ālu (p. 42) கிறேன், ஆன்றேன், வேன், ஆல, v. n. To dance, play, ஆட. 2. To sound, make a noise, ஒலிக்க. 3. To become complete, நிறைய. (p.) ஆலல், v. noun. Waving, dancing--as a snake its head, ஆடுதல். 2. Sounding, making a noise, shrieking, ஒலித்தல். 3. Crying, or screaming as a peacock, மயிற்குரல். (p.) 27) *

ktṟu (p. 91) கிறேன், கதறினேன், வேன், க தற, v. n. To cry aloud from pain or grief, to shriek, to scream--as a child, அழ. 2. To bellow--as a cow for its young, to cry-- as a deer or as a calf, கத்த. கன்றைநினைத்துப்பசுக்கதறிக்கொண்டோடிற்று. The cow ran bellowing after her calf. பிள்ளைவருத்தத்தினாற்கதறுகிறான். The child is crying very loud from excessive pain. கதறியழ, inf. To weep aloud. கதறுதல், v. noun. Complaining, roaring. 2) *

kūppiṭu (p. 134) கிறேன், கூப்பிட்டேன், வேன், கூப்பிட, v. a. To call one, to call by name, to call attention, அழைக்க. 2. To call on one for aid, to cry to the deity; to invoke --as evil spirits, முறையிட. 3. To call with authority, to summon, to cite, அதிகாரத்தா லழைக்க. 4. To invite, வரவழைக்க. 5. v. n. To call out, to cry out, to exclaim, to halloo, to shriek, to whoop, கூவ. 6. To cry--as certain animals, மிருகங்கூப்பிட; [ex கூப்பு. calling, et. இடு.] கூப்பிட்ட குரலுக்கொருவருமில்லை. No one came at the call. 2. No one is at hand to aid, to serve, &c. கூப்பிடுதூரம், s. The distance of a call. கூப்பிடுவான், s. [prov.] A kind of lung disease, chiefly among goats, causing bleatings and sudden death; also used as a curse, meaning, may he die of this discase. கூப்பிடுசத்தம், s. A voice calling. 2. The distance of a call. கூப்பீடு, v. noun. A call, a whoop. 2. Calling distance. 3. [in long measure.] A call equal to a குரோசம். 13)

citṭi (p. 182) s. A kind of cricket that shrieks in trees at night, சில்வண்டு. 2. [ex சிதடு.] An ignorant person, அறிவிலி. 3. A blind person, குருடி. (p.) 19)

vīrvīreṉ (p. 398) inf. To shriek, or cry in anguish, as a child. குழந்தைவீர்வீரென்றழுகிறது. The infant cries in distress. 244)