taṭcaṇam (p. 222) --தக்ஷிணம், s. South, southward, தெற்கு. 2. Right, right hand. வலப்பக்கம். (Sa. Dakshin'a.) (See தக்கணம்.) 3. The same moment. See க்ஷணம். தட்சணகௌளி, s. A lizard to the south of one, the chirping of which is auspicious. தட்சணாக்கினி-தக்கணாக்கினி, s. The fire kindled by the brahmans in the sacrifice towards the south; called also வேதாக்கினி. தட்சணாஸ்தம், s. (St.) The right side; [ex அஸ்தம்.] தட்சணாமூர்த்தம், s. The posture of Siva teaching the four sons of Brahma, seated with his face to the south, under the shade of a banyan, குருமூர்த்தம். தட்சணாமூர்த்தி, s. A name of Siva, சிவன். 2. Agastya, as dwelling in mount Pothiyam at the south, அகஸ்தி யன். (சித்தர்பாடல்.) தட்சணாயனாந்தம், s. The southern solstice. 25) *

teṟku (p. 257) s. [a change of தக்கணம்.] South, southward, தென்றிசை. (c.) தெற்குவெறிக்கிறது. There is famine in the south. தெற்கத்தி--தெற்கித்தி--தெற்குத்தி, adj. Southern, தெற்கேயுள்ள. (c.) தெற்கத்திப்பேச்சு--தெற்கித்திப்பேச்சு, s. Language, dislect, idiom, pronunciation of the southern district. தெற்கித்திக்காற்று, s. Southern wind. தெற்கித்தியான், s. A person of southern India. தெற்குமண்டலம்--தெற்குவட்டம், s. The southern region. தெற்குமுகம், s. Southern, facing the south. தெற்குமுகமாய்ப்போக, inf. To go south. தெற்கேமுகங்காட்டி, v. part. Having the face southward. தெற்கோட்டம், s. [prov. for கர்ப்ப வோட்டம், which see.] The southern passage of the clouds. 30) *