aṭu (p. 8) கிறேன், அட்டேன், வேன், அட, v. a. To cook, dress food, boil, roast, fry, &c., தீயிற்பாகமாக்க. 2. To destroy, kill, கொல்ல. 3. To conquer, subdue, subject, suppress as the passions, senses, &c., மேற் கொள்ள. (கு. 14. 3.) (p.) அடுகளம், s. Field of battle, போர் க்களம்; ex களம், area. அட்டாலும்பால்சுவையிற்குன்றாது. Though milk be boiled, its flavour does not diminish. (ஔவை.) அட்டு, v. part. of அடு, (used substantively.) [prov.] Cooked or prepared provisions, சமைக்கப்பட்டது. 8)

eẕuvāy (p. 75) s. Beginning, origin, source, cause, ஆதி. 2. [in grammar.] The nominative case, the subject, முதல்வேற்று மை; [ex எழு, rising, et வாய், place.] எழுவாயும்பயனிலையும். The nominative and its verb, or other concluding word.--Note. In Tamil the substantive verb is rarely used. இந்தக்கதைக்கெழுவாயென்ன. What gave rise to this affair? எழுவாயுருபு--எழுவாய்வேற்றுமை, s. The first, or nominative case, முதல் வேற்றுமை.--Note. The words ஆனவன், ஆனது, &c., which represent the nominative case are rarely expressed but understood. எழுவாயெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். 23)

krukku (p. 96) கிறேன், கருக்கினேன் வே ன், கருக்க v. a. To burn, to tinder, கருகச் செய்ய. 2. To scorch, toast, fry, parch, to imbrown or darken by heat, to tan கறுப் போடவாட்ட, 3. To scorch corn; to tan the countenance, referring to the action of the sun, &c., தீக்க. 4. [vul.] To harass by rebukes, திட்ட. சாராயமீரலைக்கருக்கிப்போடும். Ardent spirits consume the liver. ஆளைக்கருக்கிப்போட்டார்கள். They have greatly harassed the person by reproofs. பத்தியத்துக்குகருக்கிக்கொடுக்க, inf. To fry or cook (food) and give it to a patient-as a proper diet. மனதைக்கருக்க, inf. To wound the feelings, to offend. கருக்கல், v. noun. The act of blackening. 2. [used as a substantive.] The evening twilight, dusk, அந்திநேரம். 3. [prov.] Rice in the field turned browm by the sun, காய்ந்தபயிர். 4. Darkness, obscurity, இருள். 5. Thin and imperfect grains in corn ears,பதர். கருக்கலிலேவந்தான். Rice somewhat injured. அமாவாசைக்கருக்கல், s. Great darkness as in a night of the new moon. 126)

kāṉkm (p. 107) s. (Sans. Kanana.) Forest, wood, காடு. 2. Mountainous district, குறிஞ்சி நிலம். 3. Black cumin, கருஞ்சீரகம், Negella Sativa, L. See கால்நகம் under the substantive கால். கானகக்கல், s. A kind of stone, கரும் புள்ளிக்கல். கானகக்கோழி, s. A wild fowl, காட்டுக் கோழி. கானகத்தும்பி, s. A black kind of beetle, கருவண்டு. கானகநாடன், s. A ruler of mountainous districts, குறிஞ்சித்தலைவன். (நிக.) கானகப்பச்சை, s. A precious stone. 4)

kāyccl (p. 104) v. noun. [substantively.] Heat, warmth, dryness, காய்கை. 2. Fever, inflammatory state of the system, சுரம். 3. Enmity, hatred, rancor, பகைமை. (c.) காய்ச்சலாய்க்கிடக்க, inf. To have a fever, to be ill of fever. காய்ச்சலாய்விழ, inf. To fall ill of a fever. காய்ச்சற்கட்டி, s. Enlargement of the spleen, after a chronic fever, சுரக்கட்டி. காய்ச்சற்காரன், s. A person with fever, சுரநோயுடையவன். அகோரக்காய்ச்சல், s. A violent fever. அச்சரக்காய்ச்சல், s. Fever arising from or accompanying the thrush, Aphtha, Febris aphthosa, (M. Dic.). அஸ்திக்காய்ச்சல், s. Fever affecting the bones. உட்காய்ச்சல், s. An internal fever, Febris leipyrias or intestinali. கணக்காய்ச்சல், s. A symptomatic fever, connected with a disease in children called கணம். காமக்காய்ச்சல், s. A venereal fever, Febris alba, chlorosis. குளிர்காய்ச்சல், s. A ague. சிலேஷ்மக்காய்ச்சல், s. Phlegmatic fever. சுரக்காய்ச்சல், s. A burning fever. தோஷக்காய்ச்சல், s. A malignant fever. நாவறட்சிக்காய்ச்சல், s. A fever which parches the tongue. பித்தக்காய்ச்சல், s. Bilious fever, Febris autumnalis, or biliosa. பெருவாரிக்காய்ச்சல், s. Pestilential fever. மந்தக்காய்ச்சல், s. Fever form indigestion. முறைக்காய்ச்சல்--மாறற்காய்ச்சல் s. A tertian ague, Febris intermittens tertiana, returning after an interval of about forty-eight hours . வறைக்காய்ச்சல், s. Fever attended with great dryness and thirst. வாதக்காய்ச்சல், s. Fever arising from rheumatism. விடுங்காய்ச்சல், s. An intermittent fever, Febris intermittens. விஷக்காய்ச்சல், s. A Malignant, dangerous fever. வைசூரிக்காய்ச்சல், s. A variolous or small-pox fever, Febris variolosa. 93)

kāẕ (p. 105) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be pungent, harsh, stimulant, கார்க்க. 2. To grow solid, to attain solidity, to be firm or strong in mind, வயிரிக்க. காழ்ப்பு, v. noun. [substantively.] Pungency, stimulancy, காரம். 2. Solidity, hardness; firmness, வயிரம். (p.)

kukku (p. 114) கிறேன், குக்கினேன், வேன், குக்க, v. n. [prov.] To whoop, to hoop--as in the whooping cough, கக்க. 2. (local.) To sit on the legs, to squat, குந்த. குக்கல், v. noun. [substantively.] Whooping cough, a hen, கக்குவான். 19) *

kuṟuku (p. 132) கிறது, குறுகினது, ம், குறுக, v. n. To grow short; to be twarfish, குள்ளமாக. 2. To shrink, contract; to lessen, to be reduced, to become scanty; to decrease, diminish, to be brought low, to decline, சுருங்க, குறைய. 3. (p.) To approach, approximate, arrive at, come to contact with, அணுக. 4. [in gram.] To shorten--as a long vowel, &c., மாத்திரையிற்குறைய. குறுக, [used adverbially.] Near, short, close. குறுகப்பண்ண, inf. To shorten. குறுகப்பிடிக்க, inf. To make short. 2. To curtail (expenses), to retrench. 3. To shorten (a story &c.). 4. To hold nearer, closer, &c. குறுகக்காய்ச்ச, inf. [prov.] To boil liquor or water away--as சுண்டக்காய்ச்ச. குறுகல், v. noun. [substantively.] A thing that is short dwarfed or stinted, குறுகிய பொருள். 2. Shortening, &c. குறுகலாயிருக்க, inf. To be short. 2. To be near. குறுகல்முத்து, s. [prov.] A double pearl. குறுகலர், s. Enemies, foes--as அடை யலர். குறுவித்துப்பார்க்க, inf. To look steadfastly, intently. 2. To scowl, to frown. குறுக்கம், v. noun. Abridgment, abbreviation, contraction, epitome, summary, சுருக்கம். 2. Shortness, brevity, succinctness, compendiousness, declension, reduction, குறுமை. 3. [local.] A certain quantity of land, in land measure. ஆறுகுறுக்கம், s. The six obbreviations of letters, viz.: குற்றியலிகரம், abbreviated இ, --as in நாகியாது, எஃகியாது, வரகியாது, கொக்கி யாது, குரங்கியாது, தெள்கியாது, கேண்மியா,சென் மியா. 2. குற்றியலுகரம், abbreviated உ--as நாகு, எஃகு, வரகு, கொக்கு, குரங்கு, தெள்கு. 3. ஐகாரக்குறுக்கம், abbreviated ஐ--as ஐப்பசி. இ டையன், குவளை. (See under ஐ, கான்.) 4. ஔ காரக்குறுக்கம், abbreviated ஔ--as கௌவை. 5. மகரக்குறுக்கம், abbreviated ம்-- as போ னம், for போலும், மருணம் for மருளும், தரும் வளவன். 6. ஆய்தக்குறுக்கம், abbreviated ஃ- the changes of ல் or ள் before த் into ஃ or ஆய்தம்--as கஃறீது for கல்தீது, முஃடீது for முள்தீது. 28)

kūṉl (p. 136) v. noun. (substantively; from Sans. Koona.) Croockedness, curvature, வளைவு. 2. A hump-back, கூனல்முதுகு. 3. A chank, a conch, சங்கு. 4. A snail, நத்தை. 5. The crescent moon, பிறைச்சந்திரன். கூனற்கிழவன், s. A bent old man. கூனற்சங்கு, s. A curved chank. கூனற்பிறை, s. The crescent moon. 36)

koẕuppu (p. 147) v. noun. [substantively.] Fat, grease, lard, நிணம். 2. Plumpness, fullness, corpulency, fleshiness, புஷ்டி. 3. Rank or exuberant growth in vegetation, luxuriance, செழுமை. 4. Excessive richness or fertility in a soil, நிலவளம். 5. Pride, sauciness, impudence, impertinence, wantonness, செருக்கு; [ex கொழு, fatten, &c.] உன்கொழுப்பெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. கொழுப்பாய்ப்பேசுகிறவன். One who speaks petulently or saucily. கொழுப்பானபூமி, s. A rich, fertile soil. கொழுப்பிறக்க, inf. To reduce one's pride. கொழுப்புக்காட்ட, inf. To be saucy, impertinent, wanton. கொழுப்புக்குடல், s. The small intestines of sheep or goats. கொழுப்பேற, inf. To grow proud, insolent, &c. வாய்க்கொழுப்பு, s. Impertinent language, sauciness, insolence. 2)

cappu (p. 160) கிறேன், சப்பினேன், வேன், சப்ப, v. a. To chew, masticate, (commonly not rice) to champ, to chew--as betel or tobacco, மெல்ல. 2. To mumble in eating --as an old man; to suck, to smack, குதக்க. W. p. 32. CHARVA. (c.) சப்பித்தின்றுபோடுவான். He will eat me up. i. e. vent his rage on me. சப்பிக்கொடுக்க, inf. To chew food and give it to a child--as a mother. உதட்டைச்சப்ப, inf. To suck the lips. கையைச்சப்ப, inf. To suck the hand --as children after sucking the fruit. முலையைச்சப்ப, inf. To suck the breast. விரலைச்சப்ப, inf. To suck the fingers --as babes. வாயைச்சப்ப, inf. To smack the lips; to mutter or talk indistinctly. சப்பல், v. noun. [prov. substantively.] An old chew or cud, refuse of fruits, &c., cast from the mouth, சக்கை. 47)

cāmpl (p. 177) v. noun. (substantively.) Ashes, அடலை நீறு. (c.) 2. (நிக.) A faded flower, பழம்பூ; [ex சாம்பு. v.] 3. (a corruption of சம்பு.) The நாவல் tree. (M. Dic.) சாம்பலடிப்பெருநாள், s. (Rom. usage.) Ash-wednesday; also Shrove-tuesday. சாம்பலாண்டி, s. A religious mendicant whose whole body is smeared with ashes. 2. (fig.) A clown. சாம்பற்குண்டி, s. [vul.] A sloven, a mean person. சாம்பற்குதிரை, s. A grey horse. (c.) சாம்பலிட்டுவிளக்க, inf. To clean or scour with ashes--as a vessel, brass plate, &c. சாம்பற்குளிக்க, inf. [prov.] To immerse itself in ashes, as a brooding hen; to bathe in ashes. சாம்பல்வண்ணம்--சாம்பனிறம், s. Ashcolor, grey color. சாம்பல்வாழை--சாம்பல்மொந்தன், s. [loc.] An ash-colored plantain tree. சாம்பற்பூக்க, inf. To form, as ashes on coals, or the appearance of ashes on fruits, or on the body; to grow ashy. (c.) சாம்பற்பூசுணிக்காய், s. A kind of pumpkin. Cucurbita, L. சாம்பனாரை, s. The ash-colored heron. 55) *

cikkam (p. 181) s. The lock of hair on the crown of the head, குடுமி; [a change of Sa. S'ikha.] 2. A string-hoop for supporting a pot, &c., உறி. W. p. 842. SIKYA. 3. A beetle. வண்டு. W. p. 923. SIKYAM. 4. v. noun. (used substantively.) Emaciation, decay, மெலிவு; [ex சிக்கு.] 5. A prison, a place for confining captives, சிறைச்சாலை. 6. A comb, சீப்பு. (சது.) (p.) 7. [loc.] Netting, net-work, a bag of net-work, வலைச்சிக்கம். 45)

cikku (p. 181) v. noun. [substantively, ex சிக்கு, v.] A tangle, twist, snarl, நூன்முதலியவற்றின்சி க்கு. 2. Intricacy, complication, in volution, thraldom, சிக்கானகாரியம். 3. Hooking, grappling, மாட்டிக்கொள்ளுகை. 4. Snare, ensnarement, entanglement, கண்ணி. 5. Obstacle, impediment, தடை. 6. The lodgement of oil or indigestible food in the bowels; adhesion of oil to the hair after bathing, எண்ணெய்ச்சிக்கு. 7. The stale smell of rancid oil, milk, ghee, &c., as attaching to the clothes, hair, &c., சிக்குநாற்றம். (c.) 8. [prov.] A spot, stain, &c., மாசு. சிக்கடிக்க, inf. To issue--as an offensive effluvia. சிக்கறுக்க, inf. To settle an intricate business. 2. To solve a knotty question in arithmetic, &c. 3. To renounce worldly attachments for ascetic life. சிக்கறுக்கி--சிணுக்கறுக்கி, s. [prov.] A kind of comb, (lit.) the disentangler. சிக்குண்ண--சிக்குப்பட, inf. To be entangled, to tangle. 2. To be caught. சிக்குப்பிக்கு, s. (sometimes சிக்குமுக்கு.) s. Intricacy, complication, difficulty; being involved--as accounts. சிக்குப்பாடு, v. noun. [prov.] Intricacy, entanglement. சிக்குமயிர், s. Entangled hair. (c.) சிக்குவாங்க--சிக்கெடுக்க, inf. To disentangle hair, thread, &c.; to unravel a knot, &c., with the fingers; to untie. சிக்குவாங்கி--சிக்குவாரி, s. [loc.] A comb--as சிக்கறுக்கி. எண்ணெய்ச்சிக்கு, s. Adhesion of oil to the hair, &c., as சிக்கு. 8. மலச்சிக்கு, s. Costiveness, constipation. See மலம். 49)

cimpl (p. 185) v. noun. [vul. substantively.] A splinter, flake, fibre of boards; rough nap on the surface of coarse cloth, paper, &c., சிம்பு. See under, சிம்பு, v. n. சிம்பல்சிலும்பல், v. noun. Tatters, what is torn in tatters. (Colloq.) 17)