ukkiram (p. 59) s. Vehemence, ardor, intensity, severity, fervency, fierceness, pungency (of spices, &c.), asperity, harshness, impetuosity, கொடுமை. 2. Wrath, rage, கோபம். 3. The height of a disease, மும்முரம். 4. Ferocity, savageness, மூர்க்கம். Wils. p. 137. UGRA. 5. (p.) The front guard, தலைக்காவல். உக்கிரகந்தம்--உக்கிரகந்தி, s. Garlic, வெள்ளுள்ளி, Allium sativum. Wils. p. 137. UGRAGAND'HA and UGRAGANDIN. 2. Assaf&oe;tida, பெருங்காயம். 3. Acorus calamus, வசம்பு. 4. The வேம்பு tree, Azadirachta Indica, L. 5. Sugar-cane, கரும்பு, Saccharum officinarum. உக்கிரகுணம், s. Fierceness of disposition. உக்கிரமது, s. Ardent spirits. உக்கிரமானமருந்து, s. Pungent and stimulating medicine. உக்கிரமானவார்த்தை, s. Asperity of language, a harsh expression. உக்கிரன், s. Siva, சிவன். Wils. p. 137. UGRA. 2. Veerapattra, வீரபத்தி ரன். (p.) 22)

eẕuppu (p. 75) கிறேன், எழுப்பினேன், வேன், எழுப்ப, v. a. To awake, rouse, start, துயிலெழுப்ப. 2. To raise one that is prostrate, or sitting, cause, or help to rise, தூக்க. 3. To raise from the dead, resuscitate, restore to life, உயிரோடெழுப்ப. 4. To raise from sickness, excite, rouse, stimulate, inspire, பலம்வருவிக்க. 5. To instigate, agitate, cause a stir, a quarrel, war, சண் டைமூட்ட. 6. To raise the voice in speaking or singing to a high pitch, இசையெழுப் ப. 7. To dislodge, or eject one, turn out, &c., கிளப்பிவிட. 8. To excite, or inflame the passions, stir up, கோபமுதலியனவெழுப்ப. 9. To raise a building, வீடெழுப்ப. முயலையுமெழுப்பிநாளையுமுச்சுக்காட்டுகிறது. Starting a hare and setting dogs after it; i. e., to excite one to an action and then injure him perfidiously. எழுப்பு, v. noun. Rousing, waking, எழுப்புகை. 18)

ēvu (p. 79) கிறேன், ஏவினேன், வேன், ஏவ, v. a. To command, order, give directions to, கட்டளையிட. 2. To incite, stir up, prompt, stimulate, move, inspire, rouse, instigate, set on, தூண்ட. 3. To send, despatch, அனுப் ப. 4. To discharge (arrows &c.), shoot, throw, cast, எய்ய. 5. To excite and despatch (a demon against one), செலுத்த. ஏவாமக்கள்மூவாமருந்து. Sons who need not be directed by their parents are a continual comfort to them. அரக்கனேவியவேல். The dart thrown by the demon. ஏவிவிட, inf. To excite, prompt, rouse, instigate, set on. 2. To send a devil against one. ஏவும்வினைமுதல், s. See இயற்றும் வினைமுதல். 2. The subject of an active verb used in a causative signification-as அரசனாலயங்கட்டினான், the king built a house; i. e. caused a house to be built. ஏவுவான், s. A master, a superintendent, director, ஏவுகிறவன். 70)

kāym (p. 104) s. Assaf&oe;tida, பெருங்காயம். 2. (p.) Ether, the ethereal regions, (See ஆகாயம்.) 3. Pungency, கார்ப்பு. 4. Pepper, மிளகு. 5. Onion, வெண்காயம். 6. A composition of vegetable stimulants, given to women after child-birth, காயமருந்து. 7. Condiments, seasonings, கறிக்கிடுங்காயம். 8. (c.) Wound, hurt, bruise, contusion, ஊறுபுண். காயக்காரன், s. A wounded person. காயங்கட்ட, inf. To dress a wound. காயங்கொடுக்க, inf. to give a stimulating compound to a lying-in woman. காயப்பட, inf. To be wounded. 2. To be stained, soiled. காயம்பட்டகுரங்குபோல். Like a wounded monkey. காயப்படுத்த, inf. To wound. 2. To stain, to taint, to blot, to soil. அடிக்காயம், s. A wound inflicted by a stroke. The ஐங்காயம் or five stimulants used as medicines are: 1. பெருங்காயம், assaf&oe;tida. 2. மிளகு, pepper. 3. சுக்கு, dry ginger. 4. வெள்ளுள்ளி, garlic. 5. கடுகு, mustard. சாவுகாயம், s. A mortal wound. பிழைகாயம், s. A wound that is not mortal. 85) *

vli (p. 377) கிறேன், ந்தேன், வேன், வலிய, v. n. To be excited, stimulated, முயல. 2. To venture, துணிய. 3. To stay, தங்க. 4. v. a. To force, பலவந்தமாக. வலிந்தகருத்து, s. A forced meaning. (p.) வலிந்துகோடல், v. noun. [lit. drawing by force.] Interpreting verses by farfetched meanings, forcing upon a passage, a meaning not obvious; such meaning is called, வலிந்துகோடற்பொருள். வலிய, inf. [as adv.] Voluntarily, freely, spontaneously, gratuitously, தானாக. 2. [as adj.] Strong, as வலு. வலியச்சண்டைக்குவருகிறது. Quarrelling with one unnecessarily. வலியத்தலைதந்தான். He has given himself [his head] willingly, to the business. வலியசர்ப்பம்-வலுசர்ப்பம், s. A strong serpent, a dragon. வலியவன், s. A strong man. 2. A rich man--oppos. to எளியவன். வலியவன்வெட்டினதுவாய்க்கால். The channel made by a man in power is the water-course. 15)