atiru (p. 11) --அதிர், கிறேன், அதிர்ந் தேன், வேன், அதிர, v. n. To shake, quake, as by an earthquake, he fall of a tree, or the rolling of chariots, கம்பிக்க. 2. To be startled, alarmed as by the sound of a cannon, the report of thieves, the prevalence of an epidemic, &c., thrill, நடுங்க. 3. To resound attended with a shock, as by thunder, by an earthquake; to sound as a drum, &c., reverberate, vibrate, roar as beasts, tinckle as bells or ornaments, ஆர வாரிக்க. பூமியதிரநடவாதபுண்ணியவான். A good man, one who is careful not to give offence. அதிர்குரல்முரசம். The loud sounding drum. பூமியதிரல், v. noun. An earthquake, trembling of the earth. அதிர், v. noun. Commotion, shaking, trembling, fear, நடுக்கம், 2. s. Sound, ஒலி. அதிர்வெடி--அதிர்வேட்டு, s. The explosion or report of small cannons, &c., to excite alarm. 2. (prov.) The cannon itself. அதிர்ச்சி, v. noun. Quaking, shaking, trembling as of the earth by an earthquake, thunder, or the fall of a tree &c., அசைவு. 2. Resonance, repercussion, concussion, reverberation, எதிரொலி. 3. Agitation, stir, நடுக்கம். 4. A great noise, a loud report, an explosion, பேரொலி. அதிர்ப்பு, v. noun. A shock, concussion, &c., attended with noise, தாக்கி யொலிக்கை. 2. Clamor, shouting, vociferation, ஆரவாரம், 3. Tremor, trembling, நடுக்கம். 4. Fear, alarm, அச்சம். 28) *

amirutam (p. 20) (St.) அமிர்தம், s. Immortality, அழியாமை. 2. Ambrosia, nectar, milk, honey, அமிழ்தம். 3. A restorative, a reviving medicine, stimulant, மூர்ச்சை தீர்த்துயிருந்தருமருந்து. 4. Sweetness, இனிமை. 5. Water, நீர். 6. Final emancipation, மோட் சம். Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தகலசம், s. That which contains nectar, (fig.) a woman's breast. அமிர்தகலை, s. A phase of the moon. அமிர்தகிரணன், s. The moon. அமிர்தங்கலங்க, inf. To be disturbed, shocked, &c. as the brain by a blow, மூளைகலங்க. அமிர்தசஞ்சீவினி, s. A medicament supposed to restore the slain to life. அமிர்தபிந்து, s. One of the thirtytwo உபநிடதம். அமிர்தரசம், s. An ambrosial juice. அமிர்தவல்லி, s. A creeper. See அமுதவல்லி. அமிர்தன், s. An immortal, God, கடவுள். (p.) Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தாசனர்--அமுதாசனர், s. The gods, தேவர். Wils. p. 62. AMRITASHANA. 10) *

ukku (p. 59) கிறது, உக்கினது, உக்கும், உக்க, v. n. To rot, decay, moulder, perish, உக் கிப்போக. 2. To dread, fear, பயப்பட. உக்கதலமணியுரகரரசற்கென்றால். If the king of serpents which inhabits the abyss be shocked-துக்கத்தினாலுக்கிப்போனான். He is wasted with grief, he is pining away. உக்கினமரம், s. A worm-eaten tree, or rotten timber. உக்கல், s. [vul.] Rottenness, putridity, பதனழிவு. 2. Any thing rotten or perished, உளுத்தது. 25)

ēngku (p. 78) கிறேன், ஏங்கினேன், வேன், ஏங்க. v. n. To weep, cry, wail; to call as a peacock, அழ. 2. To faint through fear, sorrow, &c., வாட. 3. To fear, dread, be aghast, be panic-struck, be startled, be at one's wit's end, be shocked, திகிலுற. 4. To be concerned, to regret deeply, to be in great suspense, கவலைப்பட. 5. (இராமா.) To sound, roar, ஒலிக்க. ஏங்கித்திரியேல். Do not yield to anguish and sorrow. (ஆத்தி.) ஏங்கினாற்போலேசீவன்போயிற்று. He was so overcome with fear (grief, &c.) that he instantly died. ஏங்கிப்போக, inf. To faint through fear, to be in deep concern, to be grieved for, to be exceedingly anxious. ஏக்கம்--ஏக்கரவு, v. noun. Sudden fear, fright, trepidation, alarm, consternation, stupor, panic, ஏங்குகை. 2. Anxiety, deep concern, கவலை. 3. Despondency, despair, ஆறாக்கவலை. ஏக்கம். With a verb--as பிடிக்க, and dative of person, &c., signifies to languish, despond, &c. ஏக்கமெடுக்க--ஏக்கம்பிடிக்க, inf. To have excessive sorrow, to be vexed. மகன்செத்ததினாலேயவளுக்கேக்கம்பிடித்்தது..... She languishes at the death of her son. ஏங்கல், v. noun. Screaming--as a peacock, மயிற்குரல். 2. Weeping. 3. The act of sounding. ஏங்குற, inf. To be sorrowful or thoughtful. 6)

cilir (p. 186) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [improp. சிலுக்க.] To rise, as the hairs of the body, from intense love, or horror, &c., மயிர்பொடிக்க. 2. To be chilled, shocked, to run cold, as the blood from a disastrous event, உடம்புமுதலியசிலிர்க்க. (c.) 3. To sprout, to shoot, தளிர்க்க. (சது.) சிலிர்சிலிர்ப்பு, v. noun. Erection of hair on the body from any violent emotion. 54) *

tiṭukkāṭṭm (p. 238) s. Fright, terror, sudden fear, shock, திடுக்குறுதல்; [ex திடுக்கு, et ஆட்டம்.] (c.) 5)

tiṭukkiṭ (p. 238) inf. To startle, to be startled, alarmed, frightened, அச்சத்தால்மனங்கலங்க. 2. To be shocked, to shudder, to start with fear or surprize, பயத்தாலுடல்கம்பிக்க. 3. To start in sleep or from any nervous or muscular affection, துணுக்கிட. திடுக்கிடப்பேச, inf. To speak so as to surprize, shock or alarm. திடுக்கிட்டெழும்ப, inf. To rise up startled, alarmed, &c. 6)

tiṭukkiṭu (p. 238) v. noun. [prov.] A start, shock, shudder, as திடுக்கம். 7)

veṭil (p. 399) --வெடியல், s. Explosion of gunpowder, a shock, வேட்டு. 18)