iṟ (p. 56) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To die, become extinct, cease, to be terminated, ended, exterminated, சாவ. 2. To decay, rot, moulder, waste. perish, அழிய. 3. (p.) To become antiquated, disused, obsolete, to fall into desuetude, பழமையாக. 4. To go, pass, pass by, proceed, pass--as time, to elapse, செல்ல. 5. To exceed, surpass in number, measure, degree. &c., அதிகரிக்க. 6. To pass over the limit, to transgress, trespass, கடக்க. காடகமிறந்தோர்கே. After him who is gone into the desert. எளிதெனவில்லிறப்பான். He who goes to his neighbor's wife considering it a light matter. இறந்தகாலம், s. Past time, past tense, செல்காலம். இறந்ததுவிலக்கல், s. The omission or exclusion of what is gone out of use--one of the thirty-two உத்தி. (நன்னூல்.) இறந்துபட, inf. To die. (p.) இறந்தோர், s. The dead, departed spirits, the manes, மரித்தோர். இறந்தோர்சேர்வனம், s. A cemetery, the place where the dead are deposited, whether burnt or buried. எண்ணிறந்த, rel. part. Innumerable. அளவிறந்த, rel. part. Beyond measure, immense. இறப்பு, v. noun. Death, dying, extinction, மரிப்பு. 2. Mouldering, decay, waste, அழிகை. 3. (p.) Passage, passing, loss &c. of time, செல்லுகை. 4. Excess, prominence, superabundance, மிகுதி. 5. Transgression, trespass, wrong, offence, injury, misdemeanor, harm, evil, கடக்கை. 6. Being obsolete, disused, desuetude, கெடுகை. 7. (c.) The inside or under part of a sloping roof, the eaves, வீட்டிறப்பு. இறப்பினையென்றும். Though able to revenge the offence. (குறள். 72.) இறவு, v. noun. Death, dying, extinction, இறக்கை. 2. Decay, அழிவு. 3. Excess, மிகுதி. (p.) 13)

iḷi (p. 56) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grin, show the teeth--as in cringing, craving, &c., பல்லிளிக்க. 2. To laugh in a silly manner, to simper, giggle, களகளவெனச்சிரிக்க. 3. v. a. To ridicule, scorn, deride, பரிகாசஞ்செய்ய. 4. To disgrace, contemn, அவமதிக்க. (c.) இளித்தவாய்ப்பட்டம், s. Notoriety for grinning, இளிச்சவாயனெனப்படுகை. 2. The character of a sauntering idler. 3. The state or character of one baffled or defeated in his projects. குரங்குபோலிளித்தவாயன். One who grins like a monkey. பல்லையிளிக்க, inf. To laugh foolishly. இளிச்சற்கண், s. Blear eyes, eyes sore with rheum. இளிப்பு--இளிவு, v. noun. Grinning, simpering, tittering, பல்லிளிக்கை. 2. Ridicule, scorn, derision, இழிவு. 3. Disgrace, நிந்தை. நாயையடித்துப்பல்லிளிவுபார்க்கிறதினாலேயென் ன? What will it avail to strike a dog and then look at its grin? [prov.] எள்ளினிளிவாமென்றெண்ணி. Considering that it would be disrespectful to neglect him. (குறள்.) 8)

ōy (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓய, v. a. To cease, leave off, to desist from action, &c., to rest, விட. 2. v. n. To become tired, become weary, to fail, become weak or infirm--as a member of the body, தளர. 3. To cease, end, முடிய. ஓயாமலிருக்க, inf. To be incessant, continual. ஓயாமல்வருகிறான். He comes incessantly. மரங்காய்த்தோய்தல், v. noun. Ceasing to bear fruit for the season. ஆய்ந்தோய்ந்துபார்த்தல், v. noun. Considering maturely, deliberating. எல்லாமோய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. His wealth, influence, &c. are all reduced. கையோயாமல்வேலைசெய்கிறான். He labors incessantly. எழுதியெழுதிக்கையோய்ந்துபோயிற்று. My arm is weary with continual writing. ஆடியோய்ந்தபம்பரம். A top that has ceased to spin; i. e. an ascetic, so called because he has renounced worldly cares, and is henceforth exempt from transmigrations. 2. An old man whose active days are past. 3. A person dismissed from office. காலோய்ந்துகையோய்ந்துபோகுதல். Feeling weak in the legs and arms--as after fever, &c. ஓயாக்கவலை, s. Incessant troubles, anxiety. ஓயாமாரி, s. Incessant rain, ஓயா மழை. 2. Unceasing liberality, பெருங் கொடை. ஓய்ந்தமனம், s. A mind that has ceased to be affected by secular objects. ஓய்ந்துபோக, inf. To become weary. அடித்தோய, inf. To desist from beating. ஓயல்--ஓய்வு, v. noun. Cessation, ceasing, relinquishment, rest, ஒழிவு. 2. Slackness, தளர்வு. 3. End, termination, முடிவு. ஓய்வுகரையில்லாமற்கொடுக்கிறான். He bestows without limit or cessation. ஓய்வுநாள், s. A day of rest; [in Christ. usage.] the sabbath. 107)

ōr (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓர, v. a. To consider attentively, examine, investigate mentally, to ponder, ஆராய. 2. To understand, find out, தெளிய. (p.) ஓரால். Mayest thou ponder or consider. ஓர்ந்துபார்த்தல், v. noun. Examining mentally, considering attentively. ஓர்ச்சி, v. noun. Deliberation, counsel, investigation, research, ஆராய்ச்சி. ஓர்வு--ஓர்பு, v. noun. Consideration, pondering, reflecting. 118)

kṇṇutl (p. 90) v. noun. Purposing, thinking, considering, கருதல். 2. Judging, forming an opinion, குறித்தல். (p.) 23)

krutu (p. 96) கிறேன், கருதினேன், வேன், கருத, v. a. To intend, purpose, design, எண்ண. 2. To judge, form an opinion, decide, நிதானிக்க. 3. To suppose, imagine, conjecture, நினைக்க. 4. To wish for, desire, விரும்ப. 5. To think, consider, reflect, சிந் திக்க. 6. To esteem, regard, account, மதி க்க. 7. To fancy, form visionary schemes, மனோராச்சியஞ்செய்ய. 8. To infer logically, deduce, அனுமானிக்க. சொல்லவுங்கருதவுங்கூடாது. It cannot be expressed or conceived. நீர்கருதியதொன்றுநம்மைக்கேட்டதொன்று. You meant one thing and requested another. கருதல், v. noun. Estimating, மதித் தல். 2. Considering, எண்ணல். கருதலர், s. Foes, enemies, பகை வர். (p.) 142) *

kaṟpam (p. 102) s. The period of Brahma's life or one-hundred of his days and nights, பிரமனாயு. (சது.) 2. The periodical destruction of the world at the end of Brahma's day, also of his life, உலகமுடிவு. 3. [in pharmacy.] Medical powders to prolong life, secure immortal youth, சித்தர்கள்மருந்து. 4. Renovating influence on the system from the use of the powders, மூப்புவராமற்செ ய்யுமருந்து. (c.) 5. (p.) A day and night of Brahma, a period of 4,32,, solar, siderial years, or years of mortals measuring the duration of the word, and as many, the intervals of its annihilation, பிரமனோர்நாள். 6. Swerga, the world of the devas, தேவலோகம். 7. A number --ten thousand millions, ஆயிரகோடி. 8. [in sacred science.] Treatises on the incarnation by which the deities respectively are invoked in worship, மந்திரசாஸ்திரம். 9. One of the six அங்கம், or parts of knowledge; that which treats of incantations, வேதாங்க மாறிலொன்று. 1. One of the nine Nidhis of Kuvera, நவநிதியிலொன்று. Wils. p. 22. KALPA. கற்பகாலம், s. The period of Brahma's day, or of his age, a kalpa. கற்பஞ்சாதிக்க--கற்பஞ்சாப்பிட, inf. To inure the body to hardship-as ascetics, strengthening it with medicaments and by other means for promoting longevity, கற்பந்தின்ன. கற்பநாள், s. A kalpa of time. கற்பமுடிவு, s. The end of a kalpa. கற்பாந்தம், s. The end of a kalpa, கற்பமுடிவு. (See கற்பம்.) 2. Stability, that which lasts long, உறுதியாயிருப்பது. 20) *

cūẕ (p. 201) கிறேன், ந்தேன், வேன், சூழ, v. n. v. a. To encompass, encircle, surround, environ, envelope, beset; to involve one-as sins, evils, disasters, births, &c., வளைக் க. 2. To go, pass, or flow round about, or adjacent to; to hover about, வட்ட மிட. 3. To attend, accompany, be about a great person, &c., கூட. 4. To deliberate, consider, consult, think, examine, revolve in mind, ஆராய. 5. [prov.] To attack, encounter, assail, assault, மேல்விழ. 6. To design, intend, purpose, compass, கருத. சூழ--சூழவர--சூழ்ந்திட, inf. (used adverbially.) Around, round about, சுற்ற. கொலைசூழ, inf. To pursue, prosecute, follow--as the guilt of murderers, பழிசுற்ற. (c.) 2. (p.) To meditate one's ruin, கேடுநினைக்க. பழிசூழ, inf. To surround--as guilt, revenge, &c சூழல், v. noun. Surrounding, encompassing, சுற்றுகை. (c.) 2. Examination, ஆராய்கை. 3. Deliberation, counsel, ஆ ராய்வு. 4. Consultation, ஆலோசிக்கை. (p.) சூழாமை, v. noun. Inconsideration, want of reflection, ஆராயாமை, (p.) சூழ்பிணிக்காலயம், s. The human body; (lit.) the temple of discases. சூழ்கழியிருக்கை, v. noun. Being surrounded by a rivulet. (p.) சூழ்தல், v. noun. Considering, as சூழல், ஆராய்கை. 2. The rear of an army, பிற்ப டை. சூழ்போக, inf. To pass round, சுற்றிப் போக. 2. To surround, attack, beset, encounter, சுற்றிவளைக்க. (p.) சூழ்வு, v. noun. As சூழல், 1, 2, 3. சூழ்வோர், s. King's counsellors, ministers, statesmen, மந்திரிகள். 2. Relations, friends, உறவினர். 3. By-standers, spectators, neighbors, சூழ்ந்துநிற்பவர். 19)

turuvm (p. 248) s. Immutability, steadiness, stability, அசையாமை. 2. The north polestar, துருவநட்சத்திரம். 3. The pole of any great circle of the sphere, particularly either of the celestial poles, பூச்சக்கரத்தின் முனை. 4. A measure in music. (See சத்ததா ளம்.) 5. Distance of a planet from the beginning of the siderial Zodiac, கிரகபுடம். 6. One of the twenty-seven astrological yogas, நித்தியயோகத்தொன்று. W. p. 448. D'HRUVA. 7. Longitude of aphelion or apogee. 8. Epoch longitude of a planet, especially in combination with மூலம், as மூலத்துருவம். 9. The fraction ot he week remaining at the commencement of the year, which is to be added to the numbers in சங்கிரமவாக்கியம் for the beginning of the months. 1. [improp. for துருக்கம்.] A hill fort. 11. [prov.] Dexterity in accomplishing a thing, a stratagem, device, உபாயம். துருவங்கட்ட, inf. To invent a method for finding out an eclipse, or other astronomical phenomenon, கிரகணமுதலிய னஅறிதருகருவியாக்க. 2. To form a rule for any mathematical calculation, &c., சூட் சுமவழியுண்டாக்க. 3. To construct a rule for forming mystical or magical circles, &c. 4. (fig.) To devise means or expedients, உபாயந்தேட. துருவாக்ஷரம்--துருவாட்சரம், s. [in Hindu astron.] The longitudinal distance of the sun, or a planet, from the first of Aries, at the end of synodic periods, as found in சோத்தியவாக்கியம். துருவன், s. [in mythol.] Dhruva the grandson of மனு and son of உத்தானபாதன். 2. The pole star, personified by the demigod Dhruva, துருவநட்சத்திரம். 3. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்கிளிலொ ருவன், W. p. 448. D'HRUVA. துருவச்சக்கரம், s. The wheel of துருவன், the pole star, with which he turns the heavens causing the diurnal motions, சிஞ்சுமாரசக்கரம். துருவமண்டலம்-துருவமதம், s. Region of Dhruva, regent of the pole star. துருவமாய்நடப்பிக்க, inf. To set firmly. (R.) 55) *

mti (p. 342) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To estimate, consider, conceive, suppose, compute, வரையறுக்க. 2. To esteem, regard, respect, reverence, கணிக்க; [ex மதி.] 3. To turn, to churn, to whirl, கடைய 4. v. n. [ex மதம்.] To become fat, libidinous, கொழுக்க. அவன் என்னைச்சற்றும்மதிக்கிறதில்லை. He does not regard me in the least. மதித்தல்--மதிப்பு, v. noun. Apprizing, estimating, valuation, எண்ணல். 2. Considering, கருதல். 3. Turning, churning, கடைதல். 4. Being libidinous, மதத்தல். 14) *

maṉaṉam (p. 346) s. Minding, considering, சிந் தித்தல். W. p. 64. MANANA. 2. Memory, ஞாபகம். See மனம். (c.) மனனம்பண்ண, inf. To get by heart. 2. To meditate. 95) *

māṉam (p. 352) s. Honor, favor, greatness, பெருந்தன்மை. 2. Pride, self-respect, dignity, பெருமை. 3. Shame, bashfulness, வெட் கம். 4. Measure in general, அளவு. 5. (சது.) Strength, வலி. 6. Fault, குற்றம். 7. Comparison, உவமை. 8. [colloq. for வானம்.] The heaven or sky. 9. The computation of a year, solar, lunar, or siderial--as சௌரமா னம், சாந்திரமானம். W. p. 656. MANA.--Note. The word generally takes certain prefixes, as அபி, அனு, அவ, உவ, சன், &c., and differs a little in meaning according to the connection. Sometimes it is found in combination, as தண்டைமானம், பகல்மானம், &c. ஒழுக்கமுள்ளஸ்திரிமானத்தைக்காப்பாள். A gracious woman retaineth honor. (Prov. XI. 16.) மானத்தைமூடு. Cover your nakedness. (c.) சௌரமானம், s. Solar reckoning, motion of the sun in its orbit. தேவமானம், s. The periods of time among the gods. நரமானம், s. The period of man's life. பிரகற்பதிமானம், s. Reckoning by Jupiter's motion in his orbit. வெகுமானம், s. A present. See வெகு. மானகீனம்--மானக்குறை--மானக்கேடு-மானத்தாழ்ச்சி---மானத்தாழ்வு--மானபங்கம்--மான வீனம், s. Dishonor, disgrace, ignominy. மானக்குருடன், s. A very blind man. மானங்காத்துக்கொள்ள, inf. See கா, v. மானங்குலைய--மானங்கெட, inf. To be deflowered, &c. See குலை, v. மானங்கெட்டவள், appel. n. A shameless woman. மானததார்த்தம், s. Virtuous dispositions. மானபாவன், s. A great man, as மானு பாவன். மானமா, s. The yak or bos grunniens, as கவரிமா. (சது.) மானம்பாடி, appel. n. [improp.] A skylark, as வானம்பாடி. மானமரியாதை, s. Regard and politeness. மானம்பார்த்தநாடு, s. A country, without rivers, dependent upon rain. மானயோகார்த்தம், s. Sum of the Semidiameters of either the sun and moon, or of the moon and earth's shadow. மானவர், s. [pl.] Honorable people, மானமுடையோர். 2. Heroes, strong men, champions, வீரர். (சது.) மானவேதியன், s. The venerated lord of the Vedas, வேதமுணர்பேரறிவோன். மானி, s. A person of honor, magnanimity. (சது.) 2. A coward. (நன்.) 11) *