kṟḷai (p. 101) s. [vul.] A dwarf, குள்ளன். 2. A beast, fowl, tree, &c., stunted in its growth; any thing dwarfish, வளராதமரமுதலி யன. 3. Fruit not come to perfection, பருக் காதகாய். 18)

kompu (p. 146) s. The horn of a beast, விலங்கின்கொம்பு. 2. A branch, மரக்கொம்பு. 3. The foot-stalk or stem of a flower, பூங் கொம்பு. (p.) 4. A narrow stick; a staff, pole, கோல். 5. A musical instrument; a cornet, horn, ஊதுகொம்பு. 6. A tusk of an elephant or hog, யானைமுதலியவற்றின்தந்தம். 7. The curllike symbol in certain compound characters--as in நெ, பொ, &c., அக்கரத்தின்கோடு. 8. The bent front pole of a palankeen, சிவி கையின்கொம்பு. 9. (fig.) Eminence, greatness, மேன்மை. 1. (loc.) The outlet of a tank, ஏரிக்கோடி. பறக்குங்குருவிக்கு இருக்குங்கொம்புதெரியாது, பரதே சிக்குத்தங்குமிடந்தெரியாது. The migrating bird knows not the branch on which it may roost; and the pilgrim known not his halting place. பழுத்தபழங்கொம்பிலிராது. The ripe fruit remains not on the branch; i. e., at the appointed time, the event will happen. பிடித்தகொம்புமொடிந்துமிதித்தகொம்புமுறிந்தாற்போ லானேன். I was like a man in whose hands and under whose feet the branches had given way; i. e. I was without support. கொம்புசுற்றிக்காற்றடிக்கிறது. The wind blows and whirls around every branch. ஏதுகொம்புமுளைத்துவிட்டதோ. Have his horns grown? used when a person shows pride,insubordination, &c. கொம்படிக்க, inf. To butt--as oxen, buffaloes, rams, goats, &c. 2. (fig.) To assume authority, to be supercilious. கொம்பனையாள்--கொம்பனாள், s. She whose waist is as tender and narrow as the stem of flower. (p.) கொம்பன், s. A tusked elephant or other beast. 2. A kind of cholera or small-pox. கொம்பன்சுறா, s. The sword fish, (lit.) the horned shark. கொம்பாள், s. [loc.] A man looking out from a tree. Sometimes கொம்பத்தாள். கொம்புத்தேன், s. [prov கொப்பாந் தேன்.] Honey formed by bees on branches. கொம்புப்பயறு, s. A kind of pulse. கொம்புப்பாகல்--கொம்பன்பாகல். A kind of winding பாகல் creeper. கொம்பாடவிடான். He suffers no one else to take the lead; assumes too much. கொம்பேறிமூர்க்கன்-கொம்பேறிமூக்கன், s. [loc.] A long dangerous snake living in trees. அசைக்கொம்பு--ஆடுகொம்பு--தோற் கொம்பு, s. A moveable horn fixed in the skin. கடைக்கொம்பு--உளிக்கொம்பு, s. Stump of a horn. கவர்க்கொம்பு--கவட்டைக்கொம்பு-கிளைக்கொம்பு, s. A branched horn. திருகுகொம்பு--முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding or tortuous horn. மட்டைக்கொம்பு--விரிகொம்பு, s. Horns extended on both sides. முகக்கொம்பு--முன்கொம்பு, s. Horns setting down towards the ground. மோழைக்கொம்பு, s. Horns hindered from growing by being burnt. உச்சிக்கொம்பன், s. A beast with perpendicular horns near together. ஏந்துகொம்பன், s. An elephant with curved tusks. 2. An ox with horns rising abruptly and projecting forward at the points. ஒற்றைக்கொம்பன், s. An elephant with one tusk, the other being broken. 2. Ganésa. See ஒற்றை. கணைக்கொம்பன், s. An ox with stunted horns. கிளிக்கொம்பன், s. See under கிளி. கூடுகொம்பன், s. An ox whose horns come near together at the points. கூர்ங்கொம்பன், s. Sharp-horned ox. கூழைக்கொம்பன், s. An ox with stubbed horns. நாரைக்கொம்பன், s. [prov.] An ox with long white horns. பவளக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks resemble coral in color. பிடிக்கொம்பன், s. Short-horned beast. மாடைக்கொம்பன், s. A bullock with horns bent backwards. முத்துக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks, in color, resemble pearl. விரிகொம்பன், s. An ox with spreading horns. கொம்புக்காரன், s. [prov. கொம்பூதி.] A horn blower. கொம்புக்கால், s. The ெ with ா--as ெ-ா, with க--making கொ. கொம்புகாலி, s. [prov.] A palankeen bearer; a term of reproach. கொம்புப்பிறை, s. A கொம்பு with a பிறை--as ெ and with ன making னொ. கொம்பூத--கொம்புபிடிக்க, inf. To blow a horn. கொம்புமுளைத்தவன்--கொம்பாபிள்ளை, s. [ironically.] A man of rank, wealth. 94)

cīṭai (p. 190) s. [prov.] A kind of meal-cake, ஓர்பணிகாரம். 2. Growing corn, or a tree that is stunted, or checked in growth, நரு ங்கல். (c.) சீடையாய்ப்போக, inf. To be checked, in growth--as a child, tree, corn, &c. 46)

tēy (p. 258) கிறது, ந்தது, தேயும், தேய, v. n. To wear away, wear off, be rubbed away, wear out, or be frayed away, உரைய. 2. To lesson or decrease, waste away; to become exhausted, குறைய. 3. To wane as the moon, கலைகுறைய. 4. To lessen or be reduced as sin, or as the stock of accumulated actions, good or evil, &c., கன் மந்தேய. 5. To be emaciated, stunted--as a child; to be reduced,--as wealth, property, splender, &c., இளைக்க. 6. To lapse, pass, wear away--as time, கழிய. 7. To be effaced, erased, obliterated by rubbing. மாய. (c.) தேய்ஞ்சான்மாஞ்சானாய்ப்போயிற்று. It is reduced by little and little. தேய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. It has come to very little. நடந்துநடந்துகால்தேய்ந்தது. The feet are worn by walking so much. தேயப்பண்ண, inf. To wear away, cause to decrease. தேய்கடை, adj. Worn out, worn away, as an implement, &c., தேய்வான. 2. Stunted in growth, வளர்ச்சியழிவான. தேய்க்கடைப்பணம், s. [also தேய்க்க டைப்பணம்.] A fanam worn by use. தேய்கடைப்பிள்ளை, s. A stunted child. தேய்ந்தபல், s. Worn teeth. தேய்பிறை, s. The waning moon. (c.) தேய்வு, v. noun. A wearing away, a lessening, abrasion, diminution, குறைவு. 2. Emaciation, மெலிவு. 3. Erasure, obliteration by rubbing, அழிவு.

nckuṇi (p. 267) s. [prov.] A stunted person, மெலிந்தோன். 10)

ncukku (p. 267) கிறேன், நசுக்கினேன், வேன், நசுக்க, v. a. To squeeze, to press with the hand, கசக்க. 2. To bruise, squash, crumple by pressing, as a letter or parcel, நசுங்கச்செய்ய. 3. To keep a matter back, to tell it indistinctly, இழுத்தால்போல்பேச. 4. To abject to, to rebut, to try to defeat, தடுக்க. 5. To reduce, as pride, &c., கீழ்ப்படுத்த. (c.) ஒருவனைநசுக்கிவைக்க. To reduce one in circumstances, &c. 2. To keep one back in growth, progress, &c. நசுக்கிச்சொல்ல, inf. To speak indistinctly, to clip words. நசுக்கிப்பிழிய, inf. To press and squeeze out juice. நசுக்கிவிட, inf. As நசுக்கு. 3. நசுக்கு, v. noun. A broise, நெரிவு. நசுக்குத்துர்ச்சனம்பண்ண, inf. To be mettlesome. (R.) நசுக்குணி, appel. n. [prov.] A stunted person, மெலிந்தவன். 2. A loitering, delaying person, பின்னிடுவோன். 3. As நசுக்கான். 12)

ncuvl (p. 267) s. [prov.] A stingly person, a miser, உலோபி. (c.) 2. A stunted or emaciated person, or beast, மெலிந்தது. 3. A person without energy, முயற்சியற்றவன். 17)

nrāngku (p. 270) v. n. [prov.] To be stunted-as a person, plant, &c. See நரங்கு.] 78)

nrukkāṇi (p. 270) s. The state of being small and stunted, as a boy or girl, காளை. See நசுக்கான். (c.) 87)

nirāngku (p. 277) v. n. [prov.] To be thin, stunted, as a person, beast, or vegetable. See நராங்கு. 107) *

nilai (p. 277) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To get or gain footing, become fixed, or established, நிற்க. 2. To be permanent, lasting, durable; to persevere, உறுதிகொள்ள. 3. To be at a stand as a beast tied, or a car that cannot be moved, நடவாதிருக்க. 4. To be stunted, as plants, &c., வளராதுநிற்க. 5. To stay too long in a place, தாமதிக்க. 6. To be fordable, ஆளுக்குநிலைக்க. 7. To be fixed as the eyes at the approach of death, &c., கண்நிலைக்குத்திட. 8. v. a. [poetic with personal terminations.] To set up, erect, establish, நிலைப்படுத்த. (சேதுப்.)--Note. போக is often added to the gerund of verb; as நிலைத்துப்போக, to come to a stand, to be fixed. தண்ணீராளுக்குநிலைக்கும். The water may be forded. நிலையாதஆறு, s. A river not fordable. நிலையாததண்ணீர், s. Water not fordable. நிலையாமை, neg. v. noun. Being transient, &c., as நிலையில்லாமை, which see, நிலைப்பு, v. noun. Permanence, continuance, durability, உறுதி. 2. Perseverance, persistence, முயற்சி. 3. Invariableness, மாறாமை. 157)

pṟuku (p. 303) s. [prov.] Shortness, stunted ness as of a person, &c, as கறளை. (Jaff.) பறுகன், s. A short person. 54)