness, audacity, துணிவு. 7. Dislike, aversion, வெறுப்பு. 8. As முனை, 6. முனைவிழுந்துபோயிற்று. The point is fallen off. 2. Valor has become prostrate. முனையாய்வருகிறது. Coming up boldly, or with spirit. அந்தமுனையிலிருந்துஇந்தமுனைமட்டும்வருகிறான்..... He comes from that point to this. இவன்கத்திமுனையில்நிற்கிறான். He stands on the point of a sword; is in haste to fight. முனை, 5. The five different ways of procuring a livelihood, சீவனமுனை: 1. வா ள்முனை, by the sword; 2. கொழுமுனை, by the plough; 3. எழுத்தாணிமுனை, by the style or pen; 4. கதிர்முனை, by the distaff and weaving; 5. ஊசிமுனை, by the needle. முனைகாரன்-முனையுள்ளோன், s. A courageous person, a valiant or brave man, தைரியவான். முனைகுலைய, inf. To be dispirited. See குலை, v. முனைகேடு, v. noun. Disrespect, disgrace, shame, insult. முனைப்பதி, s. An encampment or a lodging place for an army. (சது.) முனைமழுங்குதல், v. noun. Becoming blunt, as the edge of an instrument. 2. Becoming dispirited, losing courage. முனைமுகம், s. The front in battle, as படைமுகம். முனைமுகத்துநில்லேல். Stand not in the van [in battle.] (Avv.) முனையிடம், s. A city, town, or village in a barren country, பாலைநிலத்தூர். (சது.) 2. Battle-field, போர்க்களம். 25)

vāḷ (p. 387) s. A sword, scimitar, கத்தி. 2. A saw, ஈர்வாள். [aph&oe;risis, of Bhalanga.] 3. Lustre, light, splendor, &c., ஒளி. [Sa. Vhala.] வாட்காரன்--வாளறுக்கிறவன், s. A sawyer. வாட்படையாள்--வாள்கைக்கொண் டாள், s. An epithet of Durga, துர்க்கை. வாளரம், s. A two-edged file, or rasp, to sharpen saws, ஓரரம். வாளவரை, s. A kind of pulse. See அவரை. வாளாண்மை, s. Skill with the sword, வாளில்சாமர்த்தியம். (Ell. 145.) வாளாயுதம், s. A sword, as வாள். வாளுழவர், s. [pl.] Soldiers, heroes, champions, படைவீரர். (சது.) வாளுறை, s. A scabbard. வாளேந்தி, appel. n. The sword-armed, the prince. வாளேர்தடங்கண், s. Large eyes, darting glances keen as a scimitar. (Ell. 186.) வாள்மீன், s. A sword fish. அரிவாள், s. A sickle. முள்வாள், s. A saw. 3)