aci (p. 6) s. The soul as identified or combined with the Deity. (உப. 69.) 2. A sneer, contemptuous smile, அவமதிச்சிரிப்பு. 3. A weapon in general, ஆயுதப்பொது. 4. A sword, cimeter, வாள். (p.) 20)

arumpu (p. 26) கிறது, அரும்பினது, ம், அரும்ப, v. n. To shoot up as the teeth, horns, முளைக்க. 2. To swell as a flower-bud, blossom, முகைக்க. 3. To appear, spring forth, issue as particles of perspiration, fruit, as tears in the eye, பொடிக்க. 4. To smile, showing the teeth a little, புன்னகை க்க. 5. To sprout or grow as the hair and beard, or the breasts of a young female, வளர. 8)

katai (p. 92) s. A story, an anecdote, a narrative, an apologue, சரிதம். 2. A tale, a fable, a romance, a fiction, a fabrication, legend, கட்டுக்கதை. 3. A thing, an affair, a topic, a circumstance, காரணச்சொல். 4. A message, a communication, சொல். Wils. p. 185. KATHA. 5. (p.) A club, தண்டாயுதம். 6. A stick, or rod, தடி. Wils. p. 28. GADA. 7. [prov.] A talk, conversation, chitchat, confabulation, சம்பாஷணை. கதாபாணி, s. One armed with a club, தண்டபாணி. கதாப்பிரசங்கம், s. Loquaciousness, garrulity, much talking, telling stories, &c., சரித்திரப்பிரசங்கம். கதாமஞ்சரி, s. A series of fables or stories, கதைக்கொத்து; [ex மஞ்சரி, chain or series.] கதாயுதம், s. A club or mace, தண் டாயுதம். கதாயுதன், s. Bhima a son of the king Pandu, வீமன். 2. Bhairava, வைர வன். (p.) கதாயுத்தம், s. A club-fight, a battle or contest with clubs, தண்டாயுதப்போர். (p.) கதைகட்ட, inf. To fabricate a story, a fable, a romance or other fiction. 2. To invent a slander. 3. To form the plot or groundwork of a drama. கதைகாரன், s. A talkative person, a story-teller, a tattler, a babbler. 2. [in dramatic performances.] The prolocutor. கதைகோக்க, inf. To fabricate stories, to make romances, novels, &c. கதைக்க, inf. To relate a fable. 2. To be talkative, to talk much. கதைசொல்ல, inf. To relate, repeat stories. 2. To tattle, babble. குழந்தைகதைசொல்லுகிறதா? Does the infant begin to smile and to show signs of intelligence? கதைபடிக்க, inf. To read sacred stories in the temple according to rule --also profane stories. கதைபிடுங்க, inf. To elicit a secret by cunning words, to fish out a matter. கதைபேச, inf. To converse, chat. கதைப்பராக்கு, s. Attention diverted by conversation. கதைப்புணர்ச்சி, v. noun. Connexion of a story, account, &c., in its several parts. கதைமாற, inf. To prevaricate, shuffle. கதையறிய, inf. To spy out--as an enemy, &c., to watch narrowly the proceedings of an enemy under a mask. கதையிலேபொழுதுபோக்க, inf. To beguile time in the recitation of tales. கதையெடுக்க, inf. To introduce a subject. கதைவளர்க்க, inf. To prolong a story, conversation, cavilling, &c. கதைவிட, inf. To tell a false story for some sinister end. 2. To tell stories. கதைவிட்டுக்கதைகேட்க. To tell or mention things in order to fish out matters from another. கதைவிட்டுக்கதையறிய. To tell something pleasing to one in order to get secrets from him. கட்டுக்கதை, s. A fable. கிளைக்கதை, s. A digression in a fable, one story arising from another, a ramifying narrative, an episode. புண்ணியகதை, s. A religious tale. கதைத்தல், v. noun. Speaking, telling. 2)

kuñcirippu (p. 116) s. [a contraction of குறுஞ் சிரிப்பு.] A smile, புன்னகை. 6)

kuṟumai (p. 132) s. Shortness; littleness, brevity, conciseness, succinetness, சுருக்கம். 2. Dwarfishness, low stature, குறுகுகை. 3. Defectiveness, imperfection, சிறுமை. 4. (fig.) Sin, evil, பாவம். The final மை is dropped to form adjectives. உக்குறுமை, s. [in gram.] Short உ. குறுங்கணக்கு, s. Simple letters in the Tamil alphabet, the twelve vowels and the eighteen consonants--opposed to நெ டுங்கணக்கு. குறுங்கண், s. A kind of lattice; a window; lit. little apertures, பலகணி. குறுங்காடு, s. A thicket, a small forest or jungle, a copse, underwood. குறுங்கொள்ளி, s. [improperly குறங் கொள்ளி.] A brand almost consumed. குறுங்கோல், s. A rod of two cubits long, இரண்டுமுழஅளவுகோல். குறுஞ்சிரிப்பு--குறுநகை, s. [vul. குஞ் சிரிப்பு.] A smile, simper, smirk. குறுஞ்சுனை, s. Small pools, wells, &c., in hilly regions. குறுமாக்கள், s. Children, youngesters, சிறுவர்; [ex மாக்கள், men.] குறுநிலமன்னர், s. Petty, tributary chiefs of the Kurumba people, சிற்றரசர். குறும்பொறை, s. A hill, சிறுமலை. 2. A mountain, மலை. 3. A forest, jungle, காடு. 4. (சது.) A town in a hilly tract, குறிஞ்சிநிலத்தூர். குறும்பொறைநாடன், s. A chief of a forest district. குறுநெளிப்பு, v. noun. [prov.] Affected motion of the body. குறுநொய்--குறுணல், s. Broken rice, bruised grain, grit. குறுந்தடி, s. A short stick. 2. A drum stick. குறுந்தறி, s. A stake, குறுந்தடி. 2. Blocks built in a wall to support timbers, சுவர்த்தறி. 3. The ornamental capital of a column or pillar, போதிகை. குறுங்கலி, s. A kind of lute, common in forest tracts, பாலையாழ்த்திறம். 2. A poem in which a lady reproaches her lover or husband for deserting her, ஓர் வகைச்செய்யுள். குறுங்கற்றலை, s. A fish, ஓர்மீன். குறுந்துளசி--குறுந்துழாய், s. The சிறு துளசி plant See துளசி. குறுந்தேங்காய், s. A fruit resembling a cocoanut, cast on shore from the ocean. See சிறுதேங்காய். குறுந்்தொட்டி, s. The சிறுகாஞ்சொறி plant, Hemp-leaved tragia. குறுமீன், s. The name of a fish. குறிது--குறியது, s. A short thing, a low or dwarfish creature, little used. குறியர், (plu. of குறியன்.) s. Dwarfs --opposed to நெடியர். குறுமுனி, s. A name of Agastya; lit. the dwarfish sage. குற்றுடைவாள், s. A cimeter, a short dagger for stabbing an enemy, சிறுவாள். குறுவாழ்க்கை, s. Poverty, தரித்திரம். 2. Short-lived pleasure. (p.) குறுவிசனம்--குறுவிசாரம், s. A gloomy state of mind, melancholy; calamity. குறுவிலை, s. Scarcity, சிறுவிலை. குறுவிழிவிழிக்க, inf. [com. குறுமிழி மிழிக்க.] To stare; to look intently, through anger, fear, &c. குறுவேர்வை, s. A sudden, slight perspiration through diffidence, fear, &c. குற்றேவல், s. A slight commission; a trifling job, low employment, servility, drudgery, menial service. குற்றுயிர், s. Half dead; lit. half alive, குறைப்பிராணன். 2. [in gram.] A short vowel--as அ, இ, உ, எ, and ஒ. குற்றாய்தம், s. [in gram.] A contracted sound of the letter ஃ. See ஆய்தக்குறுக்கம். குற்றிசை, s. Short metre in விருத்தம் verses--opposed to நெட்டிகை. குற்றியலிகரம், s. The letter இ, shortened in its quantity, இகரக்குறுக்கம். குற்றியலுகரம்--குற்றுகரம், s. The letter உ shortend, உகாரக்குறுக்கம். குற்றெழுத்து, s. A short letter, குறில். குற்றொற்று, s. A short letter followed by a mute consonant--as வெல், கல். 41)

ciri (p. 185) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To laugh, smile, simper, titter, நகைக்க. 2. v. a. To ridicule, பரிகாசம்பண்ண. சிரித்துப் பேசுகிறவர்களை நம்பப்படாது. You cannot confide in those who speak laughingly. சிரித்துக்கழுத்தறுக்குதல். Smiling on one and cutting his throat at the same time. i. e., injuring one under the disguise of friendship. தன்னைச்சிரிப்பாரைத் தானறியான். He knows not who laughs at him; he laughs at others not aware how much he is despised. (p.) சிரித்தமுகம், s. A smiling-face, a cheerful countenance. சிரித்துக்கொள்ள, inf. To express joy by smiling. 2. To indicate approval, or consent by a smile. 3. To interchange smiles--as lovers. சிரித்துவிளையாட, inf. To jest and dally --as lovers. சிரித்துப்பேச, inf. To speak, while smiling or laughing. நாலுபேருஞ்சிரிக்கநடக்க, inf. To act so as to be ridiculed. களகளென்றுசிரிக்க, inf. To chuckle. See களகளெனல். சிரிப்பு, v. noun. Laughing, laughter, a smile, நகைப்பு. 2. Ridicule, பழிப்பு. 3. Jest, fun, பகிடி. இதுநல்லசிரிப்பு. A laughable thing. சிரிப்புக்காட்ட, s. To excite laughter by anticks, &c. சிரிப்புக்கிடம், s. Ridiculousness, shamefulness, exposedness to ridicule. சிரிப்புங்கனைப்புமாயிருக்க, inf. To laugh too much and be too jolly. கள்ளச்சிரிப்பு, s. A pretended smile. கள்ளச்சிரிப்புந் திருட்டழுகையும். Pretended smiles and false crying. சீரழிந்தசிரிப்பு, s. Unbecoming laughter, laughing too much before superiors. 65)

ciṟkkṇi (p. 189) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be reduced; to diminish, decrease, குறைய. 2. To cast side glances, to look propitiously, கடைக்கண்ணாற்பார்க்க. 3. v. a. To reduce, shrivel, close up, கரு க்க. 4. To despise, slight, neglect, frown upon, உபேட்சைசெய்ய. (p.) ஒருகண்சிறக்கணித்தாள்போல. She smiles, as if with a half closed eye. (குற. Chap 11. 5.) சிறக்கணிப்பு, v. noun. Reduction, diminution, decrease, குறைகை. 2. Shrivelling, contracting, closing, சுருங்குகை. 3. A glance, side look, கடைக்கண்பார்வை. 18)

cellm (p. 205) s. (a change of செல்வம்.) Felicity, opulence, prosperity, ஐசுவரியம். 2. Amusement, pastime. வினோதம். 3. Soft prattling as of a female, a child, &c., மழலை ப்பேச்சு. (c.) செல்லஞ்செருக்குகிறது வாசற்படிவழுக்குகிறது.... Wealth inflates, and the door steps are the occasions of one's sliding. இந்தச்செல்லமெல்லாமிங்கேநடவாது. Your soft prattlings and delicate talk won't do here. 2. I can't leave you unpunished. செல்லங்காட்ட, inf. To caress or fondle a child. செல்லங்சொஞ்ச-செல்லம்பண்ண, inf. To prattle, use gestures, &c., as a humored child, or female. 2. To fondle, dally with a woman. செல்லச்சிரிப்பு, v. noun. A delicate, tender smile. செல்லங்கொடுக்க, inf. To be indulgent to a child. செல்லச்செருக்கு, s. As செல்வச்செ ருக்கு. செல்லச்சோறு, s. Rice given in small quantities, and great varieties, dainties. செல்லத்தனம், s. [prov.] As செல்லம். செல்லத்தொந்தி--செல்லத்தொப்பை, s. A premature paunch-belly through high living. செல்லநடை, v. noun. A gentle, graceful pace--as of children, of persons walking at leisure, &c. 2. A slow, loitering walk--as of a lazy person; sauntering. செல்லநரை, s. [prov.] Premature gray hairs, supposed to result from dainty living, and being too much within doors, &c. செல்லப்பசி, s. Frequent hunger, as in children. செல்லப்பிள்ளை, s. A child brought up delicately, a pet. 2. A gentleman of leisure. 3. The second character in comedy, supposed to have been originally a representation of Skanda. செல்லப்பிள்ளைவிளையாட்டு, v. noun. The play, gestures, and humors of an indulged child. 2. The conduct of a man of pleasure, who is careless, and extravagant. செல்லப்பிள்ளைவேஷ்டி--செல்லப்பிள் ளைத்தோவத்தி, s. A child's cloth. செல்லப்பேச்சு, v. noun. A child's prattle, especially of one fondled. 2. Soft, delicate talk of a female. செல்லமடி, s. [prov.] A premature, large udder of a heifer. செல்லமாய்வளர்க்க, inf. To bring up delicately. செல்லம்பொழிய, inf. To pay very merrily, be frolicsome, jovial. 2. To live prosperously and luxuriously, செல் வமாயிருக்க. (c.) செல்லவண்டி--செல்லவயிறு, s. [prov.] Corpulence from high living--as செல் வத்தொந்தி. செல்லன், s. [prov. செல்வன். fem. செ ல்வி.] A child or person delicately brought up. 2. A wealthy person free from care--as செல்லப்பிள்ளை. 19)

tēvatattaṉ (p. 259) s. The younger brother of Bud'dha, புத்தன்றம்பி. 2. One of the ten vital airs, that which is exhaled in yawning, தசவாயுவிலொன்று. 3. The air necessary for removing weariness and producing perspirtion. (See வாய்வு.) --Note. In வேதாந்தசூடாமணி it is given as that which produces smiling and speaking. 21) *

nku (p. 266) கிறேன், நக்கேன், வேன், நக, v. n. To shine, glitter, coruscate, ஒளிவிட. 2. To laugh, to smile, to smile in approbation or delight of heart, புன்னகைகொள்ள. 3. To deride, to laugh at, to ridicule, இகழ. (சது.) 4. To bloom, as a flower, மலர. (p.) இலங்கையுங்குலுங்கநக்கான். He laughed until the island of Lanka (Ceylon) shook. நகல்--நகுதல், v. noun. Shining, deriding, smiling, &c. 8) *

nkai (p. 266) s. A splendid jewel, commonly set with precious stones; jewels, trinkets, ஆபரணம். 2. A metal article, commonly of a superior kind, உடைமை. (c.) 3. Laughter, smile, சிரிப்பு. 4. Contemptuous laughter, sneer, grin, ridicule, derision, scorn, இகழ்ச்சி. 5. Hilarity, mirth, களிப்பு. 6. Delight, gratification, pleasure, joy, இன்பம். 7. Brightness, splendor, coruscation, பிரகாசம். 8. The gums, ஈறு. 9. Teeth, பல். 1. Flower bud, பூமொட்டு. 11. Blossoming of flowers, மலருதல். (p.) நகைகொள்ள--நகைபுரிய--நகையாட, inf. To smile, to laugh. நகைகொட்ட, s. To laugh heartily. நகைசெய்ய, inf. To make a jewel. (c.) 2. To smile, to laugh. 3. To deride, to ridicule. நகைச்சொல், s. Ridicule, derision, a giggle, a sneer. 2. Pleasantry, joking humor. நகைநாணயம், s. Wealth, teasure; property in jewels. நகைரசம், s. Emotion of laughter. நகைவகை, s. Jewels of various kinds. 15)

nkai (p. 266) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. and a. To laugh, to smile. சிரிக்க. 2. To laugh at, to deride, to ridicule, to laugh contemptuously or sarcastically, பரிகாசிக்க. 3. To scoff, to giggle, to taunt, நிந்திக்க. (c.) நகைமுகம், s. A smiling countenance. நகைப்பு, v. noun. Smiling, derision, &c., as the verb. நகைப்புக்கிடமாயிருக்க, inf. To be ridiculous. 16)

ny (p. 270) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To love, to exercise affection, to profess and manifest love, to woo, to coax, நேசங் காட்ட. 2. To be kind, affectionate, friendly, civil, courteous, பிரியப்படுத்த. 3. To respect, to esteem, to show respect, மெச்ச. (c.) 4. (p.) To desire greatly, to long for, ஆசைகொள்ள. நயவாதேநன்றிபயவாவினை. Desire not that which is injurious. (p.) ஒருவரைநயந்துபிழைத்தல். Getting a living by pleasing one; i. e. by acting agreeably to one's wishes and getting his favor. நயத்தகு, [a change of நயக்கத்தகு.] Pleasing; gratifying. (p.) நயகுணம், s. Excellent disposition, நற்குணம். (p.) நயகுணன், s. A good man, a man of excellent disposition. நயச்சொல், s. Pleasantry, pleasing or humorous words with a smile, புன்னகைச் சொல். 2. Compliment, flattery, இச்சகம். 3. Complaisance, civility, affability, முக மன்வார்த்தை. 4. Wheeding, attractive or winning talk, இன்சொல். நயந்துகேட்க--நயந்துகொல்ல, inf. To solicit or requst earnestly. நயந்தோர், s. Friends, மித்திரர். (p.) நயப்பு, v. noun. Cheapness, மலிவு. 2. Improvement advancement, இலாபம். 3. Superiority, முதற்றரம். 4. Delight, pleasure, சந்தோஷகரம். 5. Desire, ஆசை. 6. Affection, love, அன்பு. நயப்புணர்வு, s. Kindness, favorableness of disposition, grace, கண்ணோட்டம்; [ex உணர்வு.] (சது.) 51)

nicākacam (p. 276) s. (St.) The white water lily, as opening is petals at fight, as வெள் ளாம்பல்; [ex ஹச, smiling.] 38) *

pkṭai (p. 286) s. An ace upon a die, சூதி ன்றாயத்தில்ஒன்று. 2. A designation of the shoe-maker-caste, சக்கிலிச்சாதி. (Tel. usage.) 3. [prov. fig.] Sudden smiles of fortune, அதிஷ்டம். பகடைதப்பிற்று. It was narrow escape. பகடைபோட--பகடைஉருட்ட, inf. To cast an ace in dice. பகடையடிக்க, inf. To have lucky falls of dice, or smiles of fortune. 11)