tikkumukku (p. 237) v. noun. Chocking, suffocation, strangulation. மூச்சடங்குவருத்தம். (c.) திக்குமுக்கடைக்க--திக்குமுக்காட, inf. To be choked, stiffied, smothered, strangled, unable to respire. திக்குமுக்கிட்டுக்கிடக்கிறான். He lies suffocated. 31)

tiṇṟu (p. 238) கிறேன், திணறினேன், வேன், திணற, v. n. To be choked, stiffied, strangled, unable to respire, மூச்சுத்தடுமாற (c.) திணறல், v. noun. Shortness of breath. 31)