aṉl (p. 33) s. Heat as of fever, warmth, a glow, உட்டணம். 2. (p.) Fire, தீ. 3. One of the twelve afflictions which a living body suffers, உயிர்வேதனையினொன்று. அனலசனபட்சி, s. A bird said to devour burning coals, &c., the ostrich, தழல்விழுங்கி. (p.) அனலி, s. The sun, சூரியன். (p.) அனலேறு, s. [ex ஏறு, entering.] The thunderbolt. (p.) அனலோடுவேந்தன், s. A kind of native arsenic. அனல்வீச, inf. To flame, be heated by taking spices, &c. அனற்பொறி, s. A spark of fire. (p.) வடவனல், s. The submarine fire, ஊழித்தீ. (p.) 86) *

ūẕi (p. 71) s. The periodical termination of a great age, or the time of the universal deluge and destruction of all things, the end of the world, உகமுடிவு. 2. A very long time, நெடுங்காலம். 3. (p.) Lifetime, உறைகாலம். 4. The earth, பூமி. ஊழிபெயரினுங்கலங்காருரவோர். Though the world should come to an end, the sages will not deviate from their purposes. ஊழியுள்ளளவும். Through all eternity, lit. to the end of an age. உனக்கூழிவர. may you die--an imprecation. நீடுழிவாழ்க. May you live long. ஊழிகாலம், s. A very long time, ages without number, நெடுங்காலம். (சத. 2.) ஊழிக்காய்ச்சல், s. An epidemic fever, or pestilence supposed to be produced by a malignant demon, தொத்து சுரம். ஊழிக்காற்று, s. A destructive wind that prevails at the end of the world, யுகமுடிவிலுண்டாகுங்காற்று. 2. A demon, or bad vapor that causes epidemic diseases, pestilence, &c., விஷக்காற்று. ஊழித்தீ, s. The deluge, or submarine fire, usually described as a mare dwelling in the sea and breathing fire, by which, at the end of every quadruple age, the fire is consumed, வட வைத்தீ. ஊழிநீர், s. The water which prevails at the last deluge, described as rain poured down from the seven species of clouds united, also as the water of the circumfluent sea, உலகமுடிவிலுண்டாகுஞ்ச லப்பிரளயம். ஊழிநோய், s. A pestilence induced by a malignant demon, தொத்து வியாதி. ஊழியூழிகாலம், s. From age to age, eternity. 2)

piraḷayam (p. 317) --பிரளையம், s. Destruction; an overflowing, inundation, வெள் ளம். 2. The end of a kalpa, கற்பமுடிவு. W. p. 578. P'RALAYA. 3. A number, ஓரெண். 4. One of the divisions of an army, படையிலொருதொகை.-- Of பிரளயம் are four kinds, அக்கினிப்பிரளயம், சலப்பிரளயம், மகா ப்பிரளயம், மனுப்பிரளயம், which see; also பிர மப்பிரளயம், பிராகிருதப்பிரளயம், &c. பிரளயகாலம், s. The time of the general destruction of the universe, உலக முடிவு. பிரளயகாலருத்திரன், s. Rudra as destroyer of the world at the deluge. See காலாக்கினிஉருத்திரர். பிரளயாகலர், s. [pl.] The second class of souls subject to two of the three மலம், that is, to ஆணவம் and கன்மம், but free from மாயை and not subject to births, having by their merit risen to the rank of gods, மாயைநீத்தோர். (தத்துவக்.) பிரளயாக்கினி, s. [com. காலாக்கினி.] The submarine fire which is to destroy the universe, வடவாமுகம். 20)

vaṭavaṉal (p. 375) -வடவாக்கினி-வடவா நலம்--வடவாமுகம்--வடவாமுகாக்கினி, s. [in mythol.] A submarine fire, which will cause the final conflagration. It is in the shape of a mare's head.Springing from the thighs of அருப்பகமாமுனி, it was received by the ocean. See ஊழித்தீ; [ex வடவை, a mare.] W. p. 597. BAD'AVANALA. 3) *

vaṭavai (p. 375) s. A mare, பெண்குதிரை. W. p. 597. BAD'AVA. 2. The submarine fire, as ஊழித்தீ. 3. A buffalo, எருமை. 4. A female elephant, பெண்யானை. (சது.) 4)