cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)

cimiṭṭu (p. 185) கிறேன், சிமிட்டினேன், வேன், சிமிட்ட, v. a. To make a signal with the eyes or by kmtting the eye brows; to cock or twist the eye, கண்சிமிட்ட. 2. To twinkle the eyes excessively, either naturally or through weakness; to blink, கண் ணிமைக்க. 3. To deceive artfully, to impose upon by stratagem, or sleight of hand, வஞ்சிக்க. (c.) சிமிட்டிகாட்ட, inf. To make a signal with the eyes. சிமிட்டிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He artfully defrauded the person. சிமிட்டிவிழிக்க, inf. To twinkle the eyes naturally, or as a sign. சிமிட்டி, s. (fem.) An artful woman, a woman of loose character. (Rare.) சிமிட்டு, v. noun. Twinkling from weakness of the eyes, இமைப்பு. 2. A dexterous trick, unperceived motion, sleight of hand, &c., கைச்சிமிட்டு. 3. Unsubstantial or slight work, spuriousness, கள்ளவேலை. சிமிட்டுக்கண், s. Twinkling eyes. சிமிட்டுக்கண்ணன், s. A blinkard from weak eyes, &c. சிமிட்டுக்கள்ளி, s. As சிமிட்டி. (c.) சிமிட்டுப்பார்வை, s. Continual twinkling of the eyes. சிமிட்டுவித்தை, s. As சிமிட்டு, 2. சிமிட்டுவேலை, s. Counterfeit work, as சிமிட்டு. 2. Any curious piece of work. manship--as a cuckoo-clock, an automaton, &c., a dexterous contrivance. 4)

ceppṭi (p. 203) --செப்படிவித்தை, s. Legerdemain, sleight of hand--from the practice of striking a cup on the ground with the ball under it, செப்புவித்தை. 2. Tricks, deceptive arts, illusion, உபாயம். (c.) 3. [prov.] (fig.) Contrivance, to economize, by dealing out in small quantities, சிக்கனம். செப்படிவித்தைக்காரன், s. One who practises legerdemain. 2. (fig.) A deceitful person, உபாயக்காரன். செப்படிபண்ண--செப்படிவித்தைபண் ண, inf. To practise legerdemain, especially with cup and ball. 2. To play tricks, deceive; practise cheating and knavery. 3. To make a veriety of things from the same material; to manage with great economy; (not spoken in the credit of the person.) 34)

tkkṭi (p. 220) --தக்கிடி, s. (Tel.) [prov.] An indirect or evasive answer; non-compliance, unreasonableness, groundless claim, disagreeableness, குதர்க்கம். 2. Guile, deceit, fraud, chicanery, வஞ்சனை. 3. Treachery, insidiousness, villany, trick, துரோகம். 4. Rudeness of a youth, &c., மூர்க்கம். தக்கடிக்காரன், s. A man of guile, treachery, &c. தக்கடிவித்தை, s. [com. செப்படிவித் தை.) Deceitful tricks, deception. 2. Juggling, sleight of hand. தக்கடிபண்ண--தக்கடியடிக்க, inf. To play tricks, to deceive, defraud. 18)

māyam (p. 350) s. Ideality, illusion, unreality of the visible world, as மாயை. 2. Hypocrisy, trick, outward garb, வஞ்சனை. 3. Uncertainty, instability, நிலையின்மை. 4. Deception, பொய். 5. Wickedness, evil act, treachery, தீமை. W. p. 657. MAYA. 6. Beauty, அழகு. 7. Blackness, கறுப்பு. அதுகண்ணுக்குக்காணாமல்மாயமாய்ப்போயிற்று. It vanished away from the eyes--spoken when lost in wonder. மாயக்கள்ளி, s. A deceiving and bewitching woman. மாயக்காரன், s. A conjuror, a juggler; a buffoon. மாயசாலம், s. Dissimulation, deceit. மாயஞ்செய்தல், v. noun. Juggling, மாரீசம்பண்ணல். மாயப்பெண், s. A disguised woman, or a man in the garb of a woman, as வேஷப்பெண். மாயமாலம், s. A deceitful devil, வஞ் சனையுள்ளபேய். (R.) மாயரூபம், s. A phantom, shadow, as மாயாரூபம். மாயமடிக்க, inf. To dissemble. மாயவாக்கை, s. Unstable or mortal body; [ex ஆக்கை.] (p.) மாயவாழ்வு, s. Transitory enjoyment, illusory life. மாயன், s. Vishnu, திருமால். 2. A dark-colored person, கரியவன். மாயவித்தை, s. Magical tricks, sleight of hand, phantasmagoria, optical illusions. மாயாவி, s. A conjuror, an impostor, மாயவித்தைக்காரன். (Sa. Mayavin.) 12) *