apa (p. 15) prep. A particle--prefixed to Sanscrit words--implying inferiority, privation, separation, contrariety, &c. ஒருப சர்க்கை. Wils. p. 42. APA. அபகரணம், s. Impropriety, illtreatment, injury, தீயொழுக்கம். Wils. p. 42. APAKARANA. அபகாரம், s. Ingratitude, ungrateful acts, நன்றியற்றசெய்கை. 2. Injury, offence, effrontery, insult, mischief, தீமை; opp. to உபகாரம். Wils. p. 42. APAKARA. அபகாரி, s. An ingrate, நன்றி கெட்டவன். 2. A defrauder, cheat, எத்தன். 3. One who does evil to another, an evildoer, துஷ்டன். Wils. p. 42. APAKARIN. அபகீர்த்தி, s. Infamy, disgrace, dishonor, disrepute, கனவீனம். Wils. p. 42. APAKIRTI. அபகீர்த்திபெற்றவன். One who is dishonored. அபக்கியாதி, s. Disrepute, disesteem. See அவக்கியாதி; opp. to பிரக் கியாதி. அபக்கியாதியானகாரியம், s. A shameful, ignominious thing. அபக்கிரோசம், s. Reviling, abusing. Wils. p. 42. APAKROSHA. அபசகுனம், s. A bad omen, துர்க்குறி. அபசத்தம், s. Ungrammatical language, வழூஉமொழி. 2. Vain talk, வீண் பேச்சு. 3. Inauspicious expression, அசு பமொழி. Wils. p. 45. APASHABDA. அபசயம்--அபசெயம், s. Defeat, vanquishment, தோல்வி. அபசயப்பட, inf. To be defeated, தோற்க. See படு, v. அபசரணம், s. Departure, egress, புறப்பாடு. Wils. p. 46. APSARANA. அபசரிதம்--அபசரிதை, s. History of bad transactions, துர்ச்சரித்திரம். 2. Improper conduct, துன்னடை. அபசவ்வியம், s. The right side, வலதுபக்கம். Wils. p. 46. APASAVYA. அபசாரம், s. Incivility, disrespect, affront, irreverence, impropriety, உபசார மின்மை. 2. Non-conformity to the Shasters, wrong conduct, misbehavior, குற் றம்; [ex சர, to move, go.] Wils. p. 42. APACHARA. உபசாரஞ்செய்தவர்க்கபசாரம்பண்ணுகிறது. To return civility with incivility. உமக்கென்னாலென்ன அபசாரம்வந்தது? What injury have I done you? or what reproach have I brought upon you? அபசாரி, s. An impolite man, one who deviates from the Shasters, a bad man, மரியாதையில்லான். Wils. p. 42. APACHARIN. அபச்சாயை--அவச்சாயை, s. A shadowless being, as a deity or celestial being, சாயையற்றது. 2. An unlucky shadow, ஓர்மரணக்குறி. 3. Deduction according to the time of the year from the length of the person's shadow, cast by the sun or moon, in calculating the hour of the day or night, தள்ளுபடிநிழல்; [ex சாயா, shadow.] (p.) Wils. p. 42. APACHCHAYA. அபதேசம், s. Evasion, prevarication, disguise by dress, &c., pretence, contrivance, தந்திரம்; [ex திச, to show.] (p.) Wils. p. 43. APDESHA. அபமிருத்து, s. Sudden death, dying of some casualty, not of sickness or decay, அகாலமரணம். Wils. p. 43. APAMRITYU. அபரூபம், s. Deformity, ugliness அவலட்சணம். (p.) Wils. p. 45. APARUPA. 2. Scarceness, அருமை. (c.) அபவருக்கம், s. Final beatitude, deliverance from births, exemption from farther transmigration, முத்தி; [ex வரு, to leave.] Wils. p. 45. APAVARGA. அபவாகம், s. Inference, deduction, அருத்தாபத்தி. Wils. p. 45. APAVAHA. அபவாதம், s. Censure, abuse, reproach, பழிச்சொல். 2. Defamation, slander, scandal, பொய்ச்சாட்டு. 3. Contradiction, opposition, ஒவ்வாப்பேச்சு. Wils. p. 45. APAVADA. 4. Defence, (in law) replication, பிரதிவாதம்; [ex வாத, speech.] 5. Comprehending fully without mistake, உள்ளபடியறிகை. புலி மனிதனை யடித்துத்தின்கிறதென்று லோகா பவாதம். It is a common saying that tigers kill and eat people. (பஞ். 31.) அபவாரணம், s. Concealment, disappearance, மறைவு. Wils. p. 45. APAVARANA. அபாகரணம், s. Liquidation of a debt, கடனிறுக்கை. Wils. p. 46. APAKARANA. அபாங்கம், s. The outer corner of the eye, கடைக்கண். Wils. p. 47. APANGA. 2. A side glance, கடைக்கண்பார்வை. அபாதானம், s. The meaning of the fifth case denoting removal, ஐந்தாம் வேற்றுமையினெல்லைப்பொருள். Wils. p. 47. APADANA. அபாமார்க்கம், s. The plant நாயு ருவி, Achyranthes, L. Wils. p. 47. APAMARGA. அபாயம், s. Loss, injury, நஷ்டம். 2. Disaster, mishap, calamity, dilemma, இடையூறு. Wils p. 47. APAYA. 3. An unforeseen danger, jeopardy, an unexpected evil, சடுதியாய்வருமாபத்து. 4. A trick, stratagem, scheme, mischievous device, சதியோசனை. அபாயதந்திரம், s. Artifice, trick. அபாயம்பண்ண, inf. To deceive, defraud, act treacherously. அபாயோபாயம், s. Expedient, shift, what is done by hook or by crook, by any means direct or indirect. அபானம், s. The anus, குதம். 2. One of the te vital airs, தசவாயுவினொன்று; as, அபானன்; [ex அந, to breathe.] Wils. p. 47. APANA. அபானவாயு--அபானன், s. Wind from the anus. 17) *

āṭai (p. 38) s. Cream, scum, thick concretion on the surface of liquids, ஏடு. (c.) 2. Cloth, clothing, dress, garment, சீலை. 3. A thin film or spot on the eye, நேத்திரப் படலம். 4. The fourteenth lunar asterism, சித்திரைநாள். (p.) 5. [prov.] inner skin of edible palmyra roots, பணங்கிழங்கினுட்டோல். ஆடையாபரணம், s. Clothes and jewels, attire. ஆடையொட்டி, s. An amaranth, பேய்ப்புல், Desmoch&ae;ta atropurpurea. 2. Lice in clothes, சீலைப்பேன். பட்டாடை, s. A garment of silk. பாவாடை, s. A petticoat. நடைபாவாடை, s. Cloths spread in the road at a great solemnity. உள்ளாடை, s. A woman's undergarment, a shift. சிற்றாடை, s. A cloth or garment for a little girl. 12) *

ikl (p. 45) s. Enmity, hatred, opposition, contrariety, hostility, பகை. 2. Battle, war, warlikeness, போர். 3. Valor, strength, prowess, வலி. (p.) இகலன், s. An old jackal, கிழநரி. 2. A jackal, நரி. (p.) இகலாட்டம், s. Diversity of opinions, controversy, disputation, altercation, போராட்டம். 2. Competition, contention, vieing, rivalry, shifting a duty on another, முரணுகை. எந்நேரமுமிகலாட்டமாயிருக்கிறவன். He who is always disputing. இகலார்--இகலோர், s. Foes, enemies, adversaries, rivals, competitors, பகைவர். (p.) 7)

upāyam (p. 62) s. Means, contrivance, expedient, device, good or bad, skill in accomplishing an object, சூழ்ச்சி. 2. Stratagem, artifice, craft, shift, art, cunning, shuffling, intrigue, தந்திரம். 3. The means for bringing an enemy to terms, of which four are enumerated, viz.: 1. சாமம், conciliatory measures. 2. பேதம், sowing dissension. 3. தானம், gifts, presents. 4. தண் டம், chastisement, punishment (by war), அரசர்க்குரியவுபாயம். 4. [vul.] Smallness, சொ ற்பம். Wils. p. 16. UPAYA. உபாயக்காரன்--உபாயி, s. An artful person, a schemer, contriver, தந்திரக்காரன். உபாயஞ்சூழ, inf. To contrive, scheme. உபாயஞ்சொல்ல, inf. To give counsel. உபாயதந்திரம், s. Devices, craftiness, subtility. உபாயமானவிளையாட்டு, s. Artful cheating in play. உபாயம்பண்ண, inf. To adopt stratagems, to contrive, employ address, use means. உபாயவிலக்கு, s. [in rhetoric.] Artfully endeavoring to prevent an act, by representing the evil which will happen to one's self--as when a wife dissuades her husband from leaving her by declaring that, in case he does, she must die, ஓரலங்காரம். உபாயோபாயம், s. Various means or artifices. 2. Cunning for cunning in retaliation, &c. மோட்சம்பெறுமுபாயம்--மோட் சோபாயம், s. Means for obtaining eternal bliss. 52)

kntu (p. 93) s. A joint of the body, யாக் கையின்மூட்டு. 2. The bottom of the neck, the nape, கழுத்தடி. 3. An axle-tree, பண்டி யுளிரும்பு. 4. A carriage, a vehicle, a waggon or cart, பண்டி. 5. A staff, a crutch, support, defence, பற்றுக்கோடு. 6. A post, pillar, தூண். 7. A post for tying elephants, யானையணைதறி. 8. [prov.] A rope for tying oxen together by the neck, மாடுபிணைக்குந் தும்பு. 9. [prop. கங்கு.] The heap of straw round the threshing floor, வைக்கோல்வரம்பு. 1. The heap of chaff which forms outside the threshing floor, பொலிப்புறத்தடையும் பதர். கந்துகட்ட, inf. To float or recede to the side of the vessel--as curry stuffs in boiling. 2. To arrange the heap of straw round the threshing floor. கந்துகளம், s. The bottom of the rice-heap after the better part has been taken away, also rice mixed with the chaff in the floor. கந்தடிக்க, inf. To thrash, or beat the straw after it has been trodden. கந்தடைக்க, inf. To form an enclosure with straw round the threshing floor. கந்துடைக்க, inf. [prov.] To unfasten the noose of the string tied to the ox's neck, தும்பவிழ்க்க. கந்துமாற, inf. [prov.] To change an ox of a pair tied together, ஏரில்மாறிக்கட்ட. கந்துமாறிக்கட்ட, inf. To shift, to change sides, to use chicanery, to scheme --as in paying debts by borrowing of others, &c. கந்துமுரிக்க, inf. [prov.] To turn out of the course--as oxen treading corn, breaking the bounds. It is deemed very unlucky for men or animals to pass from the enclosure of the threshing floor except at the proper entrance. கந்துமுரித்துப்போட்டுப்போகிறான். He has deserted his company. பொலிக்கந்து, s. Chaff in the threshing floor after winnowing, containing some grain. புறக்கந்து, s. The extremities of an axle-tree. 2. The chaff about a heap of winnowed corn. கருங்கந்து, s. The second range of chaff in a threshing floor next to the பொலிக்கந்து. 15)

kapaṭam (p. 93) --கபடு--கவடம், s. Fraud, deceit, deception, circumvention, trick, cheat, shuffling, hypocrisy, வஞ்சகம். Wils. p. 188. KAPADA. கபடக்காரன்--கபடன்--கபடி, s. A cheat, a deceiver, a shuffler, வஞ்சகன். Wils. p. 188. KAPADIN. கபடசூத்திரம், s. Stratagem, a deeplaid scheme, profound knavery, வஞ்சகம். கபடஞ்செய்ய--கபடுபண்ண, inf. To play tricks, to cheat, circumvent, to shuffle, வஞ்சனைசெய்ய. கபடஸ்தன், s. A cheat, a deceiver, வஞ்சகன். கபடநாடகம், s. Deceitful dealing, shuffling, வஞ்சகநடிப்பு. கபடநாடகசூத்திரன், s. A deceitful dealer, வஞ்சனைத்தொழிலன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. கபடபுத்தி, s. A trickish disposition, fraudulent design, cunning, artfulness, shuffling, வஞ்சனைநினைப்பு. கபடவித்தை, s. Tricks, shifts, cunning, வஞ்சகவித்தை. கவடறியாமை, s. Sincerity. கவடறியாதவன்--கவடற்றவன், s. An upright man. கவடில்லாமை, s. Sincerity. கபட்டுத்தனம், s. Fraudulence. கபட்டுநாக்கு, s. A deceitful tongue. கபட்டுப்படிக்கல்லு, s. A deceitful weight. 26) *

kullam (p. 127) s. A winnowing basket; a fan for shifting, winnowing, &c., முறம். Wils. p. 235. KULYA. 56)

kettu (p. 138) s. (Hind.) wiles, tricks, தந்து. 2. Evasion, shift, equivocation, உபாயம். 8)

kōrmplm (p. 151) s. [prov.] Diversion, drollery, amusement, buffoonery, தமாசு. 2. Excuse, subterfuge, pretext, shift, trick, உபாயம். 3. Alteration, bickerings, தாறுமாறு. அறுபத்தெட்டுக்கோரம்பலம். A great many tricks, troubles, shifts, &c., literally, the sixty-eight tricks. 9)

cāṭṭu (p. 174) s. [vul.] Pretext, pretence, cloak, cover, excuse, evasion, போக்கு. See சாட்டு v. சாட்டில்லாமற்சாவில்லை. No death without a cause. சாட்டுச்சொல்ல, inf. To make excuses, shifts, pretexts. 74)

cāṭṭu (p. 174) கிறேன், சாட்டினேன், வேன், சாட் ட, v. a. To transfer as a debt; to devolve, lay or cast on; to assign unto, ascribe to, ஒப்பிக்க. 2. To impute, to accuse, to attribute falsely, to impugn, குற்றஞ்சாற்ற. 3. To make excuse or pretext of a thing, to act under cover of something else, to evade, போக்குச்சொல்ல. (c.) 4. (R.) To beat or strike, அடிக்க. கோவிலைச்சாட்டிவயிறுவளர்க்கிறான். He maintains himself under the pretence of serving (begging for) the temple. சாட்டிக்கழிக்க, inf. To shift off; to get rid of by a reference to some other thing; to manage artfully. 2. To give sparingly, to distribute scantily. சாட்டிக்கொள்ள, inf. To take on one a debt due by another, to take the responsibility of a debt. சாட்டிவிட, inf. To transfer a debt to another. சாட்டு, v. noun. Consigning, transferring, ஒப்பிக்கை. 2. Accusing, charging with, குற்றஞ்சாட்டுகை. அவன் சாட்டிலே கொண்டேன். I have bought it by his means. (R.) 75)

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. n. To go or pass round, revolve, circulate, turn, வட்டமாயோட. 2. To go or move about here and there, wander, அலைய. 3. To take a circuitous or indirect course, சுற்றிப்போக. 4. To be circuitous, meander, wind about--as a river, road. &c., ஆறுமுதலியசுற்ற. 5. To whirl, spin round, turn about, இராட்டினஞ்சுற்ற. 6. To be giddy, be dizzy, தலைசுற்ற. 7. To be coiled, to curl round, to kink, to twine, நூன்முதலியசுற்ற. (c.) சுற்றியுஞ்சுகத்திலேபோ. Seek a good result even circuitously. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To become coiled, entangled. See சுற்று, v. a. சுற்றிச்சுழற்றி, Gerund. (adverbially.) Altogether, ஒருமிக்க. சுற்றிச்சுற்றி, Gerund. ( used adverbially.) Round and round. 2. Circuitously. repeatedly--as திரும்பத்திரும்ப. சுற்றிச்சுற்றிப்பேச, inf. To talk in a round about way. சுற்றித்திரிய, inf. To go round about, perambulate. 2. To ramble or stroll about, to roam. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To have a cholic, சுற்றிவலிக்க. See சுற்று, v. a. சுற்றியடிக்க, inf. To whiffle, shift-as the wind. சுற்றியலைந்துதிரிய, inf. To ramble about. சுற்றியலைந்துபோக, inf. To take a circuitous course. சுற்றியாட, inf. To whirl in dancing. 2. To dance round the area. சுற்றியெடுக்க, inf. [prov.] To wave cakes, &c., round an idol, a new married couple, &c., to dispel fascinations. Compare திஷ்டிசுற்ற. சுற்றிவந்துகும்பிட, inf. To raise the hands and turn round towards the eight points, worshipping their guardians. 2. To worship with raised hands passing round a temple, &c. சுற்றிவர, inf. To pass round a temple in worship, singly, or in procession. 2. To pass about a village turning to the right, as in marriage processions, &c. சுற்றிவலிக்க, inf. As சுற்றிப்பிடிக்க. நாடோறும்வந்துசுற்ற, inf. To come for a thing day after day. 2. To hang about in order to steal, திருடப்பார்க்க. சுற்றிக்கொத்த, inf. To dig up and loosen the earth round about a plant, &c. (c.) சுற்று, v. noun. Passing round in an orbit, revolving, circulation, வட்டமாயோ டல். 2. Whirling on an axis, revolution, சுழற்சி. 112)

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

tṭṭu (p. 222) கிறேன், தட்டினேன், வேன், தட்ட, v. a. To knock at, as a door, கதவைத்தட்ட. 2. To strike, as a gong; to tap, pat, slap, அறைய. 3. To touch or strive so as to displace, to shake off as dust, &c., தட்டிய திர்க்க. 4. To reject, as a temptation, to discard, விலக்க. 5. To strike in playing on drums, tambourines, the guitar, &c., with a plectrum, or otherwise, கொட்ட. 6. To strike against, commonly accidentally. dash against, மூட்ட. 7. To strike or ward off, to parry, தடுக்க. 8. To evade, palliate, equivocate, புரட்ட. 9. To frustrate, thwart, குலைக்க. 1. To procure one's dismissal from office, அகற்ற. 11. To soften palmyra fruit by beating, நொறுக்க. 12. To oppose, contradict, disobey a command, மறுக்க. 13. To beat and break shells to get the kernels. உடைக்க. 14. To fashion, form, mould, with the hands, by tapping--as clay, dough, &c., மட்கலந்தட்ட. 15. To beat off fruit, leaves, &c., from trees, உதிர்க்க. 16. To thrash out rape-seed, &c., கதிரடிக்க. 17. To clap on, as cow-dung on a wall, அப்ப. 18. To hammer, to flatten, தட்டையாக்க. 19. (fig.) To conquer, vanguish, முறியடிக்க. 2. (fig.) To suggest a thought, நினைவெழுப்ப. 21. To dissuade, மறிக்க. 22. [prov.] To throw out water with the foot, hand, basket, &c., நீரெற்ற. 23. [in cant.] To steal, pilfer, swindle, to get by deceit or stratagem, கவர. 24. [in burlesque.] To trip, knock down, to destroy--as an epidemic, தட்டிவீழ்த்த. 25. [with loc. ablative.] To resist an obstacle, to come in contact with, பட. 26. To run aground or strike against, as a vessel, to clash, மோத. 27. [with dative.] To be perceived as a smell, வாசனைதட்ட. 28. [with dative.] To be scanty, wanting, as food, rain, water, &c., to be reduced, as the milk of a cow, குறைவுபட. 29. To elude, to escape, தப்ப. 3. [with dative.] To be at fault, to fail, as the hand playing on an instrument, writing, performing an operation, &c., or the tongue in reading or speaking, &c., தவற. 31. To hobble as a verse, தலைகாட்ட.--Note. The meanings are often cant. அனேகரைக்காய்ச்சல்தட்டிப்போட்டது. The fever has prostrated many persons. தண்ணீர்தலைதட்டநிற்கிறது. The water is head deep. [prov.] தலையைத்தட்டிப்போட்டது. It has carried off his head. தேடியபொருள்காலிலேதட்டினதுபோல. As if the thing sought for, had struck against the foot; i. e. getting accidentally the thing desired. நெஞ்சிலேதட்டிப்பார். Knock at your own breast, and inquire. பல்லைத்தட்டிவிடு. Knock out his teeth. மரங்கள் தெருத்தட்டநிற்கின்றன. The trees extend the whole length of the street. [prov.] தொண்டைக்குள்ளேஏதோதட்டுகிறது. There is something in my throat obstructing the passage. அவன்என்வார்த்தையைத்தட்டிப்போட்டான். He has disobeyed me. மழைதட்டிப்போயிற்று. Rain is deficient. அரிசித்தட்டிப்போயிற்று. The rice is nearly exhausted; or rice is very dear and scarce. தட்டாமல்முட்டாமல் விழுங்கிப்போட்டான். He has swallowed it (his large income) without difficulty. [prov.] தட்டாமல்வைக்க, inf. To place things so as not to touch each other. தட்டவைக்கப்பார்க்க--தட்டவைக்கநி னைக்க, inf. To put one on a wrong scent when in pursuit of another. தட்டிக்கிளம்ப--தட்டியெழும்ப, inf. To rice grow high, or tall. 2. To rise to affluence, influence, &c. 3. To be animated with joy, or zeal for an enterprize; to be roused with anger. தட்டிக்கேட்க, inf. To speak or remonstrate. தட்டிக்கொடுக்க, inf. To quiet, to lull by tapping. 2. To cheer, to encourage men or beasts by patting on the back, shoulders, &c. 3. [in prison bars.] To tap a person so that another may grasp him. தட்டிக்கொள்ள, inf. To be exhausted, to be in want. 2. To strike against, to be resisted, by an obstacle. 3. To be retarded in reading, speaking, or business. 4. To fail, to prove inadequate. 5. To shake off the dust by striking the foot upon the ground. மேலேதட்டிக்கொள்ளாதே. Don't come in contact with me--said by one afraid of defilement. கப்பல்நிலந்தட்டிக்கொண்டது. The ship is aground, striking, &c. தட்டிச்சொல்ல, inf. To contradict. 2. [prov.] To speak, or repeat a lesson with hesitation; to stammer. தட்டிப்பறிக்க, inf. To strike and snatch away. 2. To get by stratagem. தட்டிப்பறைசாற்ற, inf. To publish by beat of drum. 2. To blab out private matters, to asperse one's character. தட்டிப்பார்க்க, inf. To try to fish out secrets from one. 2. To sit one's erudition, caste, property, &c. 3. To try silver coins, by ringing, and snapping them with the fingers. தட்டிப்பேச, inf. To oppose, to remonstrate, to object, to protest against. தட்டிப்போட, inf. To strike and spill; to over-turn, &c. 2. (fig.) To overcome one in a game, &c. தட்டிமாற, inf. To evade, shift a fault upon another; to baffle one and escape. 2. To give one a heavy blow. தட்டியெடுத்துக்கொள்ள, inf. To secure a thing for one's self, deceiving another. 2. To get a thing in spite of the endeavours of others. தட்டியெழுப்ப, inf. To tap and rouse one. தட்டியோட்ட, inf. (also. அதட்டியோ ட்ட.) To drive beasts rapidly. தட்டிவிட, inf. To strike and overturn. 2. To cheer by patting the shoulders of combatants, &c. 3. To animate, encourage. 4. To frustrate. 5. To contradict, refuse. 6. [prov.] To change the position of different yokes of oxen, in ploughing, putting the hindermost, forward, &c. 7. To cause the oxen to turn back to deepen the furrows. 8. (c.) To drive cattle faster, to accelerate their speed. இனித்தட்டிவிடு. Wait no longer. தட்டிவைக்க, inf. [prov.] To suggest, to throw in a word to effect an object; to speak once, expecting to speak again on the subject. தலைதட்டியளக்க, inf. To strike the measure. See தடவு, v. சொல்லைத்தட்ட, inf. To disobey one's command. 2. To contradict. 3. To speak before another has finished. 38)

tāttu (p. 233) கிறேன், தாத்தினேன், வேன், தாத்த, v. a. [vul. for தாற்று.] To winnow, and sift--as grain, கொழிக்க. 2. To shift off bad articles for good, இழிந்ததையுயர்ந்ததற்கு மாற்ற. 3. [prov.] To conceal stolen bullocks in some place out of sight, ஒளித்து வைக்க. (c.) தாத்திப்போட்டான். He sifted the grain; also, he got rid of damaged goods. 36) *