ācu (p. 37) s. Fault, defect, blemish, stain, குற்றம். 2. A trifle, any thing small or mean, அற்பம். 3. Armor, coat of mail, கவசம். 4. One or two அசை affixed to the penultimate foot of the second line of an ஆசிடைவெண்பா, நேரிசைவெண்பாவிற்றனிச் சொற்குமுன் கூட்டப்படுமசை. 5. A small tube through which the yarn is conducted from the spindle of a spinning wheel to a machine, நூலிழைக்குங்கருவிகளிலொன்று. 6. A small particle used in soldering metals, பற்றாசு. 7. A mark or butt, இலக்கு. (c.) 8. A kind of arsenic, ஓர்விதபாஷாணம். (p.) ஆசிட, inf. [in poetry.] To affix either one or two syllables to the third foot of the second line of an ஆசிடைவெ ண்பா. 2. To cement the particles of gold, &c. ஆசிடையிட்டெதுகை--ஆசெது கை, s. The consonance of the second and third letters in each line of a stanza, with this license, that one of the four consonants ய், ர், ல், ழ், inserted after the first letter of the first line, is omitted after the first letter of the second line, and vice versa. ஓரெதுகை--as வாய்ந்தமின்னை மடந்தையராக்கிவிண் போந்திடாமலன்றோ, &c. ஆசிடைவெண்பா, s. A வெண்பா of four lines in general, to the penultimate foot of the second line of which ஆசு is affixed, ஆசிடையிட்டவெண்பா. ஆசுமணை, s. A flat, oblong board with ten pins, on which the yarn is made into skeins. 2) *

āṭṭu (p. 38) கிறேன், ஆட்டினேன், வேன், ஆட்ட, v. a. To shake, rock, swing, wave, move, agitate, brandish, joggle, ஆடச்செ ய்ய. 2. To teach or cause to dance, நடிப் பிக்க. 3. To harass, trouble, vex, அலைக்க. 4. To bathe, anoint, நீராட்ட. 5. To spin a top, பம்பரமாட்ட. 6. To grind or triturate --as medicines, sandal wood, &c., அரைக்க; [ex ஆடு, v. ஆட்டி, s. One who causes monkeys, snakes, &c. to play, dance, &c. --as பாம்பாட்டி, a snake-dancer. ஆட்டுக்கல், s. A stone-mortar for grinding. ஆட்டு, v. noun. Dancing, கூத்து. 2. Gesticulation, agitation, அசைப்பு. 3. Power, energy, action, வல்லமை. ஆட்டுவிக்க, inf. To teach or train persons for acting, dancing, &c. in a play. 16)

irāṭṭiṉm (p. 50) s. A spinning wheel, நூனூற்குமியந்திரம். (c.) இராட்டினஞ்சுற்ற--இராட்டினந்தி ரிக்க--இராட்டினமாட்ட, inf. To spin yarn, thread, &c., with a spinning wheel. இராட்டினவாழை, s. A species of plantain whose bunches have an intermediate blank space, ஓர்வகைவாழை. இராட்டினவூசல்--இராட்டினவூஞ் சல், s. A kind of turning swing with four vanes like a wind mill-sometimes called the fandango, ஓரூசல். 27) *

iṟāṭṭṇm (p. 57) s. A spinning wheel, a distaff--as இராட்டினம். (c.) 15)

uruḷ (p. 65) --உருளு, கிறது, உருண்டது, உருளும், உருள, v. n. To turn about as a wheel, or dice, to roll, bowl, trundle, tumble over and over, revolve on a plane, spin or whirl--as a thrown discus, at right angles with the horizon, புரள. 2. To become round, grow globular, திரள. 3. (c.) To perish, die in numbers--as in battle, by an epidemic, &c.; to waste--as wealth, &c.; to become extinct, be exterminated, அழிய. உருண்டுபோவாய். May you die. (An imprecation.) அவன்கூட்டமெல்லாமுருண்டுபோயிற்று. His whole circle is extinguished. காணாப்பிணமாயுருண்டுபோகிறது. To die unnoticed. கொள்ளைநோயிலநேகருருண்டுபோனார்கள். [vul.] Many were carried off by the pestilence. உருண்மணி, s. The polished or rounded gem. (பார.) உருளாதவிழுநிதியம், s. Inexhaustible splendid wealth. (அறநெறித்.) மணிமணியாயுருளல், v. noun. Becoming round globules or grains. உருளுநேமி, s. The whirling discus. உருள்தடந்தேர், s. A large rolling car. (குறள்.) உருட்சி, v. noun. Rotundity, globosity, globularness, திரட்சி. 2. Revolving as a wheel, சில்லுருட்சி. உருட்சியானமுகம், s. A round face. முத்துருட்சிமணி--முத்துருளைமணி, s. Pearl-like gold beads. 46) *

elumpu (p. 74) s. A bone, அஸ்தி. எலும்புக்கூடு--முழுவெலும்பு, s. A skeleton, கங்காளம். எலும்புச்சீப்பு, s. The rib-bones, விலாவெலும்பு. 2. A bone-comb, தந்தச்சீப்பு. எலும்புருக்கி, s. A disease, a species of consumption which greatly emaciates the system and exposes the bones to view and is supposed to dry up their juices--the whites, ஓர்நோய். (Ains.) எலும்புறுத்த, inf. To suffer pain when lying down, &c., by the protrusion of the bones. எலும்பூற, inf. To knit, to unite, coalesce--as a broken bone, ஒடிந்தவெலும் புகூட. நெஞ்செலும்பு--மார்பெலும்பு, s. The sternum. குண்டியெலும்பு, s. The os sacrum. சவடியெலும்பு--காறையெலும்பு, s. The clavicle. துடையெலும்பு, s. The thigh-bone. காலெலும்பு, s. The bones of the leg--tibia and febula. நடுவெலும்பு, s. The spine, the back-bone. பழுவெலும்பு, s. The rib-bones. முள்ளெலும்பு, s. The vertebra. 3)

ōy (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓய, v. a. To cease, leave off, to desist from action, &c., to rest, விட. 2. v. n. To become tired, become weary, to fail, become weak or infirm--as a member of the body, தளர. 3. To cease, end, முடிய. ஓயாமலிருக்க, inf. To be incessant, continual. ஓயாமல்வருகிறான். He comes incessantly. மரங்காய்த்தோய்தல், v. noun. Ceasing to bear fruit for the season. ஆய்ந்தோய்ந்துபார்த்தல், v. noun. Considering maturely, deliberating. எல்லாமோய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. His wealth, influence, &c. are all reduced. கையோயாமல்வேலைசெய்கிறான். He labors incessantly. எழுதியெழுதிக்கையோய்ந்துபோயிற்று. My arm is weary with continual writing. ஆடியோய்ந்தபம்பரம். A top that has ceased to spin; i. e. an ascetic, so called because he has renounced worldly cares, and is henceforth exempt from transmigrations. 2. An old man whose active days are past. 3. A person dismissed from office. காலோய்ந்துகையோய்ந்துபோகுதல். Feeling weak in the legs and arms--as after fever, &c. ஓயாக்கவலை, s. Incessant troubles, anxiety. ஓயாமாரி, s. Incessant rain, ஓயா மழை. 2. Unceasing liberality, பெருங் கொடை. ஓய்ந்தமனம், s. A mind that has ceased to be affected by secular objects. ஓய்ந்துபோக, inf. To become weary. அடித்தோய, inf. To desist from beating. ஓயல்--ஓய்வு, v. noun. Cessation, ceasing, relinquishment, rest, ஒழிவு. 2. Slackness, தளர்வு. 3. End, termination, முடிவு. ஓய்வுகரையில்லாமற்கொடுக்கிறான். He bestows without limit or cessation. ஓய்வுநாள், s. A day of rest; [in Christ. usage.] the sabbath. 107)

kṇu (p. 89) s. The joints of a bamboo, cane, &c., மூங்கில்முதலியவற்றின்கணு. 2. The knuckles, joints of the spine or the vertebra, as they appear on the back, யாக்கையின் கணு. 3. The joints or joining of a branch or twig to the tree, &c., மரக்கணு. 4. [in Anat.] Trochanter tubercle, tuberosity, என்புக்கணு. கணுக்கால், s. The ankle, பரடு. கணுக்கிரந்தி, s. A venereal ulcer or disease in the joints. கணுவட்டு, s. [prov.] A very small bunch of plantains, சிறுவாழைக்குலை. 9)

kaṇṭakam (p. 89) s. A thorn, முள். Wils. p. 183. KANDAKA. 2. Forest, wild jungle, காடு. 3. A thorny shrub, நீர்முள்ளி. 4. The solid part of a tree, மரவைரம். 5. A sword, வாள். 6. A dirk or short sword worn in the girdle, சுரிகை. (p.) கண்டகசங்கம், s. A thorny shrub, Azima tetracantha monetia, L. கண்டகதுவாரம், s. Foramen spinale, முட்டொளை. (Anat.) 14)

kṇṭu (p. 90) s. Sugar-candy, கற்கண்டு. 2. A ball of thread, நூற்பந்து. 3. Wen, கழ லைக்கட்டி. (p.) கண்டிட, inf. To wind thread on a spindle. 4)

ktir (p. 91) s. Ray of light, a beam, a gleam, கிரணம். 2. The sun, சூரியன். 3. A spinner's spindle, a goldsmith's pin, a spike, an awl, &c., இருப்புக்கதிர். 4. An ear or spike of corn, grass, &c., பயிர்க்கதிர். 5. Spokes of a wheel, the radii of a circle, தேரினுட்பரப்பின் மரம். கதிரடிக்க, inf. To beat out or tread out corn. கதிரவன்--கதிரோன், s. The sun, சூரியன். (p.) கதிரறுக்க, inf. To reap or cut the ears of corn. கதிரீன, inf. To ear--as corn. கதிரெழுதுகள், s. Atoms or dust appearing in a sunbeam, twenty-four of which make half a hair's point. கதிர்கொய்தல், v. noun. Plucking ears of corn. கதிர்க்கட்டு, s. A sheaf, அரிக்கட்டு. கதிர்க்கம்பி--கதிர்க்கோல், s. A spindle, a goldsmith's pin on which he fastens a head, &c., for working on. கதிர்க்காம்பு, s. The stalk of an ear of corn. கதிர்க்குஞ்சம், s. A bunch of corn ears to adorn a house, &c., கதிர்க்கற்றை. கதிர்க்குடலை, s. Corn with the ear shot out and shooting out. கதிர்செய்ய, inf. To emit rays-as the sun, கிரணம்வீச. கதிர்த்தாக்கம், v. noun. Bending with the weight of ears--said of corn. கதிர்நாள்--செங்கதிர்நாள், s. The twelfth lunar asterism, உத்திரநாள். (p.) கதிர்புறப்படுதல், v. noun. Putting forth-as ears of corn. கதிர்ப்பகை, s. Names of இராகு and கேது, the ascending and descending nodes--regarded as planets. கதிர்ப்பக்குவம், s. Corn formed into the ear. கதிர்ப்பக்குவமானநெல், s. Paddy grown to the height of earing. கதிர்ப்பயிர், s. Corn in the ear. கதிர்ப்புல், s. Grass bearing ears, ஓர்வகைப்புல். கதிர்ப்போர், s. A stack of corn, a rick of corn. கதிர்மகன், s. The planet Saturn, சனி. 2. Sugriva, சுக்கிரீவன். 3. Kannen, கன்னன். 4. Yama--the regent of the dead, நமன். (p.) கதிர்வாங்குதல்--கதிர்வீசுதல், v. noun. Shooting out ears of corn. கதிர்வால், s. The arista, the awn of a corn, &c. கதிர்விட, inf. To cast a phosphoric light, coruscate--as animalcul&ae; in sea-water. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. இராக்கதிர், s. The moon, சந்திரன். (p.) பசுங்கதிர், s. Young ears of corn. அமுதகதிரோன், s. The moon, சந் திரன். (p.) நெற்கதிர், s. An ear, a spike of paddy. 12)

kārukam (p. 104) s. Manufacture, the act of manufacturing silk or cotton cloth, the process of preparing cotton or silk; spinning and weaving, நெய்யுந்தொழில். 2. Menial service, servile labour or toil--as carrying burdens, &c., கைங்கரியமானவேலை. 3. A form of religion--the worship of fire, அக்கினியைவணங்குஞ்சமயம். காருகத்தொழில்--காருகவினை, s. Manufacture, spinning, weaving, நெய்தற்றொ ழில். 2. The work or employment of weavers. 3. Menial service, toil, கைங் கரியவேலை. காருகர், s. Weavers, நெய்வோர். 2. Sculptors, painters, artists, ஓவியர். 127)

kirakaṇam (p. 109) s. Taking, grasping, seizure, taking up, பற்றுகை. 2. An eclipse, lit. the seizing of the sun or moon by the imaginary planets இராகு and கேது; சந்திரசூரிய கிரகணம். 3. Comprehension, கிரகிப்பு. Wils. p. 34. GRAHAN'S. கிரகணகாலம், s. The time of an eclipse. கிரகணங்கணிக்க, inf. To calculate eclipses. கிரகணசங்கை, s. Likelihood of the occurrence of an eclipse--as when the sun is near the ascending or descending node, கிரகணம் வருமென்ற உத்்தேசம். கிரகணந்தீண்டல்--கிரகணந்தொடல்-கிரகணம்பற்றுதல்--கிரகணம்பிடித்தல், v. noun. Beginning of an eclipse, lit. touching or grasping. கிரகணபரிசம்--கிரகணபரிசனம், s. The beginning of an eclipse. கிரகணபுண்ணியகாலம், s. The sacred time of an eclipse, when fasting, ablutions and other religious rites are deemed more meritorious than at other times. கிரகணமோசனம்--கிரகணமோட்சம், s. The end of an eclipse. கிரகணமோசனமாகுதல்--கிரகணம்விடு தல் v. noun. Ending of an eclipse. பக்கக்கிரகணம், s. Eclipses of the sun and moon, or moon and sun in succeeding changes of the moon. காணாக்கிரகணம்--பாதாளகிரகணம், s. An invisible eclipse. சந்திரகிரகணம், s. An eclipse of the moon; a lunar eclipse. சூரியகிரகணம், s. An eclipse of the sun; a solar eclipse. பாரிசகிரகணம், s. A partial eclipse. முழுக்கிரகணம், s. A total eclipse. வலயக்கிரகணம்--கங்கணகிரகணம், s. An annular eclipse. 69) *

kiḷi (p. 112) s. A parrot, a paroquet, கிள்ளை. 2. A grass-hopper, a locust, வெட்டுக்கிளி. 3. A parrot-fish, ஓர்மீன். கிளிகடிகருவி--கிளிகடிகோல், s. A sling to scare away parrots, தட்டை. கிளிக்கூடு, s. A cage of parrots. 2. A cage with spikes pointed inside, for torturing criminals. கிளிப்பிள்ளை, s. A parrot. See கிளி. கிளிமூக்கு, s. A parrot's beak, or any thing resembling it. 2. A piece of the rib of an ola, on an book, to keep the leaves together, when strung. கிளிமொழி, s. Lisping or prattling like a parrot. 2. [metaphor.] A lady with a lisping, mincing and affected manner of speech, intended to be graceful and charming. கருங்கிளி, s. A black parrot. பச்சைக்கிளி--பசுங்கிளி--பைங்கிளி, s. Green parrot. பஞ்சவன்னக்கிளி, s. A parrot of five colors, considered a superior kind. வெள்ளைக்கிளி, s. White parrot. கிளிப்பூச்சி, s. A grass-hopper. இலைக்கிளி, s. Leaf-winged locust, Mortis. தத்துக்கிளி, s. A locust. தவிட்டுக்கிளி, s. A small locust, Attilabus. பச்சைக்கிளி, s. A green locust. மழைக்கிளி, s. Locust appearing before the rains, M. imbrifera. வெட்டுக்கிளி--வெட்டாங்கிளி, s. A large locust. கிளிமீன், s. A kind of fish, a parrot-fish. கிளிக்கொம்பு, s. A short and crooked horn like a parrot's beak. கிளிக்கொம்பன், s. An ox whose horns are short and turned downwards. கிளிச்சிறை, s. One of the four kinds of gold resembling, in color, the parrot's wing, ஓர்வகைப்்பொன். கிளிமூக்கன், s. One with an aquiline nose. கிளிமூக்குக்கிழங்கு, s. The root of the ஆகாசகருடன் creeper, ஆகாசகருடன்கிழங்கு. கிளிமூக்குமாங்காய், s. A mango with the bottom end a little bent. கிளிமூக்கெழுத்தாணி, s. A style with a hooked knife at top, for cutting olas. கிளித்தட்டு, s. [prov.] A kind of jumping play, with squares formed on the ground, ஓர்விளையாட்டு. கிளித்தட்டுப்பாய்தல், v. noun. Playing at the game of கிளித்தட்டு. நடுக்கிளி, s. A person standing in the square to defend it. பக்கத்துக்கிளி, s. The person who passes through the squares. 8)

kiḷuvai (p. 112) s. A kind of wild duck, a teal, ஓர்பறவை. 2. A kind of tree used in hedging, ஓர்மரம், Amyris spinosa. (Nob.) 3. A kind of fish, a small kind of eel, a grig, ஓர்மீன். செங்கிளுவை, s. A kind of wild duck with a reddish breast. பெருங்கிளுவை, s. A large kind of கிளுவை tree. முட்கிளுவை, s. A species of thorny கிளுவை tree. வெண்கிளுவை, s. A species of thornless கிளுவை tree. 12)