ōkkāḷi (p. 84) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [prov. ஓங்காளி.] To heave or retch from sickness, to vomit, சத்திசெய்ய. ஓக்காளிப்பு, v. noun. Retching, incipient sickness, வாந்திசெய்கை. ஓக்காளிப்பாயிருக்க, inf. To be squeamish. 42)

nṭlm (p. 268) s. [vul.] Vanity, ustentation, assumption, insolence, ஒய்யாரம். 2. Abuse of property, reeklesseness, aquandering; asumption as to rank, irreverence derision, scoffing, செருக்கு. 3. Fastdiousness, squeamishness, overniecness in fool, நாக ரிகங்காட்டல். நடனமழிந்துநட்ாற்றிலேபோவாய்.....Mayest thou with all thy insolence be cast in the midst of the river; a carce. நடலக்காரன், s. A reekless, vain person, ஒய்யாரக்காரன். நடலம்பண்ண--நடலம்அடிக்க, inf. To be proud, vain, reekless, to act above one's rank, circumstences, or age. 8)

nṭṭṇai (p. 268) s. Abuse of things, waste, recklessness, rashness, எண்ணாமை. 2. The mimic gestures of one in a drama; mockery. ஆகடியம். 3. Fastidiousness, squeamishness, வெறுப்பு. 4. Excessive selfcaused by another, disobliging conduct between persons bound to each other, as husband and wife, நடலம். (c.) நட்டணைக்காரன், inf. An insolent, overbearing man. நட்டணைபண்ண, inf. To act wantonly, rocklessly, fastidiously. 29)