ikkṭṭu (p. 45) s. Straits, distress, straitened circumstances, being straitened for room, poverty, இடுக்கண். 2. Impediment, obstacle, difficulty, தடை. (c.) அவன்மிக இக்கட்டுப்படுகிறான். He is greatly distressed. 18)

kuṟumuṭṭu (p. 132) s. [local.] Gross insolence, impertinence, மதிப்பின்மை. 2. Great urgency--as when business has been put off to the last moment, கெடுஅவசரம். 3. Being straitened--as in a narrow room, &c., ஒடுக் கம். 4. Pressing or holding one to a thing, using coercion, பலாத்காரமாய்க்கேட்கை. 5. A sudden encounter--as at a corner, &c., சடு தியிலெதிர்ப்படுகை; [ex குறுமை, et முட்டு.] குறுமுட்டன், s. A person daringly insolent; a brute, a savage. குறுமுட்டாய்ப்பிடிக்க, inf. To demand or press with continued urgency. குறுமுட்டானவேலை, s. Work on a very small scale, with too little material. 42)

tṭvl (p. 221) v. noun. Stroking, feeling, தடவுதல். (See மெய்ப்பரிசம்.) 2. Playing on a lute with a bow, வீணைவாசித்தல். 3. (c.) Scantiness, rareness, அருமை; [ex தடவு, (v.)] 4. [prov. in cant numbers.] Six, ஆறு. எனக்கேதட்டுந்தடவலாயிருக்கிறது. It is very difficult for me now; or I am much straitened. தடவற்புலு, s. Sixty, அறுபது. 71)

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

ttai (p. 223) கிறேன், ந்தேன், வேன், ததைய, v. n. To be very close, thick, crowded, straitened, நெருங்க. (Little used.) ததைதல்--ததைவு, v. noun. Being narrow, மிடைதல். 2. Being close together, வெளிப்படாதிருத்தல். 3. Being crowded, நெருங்கல். (சது.) (p.) 29)

tvtāym (p. 227) s. [prov.] Affliction, straits, இடுக்கண். (c.) தவதாயப்பட--தவதாயிக்க, inf. To be straitened in circumstances. 15)

tutai (p. 247) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To straiten, to press together, நெருக்க. 14)

tongkicam (p. 262) s. (St. துவங்கிசம்.) Loss, destruction, damage, detriment, injury, கேடு. (c.) அவன்மெத்தவுந்தொங்கிசப்படுகிறான்.....He is much straitened. 24)

tollai (p. 262) s. Trouble, difficulty, care, perplexity, intricacy, தொந்தரவு. (c.) 2. (p.) Antiquity, oldness, as தொல், பழமை. சமுசாரத்தொல்லைஅதிகம். Domestic cares are many. என்னண்டைநீவைத்தபணம்என்தொல்லையிலேவி ழுந்தது. My necessity forced me to use that money which you intrusted to me. நான்தொல்லைப்படுகிறேன்......I am much straitened. எனக்குப்பலதொல்லை. I have many things to attend to. தொல்லைப்படுத்த, inf. To trouble, to vex. தொல்லைப்பட, inf. To be troubled, vexed. 104)

nkkpārm (p. 266) --நக்கவாரம், s. (for.) The Nicobar islands, சிலதீவுகள். நக்கபாரி--நக்கவாரி, s. A native of the Nicobars. 2. 2. One who trades for ready money. நக்கவாரக்கச்சவடம்--நக்கவாரவியாபா ரம், s. Nicobar traffic; i. e. money in one hand and goods on other, traffic where one does not trust another. நக்கவாரப்பட, inf. To be in pinching poverty or straitened circumstances. நக்கவாரப்பேச்சு, s. Talk betraying mistrust. நக்கவாரமாய்ப்போக, inf. To become very poor and indigent. நக்கவாரம்பிடிக்க, inf. To become poor. நக்கவாரி, s. A dwarf cocoanut tree. or stinted grain, குள்ளமானது. (R.) 2. See நக்கபாரி. 18)

piku (p. 314) --பிகுவு, s. (Tel. ிுவு.) Tightness, force, stress, strain, velocity, பெலன். 2. (fig.) Austerity, arrogance, கர்வம்; also விகு. 3. Strength of voice, a high pitch, சத்தத்தினூன்றுகை. 4. Tightness of a bent bow, இறுக்கம். (Old Dic.) வெகுபிகுவாய்ப்பேசினான். He spoke with many airs. பிகுப்பட்டை, s. The girth of a horse, சேணக்கச்சு. பிகுவேற்ற, inf. To straiten what is slack, to bend a bow, &c. இறுக்க. 9)

viṟ (p. 398) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To fear, அஞ்ச. 2. To be straitened, நெருங்க. 3. To increase, பெருக. 4. To fight, போர் செய்ய. 5. v. a. To conquer, வெல்ல. (p.) விறப்பு, v. noun. Fear, அச்சம். 2. Narrowness, straitness, நெருக்கம். 3. Increase, பெருக்கம். 4. A fight, போர். 5. Victory, வெற்றி. (சது.) 150)