cuṇṭu (p. 193) கிறது, சுண்டினது, ம், சுண்ட, v. n. To dry up as in boiling, stewing, simmering, &c., to be evaporated by heat, கறிமுதலியனசுண்ட. 2. To be dried, lessened, as the blood of an emaciated person, இரத்தஞ்சு ண்ட. 3. To pinch internally, gripe throb, வயிறுசுண்ட. 4. To impinge--as a strained line, or bow-string in reaction, கயிறுசுண்ட. 5. To be tight, as a string or as a muscle in cramp, &c., நரம்புமுதலியனஇழுக்க. (c.) சுண்டக்கட்ட, inf. [prov. fig.] To strain and fasten, as a rope tied to posts, அழுத்திக்கட்ட. சுண்டக்காய, inf. To boil and dry away. சுண்டக்காய்ச்ச, inf. To boil so as to reduce or exhaust the liquor. சுண்டப்பிடிக்க, inf. [prov.] To pinch too closely in measuring cloth. &c. so as to give scanty measure; to gripe. 2. To be niggardly in expenditure. சுண்டிப்போக, inf. To be reduced by evaporation. 2. To wither, to be shrunk--as the face, வெட்கிப்போக. சுண்டவைக்க, inf. To let the curry or porridge, &c., become dry and hard, when boiling. அவனைச்சுண்டவுலர்த்திப்போட்டார்கள். They have reduced and weakened him, (by diet, bleeding, &c.) அவன்முகஞ்சுண்டிப்போயிற்று. He has turned pale, (through shame, fear, sorrow, &c.) 63)