tikkumukku (p. 237) v. noun. Chocking, suffocation, strangulation. மூச்சடங்குவருத்தம். (c.) திக்குமுக்கடைக்க--திக்குமுக்காட, inf. To be choked, stiffied, smothered, strangled, unable to respire. திக்குமுக்கிட்டுக்கிடக்கிறான். He lies suffocated. 31)

tiṭṭumuṭṭu (p. 238) v. noun. [prov.] (com. திக்குமுக்கு.) Choking, suffocation, obstructions of the chest, difficulty of breathing, நெஞ்சடை. 2. A disease in children attended with bloating, of the belly, ஓர் நோய். 3. See திட்டு, v. 27)