āppu (p. 38) s. A wedge used in splitting palmyra rafters, &c., மரம்பிளக்குமாப்பு. (c.) ஆப்பென்பு, s. The cuneiform bone. (Anat.) 112)

īr (p. 58) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஈர, v. a. To cut, mince, hack, chop, வெட்ட. 2. To split, cleave, part asunder, பிளக்க. 3. To saw, அறுக்க. (p.) ஈரரிவாள்--ஈர்வாள், s. A saw, இரம்பம்; [ex வாள், a long blade.] ஈர்வு, v. noun. Cutting, splitting, sawing, வெட்டுகை. 27)

cukir (p. 192) --சுகிரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சுகிர, v. a. [loc.] To part, to split, to slice, to separate--as hair, fibres, &c., மயிர்முதலிய வகிர. 2. To pick, touse, card--as cotton, &c., பஞ்செஃக. சுகிர்தல், v. noun. Dividing or splitting fibres of trees. (சது.) 26) *

pkku (p. 288) s. Outer bark of a tree, மரப் பட்டை. 2. Scab of a sore, புண்ணசறு. 3. Tartar on the teeth, பற்பற்று. 4. The dried mucus of the nose, சளிப்பக்கு. 5. Scum formed on a prepared dish, பொருக்கு. 6. Fracture, break, crack, பிளப்பு. பக்குவிடுதல், v. noun. Gaping, parting, splitting, cracking, as the ground. 2. Breaking as the skin by a blow of a ratan. 13)

pkkeṉl (p. 288) v. noun. Sounding as sudden laughter bursting out, ஒலிக்குறிப்பு. 2. Throbbing as பக்குப்பக்கெனல். 3. Parting, giving way, bilging, splitting, cracking, வெடித்தல். 4. Being sudden, சீக்கிரக்குறிப்பு. 16)

vāyu (p. 385) --வாயுவு, s. [com. வாய்வு.] Wind, air, காற்று. 2. Wind or vital air in the system; also windy affections, flatulency, வாதம். W. p. 752. VAYU. 3. Vayu, the wind-god, and regent of the northwest. See திக்குப்பாலகர். எனக்குவாயுகொண்டிருக்கிறது. I have flatulency in my bowels. அசீரணவாயு. Indigestion. வாயு, 1. or தசவாயு. Ten vital airs in the body: 1. பிராணன், situated in the heart; 2. அபானன், in the top of the head and passing downwards; 3. சமா னன், in the pit of the throat; 4. வியா னன், pervading the whole body; 5. உதானன், in the navel; 6. நாகன், which effects motion and speech; 7. கூர்மன், causing horripilation; 8. கிருதரன், or கிருகரன், seated in the face; 9. தேவதத் தன், that which is exhaled in yawning, &c; 1. தனஞ்செயன், or தனஞ்சயன், that which remains in the body after death an escapes by splitting the head. See these words.-- For மேகவாயு, தமரகவாயு, பாரிசவாயு, see their primaries. வாயுக்கணம், s. [also மாருதகணம்.] One of the four inauspicious feet. See அஷ்டகணம், under கணம். வாயுக்குத்து, s. Pain from wind, and flatulency; cholic. வாயுசகன்--வாயுச்சகன், s. Fire, as the comrade of wind, அக்கினி; [ex சகன்.] வாயுதாரணை, s. Suppression of the the vital airs, by yogas, &c. வாயுத்தம்பம்--வாயுத்தம்பனம்--வாயு ஸ்தம்பனம் s. The art of arresting the winds. See கலைஞானம். வாயுபகவான், s. The god of the wind. வாயுபூதம், s. Atmosphere. வாயுமண்டலம், s. Region of the winds. வாயுமலடு, s. Sterility from flatulency. See மலடு. வாயுமூலை, s. North-west, as the source of winds, whence the god sends them forth. வாயுமைந்தன், s. [lit. wind-born.] Hanuman. 2. Bhima--as மாருதி. வாயுவம், s. One of the nine indications of the clouds. See மேகம், 9. வாயுவாஸ்திரம், s. A wind-dart, received from Vayu. வாயுவிளங்கம், s. [com. வாய்விளங்கம்.] A medicinal seed, like a pepper-corn, put in the mouth of children to assist their speech. (சது.) வாயுவின்கூறுபாடு, s. Characteristic qualities of the vital airs in the system, five in number, as ஓடல், கிடத்தல், கூட்டல், ஏறுதல், இறங்குதல். See வாயுவின்கூறு under கூறு. வாயுவைப்பிடிக்கிறமருந்து. Medicine that dissipates flatulency. வாயுவுபத்திரம், s. Pain from flatulency. 8)

vēti (p. 402) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. பேதி.] To transmute metals, to change, வேறாக்க. 2. To practise Alchemy, விகாரப்படுத்த. 3. To divide, split, பிளக்க. வேதித்தல், v. noun. Changing; splitting. (சது.) 33) *