kāyccukkuppi (p. 104) s. [impr. for காச குப்பி.] A glass vessel used in sublimation; an alembic, a still, திராவகக்குப்பி. Wils. p. 27. KACHAKUPEE. 95)

kōẕi (p. 151) s. The gallinaceous fowl whether cock or hen--especially the hen, குக்குடம். 2. The name of the capital of Chola, from the story of a cock there at tacking an elephant, உறையூர். கருங்கோழி--கானாங்கோழி--கின்னிக்கோழி--சம் பங்கோழி--வான்கோழி, are different kinds of fowls; which see. கோழிக்கரணம், s. One of the eleven astrological கரணம், named பத்திரவம். See கரணம். கோழிக்கல்--கோழியீரற்கல், s. [loc.] A stone used polishing iron, குறிஞ்சிக்கல். கோழிக்காரம், s. A medicine in which fowl--dung is used; also, a medicinal broth from boiled fowl. 2. [prov.] Fowl-dung used in manuring soil for the கஞ்சா plants; [ex காரம், stimulant.] கோழிக்காரன், s. One who feeds the chickens. (c.) கோழிக்கீரை, s. A kind of greens. See கீரை. கோழிப்பசளை, s. A variety of பசளை herbs. See பசளை. கோழிக்காற்புல், s. A kind of grass. See புல். கோழிக்குஞ்சு, s. A chicken. கோழிக்குடாப்பு, s. As கோழிக்கூடு. 1. கோழிகூவல், v. noun. Crowing of a cock. கோழிக்கூடு, s. A hen-coop, a fowlhouse. 2. The town of Calicut. கோழிக்கூட்டுப்பழம், s. [prov.] A species of plantain fruit. கோழிக்கொடி, s. As கோழியவரை. (Little used.) 2. The banner of Skanda, on which the figure of a cock is drawn. கோழிக்கொடியோன், s. Skanda whose banner is a cock, முருகன். 2. (திவா.) Ayanar. கோழிக்கொண்டை--கோழிச்சூடன், s. [prov.] A plant with a red flower called the cox-comb, Celosia cristata. கோழிச்சாறு--கோழியாணம், s. Fowlbroth; soup. கோழிச்சேவல், s. [Sometimes கோழிச் சாவல்.] A cock. கோழிப்பறவை, v. noun. [prov.] A short distance, (lit.) the flight of a fowl. கோழிப்புடம், s. A mode of sublimating medicines--as குக்குடபுடம். கோழிமுட்டை, s. Hens's eggs. கோழிமுட்டைத்தயிலம், s. A medicinal oil extracted from fowl eggs used in cases of fits, spasms, &c. கோழிவேந்தன், s. Any king of the Chola dynasty who ruled at Kozhi, சோழன். அறுபதாங்கோழி, s. [loc.] A hen laying eggs every two months. காட்டுக்கோழி, s. A jungle fowl, a wild hen. 43)

cutti (p. 193) s. Pureness, cleanness, பவித் திரம். 2. Purification from crude matter, sublimation, மருந்துமுதலியனசெய்யுஞ்சுத்தி. (c.) 3. Holiness, chasteness, பரிசுத்தம். W. p. 852. S'UDD'HI 4. A chank, a conch, சங்கு. (நிக.) W. p. 85. S'UKTI. 5. A small vessel for drippings, ghee, oil, &c., நெய்க் குத்தி. 6. A religious mendicant's begging dish, இரப்போர்கலம்--Note. The daily purification in idol worship, is of five kinds, viz; 1. பூதசுத்தி, cleansing the body, accompained by muntras. 2. ஆத்துமசுத்தி, mental purity by invocations. 3. திரவியசுத்தி, cleaning of the vessels, with attending incantations. 4. இலிங்கசுத்தி, the changing of the flowers, &c., before the idol, by which it is made pure. 5. மந்திரசுத்தி, by muntras repeating the mystic Om, and adding the five lettered நமசிவாய, or salutation to Siva. சுத்திசெய்ய--சுத்திபண்ண, inf. To purify, cleanse, sanctify. 2. To refine, sublimate. 3. To purify drugs. 4. To lustrate. 5. To absterge, expurgate. சுத்தியடைய, inf. To become pure. (p.) கால்கைசுத்திபண்ண, inf. To clean the feet, hands, &c., after eating, or evacuations. அட்சரசுத்தி, s. Distinct articulation. See under அட்சரம். (c.) மலசுத்தி, s. Evacuation of excrements. (c.) 98) *

cuttikaram (p. 193) s. Purifying, purification, sublimation, சுத்திசெய்கை; [ex கர, doing.

patangkam (p. 292) s. A bird, a winged creature, பறவை. 2. A grasshopper, விட்டில். 3. Mercury, பாதரசம். W. p. 497. PATANGA. 4. A body raised by sublimation. (R.) 5. Essence of frankincense in the form of a shining semi-liquid; also extracted essence of drugs, திராவகம். பதங்கமேற்ற-பதங்கம்வைக்க, inf. To extract the essence of drugs. பதங்கவைப்பு, v. noun. Extraction of essences. 2. Essence of drugs extracted. 66) *

puṭam (p. 322) s. Refining metals, or sublimating medicines by fire, or sometimes by placing them in the sun, or among grain, உலோகங்களையும், மருந்துகளையுஞ்சுத்திசெய் கை. 2. [fig.] The refining or sublimating vessel as placed in the fire. W. p. 539. PUT'A. 3. (Sa. Sp'hut'a.) True daily motion of a heavenly body ascertained by calculation. புடபுத்தி. 4. Celestial longitude, as சுத்தப்புடம், இலக்கினபுடம். 5. Place, location, spot, இடம். 6. Side, outside, புறம். (சது.)--Note. In sublimating medicines different tests are given according to the number of வறட்டி, or pieces of dried cowdung used for the fire; as கா டைப்புடம், the quail-test with one piece; கவுதாரிப்புடம், the partridge, with three; குக் குடபுடம், the fowl, with ten; வராகபுடம், the hog-test with twenty, or the greater; கன புடம், with, fifty; கசபுடம், the elephant-test with a hundred, or, as most say, one thousand, when all will be finished. There are also சூரியபுடம், exposure to the sun; தானிய புடம், purification of oils by placing them in grain; பூமிபுடம், or பூடம், of salts by placing them in the earth, in bottles. புடமிட--புடம்போட,புடம்வைக்க, inf. To refine metals, or sublimate medicines. புடவிக்கேபம்--புடவிட்சேபம்--சுத்தவிக் கேபம்--சுத்தவிட்சேபம், s. [also புடநதி.] The true celestial latitude of a heavenly body. 2. Apparent distance of the centres of the sun and moon at conjunction, being the sum (or difference, as the case may be), of the three விக்கேபம். சசிவிக்கேபம், இரவிவிக்கேபம், and நித்தியவிக் கேபம். 34)