oẕi (p. 84) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cause to cease, to make an end of, to finish, முடிக்க. 2. To put away, divest, cast off, remove, dismiss, expel, banish, repudiate. divorce, exclude, explode, displace, dislodge, தள்ள. 3. To except, exempt, avoid, omit, தவிர்க்க. 4. To clear out make empty, vacate, exhaust, தீர்க்க. 5. To ruin property, circumstances, &c., அழிக்க. 6. To kill, destroy, கொல்ல. 7. To renounce, relinquish, dispense with, துறக்க. (p.) கோதாட்டொழி. Relinquish sinful amusements. (ஔவை.) ஒழித்துப்போட, inf. To turn out, to remove. என்னையொழித்துப்போட்டான். He has ruined me. பாரமொழிக்க, inf. To disburden. உணவொழிக்க, inf. To dispense with food--as in fasting. ஒழிப்பு, v. noun. Removing, divesting, expulsion, emission, ஒழிக்கை. 7)

cuẕutti (p. 198) s. Deep sleep, profound repose, entire insensibility, one of the five அவஸ்தை, or states and stations of the soul in the body, that of deep sleep, அயர்ந்தநித் திரை. W. p. 938. SUSMUPTI. 2. [in the agama philosophy.] Foresight, anticipation, an intellectual, faculty that argues future events from present circumstances (as one of the seven அவத்தை of states and degrees of intellect). (p.) 3. [vul. improp. for சுளுந்து.] A torch of dry sticks of கோரான் shrub. சுழுத்தியிலேயடங்கிப்போய்விட்டது. He is now in deep sleep. நின்மலசுழுத்தி, s. Insensibility to sinful desires. 66)

tī (p. 242) adj. Evil, wicked, sinful. தீக்குணம், s. Evil disposition or practice; vice, evil, துர்க்குணம். Vices are of three classes, of மனம், வாக்கு, and காயம். 1. மனத்தீக்குணம், sins of the mind, as (a) கொலைநினைக்கை, murderous intention; (b) காமப்பற்று, libidinous desire; (c) ஆசை, avarice, ambition. 2. வாக்கின்தீக்குணம், sins of the mouth--as (a) பொய்சொல்லல், lying; (b) கோள்சொல்லல், tale-bearing; (c) கோபித்துச்சொல்லல், angry speaking; (d) பயனில்சொல்லல், trifling or vain discourse. 3. காயத்தீக்குணம், sins of the body--as (a) களவாடப்போதல், thievish practices; (b) வறிதேதொழில்செயல், idleness; (c) கொலை செயல், killing, murder. தீக்குணர், s. (plu.) The vile, the wicked. 2. The base, the low, (p.) தீக்குறி--தீச்சகுனம், s. A bad sign, symptom or omen, துன்னிமித்தம். தீக்கோள், s. A malignant planet, an evil portent, துர்க்கிரகம். See கோள். தீச்சொல்--தீமொழி, s. Slander, evil speaking, பழிச்சொல். (சது.) 2. Inauspicious or evil words; as curse, சாபம். தீத்தொழில், s. Evil practice, evil deeds. (நாலடி.) தீயது, appel. n. A bad or evil thing. தீயர், s. (Malayalim.) A low caste or tribe--oppos. to நாயர், high caste. தீயொழுக்கம், s. Evil conduct, a vicious course of life--oppos. to நல்லொ ழுக்கம். தீயோர்--தீயர், s. (plu.) The base, the vulgar, கீழ்மக்கள். 2. Savages, barbarians, மூடர். 3. Hunters those that live by the chase, வேடர். தீவினை, s. Evil deeds, vile conduct. wickedness, பாவம்; [ex வினை.] 4)

niṉ (p. 277) [a change of Sa. prefix நிர், before soft letters.] For most of the compounds, see under நிர். நின்மலம், s. Purity, immaculateness. நின்மலாவத்தை, s. [also மேலாலவத் தை.] Certain parts of the body regarded as stations of the soul, seeking deliverance from Malam. They are five-fold: 1. நின்மலச்சாக்கிரம், soul's coming to a full vision; 2. நின்மலசொப்பனம், not being affected by the elements; 3. நின்ம லகழுத்தி, insensibility to sinful desires; 4. நின்மலதுரியம், reaching the region of நீ நீக்குப்போக்கு, s. An opening, interstice or gap; used chiefly in the negative, இடைவெளி. 2. Means, pecuniary ability, வழிவகை. 3. Routine of business, கிரியைக் கிரமம். 4. Management, contrivance, உ பாயம். அதற்கொருநீக்குப்போக்குபண்ணும். Devise some means for that. நீக்குப்போக்கில்லாமல். Without proper openings or order. நீக்குப்போக்கறியாதவன், appel. n. One unacquainted with business, a notice. 2. One ignorant of etiquette. நிக்குப்போக்கில்லாதவன், appel. n. One destitute of pecuniary means. 221)

pāvam (p. 313) s. [St. பாபம்.] Sin, vice, evil, crime, தீமை. 2. Demerit, accumulated results of evil actions attaching to the soul, தீவினை. 3. Misfortune, as the result of former actions, but often spoken in burlesque, அதிஷ்டவீனம். (c.) பாவகாரி, s. (St.) A sinner, பாவி. பாவங்கட்டுப்படுதல், v. noun. The accumulation of sin. பாவசங்கீர்த்தனம்-பாவசங்கீர்த்தனை, s. [R. Cath. use.] Confession of sin. பாவசென்மம், s. As பாவயோனி. பாவசேடம், s. Remains of sin attaching to holy persons, பாவத்தின்மீதி. 2. Remaining demerit of souls at the close of a term of existence, to be expiated afterwards, ஊழின்மீதி. பாவச்சடம்--பாவசரீரம், s. Bodies assumed as the effect of former actions. பாவச்சுமை, s. The burden of sin; accumulated evil to be expiated by suffering. பாவஞ்சுமக்க, inf. To contract sin. See சும, v. பாவஞ்செய்ய, inf. To sin, to do evil. பாவஞ்செய்தகுடி. A distressed family --(lit.) who suffer the consequences of former sins. பாவட்சயம்--பாவக்ஷயம், s. Destruction of the accumulated demerit of sin attaching to the soul; [ex க்ஷயம்.] பாவநாசம், s. Removal or expiation of sin. 2. As பாவவிநாசம். பாவந்தவிர்க்க, inf. [also பாவத்தைத்த விர்க்க.] To abstain from vice. பாவந்தீர்க்க, inf. To remove, sin, to expiate evil attached to the soul. பாவந்தீர்தல், v. noun. Expiating the evil attached to souls, commonly by suffering. பாவநிவாரணம்--பாவநிவிர்த்தி, s. As பாவநாசம். பாவம்பலிக்க, inf. To end in suffering --as sin. பாவபுண்ணியம், s. Vice and virtue. பாவபுண்ணியவழக்கம், 3, s. Three adjuncts of sin: 1. Doing, செய்தல். 2. Inciting, செய்வித்தல். 3. Consenting, உட ன்படல். பாவமன்னிப்பு, v. noun. [Chris. usage.] Pardon of sin. பாவமூர்த்திகள், s. The vile, the base; they whose very shape is the effect of sin, பாவத்திலுற்பவித்தோர். 2. The hunters, they who live by the chase, வேடர். பாவம்பழி, s. Sin and guilt. பாவயோனி, s. A sinful birth, பாவப் பிறப்பு. பாவவாளி, s. A sinner, பாவி. (Colloq.) பாவவிநாசம், s. Expiation of sin, பா வமன்னிப்பு. 2. A sacred bathing place, ஓர்தீர்த்தம். 3. A sacred place, ஓர்ஸ்தலம். பாவாத்துமா, s. A sinful soul, the result of the evils of former births. 2. A sinner, one given to evil practices. பாவி, s. [mas. and fem.] A sinner, a perpetrator of evil deeds. 2. One suffering for the evils of former births, தீவினையனுபவிப்போன். 3. See பாவம், nature. 25) *

mirukam (p. 354) s. A deer, an antelope, மான். 2. An animal in general, விலங்கின்பொது. 3. A beast, a brute. W. p. 669. MRUGA. 4. A pig, a hog, பன்றி. மிருககீரம்--மிருகக்ஷீரம், s. The milk of a doe, மான்பால்; [ex கீரம், க்ஷீரம்.] மிருககுணம்--மிருகத்தனம், s. A brutish disposition, beastliness. மிருகசஞ்சாரம், s. A place frequented and infested by beasts. 2. Bestiality; beastliness in sexual intercourse; gross indecency, நாணமில்லாப்புணர்ச்சி. மிருகசண்டாளம், s. Extreme atrocity; gross sinfulness. See சண்டாளம். மிருகசாதி, s. The brute creation. 2. Brutish tribe of people. மிருகசாலிகை, s. A net or snare by which deers are entrapped, மான்வலை. மிருகசிரம், s. A mode of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். மிருகசீரிடம்--மிருகசீரிஷம், s. [also மார்கழி.] The fifth lunar mansion containing three stars in Orion, and figured by an antelope's head, whence its name, ஓர்நட்சத்திரம்; [ex சீர்ஷம், சிரஸ், the head.] மிருகசீவனன்--மிருகத்தியு, s. A fowler, hunter, வேட்டைக்காரன். மிருகசைடகம், s. A pole-cat, wild cat, ஆண்பூனை. (Sa. Mrugachaidaka.) மிருகதஞ்சகன், s. A dog, நாய்; [ex Sa. Damsaka, who bites.] மிருகதந்தம், s. Horns, or teeth of hogs, பன்றிமருப்பு. மிருகதரன், s. Moon, சந்திரன்; [ex தரம்.] See மான்களங்கம். மிருகதூர்த்தகன், s. Fox, நரி; [ex தூர்த் தகன், a cheat.] மிருகநாபி, s. Musk-bag, கஸ்தூரி. 2. The musk-deer [cat], கஸ்தூரிப்பூனை; [ex நாபி, the navel, the musk being formed in a bag near the navel.] மிருகநாபிசம், s. Musk, கஸ்தூரி; [ex சம், produced.] மிருகபதி--மிருகேந்திரன், s. A lion, சிங் கம்; [ex பதி, இந்திரன், lord.] (சது.) மிருகபந்தினி, s. Nets to ensnare muskdeers, மான்வலை; [ex பந்தனம்.] மிருகபயம், s. Fear or danger of wild beasts. மிருகபாலிகை, s. Musk-cat, கஸ்தூரிப் பூனை; [ex பாலி, to preserve.] மிருகமதம், s. Musk, கஸ்தூரி; [ex மதம், the secretion being considered analogous to that from the temples of elephants in rut.] (சது.) மிருகராசன், s. A lion, சிங்கம். (சது.) 2. A species of tiger, வேங்கைப்புலி. மிருகவாகனன், s. God of the wind, the wind, வாயு. மிருகவ்வியம், s. Hunting, fowling, வேட்டை. மிருகாங்கம், s. Wind, காற்று. 2. Moon, சந்திரன்; [ex அங்கம்.] மிருகாங்கன், s. The moon, சந்திரன். 2. Siva, as holding a deer, சிவன். (சது.) மிருகாண்டி, s. [in combin. com. மிரா ண்டி, vul. முறாண்டி.] As காட்டுமிருகாண்டி. மிருகாதனம், s. A lion, சிங்கம். 2. A hy&ae;na, புலி. 3. A leopard, சிவிங்கி; [ex Sa. Adana, eating.] மிருகாதி, s. A tiger, புலி. (Sa. Mrugad.) மிருகாயினம், s. The skin of a deer, மான்றோல். மிருகாரசிங்கி, s. A kind of arsenic, ஓர் பாஷாணம். மிருகாரி, s. A lion, சிங்கம். 2. A tiger, புலி. 3. A dog, a hound, நாய்; [ex அரி, enemy.] 5) *