ulāttu (p. 66) கிறேன், உலாத்தினேன், வேன், உலாத்த, v. a. To lead about (a person, a horse, &c.), உலாவப்பண்ண. 2. v. n. To go and come, move, or ride about for pleasure, pastime, recreation, or exercise, to go in procession, &c., சாரிவர. --Note. This seems to be a corruption of உலாவுவிக்க, and in the second meaning, to be used for உலாவ. உலாத்திக்கொண்டிருக்க, To be walking about. துலாத்தில்வெள்ளியுலாத்திற்பெய்யும். When Venus is in libra it will rain every where. தெருவுலாத்த, inf. To take a walk in the street. 2. To parade the streets-as marriage processions, &c. உலாத்து, v. noun. [prop. உலா.] Walking, moving to and fro, going and coming, a short journey, a jaunt, ramble, stroll, excursion. உலாத்துக்கட்டை, s. The pivot upon which a door or shutter turns. 16)

ulāvu (p. 66) கிறேன், உலாவினேன், வேன், உலாவ, v. n. To move about, walk or ride for recreation, exercise, &c., to pass to and fro, walk at leisure, take a jaunt, an excursion, a stroll, a ramble, சாரிபோக. 2. To go in procession, to parade the streets--as festal processions, ஊர்வலம்வர. உலாயதுகலாபமஞ்ஞை. The long tailed peacock gently moved along. காருலாவுசோலை. A forest of trees so lofty that the passing clouds move in their tops. நின்கோலுலாவுநிலத்து. In the country over which thy sceptre is wielded-- (தண்டி.) திரைசென்றுலாஞ்சேர்ப்ப. O! ruler of the coasts on which the waves sport. (உலரம் for உலாவும்.) காதளவுசென்றுலாவுங்கண். An eye that looks every where, (lit.) the eye that passes to the ear. உலாவித்திரிய, inf. To walk about idly, or at leisure. உலா, v. noun. Procession, moving about for recreation or exercise, a ramble, a jaunt, an excursion, a stroll, an airing, சாரிவருதல். 2. A species of poem in the நேரிசைக்கலிவெண்பா, in which the praises of a hero are sung by women of the seven different ages, ஓர்பிரபந்தம். உலாப்போதல், v. noun. Rambling, strolling, taking an excursion, a jaunt. 17)

kyiṟu (p. 96) s. Rope, cord, string, twine, line, bobbin, வடம். கயிறடிக்க, inf. To strike lines on timber with a colored string--as a carpenter. கயிறறுந்தஆட்கள், s. [prov.] Vagabonds, vagrants, strollers. கயிறுகட்ட, inf. To put off from day to day. 2. To show a pretended consent--as a seller to give his goods to one who offers a low price. 3. To employ one to deceive another. கயிறுசாத்த--கயிறுபோட, inf. To pass a string between the leaves of an ola book in order to divine by it. கயிறுசிக்குப்பட, inf. To be embroiled, to disagree, to quarrel--as husband and wife, &c., தொந்தரவுபட. கயிறுதடி, s. One of the weaver's implements, நெய்வார்கருவியிலொன்று. கயிறுதிரிக்க--கயிறுமுறுக்க, inf. To twist, twine, cord, &c. கயிறுபிடிக்க--கயிறுபின்ன, inf. To plat bobbin, cord, &c. கயிறுமாற, inf. To change the rope on the head of a horse or ox newly bought, to ratify the purchase--considered auspicious to the seller. (திருவிளை.) கயிற்றுக்கோல், s. A kind of balance or steel-yard, ஓர்தராசு. கயிற்றுக்கோலாட்டம், v. noun. Playing with strings and sticks so that a weft or lace is formed thereby, ஓர்வ கைவிளையாட்டு. கயிற்றுச்சுருள், s. A coil of rope. See சுருளை. கயிற்றுப்பொருத்தம், s. Astrological agreement required in order to the assumption of the marriage symbol-one of the ten points in astrology in which there should be agreement in the horoscopes of the male and female in order to the suitableness of a marriage connexion.--Note. When such agreement is wanting, though the marriage takes place, the symbol is not put on. கயிற்றேணி, s. A rope-ladder, the shrouds of a vessel, நூலேணி. வடக்கயிறு, s. A rope which is used in lowering or elevating the ploughshare. 2. A great rope used at Hindu festivals for drawing the car. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. 51)

kēḷi (p. 139) s. Female sports, play, pastime, மகளிர்விளையாட்டு. Wils. p. 248. KELI. 2. The cocoanut-tree, தெங்கு--as கெவுளி. கேளிவிலாசம்--கேளியுல்லாசம், s. A stroll, jaunt, ramble in company with females, ஸ்திரீலோலனாயிருக்கை. 2. The joviality of a company, amusement, வினோ தம். 68) *

cḷukku (p. 173) s. Foppery, finery, gayety, --as பிலுக்கு, டம்பம். 2. Pride, vanity, presumption, செருக்கு. (c.) சளுக்கன்--சளுக்குக்காரன், s. A foppish, proud person. சளுக்காய்த்திரிய, inf. To stroll about, to assume airs. சளுக்கி, s. (fem.) A vain woman, குலுக்கி. (R.) சளுக்குப்பண்ண, inf. To be foppish, assuming. 2. To behave meanly, to act dishonorably. 33)

cāri (p. 179) s. (Sa. Chári.) Going, movement, course, நடை. 2. [com. சவாரி.] Riding, going in a vehicle, taking a drive for recreation, வாகனமீதுசெல்கை. 3. An excursion, stroll, a walk, a jaunt, உலாவல். 4. Wheeling or turning to the right or left as soldiers, chariots, &c., in fighting, exercising or otherwise; also as dancers, &c., வட்டமாயோடல். 5. Whirlwind, சுழல்காற்று. 6. Dice, a man at chess, &c., சூதாடுகருவி. W. p. 921. SARI. 7. (R.) A kind of native arsenic, அஞ்சனபாஷாணம். சாரிபோக, inf. To take a ride, a drive, a walk, &c. சாரிவிட, inf. To race with horses. 2. To drive, take a drive. சாரியானபாதை, s. [prov.] A road frequented by people going and coming, சனம்நடமாடும்வழி. (c.) இடசாரி, s. Turning or wheeling to the left. (c.) வலசாரி, s. Turning to the right. (c.) தினசாரிக்காரன், s. One who always rides. 2. One constantly going to a place. 3. One who strolls about in quest of food. (Limited.) நடைசாரி, s. Walking always. நடைசாரிமேளம், s. Drums accompanying a procession, a great person, &c. (c.) 2) *

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. n. To go or pass round, revolve, circulate, turn, வட்டமாயோட. 2. To go or move about here and there, wander, அலைய. 3. To take a circuitous or indirect course, சுற்றிப்போக. 4. To be circuitous, meander, wind about--as a river, road. &c., ஆறுமுதலியசுற்ற. 5. To whirl, spin round, turn about, இராட்டினஞ்சுற்ற. 6. To be giddy, be dizzy, தலைசுற்ற. 7. To be coiled, to curl round, to kink, to twine, நூன்முதலியசுற்ற. (c.) சுற்றியுஞ்சுகத்திலேபோ. Seek a good result even circuitously. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To become coiled, entangled. See சுற்று, v. a. சுற்றிச்சுழற்றி, Gerund. (adverbially.) Altogether, ஒருமிக்க. சுற்றிச்சுற்றி, Gerund. ( used adverbially.) Round and round. 2. Circuitously. repeatedly--as திரும்பத்திரும்ப. சுற்றிச்சுற்றிப்பேச, inf. To talk in a round about way. சுற்றித்திரிய, inf. To go round about, perambulate. 2. To ramble or stroll about, to roam. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To have a cholic, சுற்றிவலிக்க. See சுற்று, v. a. சுற்றியடிக்க, inf. To whiffle, shift-as the wind. சுற்றியலைந்துதிரிய, inf. To ramble about. சுற்றியலைந்துபோக, inf. To take a circuitous course. சுற்றியாட, inf. To whirl in dancing. 2. To dance round the area. சுற்றியெடுக்க, inf. [prov.] To wave cakes, &c., round an idol, a new married couple, &c., to dispel fascinations. Compare திஷ்டிசுற்ற. சுற்றிவந்துகும்பிட, inf. To raise the hands and turn round towards the eight points, worshipping their guardians. 2. To worship with raised hands passing round a temple, &c. சுற்றிவர, inf. To pass round a temple in worship, singly, or in procession. 2. To pass about a village turning to the right, as in marriage processions, &c. சுற்றிவலிக்க, inf. As சுற்றிப்பிடிக்க. நாடோறும்வந்துசுற்ற, inf. To come for a thing day after day. 2. To hang about in order to steal, திருடப்பார்க்க. சுற்றிக்கொத்த, inf. To dig up and loosen the earth round about a plant, &c. (c.) சுற்று, v. noun. Passing round in an orbit, revolving, circulation, வட்டமாயோ டல். 2. Whirling on an axis, revolution, சுழற்சி. 112)

tātaṉ (p. 233) s. A slave, அடிமை. 2. A devotee of Vishnu, தாசன். (சது.) 3. (fem. தாதச்சி.) A religious mendicant of the Vaishnuvas. வைஷ்ணவபரதேசி. (See தாசன்.) 4. One of the lowest or சரியை order of Saivas, சரியையுடையான். 5. A kind of vagrant dancer, கூத்தாடி. (c.) தாதக்கூத்து, s. A kind of dancing by strolling dancers, தாதாட்டம். தாதமணி, s. A necklace worn by Vaishnuva pilgrims to Tripaty. தாதமார்க்கம், s. The religious practice of the lowest of the four orders in the Saiva religion, as சரியை. (See மார்க்கம்.) 2. The religion of the Vaishnuvas. தாதவேஷம், s. A masquerade dress like a Vaishnuva's. 23)

toṭṭiym (p. 262) s. A treatise on magie. witcheraft or legerdemain, ஓர்வித்தை. 2. The name of a country in the Coimbatore district, ஓர்தேயம். தொட்டியக்கரு--தொட்டியவித்தைக்க ரு, s. Articles used in witcheraft. தொட்டியர், s. [sing தொட்டியன், fem. தொட்டியச்சி--தொட்டிச்சி.] A class of people form the west of India, who stroll about practising witchcraft and magic. தொட்டியவித்தை, s. The art of witchcraft, as taught in the தொட்டியம். 55)

nāṭu (p. 273) s. [Gen. நாட்டின்.] Country, kingdom, state, realm, இராச்சியம். 2. Rural or agricultural country, as distinguished from city, மருதநிலம். 3. Populated country or district, as distinguished from forest tracts, தேசம். (c.) 4. (சது.) Place, room, space, area, பரப்பு. 5. Locality, situation, இடம். 6. Earth, land, as distinguished from sea, பூமி. 7. The world, உலகம். 8. Side, region, quarter, பக்கம். --Note. The five principal countries of SouthernIndia, are: 1. தொண்டவளநாடு, Tonda; 2. சோழவளநாடு. Chola; 3. பாண்டிவளநாடு; Pandia; 4. கொங்குவளநாடு. Kongu; 5. மலைநாடு, Malyalam. Of districts are தொட்டியநாடு, Dottiya; நாஞ்சிநாடு, in Malyalam, and மறவ வாடு, the Marava province. நாடெங்கும்வாழக்கேடொன்றுமில்லை. When a country prospers, there is no insurrection. (Avv.) திருநாடு, s. A name of Vaikuntha the paradise of Vishnu. நாடுசார்நிலம், s. Ground adapted to the growth of rice. நாடுபடிதல், v. noun. Obeying, submitting as a country to its rulers, நாட் டார்வசப்படுதல். நாடுபடுதிரவியம், s. Country productions. See திரவியம். நாடோடி, appel. n. A vagrant, a vagabond, a stroller, நிலையற்றவன்; also நாடோடி யாய்த்திரிகிறவன். 2. [in comb.] Common to the country. நாடோடியாய்வழங்குகிறது. It is common. நாடோடிச்சொல்--நாடோடிப்பேச்சு, s. Words common in the country, provincial dialect, வழக்கச்சொல். நாடோடிப்பாஷை, s. The vernacular tongue, நாகரீகமற்றபாஷை. நாட்டமைதி, s. The settled state of a country, தேசத்தினமைவு. 2. Things promoting the prosperity of a state, in six particulars: 1. செல்வம், wealth; 2. விளை நிலம், corn-fields; 3. செங்கோல், a good government; 4. நோயின்மை, freedom from epidemics; 5. வளம், fruitfulness; 6. குறும் பின்மை, exemption from crime. (சது.) நாட்டவத்தனம், s. [prov.] Clownishness, rusticity, நாட்டுப்பாங்கு. நாட்டவன்--நாட்டான், s. A countryman, a clown. நாட்டாண்மை, s. [vul. நாட்டாமை.] Chieftaincy of a country, ஊராளுந்தன்மை. நாட்டாண்மைக்காரன், s. Chief of a country or village; a Natamagar. நாட்டாண்மைக்காரி, s. Wife of a Natamagar. 2. A proud forward woman. நாட்டாண்மைப்பண்ண, inf. To manage the office of a Natamagar. நாட்டார், s. [sing. நாட்டான்.] People of a country, தேய்த்தார். 2. Countrymen, rustics, நாட்டுப்புறத்தார். 3. Chief persons among the Vellala caste. நாட்டாள், s. [com. காட்டாள்.] A laborer, வேலைசெய்வோன். நாட்டாளுக்கொருநீட்டாளோ. Must a day laborer have a servent? நாட்டுக்கணக்கன், s. A village accountant. நாட்டுக்குற்றம், s. Things injurious to a country, pests, scourges, ஊருக்குள்ள தீங்கு.--One class is seven-fold: 1. தொட்டி யர், strolling jugglers, wizards, witches; 2. திருடர், thieves, robbers; 3. யானை, wild elephants; 4. பன்றி, wild hogs; 5. விட் டில், insects; 6. கிள்ளை, parrots; 7. பெரு மழை, excessive rain.--Another class is eight, fold: 1. விட்டில், locusts and insects; 2. தன்னரசு, anarchy; 3. வேற்ற ரசு, invasion by a foreign power; 4. யானை, elephants; 5. மிகுமழை, excessive rain; 6. மிகுகாற்று, high winds, tempests. 7. கிள்ளை, parrots; 8. நட்டம், dissipation or dancing. (சது.) நாட்டுச்சந்தம்--நாட்டுப்பாங்கு, s. Slovenly or rustic habits of dress, behavior or talk. நாட்டுச்சார்பு, s. Agricultural tracts, மருதநிலம். நாட்டுச்சிறப்பு, s. The excellencies, natural or artificial of a country, ஊர் வளம். நாட்டுப்புறம், s. Country parts. நாட்டுப்புறத்தார், s. [pl.] Rustics, unpolished persons. நாட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law, மருமகள். (Tanjore usage.) நாட்டுப்போங்கு--நாட்டுவழக்கம், s. The style, fashion, and manners of a country, ஊர்க்கடுத்தவிதம். 2. Rusticity, coarseness, அவிவேகவாடிக்கை. நாட்டுமட்டம், s. A country pony not from Pegu. நாட்டுவர்த்தமானம், s. The news of the Mofussil. நாட்டுவளப்பம்--நாட்டுவளம், s. Fertility of country, நாட்டின்சீர். 2. Good order of a country, as to its inhabitants, the animals, &c. நாட்டுவெள்ளரி, s. The wild Cucumber, of native or spontaneous growth. 66)

nālu (p. 275) --நால், adj. Four, நான்கு. 2. (fig.) Many, general, multifold, universal, all, பல, as நாலுவித்தையும்.--Note. In combination before, க, ச, த, ப, the ல், becomes ற் and before ஞ, ந, ம, it is changed to ன்; sometimes to லா as நாலாகாரியமும், divers matters, various affairs, concerns, circumstances. நாலுகல்வியும். Different branches of knowledge. நாலுகாரியமுமறிந்தவன். A man of general knowledge, one acquainted with men and things. நாலுகையிலும். On all hands, on all sides. நாலுசாதியும். All the castes. 2. Various castes, several castes. நாலுதிக்கும். The four cardinal points. quarters, regions. 2. On all sides, in all directions. நாலுதிக்கிலுஞ்சிதறுண்டுபோக. To be scattered in different directions. நாலுதெருவுந்திரிகிறான். He strolls, or wanders through all the streets. நாலுமுக்கிலுமெதிர்தார்கள். They faced him on all sides. நாலையும்பார்த்துச்செய்யவேண்டும். One should act with due consideration of the whole matter. ஆலும்வேலும்பல்லுக்குறுதிநாலுமிரண்டுஞ்சொல்லுக் குறுதி. As the splint of the banyan and வேல் trees gives strength to the teeth (by rubbing them), so நாலடியார், and குறள், give strength to the speech. நாலடி--நாலடியார், s. The title of a poetical book on morals having four lines to each verse, and four hundred verses; or the book which ascended, according to the legend, four feet against the stream of the river Veiga, at Madura. நாலாஞ்சடங்கு--நாலாநாட்சடங்கு, s. Bathing of the new married pair on the fourth day with the ends of their cloths tied together. நாலாமுறைக்காய்ச்சல், s. Quartan fever. நாலாம்வருணம், s. The Sudras; (lit.) the fourth caste, சூத்திரசாதி. நாலாயிரப்பிரபந்தம், s. Four thousand poems made by twelve ஆழ்வார்கள். நாலாவிதம், s. [probably a change of நானாவிதம்.] Various kinds, varieties, sundry modes, &c. நாலுபேருமறிய--நாலுபேர்அறிய, inf. (adverbially) Publicly, before all, generaly or universally known. நால்வகைத்தோற்றம், s. The births of four kinds. See தோற்றம். நால்வர், s. The four persons, நான்கு பேர். 2. Four devotees of Siva, சம்பந்தர் முதலியநால்வர். நால்வர்வாக்குதேவர்வாக்கு. The testimony of four persons is equal to that of the god. நாற்கணம், s. [in gram.] The four classes of letters, viz. vowels, hard consonants, nasals and medials. See under கணம். நாற்கதி, s. The four divisions of living beings. See கதி. நாற்கவி, s. The four kinds of verses. See கவி. நாற்காலி, appel. n. A quadruped, as நாற்காற்்சீவன். 2. Any four-legged seal, as a chair, a stool, &c. நாற்காற்சீவன்--நாற்கான்மிருகம், s. A quadruped. நாற்குணம், s. The four prominent human qualities. See under குணம். நாற்கோணம், s. A square, a quadrangular figure, a tetragon. நாற்சதுரம், s. [com. நாற்சதுரம்.] A four angled figure, four square, four sided figure. (a colloquial pleonasm.) நாற்சந்தி, s. The junction of four ways or streets. நாற்பண், s. The four kinds of melody. நாற்பது, s. [poet. நாற்பான்.] Forty, ஓரெண். நாற்பதுநாளொருசந்தி, s. [R. Cath. usage.] Quadragesimal, the time of Lent. நாற்பத்தெண்ணாயிரம்ரிஷிகள், s. The 48, Rishis. நாற்பயன்--நாற்பொருள், s. The four fruits of science, or kinds of good, treated of in moral writings, to which every branch of literature may be reduced, நால்வகைப்பயன், viz: அறம், virtue; 2. பொருள், wealth; 3. இன்பம், pleasure, commonly connubial; 4. வீடு, final bliss, liberation from births, absorption. நாற்பாட்டன், s. The great grandfather's father. நாற்றிசை, s. [also நாற்பெருந்திசை.] The four cardinal points, நான்குதிக்கு. நானான்கு, s. Four times four. நானிலம், s. The four kinds of soil-mountainous, forest, agricultural and maritime, நால்வகைநிலம். 2. The earth, the four quarters of the globe, பூமி. நானூறு, s. Four hundred. நான்கு, adj. Four. 2. Four-fold. நான்மணிமாலை, s. A poem of forty verses of four varieties, (lit.) four gemmed chain, ஓர்பிரபந்தம். நான்மருப்பியானை, s. The four tusked elephant of Indra, ஐராவதம். நான்மருப்பியானையூர்தி, s. Indra, இந் திரன். நான்மறை--நாலுவேதம், s. The four Vedas, சதுர்வேதம். See வேதம். நானமறையோன், s. Brahma, பிரமன். நான்முகப்புல், s. A grass, Saccharum spontaneum, சசபரம். நான்முகன், s. Brahma the four-faced. பிரமன். 2. Argha, அருகன். நான்முகன்கிழத்தி, s. Sarasvati, as wife of Brahma, சரஸ்வதி. நான்முகன்வாழ்நாள், s. A kalpa, (lit.) the life time of Brahma, கற்பம். 17)

paṇam (p. 291) s. Money in general, wealth, திரவியம். W. p. 496. 2. A fanam, a small coin of gold or silver, பணம். 3. Coin, gold coin, காசு. (c.) பணத்துக்குப்பணவிடை.Very scarce, just the weight of a fanam for a fanam; hyperbolical. பணத்தோடேசீவனைவிடுவான். He will relinquish life as soon as money. பணக்கலியாணம், s. [prov.] A feast made to obtain contributions from friends. பணக்காரன்--பணமுள்ளவன், s. [fem. பணக்காரி.] A rich man. பணச்சலுகை, v. noun. Show, parade, insolence of wealth. பணச்செப்பு, s. A money-box. பணச்செருக்கு, s. Pride of wealth. பணச்செலவு, Expenditure of money. பணத்துக்குக்கொள்ளுதல், v. noun. Making an actual, unconditional purchase. 2. Acquiring by purchase. பணத்தையிறைக்க, inf. To spend money lavishly. பணத்தோடேபணம், s. Accumulation of wealth; (lit.) money with money. பணந்திரட்ட, inf. To treasure up. See திரட்டு. பணப்பித்து, s. Greediness after money, avarice. பணப்புரட்சி--பணப்புரட்டு, v. noun. [prov.] Command of money, abundance of wealth. பணப்பெட்டி, s. A money-box, coffer, &c., பணப்பெயர்ச்சி--பணப்பெயர்த்தி, v. noun. [prov.] Raising money by borrowing, &c. பணப்பெருமை, s. Pride of wealth. பணப்பேய், s. A very avaricious, covetous person. பணமடித்தல்--பணம்வெட்டுதல், v. noun. Coining money. பணமிடுக்கு, s. Power of wealth. பணமுடிப்பு, s. Money tied in a little piece of cloth, or on the ends of a garment. பணமுட்டு, s. Straits for want of money. பணமூறுதல், v. noun. Accruing as money, increasing as income, &c. பணம்பரிமாறுதல், v. noun. [prov.] Circulation of money. 2. Money being at command. பணம்பறித்தல், Getting money by dishonorable means, as prostitutes, strolling jugglers, impostors, &c. பணவரவு, s. Income. பணவாஞ்சை, s. Desire of money, avarice. பணவிடை, s. A small weight of gold, the ninth of a pagoda, also the twelfth of a கழஞ்சு. பணமில்லாதவன்பிணம். One without property is but a corpse. ஈட்டிஎட்டினமட்டுங்குத்தும், பணம்பதின்காதம் குத்தும். The spear will pierce its own length, money will go ten காதம், or 1 miles. பணம்இறகில்லாப்பட்சியாயிருக்கிறது. Wealth is a bird flying without wings. 156) *

pāṭṭu (p. 309) v. noun. [used substantively.] Singing, chanting, பாடுதல் 2.A song, hymn, ode, poem, as sung or adapted to music, இசைப்பா. 3. A poetic verse or stanza, poetry, verse, செய்யுள். (சது.) 5. [in irony.] Abuse, வசைமொழி. 6. A word, a saying, சொல்; [ex பாடு, to sing.] பாட்டாளி, s. A songster. 2. See பாடு. பாட்டுக்காரன், s. A poet, the writer of the poem in question, கிரந்தகருத்தன். 2. A singer, பாடுவோன். 3. The chorister in dramatic performances, இசைவல்லான். பாட்டுக்கேட்க, inf. To hear, or attend to the singing of a singer. 2. To be abused. பாட்டுடைத்தலைவன்--பாட்டுநாயகன், s. The hero of a poem. பாட்டுப்படிக்க, inf. As பாட்டுப்பாட. பாட்டுப்பாட--பாட்டுச்சொல்ல, inf. To sing a song. 2. To make verses, to versify, &c. பாட்டுப்போக்கு, v. noun. Poetic style or diction. பாட்டுமுரையும்--பாட்டும்பயனும்--பா ட்டும்பொருளும். The verse and its commentary. பாட்டுவாளி, s. [prov.] A singer; a strolling singer, உடுக்கைதட்டிப்பாடுவோன். பாட்டி, s. A singing woman, பாடுவள். 11) *